Archief

1989-07-05  tot & met  1989-10-22 ~ geen brieven ? 

Hier was ik voor de tweede keer aan boord. De 1^ste keer was in 1983, schip 09.
Het schip ging niet meer naar Montoir de Bretagne lossen,
maar bracht het aardgas van Arzew (Algerije) nu rechtstreeks naar Zeebrugge want
de terminal van Distrigaz was ondertussen (eindelijk) af. 

Dat ik geen brieven geschreven heb daar aan boord is haast ondenkbaar.
Maar ze zitten niet in het klassement van wijlen mijn moeder.
'k Heb dus geen geschreven materiaal, maar herinneringen wel natuurlijk.
Die worden hier later onder dit volgnummer ingelast.

1989-04-01  tot & met  1989-04-28 ~ geen brieven!

Het is vreemd dat er van dit schip geen brieven bewaard zijn,
want ik weet zeker dat ik er geschreven heb.

'k Ben ze in Montréal zelf gaan posten en dat weet ik nog héél goed,
want die namiddag is een beetje vreemd verlopen.

1988-12-19  tot & met  1988-12-22 ~ geen brieven 

IMO 8609527 met capt GO  

Dit was een proefreis van vier dagen in Zeebrugge.
Ook memorabel hoor. Een beetje grappig.
Er werd zelfs officieel en met het nodige ceremonieel van vlag veranderd.
De vlag van de werf werd gestreken en de vlag van de rederij werd gehesen. 

IMO 8716215 met capt BDS 

En dan was er in diezelfde periode een schip dat niét in mijn zeevaartboek staat,
omdat ik voor een paar dagen aan boord was als shoregang, versterking van de wal.
De dagen als shoregang tellen niet mee als dagen vaart. Waarom dat zo is weet ik niet.
Omdat de walploeg geen vaarploeg is? Niet als bemanning beschouwd wordt? 

Ook memorabele dingen meegemaakt hoor.
Het was 4 dagen slavenarbeid want er was 80 man aan boord.
Ingenieurs van de bouwwerf, inspecteurs van de rederij, hoge pieten van de haven en voor de rest
een komen en gaan van de meelopers van al die verschillende kantoren en instanties
die 's middags kwamen mee-eten uit de ruif.  

Maar daarover later meer, wanneer ik aan de 'memories' begin.
Dat zal voor april of later zijn. Bij leven en welzijn.

1988-08-02 ~ geen brieven?

Van dit schip zijn geen brieven bewaard, misschien zijn er ook nooit geschreven.
Want het was een op alle gebied een rotschip en dan schreef ik liever postkaarten,
geen brieven, want dat zou toch het thuisfront maar gealarmeerd hebben. 

Het schip deed wel een mooie reis,
De grote Meren nog eens! Dat was geleden van op schip 07 in 1982. 

Geen brieven, maar wel herinneringen te over, en die vul ik hier later in.

1987-06-16, 19h30 ~ CapeTown 

Ziezo, de dag zit er weeral op. Gisteren ben ik op verkenning geweest aan de wal. Het schip ligt in Woodstock, een buitenwijk
van Cape Town, niet te ver van de stad want per trein is het maar 1 station buiten het centrum. We gingen 'efkes' naar de stad.
Dat is grandioos uit de hand gelopen. Het was na middernacht toen we aan boord kwamen. Ons departement zag er fris uit,
deze morgen om 06h. Het is me vergeven omdat ik nog dat feestje moet geven. Zondag was er teveel werk, te weinig tijd
en geen drank om een drink te offreren. Gelukkig komen er morgen grote stores & proviand. Genoeg voor zes maanden.
't Zal een gesleur worden : halve varkens, zakken bloem, zakken aardappelen, kratten drank en de hele reutemeteut
voor 20 man gedurende 6 maanden. Grote camions en veel zullen er dat zijn. Gelukkig los ik graag stores & proviand,
zo mag ik wat in de buitenlucht werken, een beetje aan deck spelen.

Vanavond gaat er niemand aan de wal, en niet alleen vanwege het werk, maar vanavond heeft de zwarte gemeenschap
iets te herdenken ivm Soweto en er worden troebels verwacht volgens de blanke Afrikaanders die hier aan boord rondlopen.
Gisterenavond had ik al wel pamfletten zien uitdelen maar ons bleekgezichten sloegen ze over.
 Daardoor wisten we niet waarover het ging.
Enkel de 3^de stuurvrouw en de marco zijn nu aan de wal.
Zij hadden misschien nog niet gehoord van de Sowetofestiviteiten.
Ik hoop maar dat ze heelhuids en levend weer aan boord raken.

Voor het ogenblik staat hier een zwarte zender op en dat taaltje lijkt heel goed op Portugees. Het is dezelfde taalmelodie en
hier en daar herken ik een woord. Hebben hier ooit Portugezen gekoloniseerd? Dat zou kunnen. Een zeevarende natie …
Er lopen ook nogal wat Latijnse types tussen de blanken.
Over dat avondje van gisteren valt eigenlijk niet veel te vertellen. Voor een maandag was er vrij veel volk op stap vond ik.
En goeie muziek overal. Meestal live! En allemaal gouwe ouwe van begin jaren '70. Ik voelde me precies weer 20 jaar ipv 35. 

Gisteren hoorde ik op een of andere zender dat er een violist niet is komen opdagen 'for some political reasons' en
nu gaat het concert mogelijk niet door. Waarover het precies ging heb ik niet verstaan want er zaten parasieten op de ontvangst
door de kranen op de kaai ? Er was een interview met de organisator. Die had al de ganse wereld afgebeld om een andere solist
te vinden, maar voorlopig noppes. Ik dacht al aan Tante Viool en Tante Sopraan en zelf speel ik ook niet onverdienstelijk
lepelslagwerk. Kwestie van de organisator uit de nood te helpen. De boycot tegen de Apartheid gaat echt ver. 

De rand = 18,40 BF. De dingen zijn hier spotgoedkoop in vergelijking met de States, bvb.
'k Heb gisteren een paar juwelenvitrines bekeken. Het ivoor -legaal- lag daar te glanzen om onnozel van te worden.
Gelukkig waren de winkels al dicht of ik had me blut gekocht. En mooi! Moderne design, heel sober.
Niks geen folkloristische overladen toestanden. 'k Ben nu nóg bij mezelf aan het overleggen of ik dat ene zal kopen of niet.
We zijn al 24hrs verder, het zal dus geen bevlieging zijn -over welk juweel 't gaat weet ik niet meer, blijkbaar niet gekocht 

Droge dok is een raar ding. Vanmorgen moesten we van de wachtkaai los en de dok in varen.
Toen gingen de sluisdeuren dicht en toen hebben ze ergens de stop uitgetrokken want het water begon te zakken
en het schip ook. Nu staan we op blokken want het water is weg. ’k Vind het een beetje onzedig, zo’n bloot schip
Een kiel hoort in ’t water en niet op blokken, precies of ze kijken onder ’t schip haar rokken. (Rijmt nog ook).
In de machineruimte liggen alle machinerijen stil natuurlijk en heel de akoestiek aan boord is daardoor veranderd.
Als er in de keuken (achteraan) gelachen wordt, is dat te horen tot 1 deck hoger vooraan. Als we gewoon in haven liggen,
draaien er nog generatoren en pompen voor elektriciteit en water. Dat geeft nog iet of wat achtergrondgeluid.
Nu zijn we voor water en elektriciteit aangesloten op de wal -shoreconnection heet dat- en geeft het schip geen geluid meer.
Het slaapt niet, het is dood. 't Is een beetje triestig, zo stil. Aan de wal gaan is heel plezant maar varen is dat ook.
Een schip moet varen, 't is er voor gemaakt. We liggen hier zo hulpeloos en log op het droge.
Als er iets gebeurt kunnen we niet eens weg. Oké, we liggen hier nog 9 dagen, 't zal wel wennen. 

'k Denk dat ik donderdag of vrijdag eens naar de uitgeverij Herman & Rousseau ga zien. 'k Ben nog aan het overwegen of ik
hen eerst zou bellen of ze direct op hun dak val. Als Mr. JJ Human dan niet op kantoor is, dan sta ik daar mooi.
Maar als ze me aan de foon een uur opgeven dat niet schikt (job! remember?) dan is dat ook een probleem. We zien wel. 

Ziezo, dat was het voor vandaag 'k ga nog eens douchen en dan in mijn bedje met een boekje en een glaasje, + een muziekje.
De hele ramsamsam, gans het ritueel of ik geraak niet in slaap zonder wiegen.
Da's nog zoiets gezelligs wanneer het schip vaart: ge wordt gewiegd. Heel het schip is 's avonds één grote wieg.
Iedereen in zijn nestje en op de brug 2 mensen die waken. Zalig gevoel is dat.
In droge dok dus geen wiegen ...
Nu stop ik met schrijven want het is ondertussen al 21h, morgen vroeg dag, enz …

1987-06-15 , 14h ~ Cape Town 

Dag moe & poe & gans de familie, 

'k Heb vanmorgen ulle telegram ontvangen. Hij had gisteren al kunnen binnenkomen als de marco Oostende Radio
had kunnen ontvangen. Maar het weer was te slecht, daardoor kwam de telegram vanmorgen pas binnen.
We liggen al 5 minuten tegen de wachtkaai en morgen gaan we de droge dok in voor 10 dagen.
Vanavond ga ik al eens op verkenning naar de stad. 

Het boekje dat papa me meegegeven heeft komt heel goed van pas. Het stadsplan van Cape Town is al 20x
gefotocopieerd en sinds een week ongeveer wordt het druk bestudeerd.
Tiens, ik zie ineens dat de telegram aan ene MIEKE geadresseerd is. Is dat zo? 
Of is het al de 1ste fout van de nieuwe marco. Dat kan toch niet hé, vlak na mekaar twee zulke stommelingen? 

'k Heb 4 brieven van mama ontvangen, van 4 mei tot & met 2 juni. We krijgen hier regelmatig post, want
er wordt regelmatig vervangen. Dwz, we krijgen post op voorwaarde dat iemand ons schrijft natuurlijk.
In Richardsbay is capt BSD terug gekomen en die had dus wat bij voor mij (op 11 juni). 

- Waarom heet de nieuwe winkel in Hasselt nu Coda?
Die naam doet denken aan dagsluiters en katholieke bezinningstoestanden.
Nuja, misschien is dat voor de Hasseltse zielen wel een goeie naam. 

- Over de verjaardag van Oma zoudt ge me vertellen 'binnen enkele dagen'
schrijft ge in uw brief van 14 mei. Ja, vertel maar, ik luister. 

Volgens de nieuwsberichten zijn er moeilijkheden met de verdeling van melk en brood hier in Cape Town.
Als goed dat we onze eigen bakker bijhebben. En melk drink ik toch niet, dat valt weeral reuze mee. 

- Jammer van dat blind lammetje. Hoe moet het nu verder?
Misschien zijn de katjes van Bormo wel dood omdat het haar eerste nest was. Bij Mandoer
was haar 1^ste nest ook geen geslaagde onderneming. Ofwel heeft Bormo iets. Of iets niet. 

- Dat van schip 13 wisten we hier ondertussen al. Sommige nieuwkomers aan boord zijn uit Antwerpen of omgeving
en in de Antwerpse kranten wordt dat soort dingen opgevolgd. Of is het uitgesmeerd?
Zo hebben we heel het artikel over schip 13 hier kunnen lezen. Wat ik niet weet is of Claire toen nog aan boord was
en hoe het verder gegaan is met De Krol (matroos). Het moet verschrikkelijk zijn als ge denkt te kunnen vertrekken
en het schip verandert plots van vlag. -waarschijnlijk omdat het verkocht werd …?
De Krol is 15/03 gemonsterd op schip 13 gelijk met De Jos, maar Jos zit nu dus al hier aan boord.
Al goed dat ik toen niet opgeroepen werd. Misschien heeft men achteraf wel voorrang, maar dat betwijfel ik.
En dan krijgt men wéér een nieuw wachtnummer en dan wordt het wéér afwachten. Blèrks. 

- Tegen wanneer gaat gellie met pensioen? –ze dachten er toen over na … mijn pa dacht zelfs na tot 1999.
- Per brief van u (ik ben ze aan het herlezen) komt er een schaapje bij in die wei? –tekeningetjes van mijn ma
Dus na de tweeling van toen is er nog een lam bijgekomen? Ik volg niet meer. Zijn dat schapen of konijnen?

- En verder is het al Pieter wat de klok slaat. -de eerstgeborene van Laura-  Al goed dat het jung nog niet kan lezen
want zijn oortjes aan weerskanten zouden flapperen van de kweeniwa. Wens hem proficiat met zijn 0,5 tand en zeg
dat hij zijn oma aan moederszijde zo wat ik het oog houdt want, ik citeer:
"dan pak ik hem gewoon in gelijk een mummie, in een keukenhanddoek. Zo blijft hij toch wat zindelijk."  … ???
Nu vraag ik mij af wat daar zindelijk aan is? Zijn oma heeft er iets op gevonden hoor: keukenhanddoek! Eén!
Precies een scène uit een woonwagenroman. Al goed dat ik de brieven hier niet luidop moet voorlezen.
Nu weet ik wel dat ge van hem absoluut een naturist wilt maken en ge doet maar, want bij Laura en Dee mag ik
van het flesje drinken en hoef dus geen glas, maar wat gij zindelijk noemt durf ik hier niet aan denken want
dan ben ik mijn job kwijt. –waarschijnlijk bedoelde ze hygiënisch ipv zindelijk maar waarom een keukenhanddoek?  

- Als ge gepensioneerd zijt en ge gaat óf Italiaans óf Engels studeren, neem dan Spaans en Engels.
Half de wereld spreekt Engels en Spaans. En daarbij, Dante is een ambetante met zijn kattepis van een Beatrice.
Onlangs hebben we Hendrik IIX gezien op video, met Burton in de hoofdrol. Goeie psycholoog die Shakespeare.
Liever Engels hoor ma, want als ge bvb eens een half jaar Zuid-Afrika of naar Israël of naar Canada wilt, dan
loopt ge niet zo ver met uw Italiaans. Of misschien wel ver, maar verloren dan ook. En vraag maar eens de weg
aan een olifant of een krokodil of een slingeraap die geeneens Italiaans spreekt. 

Tot zover voor vandaag. Soms moet ik nog een beetje gaan werken. Nu dus.

vervolg schip 14 brief  07 ~ 19h ~ eindelijk Cape Town! 

De afwas is vanavond niet zonder brokken verlopen. We waren de ganse dag al aan het rollen maar om 17h30
werd het ineens en zonder waarschuwen zo’n 10° erger. In de crewmess stond alles nog op tafel (natuurlijk)
maar in de mess officieren … owee. Alle tandestokers tegen de vloer in het rond. Zo’n 3 glaasjes vol.
'k Heb ze niet geteld maar het waren er heel veel. Verder lagen de flesjes tafelolie omver, overal plasjes olie.
'k Heb het meeste opgeruimd maar er was geen tijd meer om andere tafellakens op te leggen.
Dan hebben ze maar zo gegeten. A la guerre comme à la guerre en op zee zoals op zee. Enz…
Nu liggen we op anker in de baai van Cape Town. 'k Ben eens buiten gaan kijken, want 
het leek me de moeite, al die lichtjes. Heel de baai vol lichtjes. Enfin, ik dénk dat we op anker liggen of anders
varen we dead slow maar ik voel het machien niet meer trillen. Sebiet nog eens gaan kijken aan deck.
Ik vraag me af wanneer we binnenvaren. 

Owee, o ramp, ik verneem zojuist dat we binnengaan op 16/01. Dat is overmorgen pas. Dwz dat we morgen 
de ganse dag de stad zien liggen en niet aan de wal kunnen of mogen. En dat op een maandag. Wat een marteling.
Neptunus, heb medelijden met ons.

Deze namiddag heb ik nog wat staan strijken want als we in de droge dok liggen ben ik niet van plan
daar veel tijd aan te besteden. Het is toch eigenaardig dat een mens 3 weken en vaak langer op zee kan zijn en
zonder moeite de dagen aaneen kan rijgen met routine en regelmaat, maar als we land gesnoven hebben 
kan het allemaal niet rap genoeg gaan. -walkoorts heet zoiets, in mijn geval toen kapper-koorts, denk ik.

Het begint al een paar dagen op voorhand wanneer de marco met de voorschottenlijst rond komt.
Als ge dan nog helemaal op zee zit en in de oprechte overtuiging leeft dat ge het aan de wal ook rustig gaat houden,
dan vraagt ge een redelijk laag bedrag. Van zodra het land in zicht is en ge de kriebels in uw lijf krijgt, lijkt dat bedrag
opeens veel te klein natuurlijk. Gaan bijvragen aan de kaptein? Jamaar, dan zit die daardoor weer met papierwerk.
En zo begint de miserie dan. Ofwel vraagt ge toch maar bij en dan plots vertrekt het schip 2 dagen vroeger dan voorzien
waardoor ge blijft zitten met dat plaatselijk geld. 

Gelukkig geven ze nu de voorschotten in haven in USD en die krijgt men ongeveer overal gewisseld.
In Brasil is dat zelfs interessanter, daar kan men op de zwarte markt wisselen. Zelf ben ik daar geen held in,
ik laat me maar bedotten. Nu heb ik tot hiertoe geluk gehad, er is altijd wel een goei ziel die zich daarmee wil bezig houden.
Mezelf kennende had ik in vorige havens al genoeg geld opgevraagd en ik dacht dat ik het wel zou redden met
de overblijvende USD tot en met Cape Town. En dan zeggen ze dat een mens op zee niks opdoet. Op zee niet nee,
maar het kan zijn dat een zeemens in haven haar schade inhaalt. En niet bepaald door op zwier te gaan, maar
er is zo vanalles te koop en dat doe ik dus soms, vanalles kopen. Zo heb ik in het zeemanshuis van Richardsbay een kanjer
van een zilveren ring gekocht, ik denk een mannenring, met een ovale ivoorplaat in. -dat mocht toen nog, ivoor.
Mooie ring hoor, maar als ge moet schrijven, of naaien, of ander frullewerk moet doen, kunt ge hem niet aanhouden
want na een tijdje krijgt ge uw hand niet meer van tafel door het gewicht van het ding. Handig is anders.
'k Heb weer eens iets gekocht hoor. 

Er zijn nog van die dingen. Zo dacht ik gel of brilcrème te kopen, want met mijn haar is voorlopig niet veel aan te vangen.
'k Smeer ’s morgens na de douche dat spul op mijn haar, het leek me tamelijk vettig, mô ja, nieuw merk, niet gewoon …
's Middags was mijn haar nog altijd vettig. Niet gewoon meer hé. Blijkt het een crème voor stevig kroeshaar te zijn, niet
geschikt voor mijn haar. Natúúrlijk bleef dat een kliederboel op mijn hoofd!
Voilà, weer eens een voorbeeld van hoe een mens haar opmerkzaamheid verliest als ze te lang in eenzelfde omgeving blijft:
ik kan niet meer aandachtig boodschappen doen ...
Het schijnt dat sommige gevangen het ook hebben. Ze komen vrij en lopen dan onder een auto, of zo.

Dat is het voor vandaag want ik krijg weer ferme kramp in mijn rechter pootje en links kan ik niet schrijven.

1987-06-14, 13h, op zee

Pieps. 

Ik heb vanmorgen een telegram gekregen van SW. Hij was hier 04/06 reeds toegekomen (de telegram) maar
mocht pas vandaag besteld worden, stond er op. En ik heb die dag nog gebeld en SW zegt zomaar stillekes niks!
Vanmorgen wenste Valdez me 'feliz cumpleaños' en ik moest nog vragen "Ikke?" Wel ja, volgens de kalender
is het weer zover. Vorig jaar was ik gans andere dingen aan het doen, als ik me goed herinner.
Was dat niet die memorabele avond dat Muissie en ik in de netels geëindigd zijn en dat ik de volgende ochtend
bij haar op de sofa wakker geworden ben met brandend vel? Toen had ik blijkbaar niet veel vaste grond onder de voet.
Vandaag letterlijk niet. Het is nogal slecht weer. Geen regen, maar enorme wind, veel deining en we rollen en stampen. 

In Cape Town is het maar 12 tot 15°C en 's nachts zakt de temperatuur tot 6°C.
Dat belooft weeral in deze blikken doos. De isolatie is hier niet veel waard.
Bij vertrek in Richardsbay scheen de zon nog en de airco stond af. Toen was het hier binnen niet om uit te houden.
De ch.eng zet de airco weer aan -> fris hierbinnen. 's Avonds zon weg -> ijskoud hierbinnen, maar airco blijft aan!
Wat temperatuur betreft is het buiten beter dan binnen.
'k Zou al evengoed in de sauna kunnen gaan schrijven, maar daar is niet genoeg licht en daar val ik zó in slaap.
Dat is niet de bedoeling. 

Toen we náár Richardsbay vaarden hebben we ook zo'n roldag gehad. Ik denk dat het woensdag was.
De coffeetime is gedaan om 15h20, ik kijk nog eens goed de crewmess rond om te zien of niks van tafel kan vallen,
alles oké, alles zeevast. Ik verdwijn naar de mess officieren om daar wat te gaan frutselen aan de tafels,
om de spullen zeevast te zetten. 'k Kom weer in de pantry met de asbakken uit hun smokeroom en wat zie ik?
Heel de vloer van de crewmess nat. En maar rollen dat water. 'k Dacht eerst dat er avocado-pottekes gevallen waren, 
maar die stonden nog allemaal zeevast. Van waar kwam dan al dat water? 

Na de coffeetime had de aspirant van deck (junior officier) zijn fles water van 1 gallon (= ± 3L) op tafel laten staan.
Die bidon had ik op de vloer gezet, daar zou ze misschien wat heen en weer schuiven met de bewegingen van het schip,
maar ze kon al niet meer kapot vallen. Hoogstens wat schuiven.
Terwijl ik aan stuurboord bij de officieren bezig was is hij weer langs gekomen en had zijn bidon weer op tafel gezet.
Waarom weet geen kat. En pats, de bidon sloeg tegen de vloer en was kapot natuurlijk.
Precies of ik heb nog niet genoeg werk. 'k Hoor de stem van de 1^ste stuur in de keuken, ikke naar de keuken.
- Ah, stuurman! Ik veronderstel dat Mr. xyz aan deck aan het werk is?
- Ja, waarom?
Die brave 1^ste stuur komt mee kijken en zegt uit zichzelf :
- Ik zal hem gaan roepen.
Braaf van die 1^ste stuurman hè. Hij zag wel dat het menens was want anders ben ik niet
zo hyperbeleefd dat ik de mensen Meneer + familienaam noem.
(Behalve de 4 hoogste graden en de marco wordt iedereen bij de voornaam genoemd. Bij CMB was dat niet zo
maar dit is een andere rederij. 'k Heb al 2 maanden en 2 weken nodig gehad om dat te merken en er aan te wennen
en soms is het nóg moeilijk wennen.) 

Terwijl Mr de Aspirant aan bakboord de crewmess aan het droogleggen was, ben ik wat aan stuurboord
in de smokeroom gaan staan, om te bekomen van het lachen. Hebt ge dat al geweten dat ze iemand van deck halen om
binnen in het kasteel zijn rommel komen opkuisen? Nog nooit meegemaakt. Daar moet ge bij deze rederij voor zijn.
Ik had zo hard niet mogen lachen want toen ik in mijn cabine kwam lag daar mijn radio tegen deck.
Hij doet het nog maar de toetsen hebben een ferme slag gehad. Plezant is anders.
Maar dat heb ik dus niét aan Mr. xyz verteld hé. 

              https://www.ebay.com.au/c/1530252422 

'k Dacht nochtans dat ik de radio zeevast gezet had, maar niet vast genoeg blijkbaar.
Gelukkig was er niks uit de frigo gerold en gebroken. Dié deur had ik wél vastgezet hoor. 

Het doet deugd weer eens langs land te varen na 3 weken alleen maar water. Niet dat ik iets tegen water heb,
het zou maar erg zijn in deze job. We varen wel wat ver uit de kust om de nummerplaten van de auto's te kunnen lezen.
Toch is land plezant.
Eigenlijk zien we enkel een donkergroene lijn, met daarboven donkergrijze wolken.
't Is hier op zee precies beter weer dan ginderachter en ik heb mijn paraplu niet bij!
Radio en TV kunnen we al wel ontvangen. Gek taaltje dat Afrikaans –de onvoltooid verleden tijd is er uit verdwenen! 
De nieuwslezers kan ik vlot verstaan, maar de discjockeys niet. Die praten te snel.
Zij schakelen zonder overgang van Afrikaans naar Engels en terug. Bestaat bij ons in Brussel ook zo'n zender waar
Nederlands & Frans in 1 aankondiging door elkaar gebruikt worden? Dat zou dan een zender in plat Brussels moeten zijn. 

Onze pa is goed zenne, ik moet voor hem naar Herman & Rousseau -uitgeverij- 
en ik heb niks treffelijks bij om aan te doen voor zo'n bezoek. 'k Zal daar eens binnenstappen in de kledij die ik draag
om in duistere zeemanskroegen te overleven! Ik heb niet eens een fatsoenlijke handtas bij! En mijn haar!
Maar goed dat ze daar alle documentatie al hebben of ik stond daar met mijn mond vol tanden. Of toch bijna.
Na dat 'zakenbezoek' zal ik die brave mensen eens meesleuren naar het havenkwartier ook nog zeker?
Kwestie van hen hun eigen stad eens te laten zien. Nee, serieus nu : ik ga eerst een naar de kapper en dan een
beetje winkelen en ik zal de dag erna pas mijn neus in Herman & Rousseau hun zaken gaan steken.
Want als ze me zó zien binnekomen, is 't gedaan met Beatrijs. https://nl.wikipedia.org/wiki/Beatrijs 
Geef dan maar de legende van Bloody Mary uit. Die past voorlopig beter bij mijn imago.

Na al deze larie, ik bel wel naar pa om te zeggen
1/ of ik daar binnen geraakt ben,
2/ of ik daar de juiste persoon te pakken gekregen heb,
3/ hoe het daar afgelopen is.
Ziezo. Als pa nog van die boodschapkes in het buitenland heeft, altijd welkom. 

En nu een vraag : waarom enkel Beatrijs? Waarom niet een Claesproductie?
Wordt er geen Nederland gedoceerd aan de Afrikaanse unifs? Nu ja, we zien wel. 

Tot zover de berichtgeving voor de thuisclan. Ik krijg weer schrijfkramp. Hier achter mij zit ene
al mijn chips op te peuzelen 'om naar Dire Straits te luisteren'. Want ik leen niks geen MC's meer uit hé.
Ze komen of niet of beschadigd terug en mijn Hitachi heeft zo al genoeg te lijden gehad.
De mensen kunnen hier in de cabine muziek komen luisteren. Niet allemaal tegelijk.

1987-06-08, 13h, op zee 

Vandaag passeren we Cape Town. Het is ineens véél frisser geworden.
De airco werd af gezet, er is nu wel ventilatie, maar zonder de koeling.
's Morgens moet ik een dikke trui aan of ik verstijf ter plaatste tot de zon opkomt.
Het is weeral eens feestdag. Wat een oversteek! Er gaat geen week voorbij of er moet iets gevierd worden.
En ik dacht dat we het op zee rustig zouden hebben. Jawadde …
En de festiviteiten vallen telkens óf op maandag óf op vrijdag. Probeer hier maar eens vijf dagen door te werken.
Een mens (ikke) zet het werkprogramma op 7 dagen, maar als ge hier niet danig de kalender in het oog houdt
blijven er ineens maar 4 of 5 echte poetsdagen meer over. Gelukkig is het is dit  tijdelijk, ooit zijn de feestdagen op. 

1987-06-13, 13h, op zee 

Ziezo, dat was dan Richardbay. Overmorgen gaan we de droge dok in, Cape Town.
Volgens de mensen die er al geweest zijn en volgens de Zuid-Afrikaanders is Cape Town een plezante stad.
En daar gaan we nu 10 dagen droogdokken. 't Zal weer een dure aangelegenheid worden.
Niet dat een mens verplicht is op zwier te gaan maar zeelieden wel en daar ben ik (gelukkig) ook bij.

Vandaag ga ik vroeg slapen want ik ben nog moe van vorige donderdag. Die telefoontjes waren plezant hé.
Enfin, voor mij toch. 

        Waarschijnlijk gaat dit over een bezoek aan de plaatselijke Zeemansclub of het Zeemanshuis, 
        daar kunnen zeelieden naar het thuisland bellen aan een schappelijke prijs.  

Om 17h15 heb ik een taxi genomen naar het schip om op tijd te zijn voor de avondafwas.
Van 18h tot 19h afgewassen en opnieuw de taxi in. De twee ritten samen ± 400 BF om een uur op de job te zijn.
Ik heb ik dat uur niet eens zoveel verdiend, denk ik. Môja, mijn reputatie heeft me vanzeleve al meer gekost dan dat.
Die avond ben ik terug gegaan naar het zeemanshuis. Wat een geluk dat ik in de namiddag gebeld heb want
er stond me daar een file aan de telefoons om de moed bij te verliezen. Zo te zien was niet alleen onze bemanning daar
maar ook de bemanningen van alle andere schepen in de haven. 

Twee van ons schip waren in de namiddag naar de dokter gemoeten. Ipv recht weer naar boord te gaan zoals dat moet,
waren ze nog altijd in het zeemanshuis hun miserie aan het verdrinken. Dat moet ook al eens, maar ik vraag me af hoe
zoiets gaat aflopen. Om 23h was ik weer aan boord en dat was hoogtijd ook. De volgende ochtend was minder geestig.
Om 06h was het al standby-vertrek en een drukte, amai, en ik had gedacht het die morgen eens extra rustig te houden.
Arme ik & arme wij allemaal. Ge had ze moeten zien binnenkomen. Nog helemaal verfrommeld van een avondje uit.

Zo tond 08h was ik een beetje op mijn plooi (routine is een mooi ding) en de rest van de dag verliep volgens de gewone
normen van een vrijdag-op-zee. Met dat verschil dat ik in de vroege ochtend 'vergeten' was mijn eigen cabine te doen.
Dus ging ik die efkes rap doen, om 16h45, vlak na de smokeroon vd officieren. Ik zette de stofzuiger al klaar
in de ingang van mijn cabine en ik ging enkel nog wat frullen wegruimen in de smokeroom. Komt de wiper daar de
de stofzuiger vragen voor de ECR (= engine control room, de controlekamer van de machineruimte).
Hij had nog altijd maag-, lever- en nierpijn. En oogpijn, daarom was hij naar de dokter gemoeten. Plús
een houten kop sinds 's morgensvroeg. Ik leen dus zéér grootmoedig de stofzuiger uit, mijn enig middel om snel
enig poetswerk gedaan te krijgen in mijn eigen cabine. Morgen dan maar …
En ja, vanmorgen vergeet ik het wéér, omdat er linenchange op het programma stond. 

        Linenchange = wekelijks proper beddegoed voor heel de bemanning, voor 20 personen. Dat weegt een pak
        en er was geen lift aan boord. Bij de matrozen bracht ik het linnen tot aan hun cabine, hun bed deden ze zelf. 
        De mensen van de keuken deden ook hun bed zelf en de bedden van de officieren deed ik. 
        Dat is een zware voormiddag hoor. 

Vanmorgen om 10h houdt capt BDS inspectie om te kijken welke reparaties er moeten gebeuren in de bewoning,
tijdens het verblijf in droge dok. -capt ST en zijn vrouw waren alweer naar huis, of naar een ander schip-
In volle linenchange! Ik heb er mij vanaf gemaakt met 'geen tijd' en hij zag dat hij me moest geloven.
Nu moeten er wel een paar kleine dingen gedaan worden in mijn kot, maar geef me een schroevendraaier en
ik los dat zelf op. -vanaf het volgende schip zaten twee schroevendraaiers standaard in mijn bagage- 

In Cape Town worden in het totaal 5 mensen vervangen. Zo komen er weeral nieuwe gezichten aan boord.
En die hebben dan weer post bij. Er wordt hier geregeld vervangen en dat is een geluk of
we zaten hier maanden zonder post? Ziezo, nu ga ik een beetje orde maken, want dat is hier nu wel nodig.

te gast bij Wim Helsen ~ Bruno De Wever met : Pamflet over de schande van armoede
'Uit woede en onbegrip', van Jos Geysels & Erik Vlaminck

        Uit woede

        Omdat het mogelijk is dat in een welvarend land
        kinderen met honger in schoolbanken rekensommen maken en K3-liedjes zingen.
        Omdat het mogelijk is dat in een welvarend land
        ouderen van de barre kou hun bed niet durven te verlaten.
        Omdat het mogelijk is dat in een welvarend land
        een moeder haar pijn niet met een dokter durft te delen, daar de medicatiekost
        haar schuldenberg alleen maar uitzichtlozer maakt.

        en onbegrip

        Voor 'verkozenen des volks' die niet de minste voeling hebben met
        een groeiende groep medemensen die zich permanent zorgen moet maken
        om basisvoorzieningen, zoals voedsel, kledij, verwarming of onderdak.

        Voor holle slogans als 'jobs, jobs, jobs' die als axioma én als mantra worden gebruikt om
        al wat stinkt, vervuilt, verslaaft, uitbuit en ontmenselijkt goed te praten.

        oktober 2019

        

        De Wever in gesprek met Helsen:
        de knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, het rechthoekje,
        https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/5/winteruur-s5a45/
        10min51

Helsen zegt 'het is niet genuanceerd'. Nee natuurlijk niet, het is een pamflet.
En bij een pamflet is het van belang dat de inhoud een duidelijke richting of strekking heeft, vaak
in negatieve zin: er wordt dan tegen een misstand geprotesteerd, een toestand, gebruik of gewoonte wordt gehekeld.
In positieve zin kan het een oproep tot actie bevatten, een standpunt tot verbetering uitdragen,
of een stellingname verwoorden. (wiki)

En natuurlijk moeten er pamfletschrijvers zijn, zoals De Wever zegt, maar
wie de boodschappen doet in een supermarktje of het openbaar vervoer neemt
ziet zelf wat de realiteiten zijn en heeft geen pamfletten nodig.

Over Bruno De Wever : https://nl.wikipedia.org/wiki/Bruno_De_Wever ,
Over Jos Geysels : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jos_Geysels ,
Over Erik Vlaminck : https://nl.wikipedia.org/wiki/Erik_Vlaminck,