zomaar weer zaterdag
even heerlijk in mijn eentje aan de koffie
weer een mooie dag te gaan
naast me ligt Qourey, die vraagt wat aandacht aan
Om hem maak ik me wel wat zorgen
naar de dierenarts-overmorgen
zagen we toch wat bloed in zijn oog
het duurt nu niet meer lang
of ook hij reist langs de regenboog
zo'n 18 jaar is hij nu alweer
een bijzondere ouwe heer
juist omdat hij hier zolang nu al is
zal het zijn een groot gemis
een beetje crisis voor ons allemaal
luisterend naar zijn hondentaal
wil hij nog langena niet weg
maar zijn lijfje zegt; jij hebt pech
zo langzamerhand
ben ik veel van hem gaan houden
in angstige tijden-was hij het
waar wij op konden vertrouwen
wat moeten we hier nu mee
hij is zo lief en heel tevree
wanneer zeg je-jongen-jij mag gaan
wanneer kunnen we dit allemaal aan
hoe weet je nu precies
wat is nog qualiteit van leven
mogen we hem hier nog even geven
of denken we meer aan onszelf dan aan hem
soms ligt hij zomaar stilletjes te huilen
vraagt aandacht dan voor tien
misschien willen we dat niet zien?
dan ineens weer een dolle jonge hond
en lijkt hij vrolijk en gezond
lopen we de brokjes te verstoppen
hopen we hem even te foppen
maar nee-meneeer gaat als een speer
vind ze allemaal wel weer
Qourey, lieve hond van mij
wat maak je ons toch heel vaak blij
dank je wel voor al je mooie jaren
die zullen we eeuwig in ons hart bewaren
geniet nog even
nu het nog kan
ik houd van jou
mijn lieve man!
