Onze parochiegemeenschap neemt afscheid van Mil Verwaest, weduwnaar van Mieke Stessens.

Mil Verwaest werd geboren in Retie op 14 november 1931 en stierf in Turnhout op 2 januari 2014, gesterkt door het Heilig Sacrament van de Zieken. Hij was erevoorzitter van het zangkoor De Gregorianen.

De plechtige uitvaartdienst heeft plaats op zaterdag 11 januari om 11.30 uur in de Sint-Martinuskerk.

De gebedswake wordt gehouden op vrijdag 10 januari na de mis van 18.30 uur.

Onze parochiegemeenschap neemt afscheid van Louis Van den Eynde, pater Oblaat.

Louis Van den Eynde werd geboren in Retie op 3 februari 1921 en stierf in Geel op 1 januari 2014, gesterkt door de Ziekenzalving.

Hij legde zijn eerste geloften af te Korbeek-Lo in 1940 en werd priester gewijd te Velaines in juli 1945. Van 1947 tot 1976 werkte hij in Transvaal, Zuid-Afrika, als missionaris. Hij was nadien hulppriester in Beerzel (Putte) en tot 1997 pastoor in Geel-Ten Aart.

De plechtige uitvaartdienst heeft plaats op woensdag 8 januari 2014 om 11 uur in de Sint-Martinuskerk.

Op zondag 19 januari is er om 14.30 uur een plechtige doopviering in de Sint-Martinuskerk.

Op dinsdag 7 januari 2014 is er van 20 uur tot 21.30 uur op de pastorie, Markt 8, een samenkomst voor de ouders die hun kindje willen laten dopen. Van harte welkom!

Onze parochiegemeenschap neemt afscheid van René Slegers, echtgenoot van Florentina Claessen.

René Slegers werd geboren in Retie op 26 juni 1933 en stierf in Turnhout op 28 december 2013, gesterkt door het Heilig Sacrament van de Zieken. René was lid van het ACV en van Ziekenzorg.

De plechtige uitvaartdienst heeft plaats op maandag 6 januari 2014 om 10 uur in de Sint-Martinuskerk.

De gebedswake wordt gehouden op zaterdag 4 januari 2014 na de mis van 16.30 uur.

In een terugblik op 2013, handelt GEERT DE KERPEL, hoofdredacteur van Tertio, over de historische verkiezing van paus Franciscus.

'Hij is de eerste Zuid-Amerikaanse paus, de eerste jezuïet, de eerste opvolger van Petrus ooit die de naam Franciscus aannam. Sindsdien zijn we getuige van de ene opvallende beslissing na de andere van deze paus ‘van het einde van de wereld’. Maar meer nog vallen vooral Franciscus’ ontwapenend eenvoudige en bijzonder hartelijke stijl op in woord en daad. Er lijkt een nieuwe wind door de Kerk te waaien die ook de massamedia meer en meer oppikken. Zijn eerste exhortatie Evangelii Gaudium leest als een veelbelovende programmaverklaring. '

Wij bidden God,

dat wij nooit de hoop verliezen.

Wat er ook gebeurt,

U vangt ons op.

Wij weten niet wanneer,

wij weten niet waarom en hoe,

maar U bent, U komt.

De eeuwen door

hebben mensen voortgeleefd

van deze hoop.

U laat u zien

in elk mensenkind geboren.

Wij hebben U gezien

in Hem

die wij bij name noemen,

Jezus, onze Heer.

Hij heeft U verwacht

met alles wat er in Hem was.

Met Hem wachten wij

en bidden,

dat wij U vinden mogen

midden onder ons.

(Woorden om te bidden in de winter, Kerk&Wereld)

Onze parochiegemeenschap neemt afscheid van Lydia Blockx, echtgenote van Johan Wuyts.

Lydia Blockx werd geboren in Turnhout op 1 juli 1961 en stierf in Turnhout op 24 december 2013.

De plechtige uitvaartdienst heeft plaats op maandag 30 december om 10 uur in de Sint-Martinuskerk.

De avondwake wordt gehouden op zaterdag 28 december na de mis van 16.30 uur.

Antwerpen, 19 december 2013

‘Met Kerstmis: binnen of buiten’

Goede vrienden,

Stel je even voor. Op een koude winteravond loop je langs een kerststal op het marktplein. Je bent alleen en je bent gehaast. Ze wachten op je. Je bent wel moe, maar nog helemaal nuchter. Je blijft even staan om te kijken naar de kerststal. Wat je ziet, trekt plots heel je aandacht. Terwijl je kijkt naar het beeld van Jezus in de kribbe, komt er beweging in zijn kleine lichaam. Eerst bewegen zijn armpjes, dan zijn beentjes en dan zijn hoofdje. Zelfs zijn oogjes gaan open. Tegen de vrieslucht komen wolkjes warme adem uit zijn mondje. Het is een levend kind dat naar je kijkt!  Neen, je hebt niet gedronken. Wat nu? Kan je nu nog doorstappen? Kan je dat kindje zomaar laten liggen? Wie neemt het mee? En waarheen?

Misschien neemt een Chiro-leidster het kind van de kribbe mee naar het jeugdlokaal, waar de leiderskring vergadering houdt. Misschien neemt een cipier het mee naar de gevangenis, waar een warme ontvangstruimte is. Misschien neemt een student het mee naar zijn kot, waar tussen de rommel een gezellige bank staat. Misschien neemt een drinkebroer het mee naar zijn stamcafé, waar een gezellig sfeertje hangt. Misschien neemt een moslim het mee naar de moskee, want daar is meer volk 's avonds. Misschien neemt een nette dame het mee naar haar mooie appartement, waar de kamer van de kinderen al jaren leeg staat. Misschien neemt een politieman het mee naar zijn wijkkantoor, want daar is de hele nacht permanentie.

Misschien neemt een verpleegster het mee naar de spoeddienst van het ziekenhuis, want daar dragen ze in de kersttijd wel vaker verrassende personen binnen. Misschien…. neem jij het mee, want je bent ook naar ergens onderweg. Zoveel is zeker: ze zullen opkijken wanneer je binnenkomt met dat levende kerstekind in je handen! De nacht zal anders verlopen dan jij en zij hadden gedacht.  

Van het kerstekind zelf valt overigens weinig te vrezen. Het is gezond en vooral: het voelt zich overal goed. Met een beetje warmte en vriendschap is het al tevreden. Het heeft enkel een kleine afwijking aan het oog: het ziet overal broers en zussen! Volgens een andere diagnose heeft het een genetische afwijking aan het hart. Zodra het mensen ziet, denkt het dat ze familie zijn. Later zal Hem dat nog parten spelen. Dan zal Hij spreken over zijn Vader en onze Vader, tot mensen er niet meer wijs uit raken. Van wie is Hij nu en wat heeft Hij met ons te maken? Hoe kan je nu overal thuis zijn en overal familie hebben?

Met Kerstmis begint voor Jezus de eerste confrontatie tussen 'binnen' en 'buiten', tussen 'aanvaarden' en 'afstoten'. Heel zijn leven zal tussen beide bewegingen verlopen. Uiteindelijk zal zijn leven er zelfs op vastlopen. Op Kerstdag lezen we uit de Proloog van het Evangelie van Johannes: "Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet.  Aan allen echter die Hem wel aanvaardden, aan hen die in zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden" (Joh. 1,11-12). Waar Jezus welkom is, begint alles anders te verlopen, al is het midden in de nacht.

Wat is mijn kerstwens? Dat het kerstekind dit jaar tot leven mag komen in de kribbe waar je langs komt. Een levend kind kan je immers niet zomaar laten liggen. Vooral niet wanneer je nog nuchter bent.

Zalig en gelukkig Kerstfeest!

+ Johan Bonny

Bisschop van Antwerpen