Labidochromis mylodon

Eén van de inheemse benamingen voor deze soort is "Chigumbuli", wat evenveel betekent als een "slim persoon". Deze naam danken ze aan hun behendigheid om de sleepnetten te vermijden door in het zand te duiken. Dominante mannetjes krijgen een prachtkleed van blauwgroen en zwarte tinten.

Pseudotropheus sp. “burrower”
Deze kleinblijvende blauwe mbuna leeft bij de Malari eilanden en de naburige Chidunga Rocks. Lijkt een beetje op Pseudotropheus socolofi, maar is iets hoger van lichaamsvorm.

Alle gekende populaties van deze kleurrijke soort leven in Lake Malawi National Park, zodat ze door hun verspreiding beschermd worden. De mannetjes komen meestal voor op 10 m diepte of lager en leven solitair.

Protomelas fenestratus lijkt oppervlakkig veel op een lokale variant van Protomelas taeniolatus, maar beide gedragen zich heel verschillend. P. fenestratus heeft de aparte gewoonte om zijn voedsel uit de zandbodem te blazen. Je kan ze op die manier voortdurend bezig zien in hun biotoop.

Sommige individuen van Protomelas fenestratus (mannetjes) zijn wel kleurrijker

Pseudotropheus sp. “msobo”

Sinds een aantal jaren zijn enkele varianten van de Tanzaniaanse kusten onder de handelsnaam Pseudotropheus “msobo”. Het afgebeelde dier is een mannetje van de "magunga"-variant; de bijbehorende wijfjes zijn oranjegeel van kleur.

Astatotilapia calliptera is nu niet direct een kleurrijke soort. Hij heeft niet direct een voorkeur voor een bepaald biotoop, maar wordt toch meestal aangetroffen op plaatsen waar de bodem bedekt is met Vallisneria of plaatsen waar riet bescherming biedt.

Tramitichromis-soorten zijn verwant aan Lethrinops-soorten, maar onderscheiden zich vnl. in de vorm van de kaken. Ze leven bij voorkeur boven modderige bodems , op zoek naar wormen en ander zachtschalig voer.

Lethrinops microstoma voedt zich in zijn biotoop met voer dat hij uit de zandbodem filtert alsook met plankton uit het vrije water.

Petrotilapia sp. “retrognathus”

Petrotilapia “retrognathus” komt tevens op Chisumulu eiland voor, maar is ook bekend van Taiwan Reef, enkele km ten noorden van Chisumulu.

Melanochromis perileucos
Melanochromis perileucos was lange tijd bekend onder de handelsnaam Melanochromis sp. “black-white johannii”. De soort komt uitsluitend voor op enkele plaatsen bij Likoma eiland. De twee baltsende dieren zijn mannetjes.

Melanochromis cyaneorhabdos
Melanochromis cyaneorhabdos was voorheen bekend onder de handelsnaam Melanochromis sp. “maingano”, verwijzende naar de vindplaats. Enkel rond het kleine eilandje Maingano, in het noordwesten van Likoma eiland en langs de kust bij Membe komt deze mbuna voor. Het aparte aan deze op “johannii” lijkende soort is, dat zowel de jonge dieren, als de volwassen mannetjes en wijfjes blauw gekleurd zijn.

Het afgebeelde dier is het mannetje van Melanochromis interruptus dat haast identiek is aan het mannetje van Melanochromis johannii.

Melanochromis interruptus
Melanochromis interruptus wordt ook wel de “chisumulu johannii” genoemd vanwege zijn gelijkenis met Melanochromis johannii. De soort komt normaal enkel rond Chisumulu eiland voor maar is op enkele andere locaties toevallig vrijgelaten met de gevolgen van faunavervalsing op Likoma eiland, bij Nkhata Bay en Thumbi Island West. De foto hierbij toont het wijfje.

Pseudotropheus heteropictus
Het mannetje van Pseudotropheus heteropictus is blauw gekleurd met onduidelijke dwarsbanden op het lichaam.

Pseudotropheus heteropictus
Pseudotropheus heteropictus werd ook onder de handelsnaam Pseudotropheus “newsi” verhandeld. Hij komt uitsluitend voor bij Chisumulu eiland. Op de foto het oranjegeel gekleurde wijfje met jongen in de muil

Petrotilapia sp. “orange pelvic”

Het kenmerk van deze soort zijn de oranje buikvinnen. Deze soort is uitsluitend van Chisumulu eiland bekend en leeft in sedimentvrije zones die aan golfslag zijn blootgesteld.

foto H. Prosje
Erg afwijkend van de meeste haplochromiden zijn de sterk zijdelings samengedrukte kop en het eigenaardige kopprofiel, waarvan het bovenste deel convex is tot aan de ogen om dan steil naar de snuit af te hellen. A. christyi is een rover waarvan de typische jachtmethode is de prooi te fixeren met één oog. Hij laat zich daartoe op zijn flank kantelen. Dan laat hij zich langzaam en bewegingloos zakken maar steeds met zijn prooi in het vizier. Op deze manier tracht hij zijn prooi zo dicht mogelijk te benaderen. Indien hij in zijn opzet slaagt, slaat de rover met een zijwaartse slag van de muil toe.