Naar de inhoud

Mijn Hobby's

WELKOM OP MIJN BLOG
seniorennet.beseniorennet.be

lisetteoostenrijkingang1qo.jpg

gedicht


wasseranimation.gif

Mijn leven is als die van het water.
Constant in beweging.
Niets weten over later.
Steeds weer een andere richting op.
Soms woest en soms erg traag.
Dan niet weten welke richting op,
En zie alles maar vaag.
Gedachten dwarrelen door mij hoofd
als bladeren van een boom vallen.
Een chaos en verwarming.
En ik denk dan weer dat ik het zal verknallen.
Maar 1 ding schijnt.
Er is altijd een eind.

Wijze woorden en een mooi verhaal

Wijze woorden en een mooi verhaal.
(ontvangen per e-mail)


Mijn vriend trok een lade van de kast van zijn echtgenote open en haalde er een klein pakketje gewikkeld in zijde papier uit, en zei: "Dit is niet zo maar een pakje, dit is lingerie". Hij maakte het papier open en bekeek de zijde en het kant. "De eerste keer dat wij naar New York gingen, acht of negen jaar geleden, kocht ik dit. Zij heeft het nooit gebruikt. Zij wilde het voor een speciale gelegenheid bewaren. Ik geloof dat dit wel het goede moment is". Hij ging naar het bed en legde het bij de andere dingen die de begrafenisondernemer zou meenemen. Zijn vrouw was zojuist overleden.

Terwijl hij zich naar mij toe draaide, zei hij: "Bewaar niets voor een
speciale gelegenheid, iedere dag dat je leeft is een speciale gelegenheid".
Nu denk ik altijd aan die woorden en ze hebben mijn leven veranderd.

Tegenwoordig lees ik veel meer dan vroeger en ik maak minder schoon. Ik zit op mijn terras en bewonder het landschap zonder aandacht te schenken aan het onkruid in de tuin. Ik breng meer tijd door met mijn familie en mijn vrienden en minder tijd op het werk. Ik heb begrepen dat het leven een geheel is van ervaringen om te waarderen. Voortaan bewaar ik niets meer, ik gebruik mijn kristallen glazen iedere dag, ik draag mijn nieuwe jasje als ik daar zin in heb om naar de supermarkt te gaan, ik bewaar mijn duurste parfum niet voor hoogtijdagen, ik gebruik 't wanneer ik daar zin in heb. De uitspraken als "Ooit..." en "een dezer dagen..." probeer ik niet meer te gebruiken. Als het de moeite waard is, wil ik nu de dingen zien, horen en doen.

Ik ben er niet zeker van wat de vrouw van mijn vriend zou hebben gedaan als zij had geweten dat zij er morgen niet meer zou zijn (een morgen die wij allen te licht opvatten), ik geloof dat zij haar familie en intieme vrienden zou willen zien. Misschien zou ze enkele oude vrienden hebben opgezocht om vrede te sluiten of zich te verontschuldigen voor een oude ruzie. Ik vind het een prettig idee om te denken dat zij misschien Chinees zou zijn gaan eten omdat dat haar lievelingseten was. Het zijn de kleine niet gedane zaken die mij zenuwachtig zouden maken, als ik wist dat mijn uren geteld waren. Het zou mij dwars zitten bepaalde vrienden niet meer te hebben gezien die ik "een dezer dagen" zou hebben opgezocht, of brieven niet te hebben geschreven die ik nog van plan was te zullen schrijven, of niet vaak genoeg aan mijn dierbaren te hebben gezegd hoeveel ik van ze houd.

Nu stel ik niets meer uit, onderdruk niets en houd niets meer achter dat zou kunnen bijdragen aan de vreugde en vrolijkheid van onze levens. Ik zeg dat iedere dag speciaal is.... iedere dag, elk uur, iedere minuut is
bijzonder....

Als je deze boodschap ontvangt, is het omdat iemand het beste met je voor heeft en omdat jij ook van jouw kant mensen hebt die je dierbaar zijn. Als je te druk bent om enkele minuten te nemen om dit aan anderen te sturen en je zegt het "een dezer dagen" te zullen verzenden, is dat ver weg en misschien zul je het nooit meer doen.

zomergedicht

zomer.jpg




Prachtig Zomergedicht.

In dezen blauwen zomernacht
Heb ik zoo lief aan je gedacht,
De hemel droeg een sterre-schijn,
Het leek, je kon niet ver meer zijn.

Er hing een wonderlijk gerucht
Als fluistrend zingen in de lucht;
Ik dacht dat je nu komen zou,
Omdat ik het zoo smeekend wou.

Toen zijn de uren traag vergaan,
De hemel werd weer dicht gedaan;
Je hadt mijn roepen niet verstaan.

Annie Salomons (1885-1980)
uit: Liederen van droom en derven (1926)

Ik Ben Ik

b9cba9d8.jpg

...............

Herinneringen 13 mei



352-20100320-3e0b04.jpg
Herinnering



Moeder, weet je nog hoe vroeger
Toen ik klein was, wij tesaam
Iedre nacht een liedje,moeder,
Zongen voor het raam?
Moe gespeeld en moe gesprongen
Zat ik op uw schoot en dacht
In mijn nachtgoed, kleine jongen,
Aan 't geheim der nacht.
Want als wij dan gingen zingen
't Oude altijd-eendre lied
Hoe God alle, alle dingen
Die wij doen, beziet,
Hoe zijn eeuwige, grote wondren
Steeds beschermend om ons zijn
-Nimmer zong je moeder, zonder 'n
Beven dat refrein - ,
Dan zag ik de sterren flonkren
En de maan door de wolken gaan,
D' Oude nacht met wijze, donkre
Ogen voor me staan.

Martinus Nijhoff (1894-1953)

gedicht

........


Gedicht3.jpg

hou me vast...

Hou me vast
image
Iedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,
maar diep in mijn hart zit een grote wond.
er is soms zoveel bij mij stukgemaakt.
zoveel mensen,
die mijn hart hebben geraakt.
maar ik wil het aan niemand laten merken,
ik wil alles zelf verwerken.
ik zal er zelf voor vechten,
voor een nog beter leven.
ik vraag je 1 ding,
hou mij vast voor even!
zodat ik er weer voor kan gaan,
en de pijn in mijn hart kan verslaan!!

dierbare vriend

 

200.gif


Jij bent een dierbare vriend
een hart vol van licht wil ik je schenken
warmte zonlicht jou mogen omarmen
mag gaan stralen in je hart
dat al je verdriet en pijnen 
mogen verdwijnen
zal smelten als sneeuw voor de zon
je ogen gaan stralen
een lach mag gaan verschijnen
een lied in je hart mag klinken
vol muziek en vreugde gaat zingen
je hart rust mag vinden
dat is wat ik je wil schenken
je mag op mij leunen
ik zal je steunen
geef ik jou een warme omarming
en een knuffelkusxx op je wangen
als teken van onze vriendschap
dank ik jou voor het vertrouwen
dat jij aan mij geeft
hou ik van jou als vrienden
Jij bent een dierbare vriend
en ben ik dankbaar en blij
dat jij kwam op mijn pad 


SunflowerRia

 

bed.gif

tranen


* * * * * * *

Biggelende%20tranen.jpg



ik ben blij

..animation37.gif

Ik ben blij dat
ik vrienden heb,
die me willen helpen
en met me verder
willen gaan.

En niet schromen om
af en toe een arm
om me heen te slaan,
die een stukje
met me mee lopen
op mijn weg.


tot het onzegbare
is gezegd
die mij kracht
en hoop geven
omdat het soms
behoorlijk zwaar
is in het leven.

zomer

Hier onze kleindochter Jellina op verlof.....Daar het mooi weer geweest is genoot ze enorm..dat moet ge niet vragen he!

regen

44.gifRegen44.gif


De bui is afgedreven;
aan den gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.
44.gif
En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van den regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht...
44.gif
en al de blinking en het vergezicht,
van hemel en van aarde, akkerzwart,
stralende waters, heggen, het verward
beweeg van menschen, die naar buiten komen,
ploegpaarden langs den weg, de oude boomen
voor huis en hof en over hen de glans
der daggeboort, de diepe hemeltrans
met schitterzon, wereld en ruim heelal:
het is bevat in dit klein trilkristal.

44.gif

Gedichtje voor dames

Gedichtje voor de dames


      Toen de eerste rimpels kwamen was ik in paniek,
      ik liet mijn face toen liften in een prijzige kliniek.

      Nou, mijn man vond het fantastisch,
      mijn gezicht was weer elastisch

      Niks geen rimpels, niks geen vouwen,
      net zo glad als bij ons trouwen.

      Tot mijn vriend zei "het is misschien gek...
      maar jouw kop past niet meer bij je nek".

      Ach, een kleine ingreep, ze trekken dit dus strak
      en geven hier een sneetje, anders krijg je dáár een zak.

      Nou mijn man was heel tevreden
      over wat ze met me deden,

      De chirurg zat met mijn borsten in z'n maag
      want nu zaten die volgens hem veel te laag.

      Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
      maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.

      Nou ik zag mijn man ontvlammen,
      want ik had dus zùlke prammen.

      Toen op een avond na het vrijen,
      keek hij peinzend naar mijn dijen.

      En al had ie geen duidelijke kritiek
      ik ging toch weer terug naar de kliniek.

      Ik had trouwens ook een buikje,
      dus na enig overleg
      liet ik dat meteen ontvetten,
      ze zuigen dat in no-time weg.

      Om tegelijkertijd mijn billen
      minstens zóóó'n stuk op te tillen.
      Ik was op ieder feestje weer in tel
      maar zat wel héél strak in mijn vel.

      Mijn man was niet meer zo op zijn gemak,
      want op straat riepen jongens "ga je lekker ouwe zak".

      Nou toen kocht ie een toupetje
      en een veel te strak korsetje.

      Hij ging wandelen en trimmen
      en in het fitnesscentrum gymmen.

      En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
      tot hij zonder reden in de sauna overleed!

      Daar stond ik op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
      maar nu hij erin lag was de aardigheid eraf.

      Nu laat ik de kwabben zwellen
      en ik zal u wat vertellen...

      Dames laat je niet verlakken,
      laat de boel toch rustig zakken.

      Met gladgestreken nekken
      valt het leven niet te rekken!

      Koester buik en onderkinnen,
      echte schoonheid zit vanbinnen!

      -------------------------------------




 
 
 

Meer van Mijn Hobby's

↑ Terug naar de berichten