de Rode zee

De vier edele waarheden

1. dukkha: de onvolkomenheid, onbevredigheid van het bestaan en het lijden.
2. samudaya: het lijden heeft een oorzaak, te weten onwetendheid. Deze uit zich weer in gehechtheid, begeerte en haat.
3. niradha: de oorzaak van het lijden kan woren opgeheven. Verlichting is mogelijk.
4. magga: de weg. Het achtvoudige pad, dat daarmee een weg is om het lijden te overstijgen en om het nirvana te ervaren.
   
   
   

   De vijf geloften (panchasila)

   1. Niet te doden (geweldloosheid);
   2. Niet te nemen wat niet gegeven wordt;
   3. Geen valse taal te gebruiken;
   4. Geen seksueel wangedrag;
   5. Geen gebruik van bedwelmende middelen.

• Boeddha leefde van 566 B.C tot 486 B.C (ofwel van 624 B.C tot 544 B.C afhankelijk van welke traditie je volgt). In beide gevallen ongeveer 500 jaar voor Christus.
• Hij was een prins die zijn welvaart opgaf, na het zien van een zieke mens, een oude mens, een dode, en uiteindelijk een monnik. Hij ging rondreizen, leren van spirituele meesters en uiteindelijk, toen bleek dat zij geen van allen hem konden leren wat de oplossing van het lijden was, ging hij jaren mediteren en zich uit hongeren. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat het lichaam ook zijn plek had en nam hij eten tot zich. Dit inzicht is bekend geworden als de weg van het midden. Niet te veel eten, afhankelijk zijn van de zintuigen. Maar wel genoeg tot je nemen om normaal te kunnen functioneren.
• Het Boeddhisme bestaat uit twee hoofd stromingen:

1. Hinayana: gebaseerd op de Pali-geschriften. De meest conservatieve stroming. De enige nog bestaande stroming hierbinnen is de Therevada. Hinayana betekent ‘klein voertuig’ – dus Therevada boeddhisten hebben de voorkeur aan de term Therevada.
2. Mahayana: gebaseerd op de Pali geschriften en alles wat zieners na Boeddha gevonden hebben. Een eclectisch boeddhisme dus. Bevat o.a. Tibetaans boeddhisme en Zen boeddhisme.

De Koolmees is in Europa zeer talrijk, hoewel de dichtheid soms kan variëren. Afhankelijk van het voedselaanbod wisselen jaren met enorme aantallen koolmezen elkaar af met jaren van betrekkelijke schaarste. Aan de andere kant is de sterfte erg groot. De meeste koolmezen gaan dood voor ze één jaar zijn. De meeste koolmezen zijn min of meer standvogels. Afhankelijk van het weer en voedselaanbod maken ze korte reizen, Zo houden die uit het hoge noorden een korte trek naar het zuiden. In de winter leven de mezen voornamelijk van zaden.

De Hagia Sophia  (turks) Ayasofya, (Grieks)Αγία Σοφία, \"heilige wijsheid\") is een moskee in de Turkse stad Instalbul. Het museum bevindt zich in het oude (Europese) stadscentrum, vlakbij de Blauwe Moskee, de hippodroom en het Sarnici-waterreservoir.

Het gebouw werd gebouwd als kathedraal van Constantinopel onder het Byzantijnse rijk. Een eerste kerk, uit de 4e eeuw van onze jaartelling, werd door brand verwoest, waarna onder keizer Justinianus het huidige gebouw, een centraalbouw, werd geconstrueerd (omstreeks 536).

De bouw ervan was van grote betekenis voor de Orthodoxe kerk en het Byzantijnse rijk en is het eerste voorbeeld van Byzantijnse architectuur. De Hagia Sophia was eeuwenlang de grootste kerk ter wereld. De kerk was zo rijk en kunstig versierd met ikonen, dat keizer Justinianus zou hebben uitgeroepen \"Salomo, ik heb je overtroffen!\" (Νενίκηκά σε Σολομών).

Na de verovering van Constantinopel door het Osmaanse Rijk onder Mehmet de tweede in1453 werd de Hagia Sophia een moskee. Hiervoor werd het gebouw voorzien van minaretten en werd het kruis op de centrale koepel vervangen door eenhalve maan. Binnenin werden 6 platen met de namen van Allah, Mohammed en de vier rechtgeleide kaliefen aangebracht. De Byzantijnse muurschilderingen mozaïeken werden eerst gedocumenteerd (o.a. nageschilderd) en daarna overschilderd. In 1934 werd de moskee door Kemal Mustafa Atatürk een seculier gebouw gemaakt en werd het een museum. Oude mozaïeken werden opnieuw zichtbaar gemaakt.

In 1985 werd het gebouw door UNESCO tot werelderfgoed verklaard, samen met andere gebouwen in Istanbul.

Camelia in volle bloei.