Janeen Koconis

Als we de uitdaging betreffende onze unieke vaardigheid om ons leven vorm te geven niet durven aan te gaan, en we dus niet het soort groei ontdekken dat ons op individueel niveau bevrediging schenkt, dan zullen we geen geborgenheid ervaren.

Dan leven we in een nepwereld, waarin de wil van anderen ons bestaan bepaalt, en waarbij we voortdurend gekweld worden en in toenemende mate geïsoleerd door de veranderingen om ons heen.

De Dhammapada

De leer van Boeddha

Verdriet wordt veroorzaakt door wat dierbaar is,

angst wordt veroorzaakt door wat dierbaar is…

Voor iemand die vrij is van aanhankelijkheid is er geen verdriet,

hoe kan er dan angst zijn…?

Hoe kunnen we nu geen voorkeuren hebben en dingen die ons tegenstaan…?

Misschien is het onmogelijk, maar we moeten ons realiseren dat er voor sterke verlangens een prijs moet worden betaald…

Het is vanzelfsprekend dat als we ergens aan gehecht zijn, we ook bang zijn om dat te verliezen…

Als we kijken naar de voorbijgaande aard van de wereld en als we alles wat ons overkomt accepteren, kunnen we onze gehechtheid verminderen en daarmee ook angst en ellende verkleinen…

Zucht !!!  Is nog heeeel veeeeel werk aan…

                                                                      

Sometimes,

the challenges seem overwhelming…

Sometimes,

the problems seem to keep coming…

Sometimes,

just when you think it can’t get any worse,

it gets worse…

And yet…

you’ve made it through

every problem so far…

you’ve pushed yourself through

every challenge…

And you can do it again…

You’re better equipped now than ever before…

whit more knowledge…

more wisdom…

more experience…

and the determination to make it happen…

You can do it

it will take time

but in your heart

you know you can…

Je mag jezelf gelukkig prijzen dat er dingen op je weg komen...
Een saaie weg waar geen bobbels in zitten, waar je niet een beetje om je heen kunt kijken, daar is niets aan...
Dan maar liever lekker bobbelen...
Niet altijd in de vijfde versnelling er overheen, maar wel een beetje lekker doortuffen...
En als er een band klapt, moet je die plakken...

Anders rijdt het zo rot…..

Someone asked Daojian, : “What is your way?”

The master replied, “To be free wherever I am.”

Zen Mondo

True freedom is freedom from your own desires…

Diamond Sutra

Ik heb nog wat werk….

   Gezocht:                 muurafbrekers…

                                                en

                                           bruggenbouwers…

Een woelige zee wordt eens kalm…

Een bosbrand is eens uitgewoed…

Op elke ramp volgt een stilte en herstel…

Het komt gewoon goed…

Loop niet alleen in de voetsporen van de oude meesters.

Zoek waarnaar zij zochten.

– Kobo Daishi

En blijf zelf nadenken...

ook wanneer een bepaald boek, een bepaalde schrijver,

een bepaalde gemeenschap, een bepaalde politicus je aanspreekt.

Jij en niemand anders weet, welke weg jij te gaan hebt...

de routekaart zit in jouw geest !

Anderen mogen en zullen al dan niet bruikbare wegwijzers plaatsen,

maar jij moet je eigen weg vinden....

Zelfs nu ik al weken niets anders kan doen dan alle wakende uren de paniek en het verdriet onderdrukken...., kan ik tijdens het lopen mezelf en de gebeurtenissen met een zekere onaangedane rust bekijken… Het is een retraite-effect, (of meditatie of zo…) opgewekt door de beweging en inspanning van het hardlopen…

Dus lopen we…

En voor de rest ben ik zeer dankbaar dat ik er regelmatig aan word herinnerd dat het allemaal wel goed komt….

Soms vergeet ik dat namelijk….

Zo nu en dan heb ik die kerngedachten nodig: memobriefjes uit het universum…..

En er zijn nog zo’n paar dingen waar ik dankbaar voor ben:

-dat ik kan lopen

-mijn goede gezondheid

-mijn intelligentie en creativiteit

-mijn spirituele groeiproces

-het feit dat mijn moeder er nog steeds is… (ondanks de voorspellingen)

-het feit dat mijn directe familie gezond is  

-de vriendinnen die van me houden en steunen

-mijn betrouwbare auto

-financiële zekerheid

En nog zoveel meer….

         Het komt allemaal wel goed…

                                                     Zeker weten…

Masker

Dit is het grote carnaval

van levenloze leuzen

het masker kijkt het masker aan

de dwergen zijn de reuzen

de glitterdomheid loopt voorop

en hupt met 'n corrupte pop

wat licht lijkt, dat is duisternis

want niets is, wat het waarlijk is

't is louter fake en haat en nijd

de dans is leugenachtigheid

doorheen de blije deun van 't bal

schijnt 'n verfomfaaid tranendal

Toon Hermans

Okay, Okay, it all makes sense now...

I never looked at it this way before:

MENtal illness!

MEN strual cramps

MENtal breakdown

MEN opause

GUY necologist

AND ..

When we have REAL trouble, it's a HISterectomy.

Ever notice how all of women's problems start

with MEN ?

Mensen die je raken laat je toe in je leven…

En sommige mensen nemen vanaf het eerste moment een groot deel van je hart in beslag…

Laat je je leiden door je emoties of volg je je verstand…?

Je verstand volgen maakt alles vaak veel makkelijker…

Verstandelijk kun je beter grenzen stellen en weten waneer het genoeg is…

Maar emoties zijn lastiger…

Dankzij je emoties kun je intens genieten en gelukkig worden van de kleinste dingen en gebaren…

Maar de keerzijde van het verhaal is dat je ook veel pijn en verdriet kunt hebben…

Daarom vraag ik me af: kies ik voor een verstandelijk leven zonder al te veel te voelen…

Of kies ik voor de emotie, met alle risico’s van dien….?

Ik leg mezelf rust op…

Ik pieker er niet over om deskundige hulp in te roepen….

Deze strijd wil ik op eigen kracht winnen…

Ik zal de kwetsbaarheid een halt toeroepen…

Hoe tijdelijk ook…

The mountains, rivers, grasses, trees, and forests are always emanating a subtle, precious light, day and night, always emanating a subtle, precious sound, demonstrating and expounding to all people the unsurpassed ultimate truth.

Yuan-sou

How shall I grasp it…?

That which remains when there is no more grasping is the Self…

Panchadasi

Mijn lopen is waden door een rivier vol gedachten….

Hoeveel zouter is een traan dan zweet…

Het kan me ook niets schelen nu…

Hardlopend tegen de frisse wind…

tegen het lage licht…

is mezelf overgeven…

Niet op zoek…

niet als doel…

maar simpel om er te zijn…

Lopen is voelen dat ik leef…

Onderweg            

Ik ken de woorden,           

maar ben geen dichter.           

Ik zie de kleuren,           

maar ben geen schilder.           

'k Heb mijn gedachten,           

maar moet nog zoveel leren om,           

onvolmaakt en kwetsbaar,           

mens te worden.           

- Heraclitus VII -    

En oefenen moeten we…

Want we zijn levensgevaarlijk met ons zwaard…

Vooral onze huisraad sneuvelt…

Zelf heb ik een gat in het plafond…

Rob heeft een gat in één van zijn keukenkastjes…

En dan was er nog iemand die een ongelukje met een lampenkap melde…

Ook de lampen in Herkenrode krijgen regelmatig een mep…

Lief pleegt dan weer een aanslag op het leven van haar hond…

Gelukkig is er mooi weer voorspeld en kunnen we met onze zwaarden naar buiten…

Als we het nu nog voor elkaar krijgen om allemaal in dezelfde richting te zwaaien komt het allemaal dik in orde…

Wees mild in uw oefenen. Beschouw de methode als een smal zilveren stroompje, geen razende waterval. Volg het stroompje, heb vertrouwen in zijn loop. Het zal zijn eigen weg gaan, hier meanderend, daar sijpelend. Het zal de kieren, de spleten en de scheuren vinden. Volg het maar . Verlies het niet uit het oog. Het zal U meevoeren…

Sheng-yen