Archief

Het vraagt ontzettend veel energie om met velen in een lichaam te leven. Er kunnen organisatorische problemen zijn, er moeten geheimen bewaard worden, en er kunnen heel wat conflicten zijn over de waarden en doelstellingen in het leven. Je kunt jaren geleefd hebben zonder je bewust te zijn van het bestaan van anderen. Misschien dacht je dat je gewoon wisselvallig was. Misschien hoorde je innerlijke stemmen maar dacht je dat dat bij iedereen zo was. Misschien dacht je dat iedereen dagen, weken of jaren van zijn leven vergat. Het kan dat je je innerlijke familie kende maar dat je dat geheim hield. Misschien heb je allerlei methodes ontwikkeld om de problemen te verdoezelen die ontstaan doordat je met meerderen je lichaam deelt. DIS kan het leven erg ingewikkeld maken. Het kan heel moeilijk zijn om beslissingen te nemen omdat er veel verschillende meningen zijn. Het kan een probleem zijn om gebeurtenissen en gesprekken te onthouden. Je kunt dingen die je echt nodig hebt kwijt raken. Het kan dat jij of een van de anderen activiteiten kiest die voor jezelf of voor andere mensen fysisch of emotioneel kwetsend zijn. Sommigen van de anderen bij jou kunnen je leven verrijken. Anderen zijn moeilijk te begrijpen of te controleren. Misschien doe je soms dingen die je zelf niet had verwacht en die je ongepast of inadequaat lijken. Je kunt in situaties terechtkomen die verwarrend of gevaarlijk zijn. Je kunt gefrustreerd raken door fysische problemen waar geen medische oorzaak of behandeling voor te vinden is. Je kunt betrokken raken bij relaties en activiteiten die je schade berokkenen. Het ontwikkelen van DIS was een adequate, gezonde keuze toen je keuzemogelijkheden beperkt waren. Nu is je situatie veranderd en heb je de mogelijkheid om andere keuzes te maken. Je kunt keuzes maken die je leven beter en efficiënter maken.

Onderzoek toont aan dat het wereldwijd voorkomt, veel meer dan aanvankelijk werd gedacht. Dertig jaar geleden kregen slechts enkele mensen de diagnose. Vijftien jaar geleden werd reeds gerapporteerd over enkele honderden mensen met DIS. Momenteel schat men dat één procent van de volwassen populatie DIS heeft. Dit percentage kan veranderen naargelang er evolutie komt in de bewustwording, diagnose en behandeling van de problematiek. DIS kan zeldzaam lijken omdat mensen met deze diagnose meestal vrij goed functioneren, behalve in crisissituaties. Veel mensen met DIS leiden een normaal leven, hebben een gezin, werk, een huis… Veel van hen leven met het gevoel ‘gek’ of ‘vreemd’ te zijn. Dit gevoel berust op gebrek aan informatie. Dergelijke gevoelens zullen afnemen wanneer je meer leert over dissociatie, over jezelf en over de anderen bij jou. Je bent niet alleen, er zijn veel andere mensen die dezelfde problemen hebben. Wat is de oorzaak van een dissociatieve identiteitsstoornis? DIS is het resultaat van het dissociëren van ernstige trauma's in de kindertijd. Meestal is DIS een overlevingstechniek die ontwikkeld wordt door kinderen, die gekwetst worden door grote mensen. Dissociatie is een onbewust verdedigingsmechanisme dat toelaat je gedachten en gevoelens af te splitsen van de hoofdstroom van je denken. Dissociatie is te vergelijken met een uitstap van je geest: je lichaam blijft maar je geest gaat weg. De meeste mensen dissociëren in zekere mate wanneer ze dagdromen of zich sterk concentreren. Bij DIS gaat een deel van de geest weg en neemt een ander deel het bewustzijn over. Een andere persoon wordt zo gecreëerd om een situatie te hanteren die ondraaglijk is. De personen van binnen houden herinneringen, gevoelens en gedachten bij die veel te overweldigend voor jou waren. Elk persoonlijkheidsdeel heeft een belangrijke functie om je te helpen overleven en goed functioneren in het dagelijkse leven. Veel ‘personen’ creëren was een gezond antwoord op wat er met je gebeurde! Jij en de anderen van binnen waren in staat deze wonderbaarlijke overlevingstechniek te ontwikkelen omdat je fantastische kwaliteiten bezit. Jullie zijn sterk, intelligent en creatief.

De definitie van Dissociatieve Identiteits Stoornis (vroeger “meervoudige persoonlijkheidsstoornis”) in de DSM- A. De aanwezigheid van twee of meer scherp van elkaar te onderscheiden identiteiten of persoonlijkheidstoestanden (elk met een eigen betrekkelijk langdurig patroon van het waarnemen van, het omgaan met en het denken over de omgeving en zichzelf). B. Tenminste twee van deze identiteiten of persoonlijkheidstoestanden bepalen geregeld het gedrag van betrokkene. C. Het onvermogen zich belangrijke persoonlijke gegevens te herinneren is te uitgebreid om verklaard te worden door gewone vergeetachtigheid. D. De stoornis is niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een middel (bijvoorbeeld complexe partiële insulten). Een dissociatieve identiteitsstoornis is een verzameling van herinneringen, gevoelens, gedragingen en overtuigingen die veilig opgeborgen en beheerd worden door verschillende persoonlijkheidsfragmenten (“alters”) die je lichaam delen. Er kunnen enkele of veel personen of persoonlijkheidsfragmenten bestaan die elkaar afwisselen. Elk ander die het lichaam deelt kan een eigen leven hebben, eigen gevoelens en reacties, eigen activiteiten en een persoonlijke geschiedenis. Een persoonlijkheidsfragment is een apart deel, maar het is geen volledig ontwikkelde persoonlijkheid. Een persoonlijkheidsfragment kan eigen specifieke herinneringen hebben, eigen gevoelens en gedrag of een eigen overtuiging zonder een apart leven te hebben. De verschillende persoonlijkheden kunnen zich van elkaar bewust zijn of niet. Wie zich niet bewust is van het bestaan van anderen vanbinnen, heeft het gevoel tijd kwijt te zijn en kan in verwarring raken. Wie wel het bewustzijn deelt, weet van het bestaan van enkele of van alle andere personen, kan de anderen zien, ermee praten, gevoelens delen. Er kan een combinatie zijn van persoonlijkheden die het bewustzijn delen en persoonlijkheden die dat niet doen. De innerlijke familie of het systeem is uniek wat betreft samenstelling, aantal functie en vóórkomen van zijn leden. Elk lid ervan is kostbaar.

Voor het eerst is 'zelfdoding' in de top 10 geslopen van populairste gespreksonderwerpen bij de Kinder- en Jongerentelefoon. Dat schrijft De Morgen. Als jongeren contact opnemen met de Kinder- en Jongerentelefoon (KJT), dan doen ze dat meestal met vragen en verhalen over verliefdheid, conflicten met hun ouders of problemen met vrienden. Maar in 2011 sloop een nieuw thema de top tien van populairste gespreksonderwerpen in: zelfdoding. Maar liefst 751 gesprekken voerde KJT zo, via de chat haalt zelfdoding zelfs de zesde plaats in het lijstje van populairste thema's.