Er tussen uit...

De laatste afspraken voor de aanwerving van een nieuwe 'leidinggevende kok' zijn gemaakt. Een aanwerving in drie stappen. Uit de 11 kandidaten werden er 7 weerhouden bij lezing van hun CV. Van die 7 zijn er 2 die al werk gevonden hebben. De 5 anderen worden een eerste maal uitgenodigd op 17 maart voor een interview en een test. Wie daar slaagt, gaat naar een test 'leiderschap'. En wie daar scoort, ontmoeten we nog een laatste keer, waarna we beslissen wie onze kandidaat is.
We kiezen voor een wat langere procedure omdat we echt een goede medewerker willen. Een goede kok is een must voor Massembre ! Hij of zij is immers verantwoordelijk voor één van de belangrijkste items in ons centrum: het moet lekker zijn ! Daarnaast is een ploegspeler onontbeerlijk: binnen zijn eigen groep, maar ook in relatie met de andere diensten. Als we niet perfect kunnen samenwerken, vallen we bij de klanten binnen de kortste keren door de mand.
En we willen de algemene teneur van 90 % tevredenheid van onze klanten ten allen prijze bewaren... 

Er is al een weekendje krokusvakantie om.. zo rap gaat dat !
Eén logementsgebouw is bezet door families met hun kinderen, en de andere gebouwen door Kazou, de jeugddienst van CM. Die organiseren in Massembre hun monitorenvorming. Momenteel logeert hier verbond Limburg (113 pers.), Kazou nationaal (71 pers.), Boomerang (17 pers.), verbond Leuven (88 pers.): dat zijn opleidingen tot monitor. De meesten van die monitoren begeleiden in de grote vakantie de kampen van Kazou; een goede opleiding is dus zeker meegenomen. Leuven organiseert hier een kindervakantie (105 pers.); de monitoren in opleiding kunnen al eens uittesten om een groep kinderen te begeleiden... mooi voorproefje voor juli- augustus !
Om maar te zeggen dat Massembre weer op volle toeren draait. Alle hens (personeel) aan dek. Na een wat rustiger periode is het weer één en al inzet. De meeste personeelsleden zijn er daarenboven echt niet rouwig om dat ze terug mogen beginnen werken !
 

Tof weekendje achter de rug. Naast nog een aantal andere klanten, beleefden we een fijn weekend met onze weekend vrijwilligers. De sfeer zat vanaf de eerste minuut goed. Ik licht gewoonlijk op vrijdagavond de situatie van Massembre toe: overnachtingscijfers, voorlopige jaarrekening, evaluaties klanten, toekomstplannen, realisaties, ...
In een voortdurend evoluerend en expansief centrum is dat natuurlijk interessant. Zeker als je als vrijwilliger mee je steentje kan bijdragen aan de toekomst van Massembre. Waarvoor dank.
Zaterdagmorgen nog een vergadering over themaweekends en verzekeringen; daarna hét werfbezoek (zie foto) met de hele bende. Waar staan we met d ebouw van het nieuwe restaurant, keuken en bar ! 
Uiteraard werd er verder veel bijgepraat; we zien mekaar immers samen maar één keer per jaar...
Een natje en een droogje, twee vergaderingen, twee wandelingen, een brouwerijbezoek met degustatie, ... Heerlijk. Overigens zijn er twee nieuwe wandelgidsen bijgekomen ! Fijn zo ! 

Geef mij toch maar wat kou, droog en zonnig weer... Maar goed, dit is België en kiezen kan je toch niet.
Zoals elke vrijdag was er werfvergadering vorige week (het was al onze 40ste vergadering...). Eén voor één passeerden de onderaannemers voor de binnenafwerking: HVAC, dak, diepvriezers, keuken, elektriciteit, luchtkoeling, meubelmaker, ramen, deuren, .... Op basis van deze informatie én op basis van de verletdagen gaat de aannemer tegen vrijdag een nieuwe planning opmaken.
Morgen heb ik een afspraak op het Secretariaat Generaal voor Toerisme om het eerste deel van het lopende dossier in te dienen. Dan krijgen we normaliter de subsidies voor dat project uitbetaald. Maar tegelijkertijd dienen we ook een nieuw dossier in: de receptie komt in de ex-keuken, het centraal gebouw wordt afgebroken, de parking wordt verplaatst en de omgeving wordt heraangelegd.
Plannen genoeg dus !

Vannacht tot -19°. Ongelooflijk. We houden ons hart vast tegen dat het dooit, want enkele frisse lekken zullen we wel hebben.
Juist deze week wordt onze hoog- en laagspanningscabine vervangen en is er dus geen elektriciteit. Met enkele noodgroepen proberen we het hoogstnoodzakelijke te verwarmen. De mazout in de noodgroep is al eens bevroren (dus helemaal geen elektriciteit meer) en vanmorgen vielen we zonder water. We pompen ons water zelf op, dus ook dat vraagt elektricteit. Normaliter moesten we een week toekomen met het volume in de watertoren; vermoedelijk is er ergens een lek. Uiteraard zullen we dat maar alleen weten als het begint te dooien.
Aan de receptie werken we met jassen aan, elk naast een elektrisch blazertje, handenwrijvend, koffie drinkend, ...; we doen het hoogstnoodzaklijke en tegen de middag gaan we dan bibberend naar huis. De mannen van het onderhoud lopen zich af en toe warm en proberen hier en daar toch wat te herstellen, te voorzien.... Het leven verandert gewoon bij zo'n koude.
Ook het bedrijf dat de nieuwe cabine inricht houdt het al heel de week vol: je moet het maar doen ! Deze namiddag wordt alles terug op het net aangesloten en hopen we terug water en elektriciteit te hebben. En dan is het bang wachten op de dooi.