please forgive me....

Zijdezacht

met stem

verleiden

op weg naar

iets nieuws

of spannends

gevoel van vrijheid

zweven

langzaam contact verliezen

zonder schuldgevoel

gids richting

zachte bergtoppen

kabbelende bergstroompjes

diepe ravijnen

een explosie

wordt verrukkelijk…

May the fleas of a thousand camels infest the groin of the idiot that ruined your day,

and may his (or hers) arms be too short to scratch.

De veilige muur rond mijn hart

was tegen jou niet bestand

ook al wilde ik echt niets voelen

het gevoel won van mijn verstand.

Ik voelde de vlinders in mijn buik

het gevoel dat ik zo had gemist

maar hoe kon ik toen al weten

dat ik me zo had vergist.

De muur is weer hoger dan ooit

en ik weet weer wat ik zo mis

voel weer een machteloos gevoel

van verliefdheid die niet wederzijds is.

what a caterpillar calls the end of the world...

the master calls a butterfly...

't Is goed in 't eigen hert te kijken
Nog even vóór het slapen gaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hert heb zeer gedaan;

Of ik geen ogen heb doen schreien,
Geen weemoed op een wezen lei;
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei.

En vind ik in het huis mijns herten,
Dat ik één droefenis genas,
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd dat eenzaam was,

Dan voel ik, op mijn jonge lippen,
Die goedheid lijk een avond-zoen.
't Is goed in 't eigen hert te kijken
En zó z'n ogen toe te doen.

Alice Nahon
(1896-1933)
"Op zachte Vooizekens" - 1921

Winter

Winter. Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is, is er hoop.

Herman de Coninck

Bijna volmaakt, als door de hand van God geraakt

Kijkt hij het hele leven aan, met vaste greep op zijn bestaan

Wijl hij van zelfvertrouwen blaakt

Het gaat hem goed, hij scoort in alles wat hij doet

Hij imponeert door zijn betoog, hij spreekt… maar in een monoloog

Hij zegt aan anderen hoe het moet

Zijn wil is wet, op het kantoor maar ook in bed

Al is hij niet direct Gods zoon, dan is hij minstens toch een kloon

Die op de wereld is gezet……

Bijna perfect, als was hij door God zelf verwekt

Is hij van alle markten thuis, kent hij het spel van kat en muis

Houdt hij de potjes toegedekt

Hij is geniaal, een visionair op wereldschaal…

Enz….

Het levenslabyrint

Het leven is een voortdurend gaan
in het labyrint
Het is aan de poort van je leven staan
en luisteren naar je hart
Wie ben ik?

Het nodigt je uit op weg te gaan
op zoek te gaan naar je middelpunt
wel of niet aan te komen
te wenden en om te keren op je eigen weg
volgens jouw levensboek
en met jouw tochtgenoten
Welk is mijn weg?
Wie is mijn tochtgenoot?

Het is aankomen en weer op weg gaan
om uiteindelijk in je Midden
thuis te komen
Waar en wie is mijn thuis?

En weer te verlaten
zich moeten wenden en omkeren
en altijd weer verder gaan

Uit: Buch der Lieder

Heinrich Heine (1797-1856)

Ein Fichtenbaum steht einsam

Im Norden auf kahler Höh.

Ihn schläfert; mit weißer Decke

Umhüllen ihn Eis und Schnee.

Er träumt von einer Palme,

Die, fern im Morgenland,

Einsam und schweigend trauert

Auf brennender Felsenwand.