EEN ANDER WEET NOOIT HELEMAAL HOE JE BENT.
AL DENKT HIJ WEL DAT HIJ JE HELEMAAL KENT.
HIJ WEET WEL DAT JIJ IN EEN SPIJKERBROEK LOOPT
EN DAT JE HE LIEFST KLEINE AUTOOTJES KOOPT.
EN DAT JE KUNT SCHREEUWEN, DAT WEET IEDEREEN
MAAR DAT JE SOMS BANG BENT, DAT WEET JIJ ALLEEN.
HIJ WEET WEL DAT JIJ MET JE HAMSTERTJE PRAAT
EN DAT JE ZO GRAAG NAAR DE DIERENTUIN GAAT.
EN DAT JE KUNT VECHTEN, DAT WEET IEDEREEN
MAAR DAT JE GEEN HELD BENT, DAT WEET JIJ ALLEEN.
HIJ WEET WEL DAT JIJ VAAK MET HARDLOPEN WINT
EN DAT JE PIANOLES WAARDELOOS VINDT.
EN DAT JE JALOERS BENT, DAT WEET IEDEREEN.
MAAR DAT JE DAT NAAR VINDT, DAT WEET JIJ ALLEEN.
EEN ANDER WEET NOOIT HELEMAAL HOE JE BENT.
AL DENKT HIJ WEL DAT HIJ JE HELEMAAL KENT.
(dit is een gedichtje van één van mijn kinderen, ik vond het toen al speciaal, en nu 10 of 20 jaar later vind ik dat dit gedichtje een hele grote en wijze inhoud heeft)
