Wintertocht Loppem

Staden is als kleine entiteit - en voor zo ver ons bekend - ontstaan rond de jaren 1100 aan de Loobeek (of Luikebeek). Het was een zeer bosrijk gebied en in het leenroerig tijdperk hing het af van de Zale van Ieper en voor een klein gedeelte (richting Stroveldkruis) van het Brugse Vrije. De Heren van Staden bekleedden in de streek een belangrijke functie in het bestuur binnen de Zale van Ieper, en zij hadden als rechter het hoog-, middel- en laagrecht. Ze installeerden in Staden ook een schepenbank.

Het kasteelleven kende sinds de middeleeuwen veel hoogtepunten, maar ook perioden van zwaar verval. Het kasteel van Staden werd op 13 juli 1917 door Engels geschut vernietigd. In 1916 werd het kasteel nog gebruikt als opperbevel voor het Duitse leger in Vlaanderen, oa. veldmaarschalk von Hindenburg verbleef er een tijdje. Thans blijft er enkel nog een gedeelte van de wal over en  een rustbank gemaakt uit de oude stenen van het kasteel.

Door Staden heen liep de heirbaan Ieper-Brugge, en over de heuvelkam liep een oude heirbaan van Menen naar Oudenburg. Deze wegen hebben waarschijnlijk in de oude tijden de eerste missionarissen, later de forestiers van de graven, en nog later de cultuurbeschaving van de middeleeuwen naar onze streken geleid. In de loop der tijden werd het gebied praktisch geheel ontbost en in landbouwcultuur gebracht. De land- en tuinbouw, samen met para-agrarische bedrijven (olieslagerijen, molens, slachthuis), vormden de hoofdmoot van de economische bedrijvigheid. In de 20-ste eeuw kwamen er allerlei andere aktiviteiten bij (houtbewerking, metaalnijverheid, constructie, bouwondernemigen, veevoederbedrijven, diepvriesbedrijven, enzovoort).

Rond de Sint-Jansput (gelegen achter het kerkhof) ontstond de eerste nederzetting. Later kwam er een echte parochiekerk, gewijd aan Sint Jan de Doper. In de 16e en 17e eeuw werd deze kerk door geuzen en brand verwoest. Ook in de beide wereldoorlogen werd de kerk zwaar getroffen door bombardementen en brand. Ze werd altijd opnieuw weer heropgetrokken.

De schrijfwijze en betekenis van de naam : 1115 Staten, 1127 Stathan, 1149 Stades, 1185 Staden. Staden betekent wellicht "nederzetting" of "woonplaats".
(info:toerisme Oostnieuwkerke-Staden)

Start: 'T Zonnerad Tresoriersstraat Zonnebeke
Rustige wegen richting het kaasdorp Passendale en St-Juliaan met een lus naar Langemark.










Memorial museum-Zonnebeke-De westhoek Passendale 1917







ingang Museum




Tyne Cot Cemetery

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

John McCrae

Klaproos als symbool
In de eerste wereldoorlog verschenen en bloeiden de klaprozen massaal op de door granaten omgewoelde en vervuilde akkers. De soldaten dachten dat de klaprozen tevoorschijn kwamen op de akkers waar bloed van gesneuvelde soldaten had gevloeid. Ze dachten dit omdat de klaprozen weelderig groeiden en bloeiden net op die velden waar er zich het jaar voordien een zware veldslag had voorgedaan. Tegenwoordig kennen we daarvoor een logische verklaring. Op de door de loopgraven en door bommen omgesmeten en verstoorde grond, kan het zaad van de klaproos dat al jaren in de grond ligt te wachten tot het boven wordt gewoeld, perfect gedijen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een strijdperk na enige tijd veranderde in een rode klaprozengloed.

De wandeling  “rondom Diest” vertrekt  in de kantine van het Warandestadion gelegen langs de Leopoldvest  in Diest. Via het Begijnhof en een gedeelte van het Diestse binnenstad komen we al vlug aan het station waar we Diest een tijdje zullen verlaten.

Via Huize  Martine Van Camp wandelen we verder richting Grasbos. Op deze weg is er een prachtig zicht op de Demervallei van Diest. Wanneer je de beklimming van Grasbos achter de rug is kom je terecht in de residentiële wijk van Grasbos, maar zit je al vlug terug in de volle natuur van de Blaasberg. Na de afdaling komen we terecht op de controlepost die gelegen in het ontmoetingscentrum te Molenstede. Hier maken we een lus richting Okselaar. Smalle bospaadjes  en verschillende stukjes natuurgebied zijn de ingrediënten van deze lus, langs het Zwart Water wandelen we terug naar de controlepost. Na een welverdiende rust vertrekken we langs het jeugdopleidingcentrum van voetbalclub F.C.Diest en wandelen dan verder naar de Lange Berg na een eindje wandelen wisten we direct waarom deze berg zo genoemd wordt. Het einddoel was in zicht  nog even de Lazerijberg  om van hieruit  via Ford Leopold  en een gedeelte van de stadswallen terug naar de aankomstplaats.