Zeer geachte,

Tot mijn grote verbazing zwijgt men op uw redactie een georkestreerde aanslag op de gemoedsrust van alle Belgen die aan de rand van de (dikwijls verzwegen) armoede leven.… Dus zijn de redacties van onze grote media medeplichtig aan het niet openbaar maken (schuldig verzwijgen) van een pijnlijke realiteit.

Waarover gaat het:

Vlak voor mijn vertrek met verlof in het buitenland, regel ik (als brave Belg) mijn financiële verplichtingen om met een gerust gemoed te kunnen vertrekken… Tot mijn verbazing moet ik vaststellen, dat  op maandag, 05 mei 2008 (14u.) nog steeds geen storting van mijn pensioen op mijn banrekening is gebeurd… Navraag bij de bank zegt men: “Dat is niet de fout van de banken, want hier zijn al tientallen mensen komen vragen wat er aan de hand is, en we kunnen alleen maar verwijzen naar het feit dat er geen stortingen gebeurd zijn…”

Dan maar even de dienst van de pensioenen opgebeld en daar hoort men een ingesproken bericht, dat voor de maand mei zou gestort worden op de eerste werkdag van de maand.… Niet helemaal tevreden met dit robotantwoord, vraag ik aan een doorverbonden bediende naar een uitleg en die beweert doodleuk: “Maar mijnheer, da’s toch hetzelfde voor alle Belgen…”

’s Avonds om 22.30 u. heb ik nogmaals gecontroleerd via een elektronische terminal en nee hoor, nog steeds geen storting, die kan dus hoogstens op 06 mei op mijn rekening gestort worden!

We leven inderdaad in een “apenland”, zoals Mark Eyskens dat ooit openlijk stelde op TV.… Nou, dat zal dan wel. Want in een apengemeenschap regeert de brutaalste aap! Niet de meest sociale of zelfs de intelligentste.

Tot daar kan ik Eyskens volgen. Maar al die brutale bestuursapen, door de meerderheid van de Belgen gekozen (eigen schuld dikke bult), geven er blijkbaar geen barst om dat een groeiend aantal van hun apenonderdanen aan de rand van de armoede leven. Misschien (waarschijnlijk) hebben die geen zes dagen reserve.

Moeten die zes dagen dan dienen om via allerlei manipulaties bij de banken e.d. voldoende winst op te leveren om de arrogantie van een “madam” Arena te betalen die blijkbaar niet kan functioneren zonder dure badkamer in haar kabinet? Of dient de winst om nog maar een studiebureel te laten onderzoeken hoe het gesteld is met de laattijdig betaalde rekeningen van Belgen die aan de rand van de armoede leven?

Pick your choice, maar het blijft belachelijk en arrogant… En, waar blijft dan de reactie van al die sociaal voelende partijen, weten die dan niet dat het in bijvoorbeeld Duitsland correcter geregeld wordt?

Gelukkig kan ik met verlof vertrekken, dus zal ik niet weten welke reactie er hierop komt, maar fier om Belg te zijn wordt men hier niet van.

Tot horens en ziens na mijn vakantie…

RAGNAR

Wie bedriegt hier wie?

We worden steeds meer geconfronteerd met snelle en diepgaande veranderingen. Deze evolutie lijkt het gevolg van de “ongebreidelde vrije markteconomie”, maar dat is misschien wat overdreven.

Het is echter wel een feit, dat door een hardvochtig neoliberalisme de rijken nog rijker en de rest steeds armer worden. En, het is een feit dat de “overheid” zijn beleid niet heeft aanpast om zijn burgers hiertegen naar behoren te beschermen.

In een hoogconjunctuur valt dat minder op, maar als de centen knap worden, worden de burgers verplicht na te denken over de leugenachtige dwaasheid en spilzucht van sommige politici…

Neem nu het sprookje van de (te) hoge pensioenen van de staatsambtenaren… Politici vergeten in die demagogische discussie een paar belangrijke details. Zo spreken ze nooit over hun eigen exorbitant hoge pensioenen (bereken die maar eens per dienstjaar)…  Bovendien laten ze toe dat men onwaarheden vertelt over bijvoorbeeld de pensioenen van Staatsambtenaren. Men vergeet (bewust) te vertellen dat deze laatsten gedurende een ganse carrière een relatief laag loon kregen, iets wat automatisch gecompenseerd werd door de vaste benoeming en een goed pensioen.

Het ambtenarenpensioen, zo werd publiekelijk bevestigd, kon (moest) beschouwd worden als een vorm van een “uitgestelde loon”. En, dat zou dan de lagere lonen rechtvaardigen in vergelijking met deze die uitbetaald werden in de privésector.

Hoe scheef die verhoudingen kwamen te liggen, kan men afmeten aan het loon en de premies die een “meestergast” bij Cockerill-Sambre kreeg… (De diverse premies waren in sommige gevallen hoger dan het jaarloon van een beginnende assistent met een universitaire opleiding). En, bovendien werden ooit 17 ½ maand loon uitbetaald voor amper iets meer dan 10 maand te werken!

Een tweede en zo mogelijk nog ergerlijker leugen is, dat de volgende generaties moeten “opdraaien” voor de pensioenen van de senioren… Door dit gruwelsprookje ondermijnt men (1) elk solidariteitsgevoel en (2) de politici camoufleren met deze populistische uitspraken hun aanhoudend potverteren…

De gestorte bedragen werden en worden (altijd en ten onrechte) behandeld als “inkomsten”. Ze hebben nooit de gestorte bedragen in bijvoorbeeld een pensioenfonds ondergebracht. Ze hebben die “inkomsten” gewoon verkwanseld.

Politici gaan voorbij aan het feit dat diegenen die werkten, gedurende vele jaren, een maandelijkse bijdrage hebben gestort om hun gegarandeerde pensioenszekerheid te verdienen! Wie het anders vertelt, maakt de politiek nog ongeloofwaardig dan ze al is.

Als politici durven zeggen dat senioren een last zijn voor de toekomstige maatschappij, dan is dat niet alleen onbehoorlijk, maar ook asociaal. Onze politici moeten dan maar eens vertellen waar al die gestorte bedragen naartoe zijn; bedragen die uiteindelijk véél hoger zijn dan wat ze ooit hebben uitbetaald aan de pensioenen van de vorige generaties.

Het is een feit dat politici niet passend afgestraft worden voor al die onwaarheden. Want, jammer genoeg beseffen de vele gepensioneerden nog altijd niet hoeveel macht ze hebben als ze naar de stembus moeten gaan.

Maar er loopt meer fout in dit landje van melk en honing. Dit heeft alles te maken met politici die hun eigen belang en hun ongebreidelde profileringsdrang hoger schatten dan het voortbestaan van België.

De overheid schijnt niet te beseffen dat veel Belgen de spilzucht van (bijvoorbeeld) mijnheer Flahaut en de communautaire provocaties (nog wel op Vlaams grondgebied) van die mijnheer Maingain niet meer pikken. Men moet zich realiseren dat goedmenende Vlamingen zich de vraag stellen wie uiteindelijk verantwoordelijk is voor het groeiend extremisme in Vlaanderen?

Telkens opnieuw worden (door bepaalde Waalse politici) crisissen uitgelokt die Vlamingen alleen kunnen bedaren door nog maar eens toe te geven. Doen ze dat niet, wordt men in de Waalse pers versleten als “flaminganten” die door hun houding de Belgische eenheid op het spel zetten.

Zonder opgeklopte angst- of haatgevoelens, kunnen Walen en Vlamingen perfect samenleven. Het zijn de politici die het wederzijdse onbegrip aanwakkeren, om er zelf beter van te worden… Indien Maingain zich werkelijk niet thuis voelt in Vlaanderen, moet hij maar een paar kilometer naar het zuiden verhuizen. Simpel!

Men zou uiteindelijk eens de intellectuele eerlijkheid moeten opbrengen om na te gaan, zoals voor de pensioenen, wie hier wie bedriegt, en dat ook duidelijk vertellen…

Met vriendelijke groeten, uw toegenegen Erwan.

Wie belazert nu eigenlijk wie?

Alles is relatief en niemand heeft de waarheid in pacht... Mijn waarheid hoeft niet noodzakelijk jouw waarheid te zijn. Trouwens de ervaring leert dat er niet zoiets bestaat als "de" waarheid.

Zoals we vanuit een (willekeurige) reeks axioma's een volledige wiskunde kunnen opbouwen, zo kunnen we voor elk politiekreferentiekader wel een nieuwe wereld bedenken, waar dan andere dingen als waar en onomstotelijk (sic) gelden...

Na een lange, actieve vakantie worden we in dit landje van melk en honing geconfronteerd met de schizofrene dwaasheid van onze Belgische politiek. De herinnering aan die vele oorlogsslachtoffers (en slachtoffers van de concentratiekampen) wordt systematisch bezoedeld door al dat halfslachtige geleuter over de opsplitsing van Belgie... 't Zal maar jou vader, echtgenoot of zoon zijn die voor België zijn leven gaf of moest geven! Let wel, Belgie is inderdaad een historische miskleun, maar we moeten nu eenmaal met die realiteit leven. En, laat het duidelijk zijn, Belgie is wellicht perfect deelbaar, maar dan zeker niet omdat al die over het paard getilde politici hier beter van worden, hun (verborgen) agenda dient daarom nog niet ons belang.

Hoe dan ook, Vlaamse politici vinden geen passend (rationeel) antwoord op de domme, communautaire onzin van demagogen, zoals: die gewiekste meneer Mangain, of een in haar eigen-net-gevangen "madame-non", of die preutse "badkameprinses", Marie Arena, die onbekommerd ons belastinggeld uitgeeft voor haar "wellness"; zo gezegd omdat ze zo'n dure badkamer nodig heeft om te kunnen functioneren (!)...

Dat Vlaamse politici geen krachtig en eerlijk antwoord vinden op he communautaire imperialisme van een stelletje "barricadespringers" is duiddelijk... Maar juist dat is onaanvaardbaar, omdat het ons land verlamt. Politici, die zichzelf heel belangrijk vinden, bakkeleien over problemen die ze zelf in het leven geroepen hebben, terwijl mensen uit de ondergrens van de maatschappij (dus ook vele  gepesioneerden) geen geld genoeg overhouden om fatsoenlijk te leven.

We moeten misschien eens goed nadenken of dat de wereld is waarin we willen leven... Een wereld waarin (weerloze) mensen gedreigd worden met een deurwaarder, omdat ze een ziekenhuisrekening niet meer (in één keer) kunnen betalen... Een wereld waarin, zoals uit een recente tv-uitzendig bleek, gepensioneerden een noodzakelijk heelkundige ingreep niet konden laten uitvoeren omdat ze er het geld niet voor hebben...

Politici beweren dat ze dichter bij de gewone mensen willen staan. Maar dit verkondigen ze vooral omdat het zo goed klinkt, terwijl ze (in werkelijkheid) een dikke laag schmink over hun ware aard en bedoelingen leggen...

Politici beseffen nog altijd niet, dat steeds meer mensen er achter zijn gekomen dat ze een stelletje platte egoïsten zijn, die vooral (alleen) hun eigen voordeel nastreven en nauwelijks interesse hebben om de echte problemen aan te pakken...Toegegeven, wellicht zijn er uitzonderingen, maar dat zijn per definitie dan ook echt uitzonderingen.

Politici vertellen dat ze onze koopkracht willen beschermen, maar dat is een flauwe en zelfs een bittere grap. Want hoe hoger de prijzen oplopen hoe meer belastinggelden er binnen komen (via de BTW, accijnzen, vennootschapsbelastingen e.a.). Bovendien betaalt de overheid haar eigen rekeningen steeds zo laat, dat ze nog eens profiteren van de inflatie en hierdoor bedrijven in moeilijkheden brengen... Bovendien leren we deze week (weer) opnieuw hoe bedrijven ambtenaren omkopen om meer van ons belastingsgeld binnen te rijven!

Veel politici geloven alleen wat ze zelf willen geloven, en dat heeft met "de" waarheid der dingen geen fluit te maken. Meer nog, het Belgische "blunderboek" getuigt zeker niet van bekwaamheid of goed bestuur, maar alle politici zwijgen hierover als vermoord... Meer nog, de politieke kaste heeft nog nooit een verantwoordelijke voor al die manifeste miskleunen aangeduid, laat dat de "verantwoordelijke" uit eerlijke schaamte ontslag zou genomen hebben... 

Hebt u bijvoorbeeld ooit kunnen vaststellen dat de overheid (die we overigens zelf gekozen hebben) ooit op een correcte wijze de milieubelastingen gebruikt voor het verbeteren van ons milieu?
Is ons milieu ook al geen big business geworden?

Hebt u ooit kunnen vaststellen, dat de overheid de kolossale bedragen van de autobelastingen (inclusief de boetes = verborgen belastingen) op een doordachte manier heeft aangewend voor veiliger en betere wegen?

Hebt u zich ooit afgevraagd waarom de pensioensbijdragen van vele generaties NOOIT hebben bijgedragen om een pensioenfonds op te richten die de senioren een zekerheid op een menswaardig bestaan kunnen garanderen? Bovendien, zou zo'n pensioenfonds, naar Duits model, door gerichte investeringen de werkgelegenheid kunnen beschermen (omdat ze dan als groot-aandeelhouder in de raad van bestuur zouden zitten, en zo zouden kunnen beletten dat fabrieken gesloten worden)!

We kunnen nog wel een tijdje doorgaan met het opsommen van dergelijke "grappen" (sic), maar elke dwaasheid verdient dat men ze afzonderlijk behandelt, en dat is niet zinvol in een heropstartende "column"...

Groetjes van Erwan en tot de volgende keer...

Quo vadis?

Dit is niet alleen de titel van een mooie, verouderde filmepos, maar het tevens een vraag die veel politici bezighoudt in deze dagen…Waar moet het heen, na deze turnulente verkiezingen?

Overigens, we zijn razend benieuwd naar wat er van al die stoere uitspraken terecht zal komen. Hoe betrouwbaar zijn Leterme en zijn NVA-aanhang na al hun “straffe”,  communautair gekleurde verklaringen?

Als die politieke aardverschuiving alleen maar bewerkt, dat nu anderen de postjes kunnen verdelen, dan waren de verkiezingen een maat voor niks, zoals zo dikwijls al... Maar kom, we hebben (voorlopig) geen behoefte aan een pessimistische kijk, en daarom krijgt voorlopig iedereen het voordeel van de twijfel….

• Maar, heren en dames van de politiek, de “domme” kiezer ziet wel wat er wel en niet functioneert. Hij stelt bijvoorbeeld  vast dat de Vlamingen, de absolute wereldkampioenen “belasting-betalen” zijn. En, dit om een stelletje onbekwame egotrippers te betalen, waarvan sommige meer niet dan wel (lijfelijk)aanwezig zijn in de Kamer, laat staan dat ze daar iets constructief zouden verwezenlijken!

• De kiezer stelt gewoon vast dat de geleverde kwaliteit niet evenredig is met het formidabel aantal ministers in "functie". En, ook daar zijn we, gerekend per hoofd van de bevolking, met afstand de “wereldkampioenen”!…. Duitsland, het land van "Recht und Ordnung", geldt bij sommigen als een halve politiestaat. Maar, ondertussen hebben wij beduidend veel meer "justitie-ambtenaren en politiemensen" per hoofd van de bevolking!  Werkt bij ons de politie en/of justitie dan zoveel efficiënter (beter) dan in Duitsland of Nederland?  Nee dus! 

• De kiezer stelt ook vast dat we (via onze hoge belastingen, t.t.z. directe en steeds meer indirecte belastingen) rond 2000 postjes in de kabinetten betalen, terwijl deze, ondanks hun verbluffend (= verbijsterend) aantal, er maar niet in slagen de echte problemen op te lossen.

Wat er uiteindelijk uit de bus zal komen, is perfect voorspelbaar, en niet wat we willen, dit hoewel de Vlaming eens een duidelijk signaal gegeven heeft (aan bepaalde partijen) van hoe het niet moet... Maar, zoals gewoonlijk, zal elke oplossing WEER een onzalig Belgisch compromis zijn, waar niemand zich echt gelukkig mee zal (kan) voelen.

Die adempauze in de ontwikkelingen komt eigenlijk goed uit, want de vakantie wenkt en tot 15 augustus leggen wijzelf er tijdelijk (in schijfjes) “den blok op”…. Hoe het er in de politieke arena uit zal zien, is af te leiden uit een fictief gesprek tussen twee “nieuw” verkozenen. Hoe wrang-grappig dit is, moet uzelf beoordelen.

Zegt de eerste: “Och mijn beste, iedereen weet toch, dat jij het doet wegens het geld, terwijl ik het alleen doe voor de eer , en da’s een groot verschil!”  Waarop de tweede antwoordt: “Ik geloof verdorie, dat je ditmaal 100% gelijk hebt, we doen het allebei voor wat ons persoonlijk het meest ontbreekt!...

Een prettige vakantie, grasduin nog maar eens in de vorige artikelen, misschien helpt het om de komende regering (kritisch) tegen het licht te houden!

Uw toegenegen Erwan. En....

Tot 15 augustus 2007

De filosofie van de domheid…

Wie een kritische “column” schrijft, moet zich aan de weerbots van zijn "slachtoffers" verwachtten. Daar is weinig tegen te doen en dat is goed zo. Want, waarom zou een kritische columnist zich niet moeten verantwoorden voor zijn schrijfsels? Alsof hij, zoals veel politici, per definitie de wijsheid in pacht menen te hebben!

Een columnist zal daar niet zwaar aan te tillen, want in wezen wil hij geen evangelie verkondigen, maar gewoon de (toevallige) lezer aanzetten tot nadenken . De lezer moet met de inhoud niet akkoord te zijn, het enige wat een columnist hem vraagt is dat hij (zij) "effe" nadenkt. 
 

Als we de pandoering van “paars” tegen het licht houden, dan moet men wel tot de conclusie komen dat de “blauwen” noch de “roden” het contact met hun “kiesvee” verzorgden of ernstig namen… En, dan helpt de late inschakeling van glibberige communicatieslangen (sic) ook geen fluit.

Moesten de studiediensten van de paarse coalitie hun huiswerk goed gemaakt hebben, dan hadden ze kunnen (moeten) weten wat men denkt over al die blunders (zoals Freya’s - inmiddels - unieke... verzameling) of de redeloze arrogantie van een minister van justitie (met al die ontsnappingen uit de gevangenissen en haar op zijn minst duistere huwelijksperikelen)... “Slimmigheidjes” helpen niet (zoals de verkoop van gebouwen die ze nadien moeten terug huren) of, nog erger, het feit dat de politie verkeersboetes gebruikt om de kosten van de politie zelf te betalen (van rechter en partij zijn gesproken)!

Wie heeft er geen boter op zijn hoofd?

• Wie veroorzaakte, door potverteren, die kolossale staatsschuld, zodat elke nieuwgeboren Belg zijn leven begint met een schuld van één miljoen Belgische frankskens? Zijn daar ooit een verantwoordelijke “partij” of schuldige politici voor aangeduid, laat staan ter verantwoording geroepen?
• Wie gebruikte de pensioenbijdragen als een inkomst, zoals de belastingen, en maakte de burgers wijs, dat de toekomstige seniorenpensioenen afhankelijk zullen zijn van de (soms problematische) solidariteit van de actieve bevolking… Dit terwijl de senioren zelf hun levenlang de illusie koesterden, dat ze door de (overigens wettelijk verplichte) afhoudingen de zekerheid van hun eigen pensioen op konden bouwen?
• Wie is er verantwoordelijk voor de ongelooflijke oplichtingpraktijken van “de politici”, die ontstaat wanneer militaire terreinen (gekocht met belastinggeld), nu opnieuw gekocht worden met nieuw belastinggeld door een  gemeentelijke (CD&V-gekleurde) overheid en het politiek-gekleurde I.O.K., de Intercommunale Ontwikkelingsmaatschappij van de Kempen? Hier geldt dus voor de burger “éénmaal halen, tweemaal betalen”... Moest die burger zo'n ding draaien, werd hij rechterlijk vervolgd voor fraude!

Iedereen kan zich voorstellen, dat de studiediensten van politici bepaalde “BLOGS” volgen; om het contact met hun kiespubliek niet helemaal te verliezen. Maar ze zouden veel beter eens (icognito) komen luisteren naar de "toogpalavers" in de volkscafeetjes. Daar zouden ze kunnen kennismaken met de onverbloemde mening van het  (in hun ogen)"domme plebs”…Dat politici gepikeerd reageren op "toogpraatjes", zegt meer over hun egocultus dan over de kwaliteit van de “borrelpraatjes” door een, in hun ogen, “stelletje dorpsidioten” die toch niet meetellen!

• Dat politici zich storen aan de mening van een “belegen” columnist in het seniorennet, betekent dat politici overtuigd zijn dat de mening van de modale senior in de verkiezingsperiode storend, maar verder totaal onbelangrijk is. Zoals "strontvliegen" storend; maar verder ook totaal onbelangrijk zijn.

De politici mogen gerust zijn, columnen ontstaan meestal niet uit frustratie, maar uit de gepercipieerde noodzaak, om al die politieke hansworsten regelmatig een trap onder hun kont te geven.

• Daarom vinden veel senioren dat de Belgische politiek een “straatvechter” zoals Jean Marie nodig heeft om hun politieke dwaasheid aan de kaak te stellen. Politici moeten vooral niet vergeten dat Dedecker nooit een kans had gekregen als zij hun “job” op een eerlijke (integere) wijze zouden gedaan hebben.
  
  

Per definitie heeft een columnist er plezier in om dingen te zeggen waar anderen over kunnen nadenken, en, men moet daarvoor geen filosoof te zijn.

• Rare dingen te vertellen of scheve opmerkingen te maken, is geen teken van verstand, maar niet meer dan een rare hersenkronkel waardoor men de dingen net iets anders ziet dan de gemiddelde mens…

Dat een columnist de dingen soms een beetje “anders” ziet dan wat voor de hand ligt, kan men gemakkelijk aantonen met een voorbeeld…

Bertrand Russell (met zekerheid een echte filosoof) schreef met kennis van zaken over veel onderwerpen. Over de democratie beweerde hij: dat deze staatsvorm tenminste het ene grote voordeel heeft, dat de gekozen bestuurders niet dommer konden zijn dan het kiezersvolk, want als een gekozen bestuurder dom is, moeten de mensen die hem hebben gekozen nog dommer zijn….

Deze puntige tekst is wat iedereen leest, zonder dit in een context teplaatsen... Maar, columnisten hebben nu eenmaal een gekke kronkel in hun hersenen, en daarom lezen ze net iets anders…Voor hen staat daar: Ook in de Belgische politiek kunnen de mandatarissen onmogelijk dommer zijn dan hun kiezers, want wanneer politici dom, onbetrouwbaar of oneerlijk zijn, dan is dat omdat de kiezers wellicht nog dommer zijn…. Of deze hersenkronkel filosofisch is, mag men niet beweren, al was het maar omdat men een sublieme geest, zoals die van Bertrand Russell, niet mag  beledigen.

Tja, brave senioren, steeds weer komen we terug tot de stoute stelling van Matthijs van Boxsel in zijn Encyclopedie van de Domheid, waarin hij vraagt: “Wie is intelligent genoeg om zijn eigen domheid te begrijpen?”…. Tja misschien, heel misschien zit er toch een stukje filosoof in en belegen columnist?

Nu ga ik met verlof, en denk aan jullie (misschien)…

Uw toegenegen Erwan.

Uw leven zal veranderen…!

Hebt u zich ooit afgevraagd hoe beroepen evolueren?

Simpel gezegd kan men stellen: Vakmensen, met poten aan hun lijf blijven niet bij de pakken zitten. Misschien gaan ze niet ergens werken om er na  een loopbaan van 40 jaar met pensioen te gaan (dat is een definitieve "verleden tijd"). Maar vaklui moeten continu bijscholen en dat is goed zo, want ze moeten mee-evolueren met de marktvaag . Ze winnen de strijd die de geniale Darwin, met recht en reden, ooit “the surval of the fittest” noemde…

De evolutie is een zeer boeiend onderwerp, en dat geldt voor alle geledingen van onze maatschappij... Die evolutie ziet men bijvoorbeeld in het verhaal van de grootvadersmid die na hoefsmid misschien fietsenmak er werd of simpel laswerk deed...  Maar, geleidelijk leerde hij misschien ook wel centrale verwarmingen te plaatsen. Overigens, die evolutie eindigt nooit meer,.. Inmiddels noemen de erfgenamen van de dorpssmid zich wellicht specialisten voor klimaatregeling…

Al diegenen die onder de wielen kwamen, hebben echter enkele opvallende kenmerken gemeen. Veel vakmensen vertrokken bijvoorbeeld vanuit het standpunt: waarom iets veranderen wat tot gisteren toch goed functioneerde en/of succesvol was… Ze hadden niet door, dat het  nieuwe, het vernieuwende, de grootste vijand is van wat tot dan toe succes had. Dit fenomeen geldt niet alleen voor de vakmensen; maar geldt voor onze ganse maatschappij. Het is het verhaal van de kleinhandel, die verdwijnt onder druk van de grootdistributie met hun grootwarenhuizen (de Innovaton, of de GB) die de duimen leggen voor de discounters (Carrefour) en de superdiscounters (Aldi/Lidl e.a.) enzovoort... enzovoort...

Er is echter een opmerkelijk verschil met de evolutie van de vorige generatie(s). Tegenwoordig gaat alles sneller, zo snel dat sommigen het gewoon niet meer kunnen bijbenen. Wat vroeger stapvoets evolueerde, ging 25 jaar geleden over in een gezellig drafje… Maar de nieuwe generatie moet nu niet alleen kunnen draven, inmiddels moeten ze  kunnen vliegen om de ontwikkelingen bij of voor te blijven…

De vorige generatie bracht machtige bedrijven voort, zoals General Motors. Maar die konden zich niet snel genoeg aanpassen en staan nu voor de grootste moeilijkheden uit hun bestaan.

De vroegere industriereuzen, even machtig als de verdwenen dinosauriërs, konden zich niet snel genoeg aanpassen om zich te weren tegen de agressieve nieuwkomers, van het type “lean and mean”…

Onze nationale industrieën zijn hier nooit zo monsterachtig-groot geweest als de Amerikaanse dinosauriërs. Onze grootste bedrijven werden daarom ook moeiteloos roemloos opgepeuzeld... Opgekocht en/of opgesplitst onder de druk van de totaal vrije markteconomie… Ze verdwenen en topmanagers kregen hiervoor pervers-hoge vergoedingen! 

Onze topbedrijven en de politieke kaste zijn een beetje voorhistorisch... Ze zijn, zoals Struisvogels… In eigen milieu zijn ze sterk en arrogant, maar ook  verschrikkelijk conservatief… Onze bedrijven, zoals trouwens ons beleid, zijn als struisvogels die hun kop in de grond steken om de echte problemen niet te moeten zien...  Ze vechten de oorlog van de toekomst uit met de structuren en de wapens van het verleden (ze leren het niet, want dat probeerde Saddam Hussein ook al)... Ze zijn zo statisch dat  ze geen schijn van kans hebben.  Zoals de struisvogels zijn ze overtuigd van hun sterkte en gewicht. Maar, ze kunnen niet vliegen en juist dat is de enige manier om de ontwikkelingen voor te blijven. Ook onze politieke "Struisvogels" kunnen niet vliegen en kijken toe hoe de sociale dumping steeds maar groeit... Tot overmaat van ramp weten de roofdieren van de ongeremde (ongebreidelde) vrijemarkteconomie dat echter ook... Tel uit je winst!

Iedereen moet weten dat de “overlevers” mensen zullen zijn, die zich het best aanpassen aan de markt. Het is echter een probleem dat hiervoor geen absolute formule bestaat, want iedereen moet rekening houden met de omstandigheden waarin hij leeft en kan werken.

Onze politici doen er goed aan om zich te realiseren wat de echte betekenis is van de goedkope Chinese en Vietnamese producten, zoals fietsen die de grootdistributie voor minder dan 30 dollar kan inkopen, om ze nadien tegen discountprijzen op de markt te gooien met meer dan 250 % nettowinst. Prijzen goedkoper dan ze hier kunnen gemaakt worden!

Het is bijvoorbeeld indrukwekkend hoe de Amerikaanse fietsproductie binnen enkele jaren totaal van de kaart werd geveegd… Op slechts enkele jaren verminderde de productie van 9,8 miljoen fietsen in 1993 tot 300.000 fietsen in 2003. Dit is alleen maar mogelijk geweest omdat de Amerikaanse overheid de totale vrije markt toeliet en geen oog had voor de vele sociale drama’s die ontstonden bij de sluiting van zoveel fabrieken… En, maak je geen illusies, onze neoliberale politici kan het eigenlijk ook geen moer schelen.

De overheid heeft de mond vol over de rechten van de consument… Ze willen ook vanuit Europa de consument goed beschermen, maar ze laten toe dat de grootdistributie de vakmensen doodknijpt, waardoor de noodzakelijke expertise (voor de veiligheid van de consument) verdwijnt.

Wie er in de komende verkiezingen zal winnen staat in de sterren geschreven. Hopelijk vervangen we de bekende blaaskaken niet door nieuwe holle vaten. Politieke fluitketels en hansworsten, die wel hun eigen belang, maar niet het belang van hun kiezers dienen.

We krijgen massa's folders van figuren die we in de afgelopen legislatuur nooit zagen en nieuwe (mediatieke) figuren die we in de komende legislatuur weer niet zullen ontmoeten om onze problemen echt te bespreken... Politici hebben blijkbaar nog nooit gehoord van een "scenarioplanning" zoals Shell dat al jaren met succes  toepast… Tja, de vossen veranderen wellicht van naam, maar hun streken blijven dezelfde… Niemand is intelligent genoeg om zijn eigen domheid te zien (een citaat dat u in deze column vroeger al leerde kennen)

Zonder bitterheid uw toegenegen Erwan.

Het woord voor een zondag…

Men hoort overal de stelling, dat de moderne mens zich afkeert van “het geloof” en de godsdienst. Deze evolutie is niet nieuw, want we vinden (minstens sedert 600 v. Chr.) bij Griekse “natuurfilosofen” al een streven, om een rationele verklaring te vinden voor al die "goddelijke dingen" die men niet begreep.

Laten we ons echter geen illusies maken, de rationele medemens is slechts rationeel zolang hij niet in een echt (levens)bedreigende situatie terecht komt. In het zicht van werkelijk (oncontroleerbaar) gevaar vallen alle maskers af…

Toegegeven, het geloof is een gemakkelijke (comfortabele) manier om de problemen te “overwinnen”, je moet er zelfs niet eens bij nadenken. Als men gelooft moet men niet begrijpen. Bovendien wordt elke verantwoordelijkheid afgeschoven naar het lot of een “hogere macht”…

Politici, dokters en rechters maken daar gretig gebruik van. Zij eigenen zich het recht toe om zo maar te beslissen wat kan en vooral wat moet. En, men kan hen, zoals bij goddelijke machtswillekeur, niet eens ter verantwoording roepen… Ze verschuilen zich achter een naamloos mandaat, een erecode of ze verdwijnen gewoon achter de wet (dura lex sed lex = de wet is hard maar het is de wet).

• Is het je al opgevallen, dat veel politici zich perfect verstoppen achter de wet, terwijl ze zelf die wetten opgemaakt hebben… Ze zijn dus rechter en partij!

• Is het je al opgevallen dat sommige artsen zich verschuilen achter een onaantastbaar deontologisch scherm, terwijl ze vanuit de orde van de geneesheren zelf bepalen wat deontologisch is… Ze zijn dus ook al rechter en partij! 

• Is het u al opgevallen hoe sommige rechters willekeurig kunnen beoordelen hoe de wet moet geïnterpreteerd worden?… Elke Belg is weliswaar gelijk voor de wet, maar het hangt wel af waar je voor de rechter komt!

Kunnen politici persoonlijk verantwoordelijk gesteld worden voor de onzin die ze uitkramen of aanstellen? Kan men hun partij hiervoor verantwoordelijk stellen?  Neen dus, geen wonder dat het “eindeloze” blunderboek vol staat met nutteloze openbare werken, waar wel een minister voor tekende, maar niet ter verantwoording kan geroepen worden!

Moge het u na de verkiezingen goed gaan, in dit landje van melk en honing... Het landje waar de vossen wel van naam veranderen maar nooit hun streken afleren.

Uw toegenegen

Erwan

Als struisvogels handel drijven

Men moet echt geen groot licht zijn om in te zien dat de vakhandelaars het steeds moeilijker krijgen in hun prijzenslag met de grootdistributie… Ze verdwijnen steeds sneller uit de markt!

Als men het succes ziet van de “Doe-het-zelfzaken”; kan men zich afvragen waarom kleinhandelaars en vooral de vakhandel zo nodig een (hoge) prijs plakken op wat hun enig voordeel is: het verlenen van een vriendelijke en vooral vakkundige service. Eigen schuld dikke bult dus!

De organisaties van zelfstandigen, zoals Unizo, eisen van de overheid beschermende maatregelen, maar dat blijkt dikwijls een “dovemansgesprek”. De overheid bewijst steeds weer haar onwil en/of onbekwaamheid om onze koopkracht te beschermen. De leerling-tovenaars van de Wetstraat zweren bij de concurrentie in een ongeremde vrijemarkteconomie. In werkelijkheid maken ze gebruik van de “lage-prijzen-politiek” van de discounters om hun beleidsfiasco te verdoezelen (onze koopkracht te beschermen)… Let maar eens op: hoe slechter onze koopkracht wordt, hoe groter de winsten van de discounters is!

Dat de neoliberalen een Ikea-wet door het parlement jagen, is dus begrijpelijk, ook al vernietigen ze hierdoor systematisch veel de vak- en kleinhandels (raar, want "de middenstand" was - naar eigen zeggen" toch traditioneel een belangrijk blauw kiezerspubliek)…

Dat de machtsovername door de grootdistributie zorgt voor een toename van de werkgelegenheid is een perverse leugen. Het is ook electoraal onbegrijpelijk, want het uitgeperste personeel van de grootdistributie stemt niet blauw maar overwegend rood!

Vanuit het standpunt van de consument blijkt dat de vak- en kleinhandel zichzelf uit de markt prijzen. Dit is verstaanbaar, want om met de krimpende marges een leefbare winst te realiseren moet de vak- en kleinhandel handelaar meer verkopen dan mogelijk is in hun eigen, beperkte regio.

Inderdaad, met kleine marges is een leefbare omzet moeilijk te realiseren; daarvoor is de “klandizie” van de klassieke buurtwinkels niet groot genoeg. Lage prijzen (en vooral smalle marges) en grote omzetten kunnen alleen als er voldoende kan verkocht worden. Om dit te realiseren heeft men meer klanten nodig. Maar, wegens de dure locaties is dit een oplossing voor de kapitaalkrachtige grootdistributie, die zich grote locaties met een supercompleet aanbod kan veroorloven.

Sedert de productie zich verplaatste naar de lagelonenlanden, hebben we te maken met een gestandaardiseerde massaproductie door een enorm aantal mondiaal verspreide producenten.  In Verweggistan voeren (te)veel producenten een bittere strijd om te overleven, en dit veroorzaakt aldaar een kolossale overproductie en dus een totaal verzadigde markt,

Dat er in de lagelonenlanden (ook van staatswege) met dubbele bodems gespeeld wordt, zoals bijvoorbeeld in China (via niet terugvorderbare bankleningen bij de centrale staatsbank e.a.) is amper een geheim.  

Bedenk dat veel Chinese fabrieken met zeer jonge arbeidskrachten werken die, naast kost en inwonen in het fabriek, een maandloon van amper 90 euro bekomen. Als de ze daar zuinig mee omspringen, kunnen ze hiervan zelfs nog 50 euro naar hun familie op het platteland sturen! Het mag de vakhandel, dus niet verwonderen dat men in het Verre Oosten (super) complete fietsen (met kwaliteitsonderdelen) kan aanbieden tussen de 50 en 60 US-dollar, of (merk)schoenen en (merk)hemden van 2,5 tot 5 US-dollar!

Tal van “zeemeeuwmanagers” ontdekten (al een hele tijd geleden) de mogelijkheden om op de korte termijn - via “outsourcing” (uitbesteding) en “delocatie” (verhuis van de productiemiddelen) - commerciële voordelen te realiseren.  Nu echter  iedereen dit doet (en het wordt nog erger) zijn de concurrentiële voordelen verdwenen, en zit iedereen opgezadeld met een logistieke kater en marges die voor de klassieke branchespelers moeilijk  (minder goed) leefbaar zijn.

Men kan deze feiten niet negeren. Door deze marktontwikkelingen, mag de vak- en kleinhandel zich ook niet langer laten paaien door het schuldig verzuim van hun “middenstandsorganisaties”; ze moeten zelf (en vooral passend) reageren. Een struisvogelpolitiek helpt niet.

Elke kleinhandelaar moet zich eindelijk weer eens de juiste vragen durven. Zij kunnen niet zonder klanten, maar hun klanten kunnen wel zonder hen… Een vriendelijke, klantgerichte service mag geen uitzondering zijn. Als de vakman ons niet meer kan overtuigen, dat we meer zijn dan een rondlopende portemonnee, waarvan ze maximaal willen profiteren, loopt het definitief fout. Dan zien ze ons wellicht alleen maar terug in een wachtrij aan de kas van een of ander grootwarenhuis of bij een doe-het-zelver!

Uw toegenegen Erwan

Rodenbach met negen geklutste eieren….

De mens is een geval apart. We zijn wellicht de enige diersoort die driftig bijdraagt aan zijn eigen ondergang… Dit fenomeen herkennen we niet alleen in de nucleaire wedloop, waardoor we 1600 maal de beschaafde wereld kunnen vernietigen, maar ook in de onverstandige toepassingen van de vele mogelijkheden die de wetenschap ons biedt. Wellicht verstaan simpele wezens, zoals mieren dat niet, maar die zullen onze nucleaire waanzin wel overleven. Maar kom, elk nadeel heb zijn voordeel (J.Cruyff), misschien profiteren de overlevers dan van een betere wereld, zonder mensen (sic).

We zijn al lang niet meer tevreden met wat moedernatuur ons toebedeelt, we moeten zo nodig beter zijn… Dat merk men aan tal van fenomenen, zoals de niet te stoppen genetische manipulatie of, iets meer bescheiden, aan de dopingperikelen. Ook daar ging het van kwaad naar erger… Na de “wespenaffaires” van ons "idool" Museeuw, heeft de doping, met dr. Fuentes en de medeplichtigheid van de Universiteit van Freiburg, werkelijk hallucinante vormen aangenomen.

Het bedrog blijkt niet langer (alleen) de verantwoordelijkheid van de renners te zijn, noch de verantwoordelijkheid van hun wielerploegen. Het bedrog kreeg nu dus een universitaire "veredeling" met het onderzoek en de medewerking van de zeer gereputeerde Duitse sportuniversiteit (Freiburg).

Effe nadenken…

Twee artsen van de Sportuniversiteit van Freiburg die, zoals elke universiteit (dus ook bij ons), in stand wordt gehouden met behulp van belastingsgeld, maakten zich - volgens Prof. Werner Franke (Universiteit van Heidelberg) - schuldig aan misdadige praktijken, vergelijkbaar met wat gebeurde in de DDR!

Helemaal te gek wordt het, als men weet dat de belastingbetalers ook nog eens het onderzoek aan een universiteit (Keulen) betalen, om methoden te ontwikkelen om diezelfde (veroordeelde) misdadige doping op te sporen!

Een brave Erik Zabel snotterde donderdag 24/05/07 wel heel aandoenlijk bij zijn tv-bekentenis, maar een onverbeterlijke Jan Ulrich blijft zijn bedrog (voorlopig) halstarrig ontkennen, zelfs nu al zijn teamgenoten openlijk schuld bekennen. En, de miserie eindigt niet, inmiddels bekende ook de tourwinnaar, Riess, dat hij de boel belazerde. 

Veel Duitse sportliefhebbers waren geschokt, en misschien zelfs gekwetst, toen ze moesten ervaren hoe de prestaties van hun grote wieleridolen “nep” waren, door het gebruik van verboden doping. Maar, na de komedie van VDB en Museeuw verschieten wij daar niet meer van...

Men is juridisch weliswaar onschuldig tot het bewijs van het tegendeel, maar anderzijds passen de bedrieglijke praktijken niet bij de "sportiviteit" en vooral de integriteit van de sportman die een voorbeeld voor de jeugd moet zijn.

Laat ons duidelijk zijn: zoals in de economie (en de farmaceutische industrie), gaat het om geld, véél geld, en dan gelden de elementaire fatsoensregels blijkbaar niet meer.

Moesten de sportuitzendingen van de tv-stations niet als een marketinginstrument gebruikt worden, zou het wielrennen er helemaal anders uitzien. Nu zijn de grootste sportprestaties steeds meer uitgegroeid tot een wedstrijd tussen farmaceutische producenten.  

De legendarische “Flandrien” is op dit "scheve" parcours onder de wielen gekomen, en zal waarschijnlijk nooit meer opstaan. Jammer... Met weemoed denken we terug aan de tijd van toen. Zonder te weten of die beter was...

Neem nu eens Briek Schotte, die na zijn actieve sportloopbaan ook nog sportdirecteur was, kende en herkende de kwaliteiten van de echte wielerkampioen. Hij omschreef ooit een wielerkampioen als: een super atleet, met een integere moraal, zeer moedig en iemand die veel héél veel karakter had…

Marcel Kint, ook al zo’n een wielermonument uit “de Vlaanders”, voegde hier fijntjes aan toe: “Dat kan wel zijn, Briek, dat men als renner een goede moraal, veel moed en veel karakter moet hebben, maar in uw geval mag je niet vergeten dat jij ook, verdomd rap kon fietsen!”

Briek, ijzeren Briek, zal in de legende voortleven als (misschien) de laatste van de onverzettelijke Flandriens. Iemand die verschrikkelijk kon afzien en op zijn manier de tegenstanders gewoon murw kon rijden… Iemand die elke concurrent van zijn generatie in de vernieling kon beuken, ook zonder EPO.

Briek was misschien niet de gladde jongen die gepolijst door het leven ging… Briek was Briek, en hij sprak zijn moers taal, recht voor de raap en met kennis van zaken. Wellicht moet men op de TV zijn West-Vlaams ondertitelen, maar de mensen die naar hem wilden luisteren, kwamen altijd onder de indruk van zijn ongecompliceerde wijsheid, en ze werden er nadien een heel stuk rijker van…

Briek was een echte Vlaming een Flandrien, één uit de duizend… Hij was koppig, sluw en bereid erg diep te gaan om te verwezenlijken wat hij wilde, dat lag in zijn aard.

Niemand zal ooit met zekerheid weten of Briek "doping" nam. Tja, misschien wel eens op zijn "Brieks" met in zijn "bidon" niet meer dan een Rodenbach met negen eieren in geklutst, maar zeker geen EPO of testosteron…  Hoe dan ook, als er ooit nog een opvolger voor Briek Schotte, en een voorbeeld voor de jeugd zal opstaan, zal deze behalve een superatleet ook een integere persoonlijkheid moeten zijn.

Uw toegenegen Erwan Ω