dank voor alles

O Vader,
uw barmhartigheden zijn hoger dan de bergen Gods.
U bent dezelfde gisteren, heden;
uw trouw is als een vaste rots.
U weet als Vader wat U doet.
De weg die U bepaalt, is goed.
J.Ph. Buddingh
dank voor alles
O Vader,
uw barmhartigheden zijn hoger dan de bergen Gods.
U bent dezelfde gisteren, heden;
uw trouw is als een vaste rots.
U weet als Vader wat U doet.
De weg die U bepaalt, is goed.
J.Ph. Buddingh
apen slotEr kwam eens een rijk man bij Jezus. Hij was op zoek naar de essentie van het (eeuwige) leven. Maar Jezus ziet een belangrijk obstakel bij de man, die met zijn beide vuisten vast zit aan zijn geld en zijn bezittingen. Voor Jezus is het volkomen helder wat de man zou moeten doen: loslaten. Hij zegt: 'Verkoop alles wat u hebt, geef het aan de armen en u zult een schat in de hemel hebben - en volg Mij.' Oei! Dat had Hij nou net niet moeten zeggen...
Jezus' boodschap is schokkend - maar ook bevrijdend! Hij heeft gezegd: 'Laat los en u zult losgelaten worden.' Het is niet verkeerd om geld te hebben, zolang dat geld ons maar niet heeft. En, last but not least: volg Jezus - gelóóf.
apen 2
APEN (2)
De wereld wemelt van apen. We zitten met z'n allen in een val, muurvast met onze vuisten in een kokosnoot. Op zoek naar geluk zoeken we ons een ongeluk. Zolang de welvaart groeit, hebben we het gevoel steeds dichter bij dat 'geluk' te komen. Maar in werkelijkheid zitten we gevangen en werken we onszelf steeds dieper in de nesten. De auto moet sneller, het huis groter, ons voedsel lekkerder en de vakanties steeds verder weg. We kunnen niet meer terug. Of wel? Ja, natuurlijk kan dat wel, maar dat willen we niet. De winst op korte termijn laten we niet schieten voor ons behoud op de lange termijn. Het komt niet in onze hoofden op.
laatste wens
waar geneutd

Dit is een waargebeurd verhaal op een BA
(Britsh Airways) vlucht van Johannesburg naar Londen.
Een staande ovatie voor dit Cabine Personeel....
Een Marokkaan van ongeveer 30 jaar oud, kwam te zitten naast een zwarte priester . Hij vond het erg vervelend en riep de stewardess.
Stewardess; "waarmee kan ik u van dienst zijn?"
Marokkaan: "Naar het schijnt ziet u het dus niet. U heeft mij naast een zwarte priester geplaatst.
Ik wil niet zitten naast iemand van zulk een weerzinwekkende geloofsafkomst. Zoek voor mij een andere plek.
Stewardess: "Blijft u a.u.b kalm. Bijna alle plaatsen in het vliegtuig zijn bezet. Ik zal gaan kijken of er een andere plek beschikbaar is."
De stewardess vertrok en kwam na een paar minuten terug.
Stewardess: "mijnheer, precies zoals ik reeds verwacht had, zijn er geen plaatsen meer beschikbaar in de economy class. Ik heb met de piloot gesproken en hij gaf aan dat er een plek vrij is in de business class.
Ook hebben wij een plek vrij in de first class."
Voordat de Marokkaan iets kon zeggen, vervolgde de stewardes: "Het is niet gebruikelijk om in ons bedrijf om iemand van de economy class te plaatsen in de
First class. Maar gezien de omstandigheden vindt de piloot het een schandelijk vertoon om een ander te laten zitten naast zulk een walgelijk persoon."
Ze richtte zich toen tot de priester en zei, "daarom, meneer,
Als u het zou willen, pakt u uw handbagage, er is een stoel vrij voor u in de first class."
Op dat moment, stonden alle passagiers die geschokt waren van hetgeen zij hadden gezien en gehoord op en applaudisseerden
apen 1In India worden apen al eeuwenlang gevangen met behulp van een uitgeholde kokosnoot met een gat erin. De Indiërs gooien rijst in de kokosnoot en binden de noot vervolgens met een touwtje aan een boom. Wanneer een aap doorheeft dat er wat lekkers in de noot zit, steekt hij zijn poot door het gat van de noot en neemt een handje rijst. Maar zijn vuist kan hij niet meer door het gat terughalen: het gat is veel te klein voor de gevulde vuist. Gevangen! Voor iemand die de val doorziet, is het volkomen duidelijk wat de aap zou moeten doen: loslaten! Maar het komt eenvoudig niet in de kop van de aap op om de winst op korte termijn te laten gaan voor zijn redding op de langere termijn.
licht stralenMoge nu de Heer van de vrede Zelf u altijd op elke manier de vrede geven.
Wat een boel onrust, wat een hectiek, wat een drukte is er in het leven. Hier is een belofte waar we sterke behoefte aan hebben: vrede. Niet als de afwezigheid van oorlog, maar de aanwezigheid van de Heer. Hoe doet Hij dat? Altijd, op allerlei wijze. Hij is er onafgebroken, zonder mankeren. Maar zijn vrede gééft Hij ook, elke keer weer nieuw, elke keer weer anders, telkens overrompelend, verrassend. Zo gaan wij met Hem om: bij elke bocht en bij elke wending is Hij weer anders, en geeft Hij ons op zijn eigen, onnavolgbare manier, zijn vrede. Wat denk je ervan?


let op
Let op je gedachten,ze worden woorden
even rusten
leef slotLEEF!!! (SLOT)
Het leven is zo'n kostbaar geschenk. Realiseren we ons dat genoeg?
U draagt verantwoordelijkheid voor uw eigen leven en het is aan u wat u met dat leven doet! God heeft ons leven gegeven en Hij wil graag dat we leven met Hem en dat we de gaven en talenten gaan ontdekken en gebruiken die we van Hem hebben gekregen, en dat we Hem daarmee eren.
Maak iets van je leven... geniet ervan, binnen de grenzen van de richtlijnen en leefregels vanuw Vader. Deze richtlijnen zijn voor u, opdat het u welga!
Leef om God te dienen, om Hem te eren en leef om te genieten van al het goede dat God u geeft! Leef!!!
leef 1
LEEF!!! (1)
Tijdens het Utrechts filmfestival van 2005 was er een première van de film 'LEEF!'. Opmerkelijk daaraan was dat de regisseur van de film een dag daarvoor was overleden.
Dat trof me: een jonge, doodzieke man (hij wist dat hij zou gaan sterven) maakt een film getiteld 'Leef!'. Zelf sterft hij.
Wat beweegt iemand die gaat sterven om zo'n film te maken? Ik sterf en leef door in mijn film? Een afscheid van of een ode aan het leven? Een oproep aan ons, die nog leven: Leef, en doe dat dan zo goed als je kunt, je weet niet hoeveel tijd je hebt?
Ik weet helemaal niets van deze man en ook niets van z'n motief voor deze film. Toch vind ik dat ene woordje 'LEEF!' zo uitdagend, zo positief. Niet geleefd worden, niet het leven maar over u heen laten komen, maar: leef! bewust!
geheim van een gelukkighuwelijk
Geheim van huwelijksgeluk
Een koppel viert zijn ..... ste huwelijksverjaardag.
Hun kalmte is altijd een gespreksonderwerp geweest in het dorp.Men zei :" welk vredig en verliefd koppel is dat toch".
Een lokale journalist beslist dus om een reportage te maken over het koppel, om zo het geheim van hun geluk te ontdekken.
"Wel", legt de echtgenoot uit, "dit gaat terug tot onze huwelijksreis".We bezochten de Grand Canyon en beslisten die op de rug van een ezel te doorkruisen.We waren nog niet zo ver gevorderd toen de ezel van mijn vrouw struikelde.Mijn vrouw zei op een rustige toon : " Eerste keer".Ze trok de ezel terug recht en we vervolgden onze weg.Na een korte afstand, struikelde de ezel opnieuw.Toen zei mijn vrouw op een kalme toon : "tweede keer".Ze trok de ezel terug recht en we reisden verder.We waren nog geen halve mijl opgeschoten toen de ezel voor een derde keer struikelde.
Toen trok mijn vrouw, nog steeds rustig, een revolver uit haar rugzak en schoot de ezel dood.
Waarop ik me kwaad maakte en haar toeschreeuwde wat ik dacht van de manier waarop ze dat arme beest behandelde.
Ze keek me in de ogen en antwoordde op kalme toon: " Eerste keer"
Sedertdien zijn we...gelukkig...
even lachen !!!!Kort maar goed...
Een blondje zit na twee weken vakantie Club Med op het vliegtuig huiswaarts.
Plots zegt ze: "Eindelijk terug samen!"
De man naast haar kijkt haar verbaasd aan en vraagt: "Kennen wij mekaar?".
"Neenee", zegt de vrouw,... "ik had het tegen mijn knieën".
moerbeitoppenMOERBEITOPPEN
De moerbeitoppen ruisten,
God ging voorbij.
Nee, niet voorbij, Hij toefde.
Hij wist wat ik behoefde
en sprak tot mij.
Sprak tot mij in de stilte,
de stille nacht.
Gedachten die mij kwelden,
vervolgden en ontstelden,
verdreef Hij zacht.
Hij liet zijn vrede dalen
op ziel en zin.
'k Voelde zijn Vaderarmen
mij koest'ren en beschermen,
en sluimerde in.
De morgen die mij wekte,
begroette ik blij.
Ik had zo zacht geslapen,
en Gij, mijn schild en wapen,
waart nog nabij.
Nicolaas Beets
bidden
Een gelovige sluit zijn ogen om beter te kunnen zien, en hij vouwt zijn handen om er beter mee te kunnen werken.


Mijn Herder is de Heer,
dus zal mij niets ontbreken.
Geen herder mild en goed als Hij,
naar groene weiden voert Hij mij.
Hij gaat mij rustig voor naar stille waterbeken.
Hij laaft mijn dorstig hart,
Hij richt mijn wankele schreden.
Hoe lieflijk klinkt zijn herdersstem,
ik luister, en dan volg ik Hem.
Hij leidt mij in het spoor van zijn gerechtigheden.
Hij zalft mij met zijn Geest,
Hij spijzigt mij ten leven
door het zielevoedsel van zijn Woord.
Het goede smaak ik ongestoord,
en eeuwig zal ik eens hierboven met Hem leven.
J.J.L. ten Kate
de gele roos
DE GELE ROOS (SLOT)
We besloten er wat rozenmest bij te doen. Een les die we hadden geleerd van een oude tuinder, in de tijd dat we nog een moestuin hadden: bemesten is noodzaak.
Na twee jaren van zorg hebben we nu een zee van gele rozen in onze voortuin. Dat bracht me op de volgende gedachte (God leert ons zoveel door zijn schepping heen): wij mensen zijn vaak precies zoals die verwaarloosde roos. We doen onszelf tekort door ons niet te voeden met Gods Woord en door niet naar kerkdiensten te gaan. God snoeit ook vaak in ons leven en dat kan flink pijn doen. Maar het resultaat is een zee van gele rozen: we komen tot bloei, bereiken ons doel in dit leven. Snoeien en bemesten is goed voor planten. Bijbellezen, de samenkomsten bezoeken en vertrouwen in geloof dat God leidt, dat is goed voor mensen. Zoals onze kinderen zingen: 'Lees je Bijbel, bid elke dag dat je groeien mag.'
de gele roosDE GELE ROOS (1)
Enige jaren geleden betrokken wij ons nieuwe huis. De extra ruimte, het uitzicht en de zonnige tuin hadden ons over de streep getrokken. Hoewel het huis zeer aan onze smaak voldeed, wilden we er toch ons eigen stempel op drukken.
Na binnen de nodige aanpassingen gedaan te hebben, kwam de voortuin het eerst in aanmerking voor een verandering. Het gras werd verruild voor een border en bestaande planten werden verplaatst.
Mijn oog viel op een zielige klimroos aan de muur, verwilderd, met hier en daar een klein geel roosje. De koningin onder de bloemen had het zwaar gehad. Ik besloot de roos een nieuwe kans te geven. Er werd flink gesnoeid. Dat viel niet mee met al die dorens. Een tak moest nog verwijderd worden, maar dat lukte me niet alleen. Mijn man schoot te hulp. Op mijn aanwijzingen knipte hij een aantal moeilijk bereikbare takken weg. Er bleef niet veel van de roos over.
schitterend