Leren leven met cvs en fm

Leren leven met cvs en fm
(CVS = chronisch vermoeidheidssyndroom)
(Fm = fibromyalgie of spieraandoening)

Als de dag dat het allemaal begon kan ik het me nog herinneren.
De vermoedheid sloeg als een bom in men leven
en kreeg veel op men pad dat me deed verhinderen
mensen lief, wat gebeurde er met me..wat werd me hier gegeven ?

Maanden van onderzoeken in het ziekenhuis.
Maanden van links naar rechts lopen van artsje hier en artsje daar.
Heel veel liggende in men ziekenhuisbed staande toen bij me thuis.
Het was wel of dat ik niet meer leefde, niets leek me meer klaar.

Alles om me heen was precies zo onecht.
Alles om me heen was zwaar om dragen.
Alles om me heen was niet meer perfect.
Alles om me heen..ik leefde als een kasplantje...dagen en nachten.

Men bed kon ik niet meer uitkomen
ja enkel om me te laten behelpen om in men rolstoel te gaan
want op men benen kon ik niet meer staan.
Weg waren ineens al men toekomstdromen.

Buitenhuis gaan
dat was buiten mijn bestaan.
Binnen leven
en dan nog...enkel men bed kon me rust geven.

Jaren loop ik al met deze medische aandoeningen in men bestaan.
Soms weet ik nog niet goed hoe er met om te gaan.
Binnenshuis kan ik nu wel wat presteren.
Doch om buitenshuis te komen,
dat , ja dat moet ik terug leren.

Door jaren van binnen te hebben geweest,
kwam dat waar ik had om gevreesd.
"Angst".
Angst om alleen te zijn.
Angst om alle dagen in vermoeidheid en te leven met pijn.
Angst om dat ik niet meer in de maatschappij mee kon gaan.
Angst dat men vrienden me gingen laten vallen en me niet meer zagen staan.

En dat is gebeurd,
men, zogezegde vrienden, ze keken niet meer naar mij.
Hierom heb ik heel lang getreurd,
maar gelukkig is dat nu voorbij.

Doch hoop ik nog te mogen vinden
in men hudige leven
echte oprechte vrienden
die me aanvaarden zoals ik ben
en van uit vriendschap om me geven.

Want leven met FM of CVS
het is een verdomde zware les.
Een les die je elke dag moet doorstaan.
En ondanks alles hou ik moed
en wil ik me niet laten gaan,
dat vind ik al goed.

Maar, hopend op ooit terug een vriendenkring te mogen kennen,
elkander enkel met vriendschap te mogen verwennen,
daar blijf ik nog van dromen,
en hopend dat die ooit uit mag komen.