Eerlijk en oprecht zijn,

Is een groot gevecht, eerlijk zijn, doet soms pijn.

Je moet er doorheen,

Al schoppen ze je tien keer voor je been.

Al weet je diep van binnen wat het beste is,

Soms gaat het toch nog mis.

Je laat je dan verleiden door het slechte,

En luistert niet naar het eerlijke en oprechte.

We kunnen vertrouwen op onze kracht,

Die ons op aarde heeft gebracht.

De aarde is een grote verleiding,

Ik wou dat ik daar aan voorbij ging.

Maar ook ik moet van mijn fouten leren,

Om het goede te kunnen waarderen.

De test is soms zwaar,

Maar luisteren naar je gevoel, dit is altijd waar.

Soms vragen we bevestiging, dat doen we allemaal,

Zal ik dit, zal ik dat, luid het verhaal.

We willen op een ander bouwen,

Omdat we ons zelf niet meer vertrouwen.

Maar leer toch te vertrouwen op je gevoel,

Je weet toch wel wat ik bedoel.

Soms ontmoet je een mens
bij wie je mag zijn
zoals je bent: onzeker en klein.
Iemand bij wie je veiligheid vindt
en weet, dat je ondanks je fouten
toch word bemind.

Soms ontmoet je een mens
met een warmvoelend hart,
daar voel je je geborgen,
in leed en in smart.
Zonder te vragen,
wordt je geholpen
jouw zorgen te dragen.

Soms ontmoet je een mens
die jouw warmte vraagt
en wie jij je innigste
liefde toedraagt.
Zo ontstaat een harmonie,
is het goed om te leven:
wat jou geschonken is
mag jij verder geven.

Waarom huil je Mama?" vroeg een jongetje aan zijn moeder. 
                   Omdat ik een vrouw ben. "antwoordde zij".
                                    Ik begrijp het niet,
                                "zei het jongetje weer".
                       Zijn moeder knuffelde hem en zei met een vage lach: 
          En dat zul je ook nooit doen lieve kind, maar dat maakt niet uit."
 
                        Later vroeg de kleine jongen aan zijn vader: 
                  "Papa, waarom huilt Mama zomaar zonder reden?" 
                               Zijn vader kon alleen maar antwoorden:
         "Alle vrouwen huilen zonder reden." 
        
                      De kleine jongen groeide op en werd een jonge man,
                                  zich nog steeds afvragend,
                                   waarom vrouwen huilen. 
 
Uiteindelijk riep hij de hulp in van God en vroeg ook Hem:
"God, waarom huilen vrouwen?"
God antwoordde het volgende:

"Toen ik de vrouw schiep,
besloot ik dat ze speciaal moest zijn.
Ik gaf haar schouders,
sterk genoeg om het leed van de wereld te dragen,
maar ook zachte armen om comfort te bieden.
 
Ik gaf haar innerlijke kracht om,
bevallingen te doorstaan en om tegen afwijzing te kunnen,
welke zij vaak zou gaan krijgen,
soms zelfs van haar eigen kinderen.
 
Ik gaf haar de hardheid,
het doorzettingsvermogen om voor haar vrienden en familie
te kunnen zorgen,
zelfs wanneer iedereen het opgeeft.
Zelfs ziekte en vermoeidheid houden haar dan niet tegen,
en zij klaagt nooit....
 
Ik gaf haar gevoeligheid,
zodat zij haar kinderen lief zal hebben,
onder welke omstandigheid dan ook.
Zelfs wanneer haar eigen kind haar pijn heeft gedaan.  

Ze heeft een speciale gave om kinderen weer te doen lachen,
om tieners te helpen met hun twijfels en angsten.
 
Ik gaf haar de kracht om voor haar man te zorgen,
ondanks zijn fouten en ik fabriceerde haar uit een rib
van hem om zijn hart te beschermen.
 
Ik gaf haar de wijsheid,
om te weten dat een goede echtgenoot zijn vrouw nooit pijn zou doen,
maar dat hij haar soms test op haar kracht.
En ook om haar man bij te staan,
door dik en dun.
 
Voor al dit harde werk,
gaf ik haar ook een traan om te laten.
Het is van haar,
zij kan het gebruiken wanneer zij dat nodig heeft.
Het is haar enige zwakte..... 

Wanneer je haar ziet huilen,
zeg haar dan hoeveel je van haar houdt,
en hoe goed de dingen zijn die zij voor anderen doet.
En alhoewel ze dan nog steeds huilt,
weet dan dat ze zich wel degelijk iets beter voelt.
 
Zij is speciaal......."