Archief

Leopoldsburg – Antwerpen : 73,5 km / Gemiddelde: 16,2 km/u / 1° C

Sabine, de VRT-weervrouw, gaf voor de provincies Limburg en Antwerpen sneeuw aan , maar gelukkig werd ik wakker en zag buiten een droge straat . Het was wel vrij mistig, maar zoals je op de foto’s kan merken heb ik genoeg reflecterend materiaal op fiets en kledij alsook is zowel mijn voor- als achterlicht steeds aan. Zelfs een blinde zou mij kunnen zien .

Na een paar boterhammen en een koffie vulde ik mijn drinkbussen met Isostar en nam afscheid van Rita, René en Martine.

Het was killig koud door de nevel, 1° C, maar het voelde kouder aan. De lichte bries van achter gaf me meer vleugels als verleden vrijdag, je ziet het aan mijn gemiddelde .

Ook hadden Eddy en Rita mij verteld dat er aan beide zijden van het Albertkanaal een jaagpad is. Gezien de drie omleidingen van vorige vrijdag  aan de rechteroever nam ik nu de linkeroever, richting Antwerpen. En ja, het was prettiger fietsen: beter asfalt, minder putten en geen omleiding . Ook wist ik niet dat het kanaal zó dicht bij de E 313 komt, op sommige plaatsen amper 50 m afstand.

In Wijnegem verliet ik weer het kanaal en voelde mijn maag rammelen, ’t was middagtijd. Ik stopte aan de eerste gelegenheid, een brasserie “Mange-tout” . De naam was mij op het lijf gegoten, want ik mag nu werkelijk alles. ‘k Heb er een heerlijke boerenomelet gegeten , terwijl dat “chic” volk mij aanstaarde met blikken :  “Wat voor plebs hebben ze hier binnengestoken ?” .

Nu weer Antwerpen binnen langs zijn mooie Rivierenhof- en Middelheimroute. Ik was tegen 14.45u al aan de Jeugdherberg, niet ver van de Kennedytunnel. Mijn eerste werk was een heerlijke, lange, warme douche . Wat heb ik dat gemist dit WE want het was de maand van de defecte boilers in de familie: eerst bij Jody, dan bij Jill en nu bij René en Rita zonder warm water.

Morgen terug naar Gent.

Tot in den draai,

Luc  

Vandaag ging de infonamiddag, georganiseerd door het Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela, in het Provinciaal Domein “Dommelhof” in Neerpelt door.

Vermits het KMI bakken hemelwater had voorspeld nam ik maar de trein naar Neerpelt i.p.v. met de fiets er naartoe te rijden. Hier in Limburg is het droog gebleven, maar aan de kust en in het binnenland heeft het gegoten.

Het Dommelhof is een heel mooi modern gebouw en binnenin kwam ik er onmiddellijk een oude bekende tegen: Raymond De Haes . Hij zit in het bestuur van het Genootschap en heeft de pelgrimstocht te voet gedaan vanuit België in 5 maanden. Hij was luitenant in Werl in mijn eenheid en werd nog majoor van de logistiek.

Na een algemene schets met een Power-Point-presentatie werd de groep in twee gesplitst : de fietsers en de stappers.

Het was zeer leerzaam en heb er wat meer kunnen opsteken over mijn toekomstige lange afstandstocht.

Tot in den draai,

Luc

Antwerpen – Leopoldsburg / 80 km / Gemiddelde: 14,56 km/u / -1°C tot 4° C

Na een heerlijke nachtrust met twee andere leeftijdsgenoten, daarom heet het ook “jeugdherberg” , genoot ik van een heerlijk ontbijt: bruin brood, kaas, muesli en koffie .

Mijn fiets weer bepakt en ik zag rijm op het gras en de autoruiten. Het had dus gevroren , oppassen geblazen in de bochten en op bruggen vooral met de bepakking is dat gans anders sturen.

Ik wist niet dat Antwerpen zo’n mooie groene long had langs de Ring: het Rivierenhof met heel wat kunstwerken in de parken.

In Schoten weer een wegomleiding zodat ik het zekere voor het onzekere nam: gewoon de Turnhoutsebaan op langs Wijnegem Shopping Center en langs het centrum van Wijnegem kwam ik aan het Albertkanaal, de lange, lange, rechte waterweg waar een vrij strakke wind pal op kop stond. Mijn gemiddelde snelheid loog er niet om.

Op verschillende plaatsen (Grobbendonk, Geel en Herentals) moest ik weer het jaagpad af door werkzaamheden aan de kade en dijken.

Maar geleid door een prachtige winterzon kon ik mij steeds goed oriënteren. Vertrekken zonder fietskaarten doe ik dus niet meer, hé . Eens je nummers van de knooppunten kwijt bent ben je een vogel voor de kat.

In Tessenderlo verliet ik het kanaal om zo langs Kwaadmechelen en Heppen Leopoldsburg binnen te rijden. Ik was rond 15.30 u in “ ’t Kamp” bij Rita, René en Martine.

Tot in den draai,

Luc

Gent – Antwerpen  Tot.: 88,5 km / Gemiddelde : 15,5 km / u / 4° C

Vandaag begon dan de trip naar Limburg als allereerste training voor mijn pelgrimstocht . In Gent vertrokken met lichte regen maar in Lochristi kwam de zon zelfs even door de wolken piepen .

Tussen Lokeren en Hamme had ik mijn eerste schoonheidsfoutje : thuis heb ik kilo’s fietskaarten en deze keer had ik gewoon de fietsknooppunten vanop het internet afgeprint zonder een kaart mee te nemen. Resultaat: na enkele verdwenen paaltjes met nummering was ik even (letterlijk) het Noorden kwijt .

De Durme, zijrivier van de Schelde, is ook prachtig om af te fietsen . Langs een brug van een vroegere spoorlijn kon ik de Durme over om zo langs de linkeroever van de Schelde te geraken.

De site van de vroegere Boel-werf in Temse is nu een mooie, propere en moderne woonwijk geworden . Het enige wat overblijft van de werf is de torenkraan, dit als stille getuige van een glorietijd.

In Bazel (Kruibeke) stond het veer juist aan het wachten zodat ik geen kou kon vatten van stil te staan .

Zo kwam ik aan de rechteroever Hemiksem binnen en kon zo naar Antwerpen rijden langs luwe fietswegen. Op 500 m van de Jeugdherberg “Op Sinjoortje” moest ik toch even de weg vragen.

Rond 15 u was ik aan de balie, voor het eerst in mijn fietsleven in een jeugdherberg, met een zéér vriendelijke ontvangst.

Vanuit mijn kamer zag ik de files op de Ring. Mijn fiets mocht in een afgesloten garage worden gestald. Een goede warme douche was iets fantastisch om ’s avonds een lekkere pizza te verorberen. De dag kon niet meer stuk en ik voelde mij goed in mijn benen.

Tot in den draai,

Luc

Vandaag heb ik mijn fietstassen beginnen te laden , want woensdag heb ik nog een dag oppas bij mijn petekindje Ayko en Aerjen is ook thuis omdat de leerkrachten een pedagogische studiedag hebben in Kalken.

Fietstassen laden is zo goed als het kan je gewicht aan bepakking verdelen : vooral letten op het gewicht, wat moet mee, wat kan thuis blijven. En zeker de lichtste spullen in de voorste tassen zodat je bij lagere snelheden (bergop, over een brug enz.) geen slingerbewegingen krijgt met als ergste een val .

Voor donderdag hoef ik nog geen tent, slaapzak of kookgerief mee te sleuren want ik overnacht onderweg in de jeugdherberg in Antwerpen en daarna bij familie in Leopoldsburg en Beringen. Maar in mei zal alles mee moeten .

Ik popel al op donderdag alhoewel het KMI wat minder droog weer voorspeld . In het Duits zeggen ze : “Scheiss egal !”, ’t is natuurlijk leuker op droge baan maar je neemt er dat maar bij.  

Tot in den draai,

Luc

Tijdens mijn vorige fietstochten gebruikte ik 4 fietstassen van AGU-Sport, de Quorum-reeks.

Ze waren héél praktisch, vooral in de kleine voor- en zijzakjes kon je materiaal “versassen” dat je dringend onderweg nodig hebt, ik denk aan een LED-lampje, sleutels bij lekrijden, EHBO-materiaal enz .

Maar ze hadden één serieus nadeel: zelfs met de knalgele regenhoes waren ze niet waterdicht , zelfs ingespoten met een anti-vochtspray.  Ik stak mijn kledij apart in zakken van den Aldi enz., maar na enkele dagen in- en uitladen kwamen daar ook wel gaatjes in met als resultaat: vochtige kledij , en dat kan je missen als kiespijn.

Dus rondgeneusd op internet en Outdoor-winkels achter een stel nieuwe – én vooral waterdichte – tassen. De wereldfietsers zag je meestal met Vaude- of vooral Ortlieb-tassen reizen. Via de onlineshop van Futurumshop (NL) (http://www.futurumshop.nl) heb ik mij een volledig stel (2 voor- en 2 achtertassen) besteld. Omdat ik de volledige set bestelde kreeg ik 25 Euro korting en de totaalprijs was nog eens 60 Euro goedkoper dan bij AS Adventure hier in Gent ! En wat ook een voordeel is bij Futurumshop: je betaald geen verzendingskosten, ook niet naar België , mooi meegenomen. Ik had de tassen  op 30 dec ’09 rond 10u via internet besteld en je geloofd het of niet: de TNT-bestelwagen stond hier op 31 dec ’09 rond 13u voor de deur , chapeau !

Intussen heb ik die tassen op mijn fiets afgesteld,  ze gedeeltelijk geladen en al een paar keer naar mijn dochter en schoonzoon Jill & Wim in Kalken (16 km hier vandaan) gereden om er op mijn zieke petekindje Ayko te passen (BTW: Ayko is intussen aan de beterhand). De tassen staan stevig vast , rammelen niet en hebben al een lichte regenbui meegemaakt en goed doorstaan . De stuurtas van Ortlieb had ik al met de practische en grote kaartenhouder .

Volgende donderdag begint de eerste serieuze test naar Leopoldsburg.

Tot in den draai,

Luc

Twee jaar geleden dacht ik om, na mijn pensionering, per fiets naar de Noordkaap te reizen . Het zou fantastisch zijn om in juni en juli de middernachtzon te kunnen bewonderen .

Maar bij voorgaande fietsreizen  stelde ik reeds vast dat je als “eenzaat” evenveel op een camping betaald als voor een heel gezin . En zeggen dat ik steeds de 2-sterren (goedkopere) campings opzocht. Voor mij moest ik enkel een douche hebben, de rest was luxe op dat moment.

En zo zag ik, via internet, dat Noorwegen een vrij duur land is, zowel qua eetwaren als qua camping. Vermits je zo’n tocht niet op één week kunt uitrijden, ik reken een 30-tal fietsdagen, was na wat rekenwerk de Noordkaap een wilde droom geworden .

Na wikken en wegen, fietsreisbeurs in Retie, internetforums en noem maar op, had ik een goed alternatief: Santiago de Compostela. Het is, na Rome, het meest bezochte bedevaartsoord ter werld. Gezien de prachtige pelgrimsroute op meestal autoluwe of zelfs –vrije wegen  was mijn beslissing vrij vlug genomen. Mijn Batavus-fiets, geschenk van de collega’s van de kazerne in Sijsele bij mijn pensionering, doet het uitstekend.

Ik fiets nu stilletjes aan mijn kilometers met pak en zak en vertrek donderdag naar Leopoldsburg met tussenstop in Antwerpen waar ik in de jeugdherberg overnacht. Zaterdag is er in Neerpelt een infonamiddag door het Vlaams Genootschap van Sint-Jacob. Neerpelt ligt slechts 25 km van Leopoldsburg. Mooi meegenomen.

Tot in den draai,

Luc

Eind jaren ’90 heb ik enkele reizen naar het buitenland gedaan:

Gent-Bretagne-Gent

Gent-Luxemburg-Straatsburg-Colmar-Vogezen-Basel en terug

Gent-Zeeland-Rotterdam-Den Haag- Den Helder- afsluitdijk-Friesland-Emden (D)- Oost-Fiesland –Neuharlingersiel – Spiekeroog (Duits Waddeneiland) en terug.

Bij deze laatste reis had ik ook enkele anekdotes:

1.     Ik was op de terugweg in Friesland in een klein dorpje en zocht een onderkomen voor de nacht. Plots zag ik een B&B en hield er halt, het heette “Het Stationnetje” en was een oud stationsgebouw van een opgedoekte spoorweglijn. Ik vroeg aan de uitbaatster,  een biologe, of ik er kon overnachten. Ik kon mijn tentje aan het maïsveld plaatsen, douchte mij en kreeg van de vriendelijke vrouw nog een kom rijstpap , tesamen met haar 2 (minderbegaafde) knechten. Binnen liet ze mij nog haar enorme collectie vlinders zien.

Na dagen fietsen kom ik weer in Gent aan en na een 2-tal weken op het VRT-nieuws: “Nederlandse biologe beschuldigd van vergiftiging op haar 2 knechten” . Ik zie de beelden en herken onmiddellijk “Het Stationnetje” en de foto’s van de daderes en haar slachtoffers. Ik zeg huiverend tegen Sonia: “Maar ik was daar ook ! En heb er nog rijstpap gekregen ook! Voor hetzelfde geld had ze iets in die rijstpap gefoefeld !”  Wat was de drijfveer: achter het maïsveld was er een drugsplantage verstopt en waarschijnlijk zullen haar knechten willen gaan babbelen…

2.    Een dag of 2 later ben ik weer op de afsluitdijk, zowat 30 km dijk zonder huizen, links het Ijselmeer en rechts de Noordzee. Plots komt de wind serieus opzetten en zie ik rechts over de Noordzee een heuse tornado opzetten. En ik daar op die dijk, zelfs geen bushokje om te gaan schuilen, en gepakt met 25 kg bagage. Snel kroop ik over de buis van een afsluiting tussen voet- en fietspad en tevens mijn fiets onder mijn benen. Ik hield mij met alle kracht aan deze buis met beide handen voorover gebogen vast. En het was echt nodig want plots zag ik een zeilbootje, gemeerd in het Ijselmeer, gewoon over de afsluitdijk naar de Noordzee verhuizen . Na een 10-tal minuten was alles voorbij en snelde ik mij naar een camping in Den Helder. Ik kocht er ’s morgens “De Telegraaf” en zag de enorme ravage van deze windhoos: 4 doden en in hartje Amsterdam was zelfs een tram van 40 Ton uit de sporen gelicht ! Was dat even beven…

Tot in den draai,

Luc