WEBCAMS: ver weg!
CHINA
|
Shanghai (meerder webcams) |
life camera’s |
ZUID KOREA
|
Seoul |
http://www.seoulsearching.com/ video |
ISRAËL
|
Jeruzalem |
BALI (Indonesië)
|
Kuta – hoteltuintje |
WEBCAMS: ver weg!
CHINA
|
Shanghai (meerder webcams) |
life camera’s |
ZUID KOREA
|
Seoul |
http://www.seoulsearching.com/ video |
ISRAËL
|
Jeruzalem |
BALI (Indonesië)
|
Kuta – hoteltuintje |
WEBCAM: Duitsland
DUITSLAND
|
Aachen |
http://www.ita.rwth-aachen.de/de/03_Institut/Webcam/index.htm |
|
Albstadt-Tailfingen Skilift aan de Schloßberg |
|
|
Althütte |
|
|
Bamberg |
|
|
Barth |
|
|
Bautzen |
http://www.budysin.de/ |
|
Berlijn |
|
|
Berlijn |
|
|
Berlijn |
|
|
Blumberg |
http://www.stadt-blumberg.de/ceasy/modules/cms/index.html?cPageId=242 |
|
Brocken |
http://www.hsb-wr.de/dom/pages/brockenkamera/brocken_bhf.htm |
|
Büsum |
|
|
Büsum |
http://www.buesum1.de/webcam.htm meerdere webcams |
|
Dahme - Oostzee |
http://www.ostseeferienland.de/dahme/de/derort/webcams/webcams.php |
|
Dierhagen |
http://www.darss.net/deutsch/aktuell/webcams/dierhagen_hafen |
|
Dortmund |
|
|
Dreesden |
|
|
Emden |
|
|
Hamburg |
http://baumert.htk-hamburg.com/ een dertigtal cams |
|
Keulen |
|
|
Ostseebad Ahrenshoop Baltische zee |
|
|
Prerow |
|
|
Wustrow |
-----Foto: hoe het verder liep
-----foto: Sari thuis
-----foto: grote broer en zusje
WEBCAM: sneeuw-webcams
CITATEN Cees BUDDINGH
"Een debat is een veelal verhit gesprek waarbij twee mensen tegen elkaar praten en naar zichzelf luisteren."
CITATEN van Thomas CARLYLE
\"Maak een eerlijk mens van uzelf en u kunt ervan overtuigd zijn dat er een schurk minder is op de wereld.\"
(11) Reis naar Indonesië: derde en laatste dag Jakarta
Na het ontbijt kon ons busje niet gauw genoeg vertrekken richting de baby’s. Negen uur en al weer drukkend en klam warm. Kleine Sari lag er slapjes bij en nog altijd even bleek. In de reiswieg lag ze een beetje verloren. Ik stopte een opgerold dekentje achter haar rugje – dat hielp. Een dun lakentje liet alleen haar neusje nog vrij. Na het afrekenen van onkosten vertrokken we. De weg naar de luchthaven, het inchecken, bagagecontrole … eigenlijk weet ik daar bijna niks meer van. Mijn gedachten waren bij het zwakke Saartje.
Met de straffe pil tegen diarree op zak duffelde ik haar goed in want de airco zorgde voor koude lucht. Tijdens de vlucht was Saartje alleen rustig als haar kleine handje mijn vinger kon vasthouden of als ze tegen mij aan lag.
Om de vier uur kreeg ze een flesje en tijdens de tussenstops mocht ik met haar in het vliegtuig blijven zitten. Het garudapersoneel was erg attent.
Shiphol, here we come!!!
(12) REIS naar Indonesië: eind goed al goed!

WEBCAM België
-----foto: Chinese tempel
-----fotos\'s: ander beeld
-----Foto: tekening
(10) REIS naar Indonesië: tweede dag in JakartaTweede dag in Jakarta.
Op het einde van deze dag was het begeerde visum in m’n bezit, de terugvlucht geconfirmeerd en had ik veel zweet gelaten door de warmte en vooral de traagheid der dingen… Ik ging op bezoek bij Saartje,bezorgd over haar toestand en schrok me en bult toen ik haar zag. Ze lag in hetzelfde bedje als het Duitse meisje – geen probleem- en op elk tutje stond een naam. De Duitse baby was snipverkouden en Saartje had haar tutje in de mond…. Dat ze verkouden zou worden was niet zo erg, maar ze was er al zo slecht aan toe, op het randje van uitdroging. Ik werd erg ongerust over wat komen moest.
In het hotel deed ik een fax: ‘alles geregeld – morgen vlucht naar Shiphol – kleine Sari is zwakjes’. Als antwoord kwam een paar uur later het volgende: ‘Afspraak gemaakt bij pediater – we kunnen onmiddellijk op consultatie als je thuis komt - we zullen in Shiphol zijn’. Als we het halen tot na de vlucht dan komt alles in orde.
... wordt vervolgd
-----foto: winkelcentrum Surabaya
-----foto: huwelijkspaar Jakarta
(9) REIS naar Indonesië: Surabaya - Jakarta
Ik pak de reiswieg uit die ik van thuis had meegebracht en stop al mijn gerief in een valies. Kleine Sari zou wel drie keer in de reiswieg kunnen.
Vandaag was het zover. Ik mocht Sari meenemen naar Jakarta en vandaar zouden we twee dagen later naar huis vliegen.
Eén van de kindermeisjes had Saartje al aangekleed. Ik bedankte, vereffende de rekeningen van dokter en apotheek en vertrok terwijl de tuinman vriendelijk knikte.
We werden naar de luchthaven gereden. Gelukkig hielp de chauffeur met de bagage. Ik had alle moeite om in de wieg te vrijwaren van geduw en geprang. Nu zou het veel makkelijker gegaan hebben met bijvoorbeeld een zak om het baby’tje op je borst te dragen. Een wuivende chauffeur in een woelige menigte is het laatste beeld dat ik van Surabaya heb. De dag zou nog zwaar worden…
In het vliegtuig was Saartje alleen rustig als ik haar tegen me aan hield – wel een zalig gevoel.
In Jakarta reden we met een taxi naar het weeshuis waarvan het adres op een briefje stond. We werden daar heel vriendelijk onthaald en de baby’s lagen daar per twee in een proper bedje. Ik vroeg om Saartje goed in ’t oog te houden vanwege haar diaree en laag gewicht. Geen probleem … ze hadden alle informatie doorgekregen. Hoewel ik me vrij gerust voelde, vertrok ik niet graag – maar ja het ‘moest’.
Zo vlug als mogelijk ging het richting Belgische ambassade want overmorgen zou ik in het bezit moeten zijn van een visum voor Saartje.
Het was nog 20 minuten rijden voor we aan de Ambassade kwamen, een mooi verzorgde villa. Nu zit de ambassade op een zestiende verdiep van de Duitse bank building – ja tijden veranderen. Ons verhaal speelt zich tenslotte 25 jaar geleden af.
Binnen zat een knappe Indonesische achter de onthaalbalie. Of ik een visum kon aanvragen. Ja dat kon maar de vervanger van de ambassadeur was er niet en die moet z’n handtekening zetten. Het werd wachten, wachten en nog eens wachten. Uiteindelijk kreeg ik een ontkennend antwoord op de vraag “Benarkah dia akan datang? (is het zeker dat hij nog gaat komen)”. Ik zou de volgende dag dan terugkomen…
Die avond ontmoette ik de oudere zussen van mijn Indonesische vriendin in België. Lhee en Ting namen me mee naar een uitvoering van Balinese dansen in de tuinen van het Hyatt hotel. Prachtig hoe sierlijk en beheerst die dansers zich bewogen… onwezenlijk mooi klonk ook de begeleidende muziek. En toch voelt het wat wereldvreemd aan zeker als je denkt aan de stakkers in de kampung… … …
“Morgen … naar de ambassade en de dag daarna naar huis als alles goed loopt toch.”
…wordt vervolgd…
-----Foto: boekenwinkel in Surabaya
Het kunnen twee zusjes zijn