Nevels hingen nog over de torens van Postel, toen 34 Norbertuspelgrims op zaterdag 9 september de Marcelcar van Marc opstapten. Einddoel: de torens van Xanten. Ad zorgde er met grote efficiëntie voor dat niemand in Postel achtergelaten werd. Het was duidelijk: het praktisch verloop van de hele dag was in goede handen. Met het mooie reisgebed van pater Nicolaas was het een prima start en een andere Marcel zorgde voor boeiende info over de Postelse materiële en geestelijke zorg doorheen de eeuwen, in vele parochies van de Noord-Brabantse regio,diewedoorkruisten.

Al vlug bemerkten we Gennep op een wegwijzer, de plek waar de adellijke familie van Gennep resideerde, waarvan Norbertus een telg was. In de verte doemden de twee torens van de basiliek op. Even later kuierden we over de Markt van een alleraardigst stadje, langs de Norbertusfontein, naar het schaduwrijke terras van Dalmatien voor een koffietje of een theetje.

In het StiftsMuseum konden we een rijke collectie (kunst)voorwerpen uit de geschiedenis van Xanten bewonderen. En dan naar de Sint-Victorsbasiliek voor de pelgrimsmis. We mochten plaatsnemen in het koor, met zicht op het hoofaltaar. Pater Nicolaas en diaken Jurgen gingen voor, Judith bespeelde het orgel, allen zongen en baden intens in deze Norbertusmis. Enkele minuten stilte in zijn cel én het Salve Regina, volgden. En dan konden we ons wijden aan meer wereldse geneugten: een stevige en gezellige maaltijd in restaurant Dalmatien.

’s Namiddags loodsten twee gidsen ons door de geschiedenis van stadje en basiliek. Ze maakten nog duidelijker wat we vanaf de eerste stappen in de straten van Xanten beseften: Xanten, een klein stadje met een groot verleden. Op de terugreis bedankte pater Nicolaas al degenen die geholpen hadden aan de voorbereiding en het vlotte verloop van de dag zelf, én alle medepelgrims. En uiteraard ging er ook heel veel dank van hen naar pater Nicolaas.

Een prachtige dag!

Een homilie in Xanten

In zijn homilie tijdens de eucharistieviering in het koor van de basiliek van Xanten, typeerde pater Nicolaas, de H. Norbertus als een zoeker naar God. In Xanten begint Norbertus’ zoektocht in een veranderende tijd. Zijn ook wij geen zoekenden in een sterk veranderende tijd?

Uit de zaligsprekingen in de lezing, haalde pater Nicolaas er drie aan, die Norbertus zeker kenmerkten maar die ‘van de edelman een bedelman maakten’. Hij wilde arm van geest zijn, zich bevrijden van het materiële. Hij was barmhartig, mild en blijmoedig, hij wordt wel eens de vredesengel genoemd. Hij werd vervolgd en bespot omwille van Jezus’ navolging, omdat hij een pure beleving van het evangelie nastreefde, net zoals de eerste christenen. Omdat hij in enkele bestaande religieuze gemeenschappen geen steun vond, vaak alleen maar spot en uitsluiting, stichtte hij in 1120 een eigen gemeenschap, die de kloosterregel van Sint-Augustinus volgde. Niet verwonderlijk omdat er treffende gelijkenissen zijn tussen Augustinus en Norbertus in hun leven en zoektocht naar God. Beiden lieten een materialistisch leven achter zich en kozen voor een geestelijk leven van gebed en onthechting. Pater Nicolaas besloot: ‘Mogen ook wij allen, één van hart en één van ziel onze weg naar God voortzetten. Daarbij kunnen we steunen en rusten op de schouders van reuzen als Norbertus en Augustinus, ons door God gegeven’. 

-------------------

De Abdijkring van Postel is een gemeenschap van mensen die in geestelijke verbondenheid met de Abdijgemeenschap van Postel willen leven door deelname aan eucharistie en gebedsdiensten, door te delen in de spiritualiteit van Norbertus en Augustinus en door vrijwillige dienstbaarheid. Twee keer per jaar is er een Ontmoetingsdag in Postel, om de 2 jaar een bezoek aan een ‘Norbertijnse plek’, met tussendoor ook enkele Spiritualiteitszaterdagen zoals op 25 november e.k. over ‘De spiritualiteit van Sint-Norbertus’. Wie kennis wil maken met de Abdijkring van Postel, kan contact opnemen met Pater Nicolaas: nicolaasgorts@hotmail.com of 0495 52 46 54