Archief

Tranen over me wang
tranen met een betekenis
tranen met gevoel
tranen uit het leven gegrepen.

Tranen met een doel
tranen om te uiten
tranen om te laten zien
tranen die om hulp vragen

IS ER IEMAND DIE HET ZIET MISSCHIEN

Telkens speelt men met gevoelens
dat voelt van binnen zo gemeen.
In stilte zoek je dan een plekje,
waar je in jezelf dan even weent.

Niemand mag het daar ontdekken,
voelen hoe jij je werkelijk voelt,
en ook een raad kan niet bereiken,
ook al is hij goed bedoeld

Zo zul je telkens in je leven vallen,
even vaak weer opstaan.
en is gevoel dan weer een verleden,
dan kun jij de wereld aan.

Ik zou je bloemen willen geven
zomaar onverwacht.
misschien dat dan heel even
ik het ben die naar je lacht.

Ik zou je tranen willen kussen,
zomaar onverwacht
misschien dat ondertussen
ik wat van je pijn verzacht.

Ik zou je leven willen geven,
zomaar onverwacht
misschien dat dan heel even
jij weer naar het leven lacht.

In het dagboek van mijn leven,
wordt op elke dag wat beschreven.
Over liefde, over goed en kwaad,
het verdriet wat er bestaat.
Soms zou ik er een pagina uit willen scheuren,
van een dag die ik kan betreuren.
Telkens vind ik weer een bladzij,
daar lees ik van geluk toen was ik zo blij.
Geschreven bladen, niet meer uit te wissen,
dagboek jou zou ik voor geen goud willen missen.

Soms moet je stilstaan,
in de drukte van het leven,
om na te denken over,
wat je anderen hebt gegeven.

Een beetje aandacht, liefde
daar wordt op gewacht.
Helaas wordt daar door velen,
te weinig aan gedacht.

Begin niet morgen, maar vandaag,
met even stil te staan.
Om daarna elke dag,
met stil staan door te gaan.

Ik moet altijd maar lachen,
en altijd maar vrolijk zijn.
Ik mag zeker niet zeuren,
en klagen over pijn.

Dus draag ik mijn masker elke dag,
en niemand die iets merkt,
dankzij mijn stralende lach.

Kijk je heel diep in mijn ogen,
dan zie je mijn verdriet,
neem je die moeite niet,
dan zie je het ook niet.

Er zit een traan  in mijn oog,
stiekem, niemand die hem ziet.
Niet een traan van blijdschap,
maar een van stil verdriet.

Er rolde een traan,
ik heb hem niet gestoord.
omdat je met eeb traan,
meer zegt als met een enkel woord.

Verdriet dat komt steeds weer,
tranen des te meer.
Hield het maar eens op,
je gaat er stilletjes aan kapot.
Je hart scheurt in
honderdduizend stukken,
je kan er gewoonweg
niet onder bukken.
ga je weer omhoog
naar boven aan de trap,
dan donder je
weer even snel naar
beneden,
en zit je weer
midden in het verleden.

Dit leven is het leven ervan niet waard,
het gaat met veel verdriet gepaard.
Ik ben dit leven zo zat,
het is een diep en duister gat.
Ik leef van dag tot dag,
in de hoop dat het niet al te lang duren mag.

Ik zou willen slapen en dromen,
voor altijd ... zodat er geen nieuwe dag zou komen.
Ik heb de mensen niets meer te geven,
mijn leven is er een van overleven.

In mijn leven
hier op deze aarde
heb ik vele
teleurstellingen
mee gemaakt.

Toch door
die vele
teleurstellingen
die men mij
heeft aangedaan

Ben ik nu,
de vrouw geworden,
die sterk
door het leven
kan gaan.