.

Nog even

Heel rustig wat prentjes kijken

De slaap geeft nog geen

teken van leven

Ik zie een gestreepte volle maan

Daar in het zuiden prijken

Grijze wolkenslierten

Schijnen op en af te gaan

De maan wenst mij

Met een guitige knipoog

Een goeie nacht

De niet deug doet dat keer  op keer

Tot ik vermoeid mijn ogen

sluit telkens weer

De rust van de nacht

Die weer op mij wachtJ.d.Z.

Je handen kunnen strelen

Kleine wondjes helen

Handen die je helpen

Om de wanhoop te stelpen

Handen die als je valt

Zich naar jou uitstrekken

Om je weer recht te trekken

Woorden kunnen heel veel

Zeggen

Het zijn handen

Zonder woorden

Die je tekortkomingen ontdekken

Handen die gewoon

Dit alles met de mantel

Der liefde toedekkenJ.d.Z.

.

.

Op mijn dagelijkse wandeling,samen met mijn hondje  kom ik allerlei wilde planten tegen
velen zijn geneeskrachtig . Je kunt er allerlei thee's zalfjes  en zelfs teinturen van maken.
Ik raad niemand aan om zo maar zonder enige kennis zelf beginnen te brouwen.

.

Toen ik gisterenavond in bed lag,en dacht dat donderdag de vakantie voorbij was,moest ik ineens weer terug denken aan mijn jeugd. Hoe het bij ons thuis ging de eerste schooldag. Met nieuwe zwarte satijnen schorten gingen we naar school. De jongens met een grijze stofjas ,  al was het soms nog zo warm in september, we wilden mooi zijn. Ze werden gemaakt door onze vaste naaister. De laatste dagen van de vakantie waren erg druk,boekentassen werden na gekeken of ze hersteld moesten worden, of aan vernieuwing toe waren. we kregen meestal een nieuwe pennenzak(posche) heette dat toen,met schrijfgerief en andere benodigdheden.Boterham doos hadden we niet nodig, want we gingen 'smiddags thuis eten. Ma kon nooit mee gaan de eerste schooldag, om de kleinste te troosten aan de schoolpoort ,want thuis lag er meestal een baby die ze niet alleen kon laten.Wij als oudste namen dan haar taak  wel over, al was het niet makkelijk om traantjes te vegen. We waren tenslotte zelf nog kinderen. Na enkele dagen ging alles vanzelf  we waren met een groot gezin, maar een mooie familie. Ik lag zo te denken aan de tijd dat de grote kersenbomen in bloei stonden en een zoete geur verspreidde, dan was het voorjaar en kregen we onze zomerschortjes om naar school te gaan. dat waren fijne katoenen stofjes met leuke motiefjes. Ik weet dat er een jaar was dat er allemaal kersjes op de schortjes stonden  het was prachtig , in gedachten zie ik ze nog , alsof het gisteren was. Ik zal ze wel nooit vergeten. Ma had niet liever dan dat haar kinderen er goed uit zagen , ze stond iedere dag aan de waskuip en de strijk  ,zodat we proper voor de dag zouden komen, we waren haar groot gezin  ,haar trots!

Dit plantje zag ik ergens in een tuin, heel in de schaduw staan. 
Ik vond het zo lief  met zijn kleine bloempjes
Als ik dan zijn naam ging zoeken  was ik nog meer verwondert
want het was een epimedium of ze noemen het ook
een elfen bloempje ,omdat het zo fragiele bloempjes heeft.
Ik ben er dan ook naar op zoek gegaan  , je kan ze moeilijk vinden
Er zijn bepaalde kwekers die zich uitsluitend  met deze plantjes  bezig houden.

.

.

Gevoelens zijn als glas

Broos ,breekbaar soms als was

Ze kunnen schitteren

Net als glas schittert in de zon

Een zon die even snel verdwijnt

Als er plots een ondenkbare

Wolk verschijnt

Diepe gevoelens zijn als

Water in een beek die vloeit

Naar een rivier

Waarin er af en toe wat liefde bloeit

Als dan plots het glas breekt

Er een storm over de

Rivier losbreekt

Als het glas sterk genoeg is

De rivier  de beek

Ontvangt met open armen

Is er kans

Dat gevoelens sterker worden

Groeiend tot een éénheid

Waar storm ,brekend glas

Niks tegen vermag

Glas zon beek en rivier

Vullen elkaar aan

Gevoelens samen één geheel

Dat vind je nu echt niet zo veelJ.d.Z.

De asters
beginnen stilaan hun nek te rekken
Hun blaadjes worden weer zo donkergroen
Zij staan er wat verlegen bij
Nog veel te vroeg
Voor de sprint
De kalender zegt
't is over een maand
Dat de herfst begint
En toch..
Al zou de zon nog volop
moeten schijnen
Zie je door al die regen vlagen
zomerbloemetjes
erbarmelijk weg kwijnen
De geraniums met al hun pracht
verliezen ook aan kracht
Ik zag witte rozerode blaadjes
Dartelen in de wind
is'tniet zo
Dat de herfst traag maar zeker
Aan zijn opmars begint.

.

.

.

.

Zondag 14 en maandag 15 augustus is het kermis in St Lambrechts-Herk , mijn dorp. Zoals altijd staat deze kermis voor gezelligheid en plezier. Er was voor ieder wat wils: eendjes vissen, ballen gooien, het lunapark of de paardenmolen. Wie honger had, kon terecht bij de frietkraam, want het is algemeen gekend dat de beste frieten van de kermis komen. Natuurlijk kon je er ook lekkere smouten bollen of een zoete suikerspin eten. Het was er heel gezellig ondanks het minder goede weer. De kleinkinderen konden hun hartje weer ophalen  en oma en opa hun portemonnee  aanspreken. Namiddag kwam de zon tevoorschijn en dat deed deugd. Dinsdag worden de kermis dagen weer afgesloten met een gebedsdienst voor al de overledenen van de parochie, nog een oude traditie  die nog steeds in ere word gehouden.