Naar de inhoud

Van harte welkom op mijne blog over psychiatrische problemen bv borderline,depressief,verslaafde,fobie ,enzo....

akke.beakke.be
Iedereen is welkom...........

Archief

Een op de vijf Belgen dacht het afgelopen jaar aan zelfdoding. Dat blijkt uit een onderzoek van Test-Aankoop. Bijna één op de tien had daarbij het gevoel niet met zijn problemen terecht te kunnen bij familie en slechts een kwart van de respondenten met zelfmoordneigingen zocht professionele hulp. Test Gezondheid, het gezondheidsmagazine van Test-Aankoop, vroeg 821 Belgen tussen 18 en 74 jaar naar hun overtuigingen en ideeën over zelfdoding. Uit het onderzoek blijkt dat een op de vijf respondenten (22 procent) de laatste 12 maanden minstens een keer heeft gedacht aan zelfdoding. Dat is een hoger percentage dan in dezelfde studie 9 jaar geleden (19,6 procent). Opvallend meer Franstaligen dan Nederlandstaligen rapporteerden zelfmoordgedachten: bij de Nederlandstaligen is dat 18 procent, bij de Franstaligen 28 procent. Bijna één op de tien respondenten zegt ooit minstens eenmaal zelf een zelfmoordpoging te hebben ondernomen. Bij Nederlandstaligen gaat het om 5,6 procent, bij Franstaligen om 12 procent. Eén op de honderd deed dit zelfs tijdens de afgelopen 12 maanden. Volgens Test-Aankoop heeft bijna een op de tien het gevoel niet met zijn problemen terecht te kunnen bij familie. Slechts een kwart van de respondenten met zelfmoordneigingen zocht professionele hulp. Het gebrek aan verzorging of opvolging na een zelfmoordpoging is opvallend en vooral ook alarmerend, zegt de organisatie. 'Het is immers van levensbelang om de onderliggende problemen aan te pakken.' Volgens Test-Aankoop is nog meer aandacht nodig voor specifieke risicogroepen zoals ouderen, jonge mannen, etnische minderheden en risicoberoepen. 'Ook moet het taboe rond psychologische hulp worden doorbroken, zodat meer mensen dergelijke hulp durven te vragen.' Wie vragen heeft rond zelfdoding, kan terecht bij Tele-Onthaal op nummer 106 of op www.tele-onthaal.be of bij de zelfmoordlijn via 02/649.95.55 of op www.zelfdoding.be.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 14:19 Reageer op dit bericht Stuur door

Onrust..........

uitgeput, moe de slaap wil niet komen enigste wat ik zie donkere figuur in mijn dromen vreemde gevoelens kunnen ’n mens parten spelen door emoties overmand niet het tijdstip om te delen eindelijk ochtend nacht is voorbij gekropen uitgerust, nee morgen misschien, mag ik hopen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 13:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Een zwart gat,

Een zwart gat, wat een ellende is dat. Wordt het nou nooit eens beter, het lijkt wel of ik stik door om me nek een veter. Laat me nu eens leven, op deze manier kan ik niks meer geven. Alles is net als lood, regelmatig met gevoel was ik maar dood.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 12:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Depressie - Suïcide.

Als u aan zelfdoding denkt! Hoe helpt u iemand met zelfmoordgedachten? Wat willen mensen die zelfmoordgedachten hebben? Wat willen mensen met zelfmoordgedachten NIET? De waarschuwingssignalen van zelfdoding. Als u aan zelfdoding denkt! We zijn geboren met het vermogen onszelf te doden. Elk jaar maken een miljoen mensen die keuze. Zelfs in culturen waar zelfdoding illegaal of taboe is, doden mensen zichzelf. Veel mensen met zelfmoordgedachten zien geen andere uitweg. De dood is voor hen op dat moment de enige keuze en de intensiteit van hun zelfmoordgevoelens moet niet onderschat worden - ze zijn echt, sterk en dringend. Eenvoudige oplossingen zijn er niet. Maar het volgende is ook waar: Zelfdoding is vaak een permanente oplossing voor een tijdelijk probleem. Als we depressief zijn, zijn we vaak volledig gefixeerd op het moment. Een week of een maand later kan de situatie er heel anders uit zien. De meeste mensen die ooit aan zelfdoding hebben gedacht, zijn nu blij dat ze leven. Ze zeggen dat ze niet een eind aan hun leven wilden maken, maar alleen de pijn wilden stoppen. De belangrijkste stap is met iemand te praten. Mensen die aan zelfdoding denken, moeten niet proberen hun moeilijkheden in hun eentje op te lossen. Ze moeten NU hulp vragen! Praat met familie of vrienden. Alleen al het praten met een familielid of een vriend kan een enorme opluchting geven. Praat met een vertrouwenspersoon. Sommige mensen kunnen niet met familie of vrienden praten. Sommigen praten liever met een vreemde. Overal ter wereld bestaan hulpdiensten, bemand met vrijwilligers, die getraind zijn in het luisteren. Praat met uw huisarts. Iemand die lange tijd zwaarmoedig is of zelfmoordneigingen heeft, kan aan een depressie lijden. Dat is een ziekte, die veroorzaakt wordt door een chemische balansverstoring en gewoonlijk behandeld wordt met medicijnen en/of therapie. De tijd is een belangrijke factor om 'verder te kunnen gaan', maar wat er in die tijd gebeurd is, is ook van belang. Iemand die aan zelfdoding denkt, moet zo snel mogelijk over z'n gevoelens kunnen praten. Hoe helpt u iemand met zelfmoordgedachten? Wees stil en luister! Als iemand depressief is of zelfmoordgedachten heeft, is onze eerste reactie proberen te helpen. We geven advies, delen onze eigen ervaringen mee en proberen oplossingen te vinden. We doen er beter aan onze mond te houden en te luisteren. Mensen met zelfmoordgedachten hebben geen behoefte aan antwoorden of oplossingen. Ze willen een veilige plaats waar ze hun angst en bezorgdheid kunnen uiten, waar ze zichzelf kunnen zijn. Luisteren - echt luisteren - is niet gemakkelijk. We moeten de neiging onderdrukken om iets te zeggen - een opmerking te maken, iets aan een verhaal te willen toevoegen of advies te willen geven. We moeten niet alleen luisteren naar de feiten die iemand ons vertelt, maar ook naar de gevoelens die erachter zitten. We moeten de dingen vanuit hun gezichtspunt proberen te begrijpen, niet vanuit het onze. Hier volgen enkele aandachtspunten om op te letten, als u iemand helpt die zelfmoordgedachten heeft. Wat willen mensen die zelfmoordgedachten hebben? Iemand, die naar ze luistert. Iemand, die de tijd neemt om echt naar ze te luisteren. Iemand, die niet oordeelt, advies of een mening geeft, maar al z'n aandacht. Iemand om vertrouwen in te hebben. Iemand, die hen respecteert en niet probeert de leiding te nemen. Iemand bij wie alles strikt vertrouwelijk blijft. Iemand, die om hen geeft. Iemand, die zichzelf beschikbaar stelt, hen op hun gemak stelt en rustig spreekt. Iemand, die geruststelt, accepteert en gelooft. Iemand die zegt: 'Ik geef om je!' Wat willen mensen met zelfmoordgedachten NIET? Alleen zijn. Afwijzing kan het probleem tien keer zo erg doen lijken. Iemand hebben waar je een beroep op kunt doen, maakt heel veel uit. Luister! Advies krijgen. Preken helpt niet. Evenmin helpt de suggestie 'kop op' of de gemakkelijke verzekering dat 'alles in orde komt'. Analyseer niet, vergelijk niet, verdeel niet in hokjes en bekritiseer niet. Luister! Ondervraagd worden. Verander niet van onderwerp, heb geen medelijden en doe niet uit de hoogte. Het is moeilijk om over gevoelens te praten. Mensen met zelfmoordgedachten willen niet gehaast worden of in de verdediging gedrongen. Luister! De waarschuwingssignalen van zelfdoding. Zelfdoding is zelden een impulsieve beslissing. In de dagen en uren, voordat mensen zichzelf doden, zijn er gewoonlijk aanwijzingen en waarschuwingssignalen. De sterkste en meest verontrustende tekenen zijn verbaal - 'Ik kan niet meer verder', 'Niets doet er meer toe' of zelfs 'Ik denk erover om er een eind aan te maken.' Zulke opmerkingen moeten altijd serieus worden genomen. Andere veel voorkomende tekenen zijn: Neerslachtig of teruggetrokken worden; Roekeloos gedrag; Zaken op orde maken en waardevolle bezittingen weggeven; Een opvallende verandering in gedrag, houding of uiterlijk; Overmatig alcohol- of drugsgebruik; Een groot verlies of verandering in het leven moeten verwerken. De volgende lijst geeft meer voorbeelden, die er allemaal op kunnen wijzen, dat iemand overweegt zelfdoding te plegen. Natuurlijk leiden deze situaties in de meeste gevallen niet tot zelfdoding. Maar in het algemeen geldt hoe meer tekenen iemand vertoont, hoe groter het risico van zelfdoding. Situaties. Seksueel misbruik of mishandeling; Een familie waarin zelfdoding of geweld vaker voorkwamen; De dood van een goede vriend of familielid; Een relatie, die eindigt in een scheiding; Het niet goed doen op school, ophanden zijnde examens, examenresultaten; Verlies van baan, problemen op het werk; Dreigende juridische acties; Recente gevangenneming of aanstaande invrijheidstelling. Gedrag. Huilen; Vechten; De wet overtreden; Impulsiviteit; Zelfverminking; Schrijven over dood en zelfdoding; Vroeger zelfmoordgedrag; Extreem gedrag; Veranderingen in gedrag. Fysieke verandering. Gebrek aan energie; Verstoorde slaappatronen - te veel of te weinig slaap; Verlies van eetlust; Plotselinge gewichtstoename of gewichtsverlies; Toename van onbeduidende ziektes; Verandering in seksuele belangstelling; Plotselinge verandering van uiterlijk; Gebrek aan belangstelling voor het uiterlijk; Gedachten en Emoties. Gedachten aan zelfdoding; Eenzaamheid - gebrek aan steun van familie en vrienden; Afwijzing, zich uitgesloten voelen; Grote droefheid of schuldgevoelens; Niet in staat zijn om verder te kijken dan een heel beperkt gezichtsveld; Dagdromen; Bezorgdheid en spanning; Hulpeloosheid; Verlies van eigenwaarde.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 12:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Het leven is niet altijd gemakkelijk

Het leven is niet altijd gemakkelijk Je zal er vaak voor moeten vechten. Na vallen toch gewoon weer opstaan, En blijven doorgaan, zoveel je kan. Tranen zullen er blijven komen, Pijn zul je altijd blijven voelen. maar dan is het de kunst van het leven, om altijd te blijven vechten, en nooit op te geven. Geniet, van de mooie dingen in je leven. Geniet, want geluk is niet aan iedereen gegeven. Er zijn van die dagen, dat je het moeilijk hebt, om steeds maar door te gaan. maar dan is het de kunst van het leven, om altijd te blijven vechten, en nooit op te geven.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door lies om 14:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Waar hulp zoeken?

Je richt je best in de eerste plaats tot je huisarts. Die is goed geplaatst om de situatie in te schatten en je te behandelen. Als je huisarts dat nodig vindt, zal hij of zij je ook doorverwijzen naar een psychiater of een psycholoog. Een psychiater is een arts die zich gespecialiseerd heeft in psychische problemen zoals depressie. Zowel psychiaters als psychologen kunnen een opleiding tot psychotherapeut volgen. Psychiaters en psychologen werken vaak in een privépraktijk of in teamverband, zoals in een groepspraktijk, een ziekenhuis, een Centrum Geestelijke Gezondheidszorg (CGG) of een Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW). Als je dringend hulp nodig hebt, kan je altijd terecht bij de huisarts van wacht of op een spoedgevallendienst. Op verschillende spoedgevallendiensten kan je altijd bij een psychiater terecht. Klik hier voor de websites van CGG’s, CAW’s, ziekenhuizen waar je op raadpleging kan gaan en van psychotherapeuten die een erkende opleiding volgden.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door lies om 13:50 Reageer op dit bericht Stuur door

WAT IS EEN DEPRESSIE EN WAAR KUNT U TERECHT VOOR EEN BEHANDELING?

Er wordt van een depressie gesproken wanneer iemand langer dan twee weken gedurende het grootste deel van de dag somber is en/of geen interesse en plezier heeft in activiteiten. Er zijn verschillende soorten depressies: -“Gewone” of unipolaire depressie -Chronische depressiviteit -Manisch depressie -Postnatale depressie -Winter depressie of winterblues WELKE KLACHTEN KUNNEN DUIDEN EEN DEPRESSIE? -Symptomen van een gewone depressie zijn: -Slapeloosheid of overmatig slapen -Veranderingen in eetlust en gewicht -Moeheid of gebrek aan energie -Schuldgevoel of gevoelens van waardeloosheid -Concentratieproblemen of besluitenloosheid -Gedachte over dood of zelfdoding -Psychomotorische agitatie of remming WELKE BEHANDELINGEN ZIJN ER MOGELIJK? Voor uw behandeling van een depressie gaat u in eerste instantie naar de huisarts. De huisarts kan beoordelen of er sprake is van een depressie. Vervolgens kunt u worden doorverwezen naar een psycholoog, psychotherapeut of psychiater.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 13:43 Reageer op dit bericht Stuur door

leven met ups en downs

storm, wind regenvlagen wervelen door het hoofd korenbloem, papaver korenaren aanblik die lichtelijk verdoofd inspiratie, concentratie ze raken soms verloren genieten van kleine dingen voelen als herboren
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door lies om 18:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Wat is het verschil tussen een psycholoog, psychiater en psychotherapeut?

De termen "therapeut", "psycholoog", "psychiater" en "psychotherapeut" zorgen vaak voor verwarring. In de volksmond worden deze termen regelmatig door elkaar gebruikt in verband met psychologische hulp. Onterecht, want de verschillen tussen bijvoorbeeld een psycholoog, psychiater of therapeut zijn aanzienlijk. Bij de keuze van een therapie en het kiezen van een therapeut, is het daarom raadzaam de verschillen tussen de verschillende soorten therapeuten te kennen. Therapeut Iedereen die een therapie toepast kan therapeut genoemd worden. Welke therapie door een therapeut wordt aangeboden, is daarbij van geen belang. Doorgaans wordt de term "therapeut" gebruikt als verzamelnaam voor iemand die beroepsmatig een methode toepast ter genezing van lichamelijke of geestelijke gezondheidsproblemen. Iedereen kan zich echter therapeut noemen, ook zonder diploma of werkervaring. De titel "therapeut" is op geen enkele manier beschermd. Psychotherapeut Iedereen die psychotherapie toepast kan zich psychotherapeut noemen. Welke psychotherapie (systeemtherapie, cognitieve gedragstherapie, psychodynamische therapie, ...) wordt aangeboden, is daarbij van geen belang. In tegenstelling tot in Nederland is de term psychotherapeut in België niet beschermd, dat betekent dat iedereen zich psychotherapeut kan noemen, ook zonder diploma of werkervaring. Psycholoog Feitelijk is een psycholoog iemand met expertise op het gebied van psychologie. Doorgaans wordt men een psycholoog genoemd wanneer men een universitaire studie psychologie heeft afgerond. De titel "psycholoog" is in België beschermd, dat betekent dat niet iedereen zich psycholoog mag noemen. Een psycholoog hoeft niet perse werkzaam te zijn als therapeut, psychologen kunnen bijvoorbeeld ook werkzaam zijn in het onderwijs of werken aan wetenschappelijk onderzoek. Wanneer een psycholoog wel werkzaam is als therapeut of psychotherapeut, noemen we hem of haar meestal een klinisch psycholoog. De klinisch psycholoog is dikwijls werkzaam in instellingen als ziekenhuizen, maar kan ook werken in een zelfstandige praktijk. Op deze website vindt u enkel psychotherapeuten of therapeuten die daarnaast (door hun opleiding) ook klinisch psycholoog zijn. Psychiater Een psychiater is een arts die zich na een studie geneeskunde heeft gespecialiseerd in de psychiatrie. De opleiding tot psychiater is alleen toegankelijk voor artsen. De titel "psychiater" is beschermd. Omdat een psychiater een arts is, kan hij medicatie voorschrijven en wordt een psychiatrisch consult gedeeltelijk terugbetaald. Een psycholoog heeft evenals een psychiater een universitaire studie achter de rug, maar is geen arts.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door lies om 18:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Van harte welkom op mijne blog over psychiatrische problemen bv borderline,depressief,verslaafde,fobie ,enzo....

↑ Terug naar de berichten