Dagboek van een Griekse opvanghond!

Zaterdag 16 september 2006

11 september 2006

Hallo lieverds,

Tijd om nog 's iets van me te laten horen!

Ik stel het opperbest, al is het de laatste dagen weer te warm voor mij! Voor de middag wil ik nog wel graag mee naar de hondenwei, maar daarna wil ik tot een uur of vijf, als het wat afgekoeld is, gerust gelaten worden!

Je mag het tegen niemand verder vertellen, maar ik ben een beetje bang van hele grote honden!! Niet als ik ze ken, natuurlijk, op Urko ben ik dol. Maar als het vreemde beesten zijn, druk ik mezelf tegen de afspanning, zet al mijn haar overeind en laat mijn tanden zien!!! Maar mijn vrouwtje speelt dan wat met de grote hond, en dan kan ik het toch niet laten 's te gaan kijken, want het ziet er wel leuk uit... Als ze dan weer afkomen, ga ik rap op mijn rugje liggen en na een minuutje zijn we heerlijk aan het ravotten. Die grote loebassen vallen wel mee, hoor, ze zien er alleen zo vervaarlijk uit. De grote loebassen die met mij als kleine pup in de klas gezeten hebben zijn mijn vriendjes, natuurlijk, ik zie niet dat die zo groot geworden zijn, dat blijven mijn puppymaten.

Conny is ook terug met haar nieuwe aanwinst, Falco. Conny was vroeger het vrouwtje van Bingo, die op 1-jarige leeftijd een hartaanval heeft gekregen.

Falco is nog maar 5,5 maanden, maar hij is al groter dan ik!!! En ik ben ook niet klein, hoor, en heel gevaarlijk!!!!!!!!!!!! Falco is een jachthond en als hij rent,zie je dat hij nog maar een puppy is: alles aan hem loopt mee. Dat is grappig, maar ik lach natuurlijk niet als hij het ziet, dat zou lelijk zijn van mij... Gisteren kwam hij op de hondenwei met een

Eten doe ik nu alleen nog 's avonds. Mijn middagbakje blijft al de hele week onaangeroerd staan,dus dat heeft het vrouwtje afgeschaft. Smaken doet het mij nog altijd enorm!

En om 5 uur in de namiddag krijg ik 'het vliegend zot', zoals ze hier zeggen. Dan ren ik rond in de tuin, koers rondjes rond het tuinhuis, werp al mijn speelgoed in de lucht en blaf luid met mijn poepje in de lucht. Ik heb een 'zware blaf': ik probeer te klinken als een superbijtgrage reuzebloedhond en dat lukt aardig. Iedereen die mij voor het eerst hoort blaffen ,zegt: Amai, is dat Lissa?

Mijn vrouwtje zegt dat ik niet graag aan de lijn wandel, maar daar is niks van aan! 't Is niet omdat ik traag ben, dat ik het niet leuk vind: integendeel. Ik geniet zèèr op mijn gemak van de wandeling, loop zo traag mogelijk, blijf achter, ga af en toe 's op de stoep liggen om aan iets te ruiken dat op straat ligt. Lege plastic flessen raap ik netjes op en laat ze even verder weer vallen. Mijn vrouwtje zegt dat ze op 1 u dezelfde wandeling met mij maakt als met Kwibbe op een kwartier. Ja, dat moeten die rappe honden maar zelf weten, IK laat me niet afjagen. En als we op een straathoek wat lang moeten wachten om te kunnen oversteken, ga ik rustig liggen en doe een heel kort slaapje. In het park leg ik ook geregeld mijn kop op de bank om wat te rusten, maar dat is toch allemaal niet verboden, hè? Mijn vrouwtje heeft al aan de dierenarts gevraagd om 's naar mijn hart te luisteren of daar niks mis mee is, maar nee hoor, 't klopt allemaal (leuk grapje hè? Griekse humor!).

O ja, ik heb de arm van mijn vrouwtje opengekrabt, hihi. Ik was zooooo blij de eerste dag dat ze terug was van haar school, dat ik tegen haar opsprong (dat doe ik anders nooit, daar word ik te moe van), twee haken in haar trui trok en drie lange krabben op haar arm achterliet, waar het bloed uitliep. Oeps! Ik had er geeneens erg in, maar het vrouwtje liep rap naar de badkamer voor een kleenex. Zie je wel dat ik best gevaarlijk en bloeddorstig ben!!!!!

Als straf ben ik daarna bijna doodgeknuffeld, want blijkbaar had het vrouwtje mij ook gemist...

Zo, lieve familieleden, amuseren jullie je volgende zondag op de grote ontmoetingsdag van de strays. Mijn vrouwtje heeft niemand gevonden die de 161 km (opgezocht op de computer) als chauffeur mee wil rijden, dus 't zal zonder ons zijn. Natuurlijk zullen jullie mij VERSCHRIKKELIJK missen, maar dat is dan wederzijds.

Knuffel, knuffel, moeffie, moeffie (dat zijn knuffelwoordjes van de cabaretier Wim Helsen, waar mijn vrouwtje dol op is en nu zegt ZIJ dat dus de hele dag tegen mij: Lissaatje, moeffie, moeffie (met bijbehorende knuffels). ERG vermoeiend....)

Tot binnenkort en laat ons 's weten hoe het was bij de strays....

Jullie fantastische, mooie, lieve maanoogje,

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Donderdag 24 augustus 2006

Donderdag 24/08/2006

Hallo alle vriendjes groot en klein!

Hier ben ik nog eens! We zijn sinds zaterdag terug uit Dranouter en het was lang niet zo'n mooi weer als in juli. We hebben twee volledige dagen regen, regen, regen gehad en als ik nu eens ergens niet van hou dan is het wel van nattigheid! 't Was een slimme die mij de deur uit kreeg.

Maar je kan daar geweldig lekker slapen onder een tuinbank die helemaal beschut staat en daar was ik vaak te vinden. Mijn baasjes dachten op den duur dat ik in een pluchen hond veranderd was, zo weinig wilde ik bewegen, laat staan wandelen. Ik heb een truuk voor als ik geen zin heb in een wandeling: ik blijf achter en begin dan tegen te trekken en negen van de tien keren glijdt mijn kopje dan uit de halsband en ben ik vrij! En dan hobbel ik kalmpjes aan terug naar huis.

't Gevolg is wel dat ik nu erg goed in mijn vlees zit, want als er te eten valt, sta ik wel effe op. Mijn vrouwtje, die een grote wandelaar is (pffffffff), gaat nu al vaak alléén wandelen (gelukkig!), omdat ik zo erg achterblijf dat voorbijgangers zeggen: oei, dat is precies al een oud hondje, hè?

En dan kijk ik extra zielig met mijn maanoogje in de hoop dat mijn vrouwtje rechtsomkeer maakt.

Gelukkig kwam mijn vriendinnetje Shiva, de golden retriever van de buren, mij af en toe eens opzoeken om te spelen of een schijngevechtje te leveren. Die heeft daar een grote visput op het erf, waarin ze geregeld ging zwemmen. Daar stond ik dan altijd met grote ogen naar te kijken: stel je voor: zomaar uit vrije wil helemaal nat worden, wat een stom idee! Ik was daar met geen stokken in te krijgen, hoor, want daar word je nog veel natter van dan van regen.

Maar nu ben ik dus terug thuis bij mijn zeteltje, mijn tuin, mijn hondenwei, mijn vriend Urko.

Daar heb ik lang niet mee mogen spelen. Eerst was ik loops en daarna was Urko gebeten door een andere hond (Doran, die gevonden hond die uit de auto gegooid was en die wel eens een hap uit een andere reu durft te nemen!). Een grote jaap in zijn neus en dat moest genaaid worden en daarna mocht hij niet spelen tot de draadjes eruit waren. Dus het was grote liefde toen we elkaar afgelopen zondag eindelijk terugzagen op de hondenwei! Hij is heel sterk geworden, zijn baasje Jos is al 77 jaar en kan hem bijna niet houden als hij aan de leiband trekt.

Maar als wij samen loslopen , zijn we de dikste maatjes. Hij rent heel snel op en neer langs de afspanning en ik volg in mijn eigen tempo en stop soms tot hij me weer voorbijsteekt en dan loop ik weer een eindje mee. Zo heb ik toch de illusie dat ik ook héél snel kan lopen.

Mijn vrouwtje heeft altijd wat Hills hondenbrokjes in haar zak zitten op de wei en ik kan woest worden als een andere hond er daar eentje van krijgt. Dan jaag ik ze met veel gegrom weg: dat zijn MIJN brokjes en die worden NIET gedeeld. Alleen Urko zou ik er wel een héél kleintje gunnen, maar die mag niks aanpakken van zijn baasje, alleen van hemzelf!!!! Komt dat even goed uit!!! Leve Jos!!!

Als we om 11.15 u terug zijn van de hondenwei (we vertrekken meestal om 9.15 u) slaap ik wel gemakkelijk tot 15 à 16 u (met een kleine onderbreking om te eten natuurlijk). En dan gaan we potdorie wéér een grote wandeling maken, ditmaal in het park, ook als het regent, zèg! Voor mijn beloning gaan we dan altijd halverwege iets drinken in de taverne, daar kan ik dan even bekomen. Als we dan thuis komen, ga ik in de keuken liggen wachten, want er breekt altijd een mysterieus moment aan dat ik nog een bakje eten krijg. Mjammie, mjammie, ik heb nooit genoeg! Ik blijft maar zielig omhoog kijken als mijn vrouwtje kookt, maar helaas: ik krijg niks meer, ze zijn bang dat ik een olifantje ga worden.

En 's avonds installeer ik mij in mijn zetel, zucht een paar keer van tevredenheid en val in een diepe slaap: ik snurk, snuif, droom, bibber, piep erop los en dat vind ik (na eten) het allerfijnst! Alle verplichte wandelingen zijn achter de rug: nu is 't alleen nog volledige platte rust! Maar als zij zelf gaan slapen, moet ik nog effe plassen in de tuin, daar maken ze me dan voor wakker! Dat vind ik je reinst dierenmishandeling! Meestal zit ik dan midden in een mooie droom, waarin ik de ene hondenrace na de andere win en dan moet ik ineens in een donkere, (vaak) natte tuin

gaan plassen. Ik doe dat dus meestal héél snel, zodat ik rap terug naar mijn bedje kan. Het grote bed heb ik voor de baasjes gelaten, ze gunnen mij niet genoeg plaats! Ik slaap binnen in de grote zetel of soms in mijn nest, omdat die dichter bij de baasjes staat en ik dat wel heel gezellig vind.

Ziehier een dag uit het stresserende leven van een Griekse opvanghond. Mijn vrouwtje zegt dat het mijn gatje nogal zal varen als het weer september is en ze weer moet gaan werken. Maar ik denk: eindelijk misschien wat minder wandelen, was het al maar september!

O ja, hebben jullie het gelezen? Ik had al een briefje van mijn broertje gekregen en nu ook nog een klein briefje van mijn zusje Yentel. Ze vraagt of wij ook naar de ontmoetingsdag komen op de Veluwe. Maar mijn baasje moet een concert presenteren en mijn vrouwtje is zo'n slechte chauffeur (ze hoort het nu toch niet, maar ze verdwaalt overal en vindt de weg dan niet meer terug!) dat we dat niet gaan riskeren. Waarschijnlijk worden we dan alletwee na een uurtje al als 'vermist' opgegeven.

Sturen jullie mij maar veel briefjes (en foto's misschien ook, dan kan papa Kris die op mijn blog zetten, zodat het een echt familieblog wordt: de familie van de Griekse kazen of zoiets).

Vele dikke (bijna letterlijk) knuffels en likjes van 'the fastest dog' van de Lage Landen (Trofee gekregen in mijn laatste droom!),

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 juli 2006

Hallo trouwe fans!

Ik ben dus in Dranouter en -zoals je op de foto kan zien - heb ik een nieuw vriendje: een egeltje. Dat komt alle dagen goeiedag zeggen en wij zijn de beste maatjes! Eindelijk eens een vriendje dat ook alles op zijn gemak doet en zich niet laat afjagen!!!

't Is hier bloedheet, maar ze hebben hier in de tuin lekker koele plaatsjes met veel schaduw en er staat ook een babyzwembadje. Daar durf ik wel niet in (bang om te verdrinken?), maar ik drink er wel regelmatig van! De buren hebben een golden retriever, Shiva, en die komt verschillende keren per dag met mij spelen. Wel, die deugniet gaat languit op haar rug in MIJN zwembadje (drinkbadje dus eigenlijk) liggen. En dan spettert ze erop los. En daarna schudt ze zich met veel tamtam uit en word ik ook nat natuurlijk!

Er zijn hier veel wilde katten en daar blaf ik dapper naar tot ze te dicht komen: dan maak ik snel dat ik wegkom! Gisterennacht en vandaag in de vooravond heeft het hier fel geonweerd, maar daar trek ik mij lekker niks van aan. Ik blijf in de tuin onder de boom liggen en als het luid dondert, kijk ik eventjes naar omhoog en slaap dan rustig verder.

Ik ben ook al verschillende keren meegeweest op restaurantbezoek: dan ben ik écht een engeltje. En iedereen roept: O, kijk, wat een mooie hond! Wat heeft hij aan zijn oogje? Is hij braaf? Moet hij niet een beetje drinken? En dan word ik overstelpt met aandacht en koekjes van bij hun koffie en bakjes lekker fris water. Nu, ik zeg niet nee: ik kijk heel ernstig met mijn maanoogje en neem de complimenten bescheiden in ontvangst. En mijn baasjes krijgen hun bord nooit leeggegeten, dus komt er aan het einde van de maaltijd altijd vanalles mijn richting uit: restjes biefstuk, gerookte hesp met geitenkaas, garnaaltjes, potjesvleesch (specialteit van de streek: ongelooflijk lekker!). Van zoetigheid houd ik niet zo: chocolade lust ik NIET (al goed, want dat is giftig voor een hond!), ijsjes zijn aan mij niet besteed en koekjes pak ik wel aan omdat ik niet ALTIJD kan weigeren, maar geef mij maar een brokje vlees of vis!

Van brokjes vlees gesproken: achterin de tuin is een draad gespannen en daarachter begint de tuin van de buren. Daar zitten kippen en de eerste avond waren er een paar op de draad gaan zitten en ....... ik had er eentje gepakt en doodgebeten!!! Toen het niet meer bewoog, had ik er ook geen belangstelling meer voor: zo'n kip speelt maar eventjes mee en gaat dan al direct dood!

Mijn vrouwtje is toen met de kip en met hangende pootjes naar de buren gegaan om mijn zonde op te biechten en de kip te betalen. Maar die mensen moesten hard lachen: ze zeiden dat ze kippen cadeau gekregen hadden, maar dat het geen legkippen, maar vetkippen bleken te zijn (?) en dat ze geen eieren legden. Ze hadden al tegen elkaar gezegd dat ze ze in de vol-au-vent gingen draaien, dus had ik eigenlijk een goed werk gedaan!!! Maar 't is ondertussen wel verboden me in de buurt van de kippen te begeven.

Ik heb een nieuwe halsband gekregen: een mooie rooie met een medaille met mijn naam en het telefoonnummer van mijn vrouwtje erop. Ik zie er nu echt elegant uit: iedereen kijkt naar mij als ik hier rondloop! De huisbazen van het vakantiehuisje (de andere buren dan die van de kippen) verwonderen er zich over dat ik zo extreem rustig ben voor een hond(je) van 9 maanden. Maar zelf voeren ze ook geen klap uit,hoor, met die hitte! De huisbaas heeft ook 2 honden (teefjes) en die liggen ook de hele dag te puffen van de hitte maar MIJ noemt hij een 'leegaard' (voor mijn nederlandse broertje en zusje: dat is het westvlaams woord voor luiaard!!!).

Ik heb het hier wel erg naar mijn zin, hoor! De hele dag buiten: links en rechts bij de buren hondenvriendjes om te spelen, bijna altijd loslopen (er komt hier haast geen auto voorbij en die paar wagens hoor je al van heel ver komen). Ik ben al eens op mijn eentje over de poort geklommen en op bezoek gegaan bij iemand uit de straat hier. Die mevrouw zat in haar tuin aardappelen te schillen en liet mij gewoon mijn gangetje gaan tot mijn vrouwtje mij kwam zoeken. Toen zei ze dat het geen probleem was, want dat ik heel braaf was (très gentille, want we zitten hier op de franse grens) en dat ik altijd langs mocht komen. Maar mijn vrouwtje had doodsangsten uitgestaan: die dacht dat ze mij kwijt was, hihi. Ik vind het stiekem wel fijn om te zien dat ze zo ongerust is, want dat is het bewijs dat ze mij graag zien en liever niet kwijt zouden zijn.

Morgen gaan we naar huis, jammer. Maar in augustus heeft er iemand afgezegd, dus komen wij heel onverwacht nog eens 2 weken terug, van 6 tot 20 augustus. Leuk, hè?

Zo, nu ga ik nog wat spelen met Shiva, die hier net aankomt. Dat is een hele onderdanige hond en dan kan ik ook 's de baas spelen over iemand, hihi!

Dikke zoenen en vette likjes van de vakantiestray,

LISSA MONCHOU

2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Hier zie je mij in mijn meest actieve vorm: klaar om naar een balletje te 'springen' (hm hm: ik noem dat 'springen', maar hier noemen ze dat 'hossen'). De andere foto's sturen we niet,want daar LIG ik overal op.

Op de hondenwei hebben we een oplossing gevonden voor mijn 'eenzame' staat op de tweede wei: de teefjes komen allemaal bij mij en de reuen blijven op de eerste wei. Ik ben wel niet weg te slààn van de draad, want ik zie die reutjes momenteel gewèldig graag!!!

Ik ben ook mijn laatste spuitje gaan halen bij de dierenarts en daar ben ik gewogen: houd u vast: 35 kg. Mijn vrouwtje vroeg aan de dokter: weeg Lissa eens, asjeblieft. En de dokter keek naar mij en zei: Dat zal een kilo of 27 zijn!

Die schrok nogal, hoor! Amai, zei ze, dat zou je ook niet zeggen, want die hond is helemaal niet dik! Ja, dat zijn natuurlijk mijn ongelooflijke spieren hè, omdat ik zo actief ben (hihi!) Ik mocht daar los lopen van de dierenarts, omdat ik zo rustig ben. Mijn vrouwtje vroeg of het normaal was dat een hond van nog geen 9 maanden zo extreem rustig is (alsof ik abnormaal zou zijn, zeg héééééé!). En de dokter vertelde dat er nu in het asiel in Antwerpen (waar zij ook de dierenarts is) ook honden zitten uit Roemenië en Griekenland en dat die allemaal opvallend rustig zijn. Ze denkt dat dat komt omdat die hondjes de eerste 8 weken zoveel indrukken te verwerken krijgen, dat ze eigenlijk bijna nergens meer opgewonden over geraken. Voilà: ze noemde mij zelfs een 'ideale huishond'.

Maandagavond vertrekken we naar Dranouter. Ik ben 's benieuwd. Eerst gingen we morgen vertrekken, maar er is een moeder van een collega van mijn baasjes gestorven en die wordt maandag begraven en mijn baasjes moeten daar teksten lezen. Dus we vertrekken pas daarna!

Hebben jullie het gelezen? Ik heb een briefje van mijn broertje Tilton gekregen op mijn blog!!! Zijn vrouwtje vindt dat hij erg op mij lijkt van karakter! Dan hebben ze daar veel geluk, zou ik zeggen, met hun 'ideale huishond'. Jaja, wij zijn van een goeie familie: rustig, welopgevoed, gedistingeerd en ook bijzonder knap!!!

Morgen ga ik niet naar de hondenwei 's morgens, want dan is het ook les in de voormiddag en dan zijn er veel te veel reutjes. Wij gaan 's namiddags, dan hebben we waarschijnlijk de 2 weien voor ons alleen.

Als ik terug ben uit Dranouter (mijn vrouwtje heeft geïnformeerd en de buren hebben alleen maar teefjes!), ga ik jullie een uitgebreid verslag van mijn eerste 'vakantie' uitbrengen.

Tot dan, ik oefen nu eventjes mijn Westvlaams: Dah, mensjen, ek ha up vakaaanse no Dranoeter!!! Daaaaahhhh!!

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Woensdag 5 juli 2006

Woensdag 05 juli 2006

Hallo iedereen,

Op de foto zie je mij in mijn uppie op de hondenwei wandelen, want ik ben loops en moet bij de reutjes vandaan blijven. Spijtig, ik heb er anders wel zin in... Ik ga aan de afspanning staan piepen tot zij (zij zijn op de aangrenzende wei, waar ik anders ook ben) afkomen en dan zetten wij onze poten op de draad en kunnen we mekaar toch een paar zoenen geven.

Man, man, wat heb ik het warm gehad de afgelopen dagen. En wij wonen nochtans in een koel appartement. De tuin is een oven, maar de woning is vrij fris. Als we naar de wei gingen, was ik al na een kwartiertje steendood en ging gezellig in de schaduw liggen achter de stoelen waar onze baasjes op zitten. En dan speelden we al liggend voort. Maar nu loop ik dus in mijn eentje.

Gelukkig vertrekken we zondag naar Dranouter. Dat is echt 'den boerenbuiten' en daar is het voor honden de hemel op aarde. Ik ga daar kennismaken met de hondjes Siska en Shiva, dat zijn de buurhonden links en rechts. Die kwamen altijd spelen met Kwibbe of Kwibbe ging bij hun spelen. Dat zal ik ook wel fijn vinden!

Ik oogst veel bekijks met mijn maanoog. Daardoor heb ik een heel 'serieus' uiterlijk en de mensen zijn op het eerste gezicht wat bang van mij, hihi! Ze vragen dan aan mijn vrouwtje: 'is hij gevaarlijk?' en dat vind ik gewèldig!!! In de hondenschool weten ze wel beter, ik doe nog geen vlieg kwaad, dus daar pakt de truuk van 'serieus kijken' niet meer. Maar vreemde mensen in het park of zo, die lopen er altijd in.

Ik ben ook al groter dan Kwibbe, ik ben de grootste hond die ze hier al gehad hebben. Maar ook de rustigste: naast eten is slapen zèker ook een geweldige hobby van me. Mijn vrouwtje gaat 's avonds - als de grootste hitte weg is - nog een avondwandeling met mij maken. Pffffffffffffff...... voor mij moet dat niet echt, hoor. Ik ben altijd blij als we onderweg stoppen om iets te drinken. Dàt vind ik leuk: liggen en kijken hoe andere mensen (en honden) wandelen, joggen, fietsen, enfin zich uitsloven.

Ik slaap met die hitte ook niet meer in mijn grote bed, maar ernaast op de koele vloer. De deur van de tuin is in de slaapkamer en die staat de hele nacht open, da's lekker fris. En als er dieven zouden durven binnenkomen, dan GRIJP ik ze!!!

Ik ben wel een goeie waker: als er gebeld wordt, begin ik te blaffen tot ik weet wie er is. Maar ik begin ook heel goed te luisteren. Bv: het raam staat in de living de hele dag open, ik zou gemakkelijk naar buiten kunnen springen en ervandoor gaan. Maar dat doe ik dus NIET: ik zit braaf op mijn poepje op de vensterbank en kijk naar iedereen die passeert. Want ik weet dat ik niet door het venster mag springen, dus doe ik het ook niet. Braaf, hè?

Zo, nu ga ik een middagslaapje doen. Mijn vrouwtje heeft een koude natte handdoek over mij heen gelegd en dat doet écht goed.

Tot binnenkort, dan vertel ik jullie over mijn Dranouterse avonturen!

Dikke knuffels,

LISSA MONCHOU

1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 juni 2006

Zaterdag 03 juni 2006

Een fantàstisch fijne dag!

Vandaag heb ik het enorm naar mijn zin gehad, hoor! Omdat het lekker warm weer was (alleen een beetje bewolkt), zijn we deze voormiddag al vroeg naar de hondenwei gegaan om met de vriendjes te spelen. En we waren met velen, ah ja, een zaterdag (iedereen vrij!) en dan nog mooi weer. Onze baasjes hebben tuinstoelen op de wei gezet en daar zitten ze gezellig te kletsen, terwijl wij rondcrossen, spelen, elkaars stokken afpakken en af en toe eens komen drinken van de emmer vers water.

Als we dan om 11 u naar huis gaan, plof ik neer in de jeep (na erin gezet te zijn natuurlijk, hihi) en thuis in de zetel. Daar blijf ik liggen tot het eten op tafel komt, want daarna is het aan mij om te eten. En weet je wat er gebeurd is? Ik heb mijn pot maar half opgegeten!!! Je ziet wel dat ik toch niet zo'n schrokker ben, hè!

En toen ben ik als een blok in slaap gevallen. Ik moest wel een goeie dut doen, want mijn vrouwtje was om half drie afgesproken met haar petekind, Kaat, en haar honden Joe en Tucky. En om met Joe te kunnen spelen, moet je goed uitgerust zijn! Maar toen ze er eindelijk waren, was ik juist wakker en er helemaal klaar voor.

We zijn dan nog een paar uren naar de hondenwei gegaan. 't Was ook les, maar ik heb lekker gebrost om met mijn neef te kunnen spelen. En gespeeld hebben we! Kaat was wat ongerust, want Joe had in de voormiddag een doos slakkenvergif gepikt. En eer ze het afgepakt had, had ie er al wat van naar binnen gespeeld.

Maar buiten een paar 'blauwe hoopjes' was hij zijn eigen sterke, zotte zelf. En toen we alletwee geen pap meer konden zeggen, zijn ze nog mee naar ons gekomen... Pfff! Ik wilde mij lekker in mijn zetel leggen om te rusten, maar dat was buiten Joe gerekend! Die sprong mee in de zetel en wou gewoon verder spelen, zoals je op de foto's kan zien! Vermoeiend ventje, hoor!

En nu hebben ze mij hier - sinds ze naar huis zijn - niet meer gehoord. Ik heb lekker gegeten, kleine stukje pizza geschooid en nu lig ik te slapen en mijn pootjes bewegen en ik maak gekke geluidjes, omdat ik in mijn droom samen met Joe fantastische avonturen beleef!

Morgen weer een fijne dag! En bijna grote vakantie, dan is 't alle dagen feest!

Dàààg allemaal, dikke zoenen van

Lissa Monchou

Reageer op dit bericht

Maandag 29 mei 2006

Joepiejoepie!

Hier ben ik nog eens! De internetverbinding was hier meer dan een week stuk. Vandaag zijn er wat stukken vervangen en voilà: ik kan weer schrijven!

Amai, als je zo eventjes eens niet op je blog kan gaan kijken, dan schrik je nogal! Een berichtje van mijn broertje Tilton en van mijn zusje Jentel! Die gaan alletwee onder 't mes: onze Tilton is al gecastreerd en onze Jentel wordt in juni gesteriliseerd. En dan nog een berichtje van mijn opvangmama Rita! Zeg mama Rita, mijn vrouwtje wist helemaal niet dat het beter is om gesteriliseerd te worden voor je loops geweest bent! Moest je dat nu verklapppen? Nu zal ik binnenkort ook wel naar de dokter vliegen!

Mijn liefste hobby is nog altijd eten, maar ik weet wèl dat ik niet aan de tafel mag bedelen: dat is ongemanierd, wisten jullie dat? Pas op, ik krijg échte stadsmanieren hoor! Als de tafel gedekt wordt, ga ik mooi in mijn zetel liggen (van daar kan ik al 's kijken wat er allemaal op tafel komt en of het de moeite is om naar uit te kijken!) en daar blijf ik tot mijn baasjes de tafel afruimen. Ik ben dan meestal ook heel moe van de hele voormiddag te spelen op de hondenwei, maar slàpen doe ik niet, ik kijk te graag naar het eten! En als de borden naar de keuken verhuisd zijn, verhuis ik mee en ga languit op de keukenvloer liggen om te controleren hoe mijn vrouwtje mijn pot met eten klaarmaakt. Ik lust àlles en het liefst eet ik mee van de tafel! Je kan niet geloven wat ze in België allemaal eten: kip, biefstuk, blinde vinken, worst, koteletten, boontjes, erwtjes, worteltjes, witlof, broccoli (mjam!), rijst, wokgroenten, deegwaren, lekkere bouillonsoep met heerlijk vlees... enfin, 't is teveel om op te noemen! Maar ik speel het allemaal naar binnen, ik lik mijn pot uit tot er geen snippertje meer inzit. Ik weeg dan ook al 28 kg en mijn vrouwtje heeft mijn halsband al 2 x groter moeten maken, zo'n dikke nek heb ik gekregen (hihi!).

In de jeep spring ik gewoon NIET! Ik vind het leuk om lekker te gaan doorhangen als mijn vrouwtje mijn 28 kg erin moet tillen. Nu gooit ze er eerst een stukje vlees in, ZO dat ik het héél goed gezien heb! En dan ben ik het natuurlijk aan mijzelf verplicht om 's te gaan kijken waar het heen gevlogen is en dus zet ik mijn voorste pootjes op de kofferbak. En dan tilt ze er gauw mijn poepje in! Dat is natuurlijk slim van mijn vrouwtje, maar ik heb dan toch mijn vleesbrokje!

Naar de les ben ik nog maar 1 keer terug geweest, want mijn vrouwtje moet nu met de examens op haar school hard werken, en dan wil ze de vrije momenten liever met me gaan spelen op de hondenwei dan weer aan de leiband in de hondenschool! Maar Jos (van Urko) heeft al gezegd dat we in juli en augustus serieus beginnen te trainen (ik en Urko). Mijn vriend Urko weegt al 42 kg en trekt zijn baasje Jos gewoon omver. En dat gaan we in juli afleren en ik ga leren direct te luisteren als ze mij roepen en niet nog eerst een paar (of veel) toertjes te doen voor ik écht kom. Hihi, we zullen nog wel zien, als 't kop tegen kop moet: ik heb een harde, hoor!

O, ik heb ook een nieuwe vriend op de hondenwei: Daron! Dat is een kruising van vanalles en nog wat (zoals ik!) en hij is 9 maanden en héél lief. Een beetje groter dan ik en héél wild. Zijn baasje Jef heeft hem 2 maanden geleden 's nachts op straat gevonden toen Daron uit een auto gegooid werd. Gelukkig heeft hij een chip, maar zijn baasjes wilden hem niet terug, dus nu is hij helemaal verliefd op zijn nieuwe baasje Jef. Hij wijkt voor geen meter van zijn zijde en als er een andere hond te dicht bij Jef komt, begint hij te grommen (de hond, hè, niet Jef). Niet tegen mij, hoor, ik ben zijn liefje, maar tegen vreemde honden die ook komen spelen. En Urko is lekker jaloers als ik met Daron speel: dan probeert hij Daron weg te jagen. Da's wel fijn, zo'n twee knappe aanbidders! En als mijn vrouwtje een emmer water gaat halen aan het kraantje van de hondenschool en die op de wei zet, wil ik altijd eerst drinken en als Daron of Urko me dan willen wegduwen, zet ik gewoon mijn poot op hun kop. Ik heb ook al 's mijn poot in de emmer gestoken en de hele emmer omgetrokken. Dat hebben ze gesnapt hoor: ik niet eerst drinken? Dan niemand drinken! En die twee gentlemen wachten geduldig tot ik klaar ben.

Zo, lieve schatten, ik ben zojuist nog een avondwandeling naar het park gaan maken (weer veel opmerkingen over mijn mooie maanoogje!), maar het was te koud om op het grote terras iets te gaan drinken. Dat kan ik nochtans héél keurig! Jaja, ik begin echt goeie manieren te krijgen! Als ik nog een beetje meer stijl gekregen heb, mogen jullie heel eerbiedig mijn pootje kussen!

Kusjes van

Lady Lissa Monchou

Reageer op dit bericht

Maandag 8 mei 2006

Maandag 08/05/2006

Goeienavond vriendjes, broer en zus en iedereen!

Ik weeg 26 kg!!! Maar toch ben ik niet dik, hoor,wel lekker gespierd.

Ik ben nu zo gezond en sterk geworden dat, als we meer dan een uur gaan wandelen, ik thuis nog ettelijke rondjes cross rond het tuinhuisje. We spelen dan een spelletje, ik ga kwispelend voor mijn vrouwtje staan en zij moet dan zeggen: ' Ik ga u pakken, hè!' en dan koers ik weg en dan loopt zij achter mij. Dat vind ik een gewèldig spelletje en als ik het beu ben, loop ik rap naar binnen en plons in de zetel voor een dutje.

Ik ben ook een geweldige sorteerder: alle dozen en doosjes die hier bij het papier gegooid worden, haal ik er weer uit en bijt ze in kleine stukjes. Veel netter! en meer plaats in papierdoos!

Elke eerste week van de maand kan je op mijn hondenschoolexamen doen: dus elke dinsdagavond, zaterdagmiddag of zondagochtend van de eerste week. Dus zondag heb ik 's meegedaan! Zeer overmoedig van mij, want ik ben nog maar 2 keer naar de les geweest. Ik maakte een prachtige volgoefening (in een achtje lopen mooi naast het vrouwtje zonder vleesbrokjes!!!).

En toen de 'standjes': 'zit' ging prima, 'af'(lig) ging ook prima, maar 'recht', dat heb ik lekker fout gedaan. 't Was zo warm, ik ging gewoon liggen! Dus boem! Ik lag er al uit! En dan had ik nog niet 'tandjes laten zien' gedaan: dan moet het vrouwtje je lippen opzij en vooraan opheffen, zodat de trainer je tandjes (Griekse reuzentanden!) kan zien. Nou moe, daar ben ik niet dol op, hoor, ik bijt van me af zoveel ik kan! Dat ze maar 's proberen zo ongegeneerd aan mijn bekje te zitten! De eerste week van juni zal ik hun hand er 's afbijten, zie!

Dus, dames en heren, geflest!!! Mijn vrouwtje vindt het helemaal niet erg (ze wist het eigenlijk op voorhand) en ik al helemaal niet. Er waren er trouwens maar 4 door van de 8, die meededen. Maar ik was wel de eerste afvaller, dus toch nog ergens de eerste in!

Ik vind dat mooie weer fantàstisch! Alleen ga ik niet graag wandelen als het zo heet is: mijn tong wordt dan heel lang en ik loop te puffen alsof ik al uren onderweg ben. Gisterenmiddag (zondag) was ik alléén thuis met het vrouwtje, baasje moest werken. Wij zijn de hele namiddag naar het park geweest (in de voormiddag mijn buis gaan halen op school)! En daar is een prachtig kasteel, dat ze verbouwd hebben tot hotel, restaurant, taverne. En daar hebben we op een heel druk terras gezeten (ik niet op een stoel natuurlijk, maar eronder, hihi!) en ik ben ongelooflijk braaf geweest. Daar was zoveel te zien, zoveel mensen, kindjes, honden, fietsen, zwanen, eendjes, noem maar op, ik keek mijn maanoogje(s) uit!!! Ik kreeg ook een bakje met fris water en alle ijsblokjes uit mijn vrouwtje haar schweppes. Daar speel ik dan een tijdje mee en dan verdwijnen die plots!!! Een heel raar verschijnsel! De mensen rond ons zaten allemaal te lachen met mijn verbazing! Ik geloof dat er een grote goochelaar in mij zit! Die truuk van mij met die ijsblokjes is écht super en lukt altijd!

Zo, lieverds allemaal, ik ga nog 's een tukje doen. 'k Heb net rijst met een rauw eitje eronder (mjam!) en kip met erwtjes gegeten. En ik heb gezien dat er nog genoeg was voor morgen ook! Mmmmmmmmm!!!!!!!

Slaap lekker, allemaal, en lekker snurken, hoor, dan kunnen je baasjes niet slapen!

Dikke kusjes van knappe Lissa Monchou, de goochelaar in wording!

LISSA MONCHOU

1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 26 april 2006

Hallo vriendjes groot en klein!

Hier is weer wat nieuws van grote, sterke Lissa! We hebben al heel wat afgefeest! Op 15 april ben ik een half jaar geworden en heb ik veel lekkers gekregen, mjam, mjam!

En twee dagen later verjaarde mijn vrouwtje! Weer feest! En juist daartussen was het ook nog Pasen! Met chocolade eitjes waar ik NIKS van gekregen heb!!!!!!! (Maar wel een lekkere hondensnoepstok, waar ik uuuuuuren zoet mee geweest ben!)

Op straat ben ik gestopt met naar iedereen toe te lopen, daar doe ik niet meer aan mee! Ik kijk nog wel, maar als ze naar me toe willen komen, begin ik te blaffen. Respéct wil ik, geen lieve woordjes en aaitjes, die krijg ik thuis al genoeg. Ik wil gevààrlijk zijn en indruk maken en daar oefen ik heel hard op. Alleen op de hondenschool ga ik nog naar iedereen toe, maar ja, al die baasjes zijn ook mijn vriendjes hè! En al die vreemde mensen op straat ken ik tenslotte van haar noch pluim, die moeten niet denken dat ze zomaar dichter mogen komen!!!! Ik bescherm mijn vrouwtje, of ze dat nu wil of niet!!!

Maar als mijn vrouwtje meegaat tot bij de vreemde mensen, kom ik wel schoorvoetend mee dichter. Ze krijgen van mijn vrouwtje dat een koekje om aan mij te geven en ja, jullie kennen mij, hè, dan ben ik meteen verkocht!

Ik kan nog altijd niet IN de jeep springen... Soms zet ik er mijn voorste pootjes (poten) al in, zodat mijn vrouwtje alleen mijn poepje (zeg maar: poep) nog erin moet tillen. Maar meestal laat ik mij er uitgebreid in hijsen en ik wèèèèg hoor! Maar omdat ik veel losloop op de hondenwei, ben ik lekker gespierd en helemaal niet dik!

Ik zit ondertussen dus ook in klas D (eerste leerjaar) en doe flink mijn best! Ze werken daar nog altijd met voedsel als beloning en dan ik de beste leerling! Er zitten daar stouteriken hoor, die totaal niet luisteren! Ik ken al 'zit' en 'af' (da's liggen, wisten jullie dat?) en leer nu 'recht'. Ik moet ook 'voor en achter 't front' lopen: dan staan alle andere hondjes op een rij met het baasje en moet ik daar voorbij met het vrouwtje. Je mag dan als hond niet naar de andere honden kijken, maar alléén naar het vrouwtje. Maar da's een makkie, want als je 't goed doet, mogen de baasjes je onderweg al een paar keer belonen, dus de stukjes worst vliégen werkelijk mijn richting uit. En als je geen enkele keer je blik van je vrouwtje hebt weggeslagen, krijg je de ''jackpot': dat zijn 5 (vijf!!!) stukjes worst achter mekaar. Nou, ik win geregeld hoor! Mjammiedemjammie! En na de les gaan we dan nog een half uur dollen met de andere klasgenootjes! We rollebollen en leveren schijngevechten en koersen achter elkaar! Doodop ben ik daarna! Maar leuk dat het is, leuk!

Zaterdag kan ik niet naar school, want dan ga ik mee naar het verjaardagsfeestje van Kaat, het petekind van mijn vrouwtje. Jaja, die met de honden Joe en Tucky!! Die woont in een groot bos en dan kunnen we fijn spelen!

En zondag is er geen les, want zondag en maandag is het grote nationale agilitywedstrijd in mijn school en er zijn 593 inschrijvingen! Dus ze hebben alle pleinen nodig! Wij gaan wel 's kijken naar al die uitslovers! Want daar kan ik met mijn Griekse verstand niet bij, hè, dat er honden zijn die dat LEUK vinden! Zo inspannend! Altijd maar overal op en afspringen, door buizen kruipen, op een wip balanceren.... Pfffff! Als ik daarnaar kijk, ga ik altijd liggen, want daar word ik plaatsvervangend moe van!

Dat wordt dus weer een fijn weekend, ik kijk er al naar uit! Ook het zonnetje van de laatste dagen vind ik prima! Als ik niet op pad ben met mijn vrouwtje, kan je mij vinden in de tuin, alwaar ik putten graaf, boompjes molesteer, bloemetjes pluk en oude botten opgraaf, die ik vervolgens met slijk en al op het tapijt voor de voeten van mijn baasjes leg.

Dag luitjes, dikke poot en zoen van

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Woensdag 12 april 2006

woensdag 12 april 2006

Jodelahiti!!!! Dag allemaal!

Nog effe wat nieuws van mij: \'t is dus paasvakantie en ik heb de grootste lol! \'t Is nog wel koud, maar het regent niet, dus we kunnen véééééél buiten.

Eergisteren heb ik... een duif gevangen. In de tuin. En toen mijn baasjes het merkten omdat ik het beest driftig heen en weer aan het slaan was, was de duif al dood... En toen moest ik ze toch wel loslaten en afgeven zeker! Nu, dat was ik niet van plan! \'k Had ze toch zelf gevangen! En toen is mijn vrouwtje mijn leiband gaan halen en die kreeg ik aan. En toen hield ze mijn arme kopje omhoog, zodat ik de duif niet terug kon oprapen als ik ze uiteindelijk liet vallen. Dat was een leuk wedstrijdje, want ik klemde mijn tanden op elkaar en ging er helemààl voor. Maar ja, ik ben maar een kleine, arme pup en zij zijn sterk en slim en voilà: ik heb mijn prooi laten vallen en zij hadden gewonnen!

Maar \'t zit hier vol duiven, dus ik moet me de volgende keer gewoon beter verstoppen met mijn vangst.

Met die twee konijnen van baasje junior mag ik ook al niet spelen! En ik bijt zo graag in die wollige lijfjes! En ze rennen zo leuk voor me weg! Maar ook dat mag dus niet! Ze zijn hier héél streng, hoor, je mag hier absoluut NIKS doodbijten!

Deze morgen waren we met 7 honden op de hondenwei! Da\'s zeker 3 meer dan gewoonlijk! Veel knappe gasten ook! En rennen dat die kunnen! Ik hobbel er zo\'n beetje achteraan, maar ik ben écht niet van plan me daar dood te lopen, hoor!

Mijn vrouwtje kan me haast niet meer in de jeep tillen. Die is nog altijd te hoog om er zelf in te springen (hihi!), ik kan er wel alleen uit. Dus word ik erin gedragen als een prinsesje! Ik laat me dan zoveel mogelijk hangen, zodat ik extra zwaar word!

\'s Nachts slaap ik op het voeteneinde van mijn grote bed en mijn baasjes mogen er mee in. Maar mijn baasje vindt dat ik het begrip \'voeteneinde\' wel héél ruim interpreteer, want hij valt er bijna uit. Ik ga dan ook in de loop van de nacht l a n g u i t liggen en duw zijn voeten alsmaar meer opzij. Slim hè?

Volgend weekend (Pasen!) ga ik naar klas D (het eerste leerjaar, zeg maar), want dan word ik 6 maanden en moet ik uit de puppyklas. Vind ik niks geen erg, want ik kan alle oefeningetjes met mijn ogen dicht! Er zijn al veel vriendjes uit de puppyklas naar klas D verdwenen, dus dat wordt een fijn weerzien! Alleen mijn vriendinnetje Mido (je weet wel, de pronkrug met haar punkmanieren!) zal ik effe moeten missen, want die is nog maar 4 maanden (kleine baby eigenlijk nog!). Maar daar kan ik geweldig mee spelen voor en na de les op de hondenwei! Da\'s een hele wilde meid, maar nog kleiner dan ik en ik zet mijn gewicht in, natuurlijk!

Mijn baasje junior, Seppe, heeft een heel verhaal rondom mij gefantaseerd: dat ik in Griekenland een dappere krijger was, die gedeserteerd is en naar België gevlucht in een vrachtwagen, omdat ik gewond geraakt ben aan mijn oog! Als hij daarover zit te vertellen, voel ik mijn ego wel groter worden, ook al is er niks van aan. Ze zijn hier allemaal wel een beetje gek, hoor, en als ze het écht te bont maken, kijk ik eens heel serieus en streng en dat helpt!

Nu lig ik dus weer een slaapje te doen, na een heerlijke maaltijd waarbij ik bijna de pot ook opgegeten had! En mijn pootjes bewegen de hele tijd in mijn slaap en mijn oogjes rollen heen en weer! Dat komt door mijn droom: ik ben een dappere krijger en heb een geweldig harnas aan en een grote speer in mijn poot. Urko is mijn paard: daar zit ik bovenop en beveel hem zo snel mogelijk te rennen naar rondvliegende duiven, die ik dan aan mijn speer probeer te rijgen! We hebben een grote mand bij om onze prooien in te werpen, maar die is helaas voorlopig nog leeg!

Seffens ga ik nog een avondwandeling maken! \'t Is nu al licht tot bijna 21 u, da\'s leuk, want ik ben niet zo dol op het donker!

Daaaaaggggggg lieve vriendjes allemaal, veel paaseitjes voor zondag en denk dit weekend aan mij in mijn eerste leerjaar!

Lissa Monchou

Reageer op dit bericht

Maandag 3 april 2006

Maandag 3/4/06

Dag lieve luitjes,

Hier ben ik nog eens, gezond en wel! \'t Is paasvakantie en mijn baasjes zijn nu de hele dag thuis! Feest dus voor mij!

Dit weekend zijn we met de honden uit onze familie de hele namiddag naar de hondenwei geweest: met mijn neef Joe, de australian cattle dog en mijn nichtje Tuckie, iets poedelachtigs... Joe is groot en sterk en ook nog maar 11 maanden, maar ik kan \'m er toch onder krijgen!!! En als we samen dezelfde stok willen (altijd dus), dan delen we hem broederlijk.

Ook met Urko, mijn grote zwarte Duitse herdershondvriend, speel ik mij alle dagen te pletter! Ik ben nu al groot en sterk (23 kg!!!) en ik laat de kaas niet van mijn brood eten.

Leuk, hè, dat ik mijn broertje Tilton en mijn zusje Yentel gevonden heb? Ik vind dat Yentel wat op mij lijkt, alleen veel donkerder, maar onze Tilton is een heel andere!

Zo, ik ga nu een wandeling maken met mijn vrouwtje. Dat is leuk, want ik heb hier al veel hondenvriendjes in de buurt en dan spelen we wat met mekaar.

Dikke knuffels, likjes en kusjes van

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Maandag 27 maart 2006

Briefje van ons broertje (S)Tilton

Hallo Monchou hier je grote broer Tilton.Wat leuk dat ik weer wat van je
hoor! Ik ben al een hele grote knul aan het worden hoor,want het vrouwtje
zegt dat ze me hoort groeien!!!!!!!!. Ook ik ga naar de hondenschool en dat
vind ik best spannend,want ik kan sommige dingen ook eng vinden! Mijn
vrouwtje heeft haast geen stem omdat ze is geopereerd en ze heeft een
keelstoma voor een tijdje,dus dan kan ik net doen of ik haar niet hoor! Maar
dat doe ik wel hoor, maar dan heb ik gewoon geen zin!!Iedere ochtend gaan we
naar het bos,want ze hebben een uitlaatservice. Dus dan zijn we aan het
spelen joh, en ben ik de rest van de dag best wel moe. De foto zal ik van de
week opsturen want het vrouwtje is daar niet zo bijdehand in,dus moet mijn
baas dat doen. Je ziet er op de foto goed uit hoor. Nou ik hoop dat we contakt
houden,want dat vind ik wel erg leuk. Heel veel liefs van mij en ook de
groetjes van mijn vrouwtje Georgina.

Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 maart 2006

Dag broer!

Hallo Tilton Stilton,

Hier een briefje van je zusje Monchou. Ik woon in Antwerpen (België) en heet nu Lissa Monchou. Ik heb het mailadres van je baasjes gekregen van Rian, je opvangmoeder. Ook met onze andere zus, Manchouri (die nu Yentel heet) heb ik ondertussen al een paar mailtjes uitgewisseld en zo is de idee ontstaan ook onze broer (jou dus) op te sporen. Eén broertje is bij onze mama gebleven in Griekenland en ééntje is in Griekenland geadopteerd.

Hoe gaat het met je, broertje? Ik heb gehoord dat je bij hele lieve mensen terecht bent gekomen. Dat is leuk, want ook Yentel en ik hebben een fijn gezin gevonden.

Ik schrijf ook geregeld verslagjes van mijn leventje hier naar mijn opvangouders uit Gent, Kris en Rita. En die hebben met die dagboekfragmentjes een eigen webblog gemaakt voor mij! Sjiek hè! Daarop staan ook al vele foto\'s, ook van onze tijd in Griekenland bij onze mama! Je moet maar \'s ingeven op \'google\': monchou lissa. Dan kom je er automatisch op terecht en kan je \'s naar jezelf kijken als kleine pup in Griekenland!

Yentel en ikzelf zijn wel \'s benieuwd hoe het met jou gaat... Onze Yentel volgt les bij Martin Gaus en woont in Rotterdam. En ik ga naar de hondenschool en zit in de puppyklas, waar ik flink mijn best doe. Je kan het allemaal \'s lezen op mijn blog!

Als je zin hebt om \'s terug te mailen, graag hoor!!!! Ook met een foto zou ik hééééél blij zijn, want je zal ook al wel een flinke kerel geworden zijn!

Dag Tilton! Misschien tot mails???

Reageer op dit bericht

Woensdag 22 maart 2006

Dag Yentel

Dag Yentel, kusje, kusje voor mijn zusje!!!

Wat was ik blij met je briefje! En wat ben jij een knapperd, zeg! Jij zal de reutjes wel niet van je mooie lijfje kunnen houden! Maar uitkijken, hè zus, veilig vrijen, hoor!

Ik heb een Engels briefje gekregen van de mensen van Sosstrays uit Griekenland, waarin ze vertelden dat onze mama 15 pups gekregen heeft. Maar ze hebben er maar 5 van in leven gelaten, want teveel is teveel, nietwaar? En daar zijn wij er twee van. Onze mama is heel mooi: helemaal zwart en heel lief, denk ik! De mensen van Sosstrays hebben haar ondertussen gesteriliseerd, dus zal ze nu best een rustig leventje hebben. Ze woont bij een oude dame, die de hond houdt omdat hij de vossen van haar erf verjaagt. Dat is dapper van onze mama, hè!

Ik weeg ook 20 kg en eten is zonder twijfel mijn grootste hobby. Ik ga naar de hondenschool, maar dat is bij ons in groep. Ik heb de indruk dat jij een soort privéles krijgt, helemaal alleen dus! Sjiek, hoor!

Ik heb dat zo niet, dat ik onzeker ben! Ik loop naar alles en iedereen, vooral andere honden vind ik fantastisch! Maar bij het allereerste contact, bv op de hondenwei, wacht ik wel eventjes rustig af wat voor vlees ik in de kuip heb, natuurlijk! En dan durf ik mijn haar wel 's omhoog te zetten, maar dat is altijd direct over.

Ik stond wel op de site van Sosstrays, hoor! Maar eerst was ik gereserveerd, en toen weer niet meer, en toen heeft mijn huidige vrouwtje mij geadopteerd. Ik zat in een pleeggezin bij Gent (België) bij mama Rita en papa Kris! Ik ben de enige die naar België gegaan is en daar heb ik geen spijt van! Zowel in Gent als hier in Antwerpen heb ik het geweldig naar mijn zin!

Wel ben ik onmiddellijk van de site verwijderd, terwijl er bij de andere pups nog een tijdje 'geadopteerd' vermeld stond. Bij mij niet, dus, ik was ineens weg!

Mijn meest opvallende eigenschap (buiten mijn fantastische talent om te eten!) is dat ik zo rustig ben! Op de hondenschool ben ik zelfs al 's een 'slome' genoemd, omdat ik zo'n brave, rustige pup ben! Dan doe je al 's je best!

Bij alle 'nieuwe' dingen die we doen, ben ik ook de eerste minuten wat op mijn hoede, maar mijn nieuwsgierigheid wint het altijd van mijn achterdocht!

Ik heb mijn vrouwtje in haar hand gebeten, omdat ze mijn bot wilde pakken. Daar lag ik net zo lekker op te knabbelen, maar zij wilde zien wat ik lag te eten. Hap! deed ik en toen mijn vrouwtje loste, heb ik nog met ontblote tanden (grrrrrr) naar haar gegromd! Nou, dat was mijn beste dag niet! Ik heb het dan ook geen tweede keer geriskeerd en laat me nu rustig alles afpakken: ik krijg het toch onmiddellijk terug!

Op mijn webblog kan je foto's zien vanuit Griekenland. Gewoon 'monchou lissa' intypen op Google en dan scrollen tot je foto's ziet van een zwarte hond met pups: dat zijn wij!

Dikke knuffels en geniet maar van onze mooie foto's! Mijn pleegpapa uit Gent, Kris, maakt die webblog. Ik moet alleen mijn dagboekfragmenten met foto's doorsturen en hij doet dan al het werk! Knap hè! Misschien zet hij jouw briefje met je mooie foto's er ook wel op!

Ik heb ook een oproep gedaan of er iemand nog meer nieuws voor ons had over onze familie. Je weet maar nooit!

Lieve knuffels, likjes, hapjes, en zo verder van je zusje,

Reageer op dit bericht

Woensdag 22 maart 2006

Hallo allemaal!

Kijk \'s wat ik gekregen heb: een briefje van mijn zusje Yentel Manchouri met 2 fotootjes. Knappe griet, nietwaar!!!! Duidelijk familie, hè, met die maanoogjes....

Ze heeft blijkbaar toch wel een beetje een ander karakter dan ik, want ik doe niks liever dan vreemde honden of mensen ontmoeten. Mij moeten ze tegenhouden, want ik ren naar iedereen!!! Maar zij is blijkbaar meer op haar hoede en gromt... Ze heeft groot gelijk: als ze niet op haar gemak is, moet ze het laten horen!!!

Ze eet NATUURVOEDING!!! Dat klinkt FANTASTISCH lekker! Dat zou ik ook wel \'s willen proeven!!!

Hier volgt een oproep van ons Yentel en van mezelf: weet er iemand iets van onze Stilton? En van die 2 andere pups die op de foto\'s uit Griekenland staan? Klopt het dat die Griekse mevrouw 1 broertje van ons zelf gehouden heeft? Vele raadsels, waarop wij geen antwoord weten.

En met al die teeveeprogramma\'s waarbij geadopteerde kinderen op zoek gaan naar hun \'roots\', kunnen wij toch niet achterblijven!!!

Dus: alle nieuws over onze familie is welkom!

Dikke kussen, ook van mijn zusje, voor iedereen,

Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 maart 2006

Van Yentel

Hoi Lissa Monchou,

Dat oogje van mij nou daar heb ik erg veel sjans mee dat klopt hahahhihih.
Ik ben erg lief voor mijn bazen .Wel heb ik  2 keertjes op het mooie tapijt
van mijn baas gepoept terwijl ik net uit was geweest. Maar ja ik moest
gewoon erg nodig binnen en buiten niet dus ja...

Heb jij je baasje gebeten? Jeetje dat durf ik niet hoor(hoopt mijn
baas hihihih)Hoe kwam dat dan?

Ik weeg ongeveer 19 kilo nu ik krijg al echt van die ronde vrouwelijke
vormen: brede heupen enzo je kent het wel...

Ik eet 2 a 3 keer in de week royal canin en de rest van de week krijg ik
natuurmix. Dat heeft een dierenwinkel hier in de buurt verzonnen ofzo. Dat
is allerlei vlees en dat kan mijn baasje invriezen. Als zij het klaar maakt
gaat ze het lekker prakken en een beetje warm water bij doen hmhmhmhmmmmmmm
zaaaaaalig vind ik dat moet jij ook eens proberen.Dus jou baasje wilde eerst
mij hebben ach ja ik ben ook niet te weerstaan he!!! Dat blaffen dat valt
reuze mee. Ik ben wel al wat waaks maar dat vind mijn baasje wel fijn ik
blaf niet om niks zeg maar,ja  tegen de kat of als ik wat vreemds hoor.
Volgens mij vind mijn baasje dat ik ook wel een hele diepe blaf heb alsof ik
al 55 kilo weeg i.p.v 19.

Ik heb alleen nog wel een vraagje zus dat moest ik van mijn bazin vragen.
Ben jij ook onzeker en deemoedig? Ik namelijk wel ik: ik ben al wel opgeknapt
sinds de tijd dat ik in Hoogvliet ben en dat onzekere zal ik ook altijd wel
blijven houden maar... Als ik bijvoorbeeld ergens binnen kom en ik overzie
het niet te druk of te kleine ruimte ofzo of er komt iemand hond/mens te
dicht bij mij dan ga ik grommen. Niet naar mijn bazen maar naar vreemde
hond/mens. De trainster van de cursus zei dat mijn bazen daar respect voor
moeten hebben en haar dan een eigen plekje moeten geven bv met visite of
als het in een winkel erg ruk is of klein(dierenwinkel in hoogvliet) dan
kan ik daar beter maar niet in als er nog een andere hond is. Wij hebben
natuurlijk wel het een en ander meegemaakt en dat zal altijd blijven.Ik
moest ook overal letterlijk doorheen gesleurd worden: ik ging gewoon zitten
en dan hoopte ik dat mijn baasje dan de andere kant op ging of dat mijn
halsband afging wat met het trainen ook 1 keer gebeurde. Toen zei de trainster
tegen mijn baas dat wij een andere riem moesten kopen: een tuigje zodat mijn
baas mij mee kan trekken. Ik moet namelijk volledige leiding hebben en
iemand die weet wat ie doet anders dan ga ik niet . Ik moet zeg maar over
mijn grenzen heen geholpen worden. Heb jij deze ingewikkelde dingen  ook? Ik
zal even een foto van mijzelf sturen kan je zien hoe mooi ik al ben . Waar
heeft jou baasje jou dan vandaan want jij stond toch niet op de sosstrays
site? Ik zat samen met stilton bij een mevrouw in Goes een hele lieverd. Hij
is geloof ik naar Berkel en Rodenrijs niet zo heel ver van Hoogvliet
vandaan. En er was toch nog een broertje of zusje een zwarte of niet. Weet
jij wat over onze geschiedenis in griekenland welke plaats en wat er gebeurt
is etc?

Nou de groetjes van mijn bazinnen Cyrina en Dieny (cyrina is geloof ik de
dochter van de mevrouw waar ik bij woon en die heet dus Dieny) (Cyrina
traint met mij  en is volgens mij helemaal verliefd op moi) en een dikke
vette lik van mij Yentel

Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 maart 2006

Dag zusje

Hallo zusje!

Dus jij zit in Nederland! Stellen de mensen op straat daar ook zoveel vragen over je \'maanoogje\'? Want ik herinner mij dat jij echt wel 2 totaal verschillende oogjes had! Daar was ik altijd stikjaloers op!

En mijn vrouwtje heeft mij verteld dat ze eigenlijk eerst jou wilden kiezen... juist omwille van die schattige oogjes! Hoe vind je dat?

Maar omdat er op de site over jou stond \'blaft naar vreemden, mogelijk waakzaam\', hebben ze het niet gedaan. Ze wonen nl in een appartement en als de hond veel blaft, protesteren de buren misschien... Niet dat ik mij daar veel van aantrek, hoor zus: ik heb een hele diepe blaf en geneer me niet om die te gebruiken!

Ik ben heel fier dat jij al een écht diploma hebt! Bravo! En ik heb gelezen dat jij nog een hondenvriend hebt! En 2 poezenvrienden! Wat een luxe! Natuurlijk moet je dan ook alles delen, hè, daar ben ik eerlijk gezegd niet zo goed in!

Ik vind mijn eigen nieuwe naam, Lissa, wel mooi, maar Yentel vind ik toch ook prachtig! Toch beter dan al die kazen, niet?

Ga je de groetjes doen aan Cyrina en zeggen dat ze je veel eten moet geven? Hoeveel weeg je al? En wat lust je graag? En wat is het stoutste dat je al gedaan hebt? (IK heb mijn vrouwtje eens gebeten, menens hoor! Dat was het stoutste dat IK gedaan heb!)

Dag Yentel Manchouri (ik heb zelf ook gewoon mijn eerste naam, Monchou, als familienaam aangenomen: ik vind dat dat heel sjiek klinkt!)

Vele dikke zoenen, knuffels en likjes van je zus,

Lissa Monchou

Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 maart 2006

Dag vriendjes allemaal!

Amai! Wat is er veel gebeurd de afgelopen twee dagen!

Ik heb foto's van mijn mama en mijn broertjes en zusjes gekregen uit Griekenland. Ze staan op mijn blog tussen de andere foto's: je kan mij er gemakkelijk uithalen: die kleine bruine met haar maanoogje! Wat een knappe mama heb ik, hè, nu weten jullie meteen van wie ik het heb!

Ze is nu gelukkig gesteriliseerd, want (en dat wist ik zelf niet!) wij waren met 15 (!!!) pups! Die arme mama! Gelukkig heeft ze er maar vijf moeten grootbrengen: dat was al werk genoeg! En natuurlijk hebben ze de slimste, de knapste, de liefste en de rapste vijf gekozen (hum, hum!).

Ik heb ook een briefje gekregen van mijn zusje Manchouri. Die heet nu Yentel en woont in Rotterdam bij hele lieve mensen. Ze heeft zelfs al een diploma gehaald! Jaja, wij zijn een slimme familie!

Met mij gaat het ook opperbest: ik zou natuurlijk ook allang een diploma hebben als ze in die stomme puppyklas examens zouden afnemen. Maar nee, daar vinden ze ons nog te klein voor: wij mogen daar onze oefeningetjes doen tot we 6 maanden zijn en dan vliegen we naar de 'grote hondenschool', klas D, waar je dan wèl examen moet (mag) doen! Morgen ga ik weer naar school, ik ga er nog 's een flinke lap opgeven! Nog 4 weekjes en dan mag ik naar de échte school! Hoera! De nieuwe kampioen komt er aan!!!

Likjes en kusjes, speciaal voor mijn mooie, lieve mama (mama, ik heb een superfijn leven en ons Manchouri ook!) en al mijn broertjes en zusjes! En natuurlijk voor al mijn vriendjes ook!

Dààààààg!

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Donderdag 16 maart 2006

From Greece!

The mother lives on a junkyard place where an old woman dressed in black has a few chickens and 2 goats and she likes dogs to keep the foxes away ..all dogs have arrived alone to her and she feeds them what she can...i spend hours beeing nice to her so she would let me improve the life of her dogs (from her also came Lieke and Tain,they came to you in september)..the big black dog had 15 pups (i remember telling you about them ) and it took me a lot of convincing to put 10 to sleep as she wanted to let the dod raise them all and then put them all \"somewhere nice so they would be adopted\"...the tipical attitude here....and we wonder where all the strays come from....anyway she wanted to keep the biggest boy and now that i had the mum fixed they really do not have a too bad life (for greek standard)..that is all really....Evelien has a wonderful picture of the black dog with the black woman ,i hope to get that for you too.. ...all for now ..kisses natascha.

Reageer op dit bericht

Woensdag 15 maart 2006

5 MAANDEN!!!

Vandaag is het zover: ik ben 5 maanden geworden. En ik weeg 19,8 kg!!! Hier zijn ze bang dat ik een kruising ben met een paard!

Deze voormiddag heb ik met mijn zwarte herdershondvriend Urko strijd gevoerd om de troon op de hondenwei! Die grote zwarte macho is al bijna 8 maanden en durft daar nog niet op! Maar kleine puppies van 5 maanden omver duwen: dat durft hij wel! Dus nu heb ik de volgende truuk ontwikkeld: als ik hem zie komen, ga ik snel op de troon staan! Dan ben ik groter dan hij en kan hij mij niet omduwen! Je ziet: door naar school te gaan, word ik alsmaar slimmer!

Als we samen schijngevechtje spelen, mag ik geregeld 'winnen' van Urko. Dan gaat hij op zijn rug op de grond liggen en ik ga er bovenop liggen en bijt hem waar ik hem grijpen kan!!! Maar daarna is het natuurlijk aan hem en hij weegt wel 33 kg!!! Dan bijt ik gewoon in zijn wang en trek héél hard: dan gaat hij wel lopen. Ook onder bomen met lage takken verstop ik mij soms voor hem. Daar kan hij me lekker niet pakken!

Het zonnetje begint al flink te schijnen en het is fantastisch leuk op de hondenwei! Ook in de tuin help ik natuurlijk flink mee: ik kijk niet op een put meer of minder! En straks komt de buurvrouw, want mijn vrouwtje gaat werken. Die zal waarschijnlijk ook wel iets in de tuin gaan doen: dan ben ik ook weer van de partij om schopjes te verstoppen, takjes af te bijten, opgebonden bloemen te verpletteren, rond het tuinhuisje te crossen, enfin, ik zal mijn pootjes weer vol hebben!

Eet maar allemaal grote stukken taart voor mijn verjaardag! Wij eten kriekenvla en ik heb 1 kriek mogen proeven en dat was zùùùùùùùùr! Maar ik heb ze toch opgegeten, want als mijn baasjes het eten, kan het niet anders dan lekker zijn!

Dikke knuffels van de koningin van de hondenwei,

LISSA MONCHOU

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Monchou = Lissa