Zondag 5 mei 2013
Dag 2: Zwalm - Brakel - Zwalm - Gent
Vertrek: 08.20u Aankomst: 15.00u Afstand: 46,43 km Rittijd: 2u 42' Gemiddelde: 17,12 km/u
Boeken toe .
Gisterenavond bij de aankomst in Zwalm merkte ik al gauw dat mijn rechterpols weer goed gezwollen was
. 's Morgens bij het vertrek was hij weer wat "dunner", maar amper in Brakel zag de binnenzijde van mijn arm geel en blauw. Het kwaad ligt hem in het afduwen op het stuur bij stijgingen en die zijn er in de Vlaamse Ardennen bij de vleet. Omdat ik op zo'n momenten eerder realistisch ben, wierp ik na 9 km de handdoek in de ring, weliswaar met een wrang gevoel na die maanden zoekwerk op kaarten, GPS, trainingen, gerief e.d. 
Maar tenslotte zijn er veel ergere dingen op de wereld: kanker, ongevallen, Syrië, noem maar op. Met een krop draaide ik in Brakel het stuur 180° en ging terug naar Sint-Blasius-Boekel waar Dépannage Sonia nog was. Al mijn fietstassen in de auto gestopt en toch nog al fietsend langs de Schelde terug naar Gent gekomen.
Blijkbaar geneest een verzwikking of verstuiking heel wat lastiger als een echte breuk. En onderweg constant ontstekingsremmers slikken is ook de bedoeling niet.
Na een rustpauze ga ik hier deze zomer eerst enkel nog dagritten doen: naar de camping in Wenduine, naar Zeeland e.d. want dan hoef ik niet veel bagage mee te sleuren. En misschien in september ergens enkele dagen naar Noord-Frankrijk.
Een spreekwoord zegt: Het sop is de kool niet waard. Deze voormiddag was ik nog in zak en as maar nu ben ik er al over.
Tot in den draai,
Luc
Boeken toe
.Gisterenavond bij de aankomst in Zwalm merkte ik al gauw dat mijn rechterpols weer goed gezwollen was
. 's Morgens bij het vertrek was hij weer wat "dunner", maar amper in Brakel zag de binnenzijde van mijn arm geel en blauw. Het kwaad ligt hem in het afduwen op het stuur bij stijgingen en die zijn er in de Vlaamse Ardennen bij de vleet. Omdat ik op zo'n momenten eerder realistisch ben, wierp ik na 9 km de handdoek in de ring, weliswaar met een wrang gevoel na die maanden zoekwerk op kaarten, GPS, trainingen, gerief e.d. Maar tenslotte zijn er veel ergere dingen op de wereld: kanker, ongevallen, Syrië, noem maar op. Met een krop draaide ik in Brakel het stuur 180° en ging terug naar Sint-Blasius-Boekel waar Dépannage Sonia nog was. Al mijn fietstassen in de auto gestopt en toch nog al fietsend langs de Schelde terug naar Gent gekomen.
Blijkbaar geneest een verzwikking of verstuiking heel wat lastiger als een echte breuk. En onderweg constant ontstekingsremmers slikken is ook de bedoeling niet.
Na een rustpauze ga ik hier deze zomer eerst enkel nog dagritten doen: naar de camping in Wenduine, naar Zeeland e.d. want dan hoef ik niet veel bagage mee te sleuren. En misschien in september ergens enkele dagen naar Noord-Frankrijk.
Een spreekwoord zegt: Het sop is de kool niet waard. Deze voormiddag was ik nog in zak en as maar nu ben ik er al over.
Tot in den draai,
Luc
.
, als van een revolverschot. Mijn achterband ontploft. Alle tassen afladen en het achterwiel demonteren. Jesus, het was niet alleen de band, het was de velg die het begeven had op een lengte van 30 - 40 cm op de plaats waar remblokjes op de velg remmen (zie foto). Na x-aantal kilometers (Santiago de Compostela, Berlijn enz.) was de slijtage te groot geworden 
.
, een van mijn lievelingsplanten.
. Vermits ik een vlinderstuur heb en mijn hand dus op 3 verschillende manieren om het stuur kan houden, zal dit wel lukken. Ontstekingsremmers en pijnstillers zijn ook al in de bagage. 
maar met des te meer sappige, leuke en soms minder leuke anektodes. En tevens is het een remedie tijdens mijn eenzame uurtjes voor het slapen gaan 
.
2 reacties op dit bericht
Spijtig
over en out