...

Quando vier a Primavera, Se eu já estiver morto, As flores florirão da mesma maneira E as árvores não serão menos verdes que na Primavera passada. A realidade não precisa de mim. Sinto uma alegria enorme Ao pensar que a minha morte não tem importância nenhuma. Se soubesse que amanhã morria E a Primavera era depois de amanhã, Morreria contente, porque ela era depois de amanhã. Se esse é o seu tempo, quando havia ela de vir senão no seu tempo? Gosto que tudo seja real e que tudo esteja certo; E gosto porque assim seria, mesmo que eu não gostasse. Por isso, se morrer agora, morro contente, Porque tudo é real e tudo está certo. Podem rezar latim sobre o meu caixão, se quiserem. Se quiserem, podem dançar e cantar à roda dele. Não tenho preferências para quando já não puder ter preferências. O que for, quando for, é que será o que é.   Alberto Caeiro Wanneer de lente komt... Wanneer de lente komt En als ik dan al dood ben Zullen de bloemen net zo bloeien En de bomen zullen niet minder groen zijn dan het vorig voorjaar. De werkelijkheid heeft mij niet nodig. Ik voel een enorme vreugde Bij de gedachte dat mijn dood volstrekt onbelangrijk is Als ik wist dat ik morgen zou sterven En het was overmorgen lente, Zou ik tevreden sterven, omdat het overmorgen lente was. Als dat haar tijd is, wanneer dan zou ze moeten komen tenzij op haar tijd? Ik houd ervan dat alles werkelijk is en alles zoals het moet zijn; Daar houd ik van, omdat het zo zou wezen ook als ik er niet van hield. Daarom, als ik nu sterf, sterf ik tevreden, Want alles is werkelijk en alles is zoals het moet zijn. Men mag Latijn bidden boven mijn kist, indien men wil. Indien men wil, mag men rondom dansen en zingen. Ik heb geen voorkeur voor wanneer ik toch geen voorkeur meer kan hebben Dat wat zal zijn, wanneer het zijn zal, zal het zijn dat wat het is. Fernando Pessoa Uit: Alberto Caeiro/De Hoeder van de Kudden De Arbeiderspers, Amsterdam, 2003 Vertaald door August Willemsen

28-11-2013 om 12:14 geschreven door isabel

27-11-2013 om 08:07 geschreven door gita

27-11-2013 om 07:21 geschreven door paolo

27-11-2013 om 07:07 geschreven door meeuw

Goedemorgen 
 op men vliegend tapijt ...
ben ik er met de woensdaggroetjes 
tot morgen met wat meer tijd hoop ik

 

 
van ons voor jou

27-11-2013 om 06:01 geschreven door Jeske

Met genoeg karakter heb je weinig behoefte aan bezit.
Karakter, dat is waar je nog toe bereid bent
als het voetlicht is gedoofd,
het applaus is uitgestorven en er niemand meer
is om je complimenten te geven.

27-11-2013 om 05:27 geschreven door Martine

27-11-2013 om 04:56 geschreven door Rachel Belmans