Good bay , farewell......
Vanavond weer eens even de krop in mijn keel gehad .
Dit gebeurde , toen ik een "laatste groet " ging brengen ,
aan een tante van mijn man .
Ze moest nog 70 jaar worden ,volgend jaar in januari .
Ze heeft haar verjaardag niet meer gehaald .
Ook zij heeft , na 3 jaar strijd ,
het niet gewonnen van de " ziekte ".
Chemo hielp niet meer .
Toen ik daar was , heeft het me diep ontroerd ,
toen ik zag dat haar jongste zoon ,
steeds weer haar hand ging strelen .
De tranen sprongen ook in mijn ogen .
Je zag het duidelijk ,
hij kon moeilijk afscheid nemen van zijn moeke .
Hij zal haar zeker heel hard missen .
Ze was er steeds om zijn kindjes op te vangen .
Het leven kan hard zijn .
1 jaar na de dood van haar man ,
kreeg ze hetzelfde verdikt te horen .
Toch heeft ze gestreden tegen wil en dank in ,3 jaar lang.
Moegestreden is ze opgenomen in palliatieve zorg,op Allerzielen .
Daar heeft ze dan de strijd moeten opgeven .
Ze lag er vredig ingeslapen bij .
Als er een hiernamaals is ,
kan ze daar haar man terug vervoegen .
Vaarwel , Tante Lucienne ,
je betekende zoveel voor je zieke man ,
en voor je kinderen en kleinkinderen .
