Archief

Dinsdag: driemaal telefoon (en telkens heel lang) van ons mema... Ik word er wanhopig van. Ze heeft het altijd en immer over hetzelfde: haar TV, videorecorder en geld... Heb echt geprobeerd haar gerust te stellen en via de telefoon nog maar es uit te leggen hoe die toestellen werken. Helaas, ze snapt het totaal niet meer. Gistermorgen ook een 'dwingende' telefoon. Ze wil naar Diest voor een bril. Als ik haar zeg dat ze daarvoor eerst een voorschrift nodig heeft van de oogarts en beter in 't dorp een bril koopt voor de service lijkt ze 'potdoof' en verwacht me zo vlug mogelijk om met haar naar een 'Pearl'-winkel in Diest te rijden. Dus: alles laten vallen, direkt omgekleed , haar opgehaald en ... naar Diest. Natuurlijk is de eerste vraag van de verkoopster: 'Hebt u een voorschrift van de oogarts bij ?' Neen, dat heeft ze niet EN DAT IS OOK NIET NODIG zegt ons mema. Waarop de verkoopster me vriendelijk zegt dat ze geen bril verkopen aan mensen ouder dan 70 jaar indien ze geen voorschrift hebben. Dat wist ik al voor we ernaartoe reden, helaas ons mema 'dwingt' iedereen om a la minute voor alles klaar te staan en te helpen. Die dwingende eisen én de druk op mensen heeft ze al haar hele leven en maakt het ons heel moeilijk om haar met plezier te helpen. 't Is net zoals een baby die blijft schreien om aandacht en eten... Ik word er depressief en moedeloos van... 't Is nooit goed, wat je ook probeert of doet. Als ik of m'n broer of zussen haar op een redelijke manier iets proberen duidelijk te maken reageert ze altijd bot en kwaad, al hebben we allen het beste met haar voor. Dan is er nog dat steeds weerkerend onderwerp: GELD ! Kan het NIET MEER AANHOREN ! Dat ze haar geld aan een goed doel geeft of voor mijn part door ramen en deuren gooit... als ze er maar niet meer over 'doorboomt'. Het is jammer maar ik krijg echt het gevoel om tegen haar te roepen: 'Hou er mee op !!! Als je zo'n dwingeland blijft kom ik niet meer en help 'k je evenmin'. Dat kan natuurlijk niet, ze is tenslotte mijn moeder maar krijg steeds meer een diep gevoel van onbehagen. Hoop uit het diepste van m'n hart dat ik (indien 'k lang mag leven) nooit druk op Karen en Lieven zal uitoefenen. Het is niet warm noch lief wat ik nu voor ons mema voel; ze heeft me al die tijd psychisch pijn gedaan. Jammer... Ga morgen nog eens praten met haar huisarts, misschien kan hij ons helpen ?

Nu op Sporza de match bezig tussen onze Justine Henin-Hardenne en de Amerikaanse Lindsay Davenport ==>> MOET NU GAAN KIJKEN !!!!!

Gisteravond de laatste aflevering van 'Zomergasten'. In deze zesde en laatste aflevering van het seizoen kwam Henkjan Smits zijn ideale TV-avond voorstellen. Ik vond zijn keuzefragmenten goed tot zeer goed. En net als bij hem blijft 'The Sound of Music' één van m'n favoriete Kerstmisfilms. Daar wordt door heel veel mensen erg denigrerend over gedaan. Maar toch... een prachtig script, acteurs (jong én ouder) die geweldig acteren maar ook zingen en dansen !!! Geloof, net zoals Henkjan Smits, dat iedereen wel eens één van deze liedjes heeft meegezongen. De gast had het o.a. ook over Herman Brood die regelmatig het volgende zei: ' Ik spaar geen centen, alleen maar mooie momenten'. Net dit had 'k niet verwacht van H. Brood. Weer eens wat bijgeleerd. Van deze serie blijven me vooral de schrijver Leon de Winter en de filosoof Ad Verbrugge bij; van die twee mannen heb ik veel 'opgestoken'. De presentator van dienst deze zomer was Joris Luyendijk. Hij heeft dit goed gedaan maar vraag me toch af wat Connie Palmen vorig jaar 'verkeerd' deed en nu niet als presentatrice werd gevraagd. En... waar is de tijd met Adriaan van Dis ? Je zat aan je stoel gekluisterd om maar niets te missen, ook al vond je de gast of de keuzefragmenten niet zo denderend, maar de heer van Dis had ook altijd zijn eigen inbreng én dat deed het em !!! Volgende zomer: de 20-ste 'Zomergasten'. Hoop alleen dat er nog eens een Vlaming gast mag zijn (in al die jaren slechts vijf Vlamingen).

Al heel vroeg wakker en het regent... Het blijft een grijze zondag maar Lieven komt onverwacht op bezoek, dat betekent voor mij dat de zon toch schijnt... Heb vanmorgen een mooie kaart gebust voor kleine Rune en zijn ouders; kon niets moois verzinnen en heb dan maar uit noodzaak een kleine tekst 'gepikt' van een Hallmarkkaart ==>>' Welkom kleintje ! Beschermende armen zullen je koesteren, Zorgzame harten zullen je leiden, Liefde zal je altijd omringen...' Gefeliciteerd met de geboorte van uw zoontje Rune. Toen Lieven aanbelde zat ik voor de Mac wat te prutsen én hij maar lachen... Daar kan 'k heel goed tegen; weet dat mijn zoon dit absoluut niet kwaad bedoelt want hij kent m'n magere computerkennis. Hij neemt direkt het roer in handen en geeft me zomaar gratis (!) een lange computerles. 't Is interessant ! Oh, werkt dat zo ? Oh, kan je met dit programma dat allemaal doen ? Eens goed met mijn ONKUNDE gelachen ; toch heeft hij me op paden gestuurd waarvan ik het bestaan niet vermoedde. Wist niet dat er met dit 'bakske' zoveel mogelijkheden zijn ! Lieven kan vanaf donderdag verhuizen naar zijn eigen 'stek' maar gaat eerst de boel helemaal opfrissen en natuurlijk ga ik hem daarbij helpen. Ondertussen de muziek laten schallen doorheen zijn huis, dat maakt het werk al veel lichter ! En binnenkort de verhuis van Karen, Wout en de kadeekes... Mijn kinderen zijn al zoveel keren verhuist... 't Lijken wel nét Amerikanen. Hoop voor allen dat ze er gelukkig zullen zijn...

1 september is al geschiedenis... Ons Hannah en onze Mathijs zijn heel blij dat de school weer begint. Hannah heeft nu één juf maar het is een 'lieve' zegt ze; onze Mathijs is fier dat ie in de laatste (en dus hoogste) kleuterklas zit. Het zit er dus al ingebakken: het hoogste, het beste,... Maar ze zijn nochtans nog heel naïef en echt kinderlijk. Hoop dat dit nog lang blijft duren... Zeer genoten van de vele mooie foto's van Lieven en zijn maten in Toscane. Wat is dat toch gemakkelijk... foto's bekijken via het net ! De slechte eruit wippen en alleen de mooiste bewaren. Ons mema heeft me weer es goed bezig gehouden; wéér problemen met haar TV en videorecorder. Ze werken echter prima; ons mema kan de techniek totaal niet meer volgen, je moet alles wel 100-maal uitleggen met handen en voeten, alles stap voor stap opschrijven en haar laten oefenen ('t is net of ik weer les geef). Dat systeem werkt enkele dagen en dan... opnieuw uitleggen. Er zijn overigens zoveel (jonge) mensen die evenmin hun videorecorder kunnen programmeren... Wat moet ik me dan druk maken over m'n moeder van 88 die de techniek niet meer aankan. Dat is heel jammer voor haar, ze was altijd zo zelfstandig. Bovendien ben ik ook een technische 'nul', daar kan Lieven over meepraten. Een jong stel (buren) heeft een kindje gekregen. Het is een jongen en hij heet RUNE. Met hem, zijn mama en papa is alles OK ! Weer enkele gelukkige families én nieuw leven in de brouwerij...

Moeilijke dagen... Ons mema: Wat ? Hoe ? Wanneer ? Beste keuze ?... etc... Niet alle vijf kinderen komen daarover 'overeen'... Iedereen heeft zijn mening en blijft daar ook bij. Wat de nabije toekomst biedt is een open vraag... Gelukkig is er op TV de Vuelta en zeker de US Open als ontspanning. Lees in 'de lege uren' vooral poëzie en luister naar prachtige muziek; het geeft zo'n troost en bemoediging... en dat doet DEUGD aan een eenzaam hart... Vraag me af waar die eenzaamheid vandaan komt; ben regelmatig dagen alleen maar dat is geen probleem; wél dat gevoel van complete eenzaamheid en daarbij het besef dat geen mens er iets aan kan doen. Je kan je ook in een groep(je) mensen helemaal verloren en eenzaam voelen... Las vandaag o.a. in 'An Irish Women's Book of Days' (geschreven door Katharine Tynan en andere Ierse schrijfsters): There is no sea so deep,my own, no mountain so high, That I should not come to you if I heard you cry. There is no hell so sunken, no heaven so steep, Where I should not seek my own, find you and keep. Héél mooi en écht !!! Heb vandaag OOK een lief en bemoedigend e-mailtje gekregen van een blogster met een geweldig mooi blog vol poëzie. Dat gaf me weer 's een 'duwtje in de rug'. Ben daar heel blij mee; het geeft me warmte en kracht. Daarom: bedankt !!! (je weet wel wie ik bedoel hé ?). En nu eens héél goed kunnen lachen... Zal eens bij Zijne Majesteit PRINSLANA op bezoek gaan ==>> de IDEALE manier om met zijn grappen je 'sores' te vergeten ! Bij hem valt er altijd wat te beleven...

Gisteravond op BBC2 weer een prachtig 'Promsconcert'. Heb er met volle teugen van genoten... En hoeveel ik ook hou van klassieke muziek; af en toe moet 'k eens de muziekinstallatie op volle sterkte pop-en rockmuziek laten spelen... Als deze muziek naar mijn smaak goed is kan het allemaal en zing ik (vals) uit volle borst mee: Bruce Springsteen (the Boss), de Beatles, John Lennon (solo), de Rolling Stones, John Hiatt, U2, Van Morrison, Eric Clapton, Sinead O'Conner, Abba (ja,ja,... b.v. hun prachtige maar helaas onbekende nummers zoals 'Andante, Andante'), etc....Maar ook folk-en wereldmuziek: Iers, Indisch, Portugese Fado, etc.... 't Is héél fijn al die muziek op volle volume te kunnen spelen; mijn buren zijn gelukkig op zondag altijd op pad zodat 'k niemand stoor met die zware bassen... En dan daarbij nog eens flink solodansen (kan nu helaas niet met de zere knoken) maar luchtgitaar kan wél... Ook al ben je helemaal alleen en kan je een pluimpje horen vallen, geen enkel telefoontje, geen SMS-je, geen bezoekje,... toch kan eenieder van zo'n dag iets maken... Je moet je er alleen maar voor openstellen... En vanavond: 'Zomergasten' op Ned3, met vandaag als gast de filosoof (!!!) Ad Verbrugge (ken hem niet maar ben door al die jaren 'Zomergasten' door toen nog onbekende mensen diep geroerd én ontroerd). And now for something completely different: LET THE BEAT GO ON... until 6pm.

Regendag, leesdag... Vandaag veel mooie Ierse gedichten gelezen. 't Was ook nét een doodgewone Ierse regendag... Het gaf me zo'n fijn, warm gevoel én het leek net of ik in Ierland zelf was. Oh my beloved Ireland with its people, culture, music, dance, riverdance, flowers, birds, sea, rocks and cliffs, pubs... and his Guinness ! Menig prachtig gedicht na jaren teruggevonden; oh zo mooi !!! Als, als... ik nog eens een échte meevaller heb direkt een reisje Ierland boeken; wil het zo graag na teveel jaren terugzien én beleven... Dublin, Waterford, Cork, Bantry, Tralee, Limerick, Dingle, Killarney, Galway (waar 'k mijn nieuwe en helaas dure zonnebril verloor in 2002), Belfast en Londonderry (daar moet je écht zelf geweest zijn om een klein beetje de geschiedenis van Noord/Zuid of de historisch grote verschillen en problemen tussen katholieken en protestanten te begrijpen). In dat prachtig land waar het de Ieren gelukkig veel beter gaat sinds hun 'inlijving' bij Europa, in dat fantastisch land heb ik lang, lang geleden mijn hart verloren...

Voel me net als deze regendag... Totaal geen zin om iets te typen; kon ik maar zoals al die andere bloggers een mooie foto of afbeelding of een mooie spreuk of gedicht inloggen. Helaas, ben een technische nitwit en begrijp de boel niet. Durf onze Lieven niet vragen om me dat te leren, hij begrijpt helaas totaal niet dat 'k zo'n voor hem 'simpele' handelingen met de computer niet ken noch begrijp. Oh, oh... wat een klaagzang ! Geen zin ? Dus niets typen. Naar de Memorial Van Damme kijken verdorie, daar valt iets te beleven !

Mooie dag vandaag, letterlijk én figuurlijk... Vanmorgen leek het nog eens een donkere regendag te worden; gelukkig klaarde het op en we kregen een prachtige zomerse namiddag. Heb me met veel leesvoer op m'n terrasje geïnstalleerd en er zeer van genoten. De hoofdpijn is al veel beter en de pijn aan (in) mijn knoken ook. Dus... het was vandaag 'genieten geblazen'... Niet alleen van de zon en het lezen; ook van enkele aangename gesprekken/bezoekjes in m'n stulpje én een paar goede gesprekken aan de telefoon. Wat kan een mens zich nog meer wensen ? 'Blijven positief denken'... dat las ik bij 'met...hart...en...ziel...'. Mooi én 't geeft je weer energie om verder te gaan. Een wens voor iedereen (Sonja Barend eindigde er vroeger elk programma mee): 'En morgen gezond weer op... !'