Een groep vrienden wordt 40 en ze besluiten dat te vieren. * Laat ons in DE KROON gaan eten, zegt één van hen. Ze hebben daar een knappe, sexy serveerster. Zo gezegd, zo gedaan. Tien jaar later willen ze hun 50ste verjaardag vieren. * Laten we weer naar DE KROON gaan, het eten is lekker en op de wijnkaart staan echt enkele pareltjes, zegt er één. Zo gezegd, zo gedaan. Als ze 60 worden, stelt weer één van hen een etentje in DE KROON voor. * 't Is daar rustig en er wordt niet meer gerookt, oppert hij. Rond hun 70ste verjaardag komen de vrienden weer samen om te overleggen wat ze zullen doen. * Laten we naar DE KROON gaan, zegt één onder hen, je kunt er met een rolstoel binnen en er is een lift. Zo gezegd, zo gedaan. Onlangs zijn ze 80 geworden en toen ze zich afvroegen hoe ze dat zouden vieren, zei één van hen: * Laten we in DE KROON gaan eten. * O ja! zei één van de vrienden, daar zijn we nog niet geweest!
De dag is om, ik sluit de luiken met 't donker van de nacht. 't Is goed in 't bed te duiken, als iemand op je wacht. De dag is moe, ik gaap mijn ogen toe. Met moeite raap ik woorden saam, voor 't sluiten van de dag - ik ken 't van buiten. "slaapwel man" "slaapwel vrouw" en nog eens herhaald, de dekens naar ons toegehaald.
Zijn gouden rijkdom spreekt niet van de onschuld van de lente en niet van de kracht van de zomer, maar van de rijpheid en vriendelijke wijsheid van de naderende ouderdom. Hij kent de begrenzingen van het leven en is tevreden.