Metriaclima zebra OB-wijfje

Metriaclima zebra (marmelade cat)
De mannetjes met het gevlekte patroon worden in de handel ook marmelade cats genoemd en i.p.v. oranje is bij de mannetjes de grondkleur blauwachtig. Waar de OB-vorm bij de wijfjes heel gewoon is, zijn marmelade-mannetjes vrij zeldzaam.

Metriaclima zebra O-vorm
Binnen sommige populaties vertonen een aantal wijfjes een bijna uniforme oranje kleur. Deze vorm is ook minder courant en niet te verwarren met Metriaclima estherae van de oostkust.

Metriaclima zebra heeft een groot verspreidingsgebied in het Malawi meer, alsook een groot aantal lokale kleurvarianten. Een opsomming maken van al deze kleurvarianten is haast onmogelijk en gedoemd om onvolledig te zijn. Daarenboven komen binnen dezelfde populatie dikwijls ook verschillende kleurvormen voor, een verschijnsel dat in de wetenschap als genetisch polymorfisme bekend staat. Naast de normale BB-vorm (blue and black vertical bars) vertonen een minderheid van de dieren binnen sommige populaties het OB-patroon (orange blotch) of het O-patroon (orange).

Metriaclima estherae was lang bekend in de liefhebberij als "Pseudotropheus Rode Zebra". De dieren zijn uitsluitend bekend van de oostkust van het meer, vnl. van Minos Reef (Mozambique), waar de oranjerode kleur van de wijfjes ook het felst is.

De mannetjes van Metriaclima estherae zijn lichtend blauw en vertonen oranje vlekjes in het achterste deel van de rugvin.

Cynotilapia sp. "afra mara”

Deze variant van Cynotilapia afra is beperkt tot de kust van Mozambique, bij Mara Point. Schijnbaar leven er op deze locatie twee populaties dicht bij elkaar, waarvan de éne een witte rand heeft op de rugvin en de andere een oranje. Dit is de variant met de oranje zoom

De soort wordt op verschillende andere plaatsen langs de oostkust gevonden, tot ver in Mozambique. De vorm van het lichaam, zowel als de stompe snuit en het steil oplopend voorhoofd, zijn vrijwel identiek aan Melanochromis auratus. Relatief kleine muil en onderkaak iets korter dan bovenkaak. Wijfjes, alsook jonge dieren, zijn oranjegeel gekleurd, met onduidelijke sporen van twee donkere lengtebanden op het lichaam.

Genyochromis mento wordt zowat over het gehele meer voor en heeft de aparte gewoonte om zich te voeden met schubben en stukken vin van andere cichliden. Wanneer je cichliden in het meer aantreft met een stuk uit de vinnen, dan hebben die waarschijnlijk G. mento op bezoek gehad. Deze mbuna heeft ook meerdere kleurvormen (als Metriaclima zebra e.a.). Deze is de oranje-blotch-vorm (OB)

Het mannetje van Melanochromis parallelus lijkt qua kleur en tekening erg op het mannetje van Melanochromis auratus

Melanochromis parallelus wordt ook wel “witte auratus” genoemd omwille van zijn gelijkenis met M. auratus, maar dan in een zwart-witte uitvoering. De soort werd aangetroffen langs de rotskust in het noordwesten van het meer, van Mpanga Rocks tot Nkhata Bay, alsook rond Likoma en Chisumulu eiland. Langs de oostkust komt M. parallelus voor van Manda (Tanzania) tot Mara Point (Mozambique). De foto toont hier het wijfje