Dinsdag 16 september 2008
rust....
|
Op een dag komen we er wel.
uit Winnie de Poeh |
The four agreements
1. be impeccable with your word, speak with integrity and say only what you mean.
2. don’t take anything personally, nothing others do is because of you, it simply reflects their own life experiences and the training they received when they were children.
3. don’t make assumptions, find the courage to ask questions and express what you really want, communicate as clearly as you can, and don’t become attached to preconceived ideas of what should happen.
4. always do your best, then never second-guess yourself or look back with regret.
Het leven is een beetje zoals surfen. Ik heb geen idee hoe diep de zee is, waar de stroming me naar toe voert, hoe hoog de golven zullen zijn, of hoe krachtig de wind. Maar het water draagt me, en ik ga waar het me naartoe brengt. Ik zal onvermijdelijk af en toe van de plank vallen. En dat zal pijn doen. Maar ik weet ook dat ik er weer op zal klimmen en verder zal surfen….(Isabel Allende)...
ook al lijkt het gras elders groener, het is en blijft gewoon gras, dat elke week gemaaid moet worden en waarin onkruid groeit dat je moet uittrekken……
ik ben maar een stofje in de lucht... 
niet beroemd of berucht... 
een hoopje gevoelens... 
een bergje gedachten... 
een stukje leven... 
een beetje verstand....
ik ben maar een stofje in de lucht... niet beroemd of berucht... een hoopje gevoelens... een bergje gedachten... een stukje leven... een beetje verstand....Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zondag 14 september 2008
Ann Vansteenwinckel... zegt het zo mooi...
STILTE
| ||
In de stilte kom ik mezelf helemaal tegen.
De stilte geeft ruimte aan wat gehoord, gedacht, gevoeld wil worden.
Er is en er is en er is …
Gewaar zijn in stille eenvoud.
Ervaren van de onvoorspelbare uniekheid van elk moment.
Gefluister van sombere gedachten …
Geschreeuw van scherpe pijn …
Gebeuk van ongeduld, irritatie en weerstand …
Verleiding door gelukzalige blijdschap en verlangen naar meer …
Getouwtrek tussen lichamelijk ongemak en welbehagen …
En steeds weer opnieuw spreekt de stilte het woordeloze …
Tot alle stukjes zijn aangeraakt door opmerkzaamheid.
Nu eens kwetsbaar, dan weer krachtig,
Nu eens eenzaam, dan weer verbonden,
Lijden èn geluk in een nooit eindigende dans,
Welkom heten als vriend.
En in het stille zijn word ik weer héél.
In zijn in gewaar zijn laat wijsheid zich raken
En worden innerlijke rust en vrijheid geboren.
Steeds opnieuw en opnieuw …
En het eeuwige ‘zijn’ ontvouwt zich doorheen elke ervaring
Moment per moment
In al zijn majestueuze kracht, schoonheid en onuitsprekelijke volmaaktheid.
onverwacht in de stilte terechtgekomen...
geen plannen...
alleen zijn...
eenzaam en toch ook weer niet...
toelaten en tegelijk loslaten...
moeilijk en toch mooi...
geen muziek en geen gezelschap...
stilte....
Vrijdag 12 september 2008
monkey mind....
|
Maar oké… dat is toch ook een soort yin en yang… niet…? Ik beweeg als de slinger van een staande klok heen en weer… tussen verstand en gevoel… ingetogenheid en aandachttrekkerij… het zichtbare en het onzichtbare… het aardse en het bovennatuurlijke…. Nu eens in mezelf gekeerd, dan weer naar buiten gericht… Wanneer is er rust en evenwicht…? Niet als de slinger in het midden stilstaat… want dan zou de klok ophouden met tikken… Het evenwicht bestaat in de beweging zelf….
Laat mij dus maar gewoon slingeren… |
Donderdag 11 september 2008
Thich Nhat Hanh
|
|
Woensdag 10 september 2008
things....
Zondag 7 september 2008
Leven....
Leven als aaneenrijgen van ontmoetingen.
Parels vinden die spreken over wonder en verwondering.
Zilveren sterren zien in diepe wateren.
Weten dat het licht van het samenspel
zich breekt in warme kleuren.
Mensen ontmoeten van wie we zeker weten
dat we hen al heel lang kennen.
Beseffen dat zonder hen het leven niet volledig zou zijn
of niet intens genoeg.
Vertrouwen vorm zien krijgen.
De zekerheid kennen dat herkenning komt.
Plotseling en onverwachts
Leven is mijmeren.
Stilte niet openbreken.
Laten zijn wat is.
De dingen laten gebeuren.
De zekerheid van de eindeloze gang der dingen proeven.
Niets ontkrachten door hersenspinsels.
Inzien dat het zinloze tijdsverspilling is om zich af te vragen
Of zonder hen het leven anders verlopen was.
Weten dat alles is zoals het kan zijn.
Steeds dieper ademen in het nu.
Lucht en licht opnemen en uitblazen.
Verwondering voelen
om dit wederkerend onaanraakbaar, onbeheersbaar gebeuren.
Symbool staan voor leven in de tijd die gegeven werd.
Stilstaan bij die leegte.
In totaliteit zijn waar we zijn.
Het hier en nu omhelzen.
Zich laten omhelzen door het hiernamaals
Niet meegesleurd worden
niet door de hunkering naar méér tijd
niet door onvolkomenheid.
Zomaar de tijd en de volledigheid zelf zijn.
Daarin momenten proeven
die de smaak van vrede en geluk opwerpen.
De oprisping ervan laten samenvloeien
in dat ene moment waarin de kracht schuilt
Om met alles opnieuw te beginnen.
Een eindeloos zichzelf vernieuwend begin
waarin de onomkeerbaarheid van het bestaan aanvaard wordt
en het onherroepelijke ingeademd.
En dan ademen tot we opgenomen worden
in de energie van het oorspronkelijke
en onszelf tot weg zijn.
Eenmaal één baan geworden
reizen we van alfa naar omega.
Uit: jij bent gekomen om te blijven van claire vanden abbeele
Zaterdag 6 september 2008
broken wings...
Het keerpunt
is nooit
een plaatsnaam
een datum
een vrouw...
het is een ovale lijn
die ongemerkt
langzaam
maar onomkeerbaar
op een dag
alles anders laat lijken...
Stef Bos
Donderdag 4 september 2008
Piekermonster
Je bent in een touwtrek-gevecht met een monster.
Dat monster staat symbool voor alle negatieve omstandigheden, gedachten en gevoelens die jou teisteren.
Tussen jou en het monster is een bodemloze kuil, waar je in valt als je verliest.
Als je toegeeft aan je gedachten en gevoelens en de situatie niet te lijf gaat, verlies je immers de controle en zul je in de kuil vallen.
Maar hoe harder je trekt, hoe harder het monster trekt.
Hoe meer je probeert om te strijden, hoe zwaarder de strijd in feite wordt.
Het gaat er in dit geval dus om dat je het touw loslaat en niet dat je de strijd probeert te winnen.
Donderdag 4 september 2008
voor M...
Een kaarsje voor een vrouw die ik heel erg bewonder…
Het verleden bracht haar veel verdriet en pijn….
En toch blijft ze vooruit kijken en vechten voor een nieuw bestaan…
Ook al weet ze dat dit niet gemakkelijk zal gaan…
Haar doorzettingsvermogen, wil, durf, en ook haar tranen…
alle komen ze voorbij…
Voor mij is zij het voorbeeld waar ik naar opkijk…
Samen streven we naar een beter leven…
Mijn wens voor haar: een voorspoedige genezing,
zodat ze de hele ellende voor altijd achter zich kan laten...
Bedankt, mijn engel, voor de vriendschap en steun...
Woensdag 3 september 2008
HEBBEN - ZIJN
Ze stonden beiden op het bord geschreven:
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werkelijkheid, de andere schijn.
Hebben is niets, is oorlog, is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.
Hebben is hard, is lichaam, is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.
Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken
en daarheen langzaam worden opgelicht.
geschreven door Ed Hoornik
Dinsdag 2 september 2008
Manual for Climbing Mountains...
Dinsdag 2 september 2008
the Fifth Moutain
Dinsdag 2 september 2008
Paul Coelho
Maandag 1 september 2008
The Buddha
Sit, rest, work…
Alone with yourself,
never weary…
on the edge of the forest…
live joyfully….
without desire…
Zondag 31 augustus 2008
bedankt voor de regenbogen...
|
Een jonge vrouw zat bovenop een heuvel te kijken hoe een regenboog de hemel vulde. Ze was verrukt over de schoonheid en de intensiteit hiervan. Na een tijdje begon de regenboog te vervagen, en de vrouw maakte zich gereed om terug te gaan naar huis. De vrouw stond op om te vertrekken. Er was niet langer vreugde in haar hart, of een glimlach op haar gezicht. Regenmaker vroeg: 'Waarom heeft de vreugde je verlaten?' De jonge vrouw was verbaasd dat Regenmaker voldoende om haar gaf om dit te vragen. Verlegen antwoordde ze: 'Het is prettig om je stem te horen, Regenmaker. Ik voel verdriet in me opkomen. De regenboog was schitterend, maar het was alleen maar een illusie. De kleuren vervaagden zodra de zon niet langer door de regendruppels scheen. En mijn geluk lijkt ook alleen maar op illusies gebaseerd te zijn. Ik word nu weer erg verdrietig.' Regenmaker luisterde. Hij sprenkelde nog een paar regendruppels rond en vroeg: 'Is er nog steeds water? Is er nog steeds een zon? Zo ja, dan is de regenboog er ook nog steeds. Hij is alleen maar verborgen in de plooien van de tijd, en je kunt hem uitsluitend zien als de zon en de regendruppels elkaar ontmoeten en de tijd en ruimte met elkaar delen.' De jonge vrouw dacht na over de woorden van Regenmaker. Toen vroeg ze: 'Als de regenboog weg is, Regenmaker, mist de hele natuur hem dan niet?' 'Nee antwoordde Regenmaker, 'want hij is nooit weg, hij is alleen uit het zicht verdwenen. Hij is nog steeds aanwezig in de herinnering van iedereen die hem gezien heeft, en in je gedachten kun je hem ogenblikkelijk terughalen. De herinnering aan het geluk is in je geest opgesloten. Je hoeft die herinnering alleen maar op te roepen om het geluk weer in je hart te voelen. Dit kun je op elk moment doen waarop je bedroefd bent.' De vrouw opende haar geest en riep de herinnering van de regenboog op. En haar hart zwol op door de schoonheid ervan, alsof de regenboog vlak voor haar gezicht aanwezig was. 'Het werkt, Regenmaker. De schoonheid van de regenboog is in mijn geheugen bewaard gebleven.' 'Ja, jonge vrouw, de herinnering aan alle schoonheid in je leven blijft in je geheugen bewaard. Je kunt je verdriet altijd verdrijven door jezelf in die herinneringen aan de vreugde te koesteren.'
Tussen Hemel en Aarde. |
Donderdag 28 augustus 2008
sudoku...
In samenwerking met QuizPlezier.com.
Woensdag 27 augustus 2008
foto : WIM-DEL-ARTE
Isolement zonder communicatie is geen oplossing, evenmin als zich trainen om niets meer te hoeven voelen.....
Welke keuze maken we?
Zich afsluiten, vermijden, wegkwijnen, gek worden of het roer omkeren om niet de eigen glans te verliezen…..?
Woensdag 27 augustus 2008
Kate Bush Lily lyrics
Oh thou, who givest sustenance to the universe
From whom all things proceed
To whom all things return
Unveil to us the face of the true spiritual sun
Hidden by a disc of golden light
That we may know the truth
And do our whole duty
As we journey to thy sacred feet
Well I said
Lily, Oh Lily I don't feel safe
I feel that life has blown a great big hole
Through me
And she said
Child, you must protect yourself
I'll show you how with fire
Gabriel before me
Raphael behind me
Michael to my right
Uriel on my left side
In the circle of fire
I said
Lily, Oh Lily I'm so afraid
I fear I am walking in the Veil of Darkness
And she said
Child, take what I say
With a pinch of salt
And protect yourself with fire
Gabriel before me
Raphael behind me
Michael to my right
Uriel on my left side
In the circle of fire
Woensdag 27 augustus 2008
***** zwemmen dus....*****
Om de stromingen van de rivier werkelijk te leren kennen,
moeten we bereid zijn het water in te gaan……
Dinsdag 26 augustus 2008
schilderij: ondergang van de indianen - Armand Wils
Liever niet verlangen, want verlangen maakt iets wakker…
Het roept op om stappen te zetten, om het vertrouwde uit te breiden met het nieuwe…
Liever eindeloos relativeren en manipuleren dan afrekenen met rotsvaste overtuigingen…
Liever ongestoord in de schaduw blijven liggen dan gaan wandelen onder de zon…
Liever geen weet hebben van wat liefde inhoudt dan in de ogen van de ander lezen wat haar gelukkig maakt…
Liever een verkild hart in een getraind lichaam dan een zoekende ziel die de gloed van het bewegingloos schouwen ervaart…????