De stilte nabij

Ik hou het toch wat stil bij mezelf; afscheid nemen van iemand die je mocht kennen, doet me altijd nadenken over mijn eigen leven en dat van mijn omgeving. Uiteraard denk je dan dat het leven aan een zijden draadje hangt.... maar ik denk toch vooral hoe ik momenteel leef: wat ik doe, met wie, hoe, ... Het doet me overigens deugd dat ik van mezelf kan zeggen: ik ben toch wel echt gelukkig.Misschien ben ik daarom niet angstig om dood te gaan; ik zou het wel spijtig vinden als het er snel zou aankomen, denk ik... maar ja, dan weet ik het niet meer...
Regenen, regenen, echt om triest te mogen zijn; gelukkig kleuren de bladeren schitterend dit jaar. Om van te genieten !








