BEGRIP.
Een havik
Werd verliefd
Op een duif
En samen
Gaven ze een fuif
Maar de vrienden
Van de havik
Waren gekomen
En ze hadden
Zijn duifje meegenomen …
Je kan houden
Van wie je wil,
Maar daar staat niet
Iedereen bij stil …
DROOGTE.
De natuur trekt langzaam maar zelfverzekerd een nieuw kleedje aan.
Jonge blaadjes in eindeloze pastelkleurtjes springen welgezind uit hun knopjes.
Het verse leven zet ook de vogeltjes aan tot nog meer levenslust.
De natuur wordt stilaan omgetoverd tot een professioneel kwetterend verhaal in diverse toonaarden en –hoogtes.
De ei-maand moet nog komen en toch…
Heeft de natuur zichzelf nog helemaal in de hand?
Vanmiddag neemt de weerman zelfs het woord “de grote droogte” in de mond.
Hij likt even iets nadrukkelijker aan zijn lippen als hij het heeft uitgesproken.
Onbewust? Wie zal het zeggen?
Reeds 23 dagen is er geen regen meer gevallen.
En de vooruitzichten voor volgende week zijn somber.
Althans voor degenen die hopen op een frisse en noodzakelijke regenbui.
In deze tijd waar (bijna) alles te koop is, wordt er te weinig geluisterd en gekeken naar de tekenen van onze grote voedster, moeder-aarde.
In de tuin staan enkele jonge bomen te pronken.
Recht op, trots geheven kruin.
Dichte, groene bladeren massa.
Maar als je dichterbij komt, dan zie je dat de zich ontwikkelende blaadjes slapjes aan hun takje hangen. Net nog getuigend van een nieuwe lente, maar gehuld in een ietwat moedeloos - ogend jasje…
De voorbije wintermaanden hebben veel nattigheid gebracht.
Hebben het grondwaterpeil weerom op een aanvaardbaar niveau getild.
Hierdoor kan de lente ongestoord en onverstoord de energiebron aanspreken om de jaarlijks weerkerende groei te bestendigen.
De blaadjes zijn echter de stille getuigen dat ook externe voeding, lees regenbesproeiing, een vereiste is om een harmonieuze ontwikkeling te verwezenlijken.
Is dat zo ook niet met ons, mensen, bedenk ik net?
Een “gezonde” mens heeft benevens zijn eigen koesterend hart ook nood aan externe “bestuiving”. Een welgemeend compliment, een positieve reactie, een zachte glimlach…
Iedere ketting dient op tijd en stond gesmeerd te worden.
Zo ook de ketting van het hart, de motor van het leven…
Onlangs hoorde ik iemand vertellen dat de geest immer jong blijft.
Zo heb ik het zelf nog nooit bezien, maar het lijkt me alleszins een te overwegen denkpiste.
En, mits de nodige bestuiving, zie ik die gedachte wellicht wel zitten.
Als die droogte ooit maar niet te lang blijft duren…
LIEFHEBBER.
Ik begrijp de amateur
Die zich kampioen waant
Zich tussen Merckx en Coppi
Een weg naar de zege baant
De liefhebber die op de duur
In opperste betrachting één wordt
Met de helden van het eerste uur
Van zijn favoriete sport
Ik begrijp de zwoegende amateur
Die tenslotte vermoeid slapen gaat
Zonder dat er naast zijn bed of deur
Een bloementuil of gouden beker staat
De amateur die zachtjes droomt
In het diepst van zijn supporter-zijn geniet
Omdat hij in zijn kloppend hart
Zich op het podium naast de winnaar ziet…
OVERPEINZING.
De aanvaarding van het zijn
Van het beleven
Is alvast een begin
In de eindeloze zoektocht
Naar de essentie van het leven
Naar de zin
Berusten is ondergaan
Om te evolueren dient men
Handen in elkander te slaan
Hopen, geloven en dromen
Werken om hetgeen je verlangt
Doen uit te komen
Resulteren in zinvol vertrouwen
In harten wollig samenvouwen
Als je wacht op wie je wordt
Schiet je drang naar evolutie
Hopeloos te kort
Als je enkel wacht
Op wat komen gaat
Is op de duur alleen nog fatalisme
Je overblijvende maat
Als alles toch
In de sterren staat geschreven
Waar is dan de zin
Van ons zijn gebleven?
Leven is durven bouwen
Op zelf- en op andermans vertrouwen
Liefde is veel ruimer dan enkel emotie
Neemt ook van het verstand meer dan een portie notie
Zorg daarom dat je je eigen toekomst niet vergeet
Als je in stilte wacht op het gevoel dat Liefde heet!…
R E L A T I E .
In ’n relatie
moet muziek zitten …
Do re mi fa sol
la si
Re la si …
DE HAAN VAN DE BUREN.
De schrale haan, ik zeg het met een lach
Te stok om nog stijf te kunnen wippen
Kreeg op zijn oude, versleten dag
Gezelschap van 2 stevige, donker kippen
Stuntelig en met veel houterig omhaal
Bereidde hij hen een arrogant onthaal
Zelf dromend van een aangenaam cadeautje
Een stomend – heet – naai – triootje
De zwarte dames, protserig jong en strak
Keken meewarig naar de oude haan in het vak
Zagen in zijn ogen de gloed der jonge jaren
Onstuimige wil om hen beiden te bevaren
Gelijkmatig schudden zij meerdere keren
Hun kippenkop met gekamde veren
Zet het uit je hoofd dat je ons zal naaien
Hooguit dulden wij dat je voor ons mag kraaien!
Sindsdien slapen wij met onze ramen dicht
Want de burenhaan kraait als een overjarig wicht
Soms denk ik, het speelt wellicht in zijn gedachten
Dat op een keertje de dames toch naar hem zullen smachten
Tenzij, en dat ligt misschien wel in de lijn
Dat de zwarte dames “voor de kippetjes” zijn
Dat zij geen behoefte hebben aan een haan
En als lesbisch kippenduo door het leven gaan…
Gemis.
GEMIS.
Waarom komt zo vaak pas het gemis
Als een ander er niet meer is
Waarom, het is bij leven toch geen fout
Te laten voelen dat je van een ander houdt
Besef ten volle dat het gemis begint
Vanaf het moment dat je een ander bemint
Maar weet dat je het minnen niet moet laten
Want wie écht mint, wordt nooit verlaten
Gemis en liefde gaan hand in hand
Soms moeilijk voor ons klein verstand
En geen enkele vorm van gemis
Haalt het van liefde die eeuwig is!...
LIJKEN.
Vader zaliger was een voudig man
Je kon hem werkelijk alles vragen
Vaak antwoordde hij met een kwinkslag dan
Toen noemde ik dat soms wel eens “zagen”
Hij kon eindeloos de dingen eren
Op zijn lippen spelenderwijs een lach
Hij was een kei in relativeren
En dit tot op zijn allerlaatste dag
Mijn vader is al jaren niet meer hier
Laatst zei iemand dat ik fel op hem lijk
En al was dat tussen 2 potten bier
Ik was glunderend de koning te rijk!
Spreken
SPREKEN.
Het lijf
kan soms
de mooiste dingen
zeggen
Vooral
als je je
er bij neer kan
leggen
Vannacht dans ik
De sterren van de hemel
Ik de jongen zonder
Het gevoel in de benen
Met jou dicht aan mijn zij
Het gemoed lieflijk verward
Delen we, als is ’t de grootste lekkernij :
De liefde van mijn hart
Vannacht dansen wij
In opperste harmonie
Op het ritme der sterren :
De slow der nostalgie
Jaren
JAREN.
Grijze haren
Witte haren
Kletskop
Vechten
Tegen de jaren
Levert niets op !
WonderReclame
Ik zag de wolken dampend hijgen
Ze krompen van de ijzige kou
Dacht verwonderd in mijn eigen
Hoe kan in hemelsnaam zoiets nou?
Ik vluchtte hals over kop naar binnen
Zette het ijlings op een lopen
Raakte bijna zelfs even van mijn zinnen
Tot ik de reden zag : onze frigo stond open!
Behoedzaam deed ik het deurtje dicht
En meteen veranderde buiten het licht
Wolken zweefden weer zorgeloos als voordien
En onze frigo, wel die krijgt van mij een twaalf op tien!
1 reactie op dit bericht
!!!!
Michelly