Dögen

Here in middle age my heart has found the Way,

And now I dwell at the foot of the mountain.

When moved by the spirit, I run,

all alone, drinking the beauty around me.

I run…..

Abusus non tollit usum, zo werd mij vroeger op school geleerd: misbruik heft een ‘goed’ gebruik niet op…

"Mensch sein ist schuldig werden." (Fr. Kafka).

Toen de aflaten nog volop in gebruik waren, was er aan het bidden van de boetepsalmen een aflaat van 7 jaar verbonden.

Omdat volgens oeroud inzicht, menselijke wijsheid en hedendaagse psychologie het moment van erkenning van het eigen aandeel in de kwalijke gang der dingen een bevrijdend moment is en het begin van het herstel.

Het verlost ons van de slachtofferrol, die zo gemakkelijk is, maar tegelijk zo kinderachtig en uitzichtsloos.

Ziezo, hoog tijd dat ik mezelf eens ga vergeven…

Na vijfentwintig jaar mag dat wel…

Ik heb verdorie al wel drie keer een volle aflaat verdiend…

Totale absolutie…

Poeh Beer…

Ik lig op mijn neus.

Da’s misschien goed voor een neus,

Maar mij ergert het heus.

Ik lig op mijn buik

En ik snuffel en ruik.

Maar ‘k kan niet zeggen:

Ik voel me puik.

Mijn gezicht voelt zo plat.

Dat is me toch wat!

Ik wou maar liever, dat ik weer zat.

’t Is geen prettig gevoel, als de hele boel

op je drukt in de vorm

van een rieten stoel.

Ik doe nooit iemand kwaad

In het woud of op straat.

Ik ben toch voor ieder

een goed kameraad!

Waarom lig ‘k dan zo naar?

Waarom is alles zo zwaar?

En waarom zie ik

De wereld zo raar?

Antwoord van Knorretje:

Laten we vandaag

een weg gaan zoeken

die ons naar morgen brengt –

En dan die weg opgaan,

Een weg als stromend water.

We laten alles achter

wat niet ter zake doet

En gaan ons leven richten

op waar het echt om gaat.

We nemen de tijd,

om weer te ontdekken

Wat het ware leven biedt.

Misschien vinden we terug

wat we al lang vergeten waren.

Als een vriend

die trouw blijft tot het eind.

zal het ons verder helpen.

De zon staat hoog,

De weg is breed

En begint waar wij nu staan.

Niemand weet hoever hij gaat

Want de weg is zonder einde.

Hij gaat maar verder

En voorbij,

Voorbij aan wat wij weten.

Hij stroomt maar verder en voorbij

Als water, niet te meten…

Voor mij lijkt dit ook wel een goed begin….

"At times our own light goes out and is rekindled by a spark from another person.

Each of us has cause to think with deep gratitude of those who have lighted

the flame within us."

Bedankt…

stroom met mij mee op deze rivier van eeuwig leven…

zie mij lachen, zie mij huilen…

zie mij je liefste lied spelen…

op de vleugels van een libel…

ga mee op dit avontuur…

op weg naar de ondergaande zon…

jaag je dromen na…

vol overgave en vertrouwen…

vloei mee met deze eindeloze bron…

laat meer los dan ooit tevoren…

vergeet je naam…

bevrijd je ziel…

open je hart…

en durf intens te leven…

breek met je gepijnigde gedachten…

zie hoe ze neerkomen als steentjes in het water…

en veranderen in schitterende regenbogen…

stijg op naar grote hoogten…

glijd omlaag langs deze iriserende bruggen…

tot diep in de werkelijkheid…

van wie je ten volle bent….

Het heeft zo z’n voordelen om ’s morgens in alle vroegte alleen door het bos te lopen…

De vogels, de eekhoorntjes, de eenden en de hertjes kijken je aan… en groeten…

En ik… ik groet, geniet en loop…

Lopen… lopen… lopen…

Tot er uiteindelijk niets anders is dan het pad en mijn lopen…

En ik weet dat het goed is…

         … en word beloond met een vijver vol hardroze waterlelies…

Liefde en vriendschap kruisen nooit ongemerkt ons pad.

Ze laten altijd hun sporen achter.

Als we de uitdaging betreffende onze unieke vaardigheid om ons leven vorm te geven niet durven aan te gaan, en we dus niet het soort groei ontdekken dat ons op individueel niveau bevrediging schenkt, dan zullen we geen geborgenheid ervaren.

Dan leven we in een nepwereld, waarin de wil van anderen ons bestaan bepaalt, en waarbij we voortdurend gekweld worden en in toenemende mate geïsoleerd door de veranderingen om ons heen.

De Dhammapada

De leer van Boeddha

Verdriet wordt veroorzaakt door wat dierbaar is,

angst wordt veroorzaakt door wat dierbaar is…

Voor iemand die vrij is van aanhankelijkheid is er geen verdriet,

hoe kan er dan angst zijn…?

Hoe kunnen we nu geen voorkeuren hebben en dingen die ons tegenstaan…?

Misschien is het onmogelijk, maar we moeten ons realiseren dat er voor sterke verlangens een prijs moet worden betaald…

Het is vanzelfsprekend dat als we ergens aan gehecht zijn, we ook bang zijn om dat te verliezen…

Als we kijken naar de voorbijgaande aard van de wereld en als we alles wat ons overkomt accepteren, kunnen we onze gehechtheid verminderen en daarmee ook angst en ellende verkleinen…

Zucht !!!  Is nog heeeel veeeeel werk aan…

                                                                      

Sometimes,

the challenges seem overwhelming…

Sometimes,

the problems seem to keep coming…

Sometimes,

just when you think it can’t get any worse,

it gets worse…

And yet…

you’ve made it through

every problem so far…

you’ve pushed yourself through

every challenge…

And you can do it again…

You’re better equipped now than ever before…

whit more knowledge…

more wisdom…

more experience…

and the determination to make it happen…

You can do it

it will take time

but in your heart

you know you can…

Je mag jezelf gelukkig prijzen dat er dingen op je weg komen...
Een saaie weg waar geen bobbels in zitten, waar je niet een beetje om je heen kunt kijken, daar is niets aan...
Dan maar liever lekker bobbelen...
Niet altijd in de vijfde versnelling er overheen, maar wel een beetje lekker doortuffen...
En als er een band klapt, moet je die plakken...

Anders rijdt het zo rot…..

Someone asked Daojian, : “What is your way?”

The master replied, “To be free wherever I am.”

Zen Mondo

True freedom is freedom from your own desires…

Diamond Sutra

Ik heb nog wat werk….

   Gezocht:                 muurafbrekers…

                                                en

                                           bruggenbouwers…

Een woelige zee wordt eens kalm…

Een bosbrand is eens uitgewoed…

Op elke ramp volgt een stilte en herstel…

Het komt gewoon goed…

Loop niet alleen in de voetsporen van de oude meesters.

Zoek waarnaar zij zochten.

– Kobo Daishi

En blijf zelf nadenken...

ook wanneer een bepaald boek, een bepaalde schrijver,

een bepaalde gemeenschap, een bepaalde politicus je aanspreekt.

Jij en niemand anders weet, welke weg jij te gaan hebt...

de routekaart zit in jouw geest !

Anderen mogen en zullen al dan niet bruikbare wegwijzers plaatsen,

maar jij moet je eigen weg vinden....