bubbeltjes.....

MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)

ik ben maar een stofje in de lucht...
niet beroemd of berucht...
een hoopje gevoelens...
een bergje gedachten...
een stukje leven...
een beetje verstand....


|
Ik heb geleerd, dat ik meer echte vrienden heb dan ik dacht, dank je…. vrienden…
Ik heb geleerd, dat ik mag genieten van al het goede dat mij overkomt… dank je… vrienden…
Ik heb geleerd, dat ik mag vertouwen op mijn gevoel… het komt wel goed… dank je… vrienden…
Ik heb geleerd, dat ik nog heel veel te leren heb… maar ook dat ik alle kansen en hulp krijg… bedankt…. Meester |
|
Just keep clear mind, go straight ahead, and try, try, for ten thousand years… |
|
Jesus,
Altijd even vriendelijk, vrijgevig. Over jou kunnen echt alleen maar goeie dingen gezegd worden. Je was uniek op deze wereld. Je hebt van het leven genoten… en wij van jou! Bedankt voor al die mooie jaren! Je blijft voor altijd in ons hart.
Estaras siempre en nuestro corazon. |

Naam: Jesus Lopez Gonzalez Gemeente: Heusden-Zolder Geboortedatum: 22/12/1970 Geboren te: Bree Sterfdatum: 26/02/2008
Dood ben je pas als ik je ben vergeten. Jesus Lopez Gonzalez ECHTGENOOT VAN Vroni Denys Zaakvoerder van fitnesscentrum ‘Eurofit’
Geboren te Bree op 22 december 1970 en overleden te Heusden-Zolder in familiekring op 26 februari 2008. Dit melden u: Vroni Denys zijn echtgenote † Joaquin en Belen Lopez Rebollo-Gonzalez Rosa zijn ouders Hendrik en Jacqueline Denys-Pittillion zijn schoonouders Manuel en Jolande Lopez-Koolhof en kinderen Joaquin en Jacqueline Lopez-Janssen en kinderen Rocco en Maria Di Turi-Lopez en kinderen Carlos en Rocio Perez-Lopez en kinderen Martin en Vera Lopez-Feltges en kinderen Johan en Gema Schroyen-Lopez Siegfried en Anja Denys-Leyman en kinderen Brecht Denys zijn broers, zussen, schoonbroers, schoonzussen, neven en nichten Anaïs, Laura, Simon zijn petekinderen
De families: Lopez Rebollo, Denys, Gonzalez Rosa en Pittillion. Met dank aan zijn huisdokter Viaene Marc en het verplegend personeel van het Wit-Gele kruis.
De eucharistieviering, waartoe u wordt uitgenodigd, zal plaatsvinden in de parochiekerk Sint-Vincentius, Dorpsstraat te Zolder-Centrum op zaterdag 1 maart 2008 om 10.30 uur, gevolgd door de teraardebestelling. Samenkomst en gelegenheid tot groeten in het funerarium Witters en Baers, Inakker 106-108 te Zolder-Centrum vanaf 9.45 uur. Vrijdag gebedswake om 18.30 uur in voornoemde kerk, waarna er gelegenheid is tot groeten in het funerarium Witters en Baers te Zolder-Centrum.
Rouwadres: Inakker 106, 3550 Heusden-Zolder. |

![]()
Alsof iedereen zoveel mogelijk bij elkaar wou zijn… samen trainen… doen alsof er niets aan de hand is… troost zoeken bij elkaar zonder woorden… Over datgene wat ons allemaal bezighoud word niet gepraat… We weten dat het niet goed gaat… Maar we blijven hopen dat het goed komt… En natuurlijk horen we over de operatie, de chemo, maar zolang er therapie is blijven we hopen op een mirakel… Af en toe… tussen de chemotherapie in… komt Jesus (of Hessoe zoals wij hem noemen) binnenwaaien… met vele lagen truien… om te verbergen hoe mager hij geworden is… een pet om zijn kale kopie te beschermen… Van op afstand lijkt hij zelfs even vitaal als vroeger… Voor iedereen, zoals altijd, een bemoedigend woord, een aanmoediging, en een lach… Het fitnesscenter was zijn droom… Half januari hebben we hem voor het laatst gezien…
Vanmiddag is Hessoe overleden aan de gevolgen van pancreas-kanker…
’t Leven stopt niet als je adem stopt,
’t Leven stopt niet bij die laatste zoen,
’t Leven stopt niet als de dood aanklopt,
Als je denkt: ik had nog zoveel kunnen doen…
’t Leven stopt als er niemand om je geeft,
’t Leven stopt als er niemand om je rouwt,
’t Leven stopt als er niemand voor je leeft.
Je leeft… zolang er iemand van je houdt…
|
"Loslaten" is machteloosheid toegeven,
wat betekent dat ik het resultaat niet in de hand heb.
|
De volledige uitslag staat online… En voor wie het wil nakijken : (kijk bij uitslag vrouwen 10 km) Check maar eens hoe goed ondergetekende het gedaan heeft…
Mijn engel is wel een hééééél stuk eerder aangekomen dan ik… Jammer dat ik hem (of haar niet kom bijhouden)… |
|
dit citaat las ik ergens op een blog: Knap.. als je maar de helft gelooft van wat je hoort briljant ben je als je weet welke helft.
inzichten zijn als spijkers hoe vaker men er op slaat hoe dieper zij binnendringen.
|
|
In een boekje van Peter Jonckheere: ACUPUNTUUR wetenswaardig, vond ik het volgende citaat van Koichi Tohei:
“Ons leven is te vergelijken met een hoeveelheid water die we uit de oceaan nemen en in onze handen houden. We noemen dit ‘ik’. Het is hetzelfde als we het water ‘ons’ water noemen, alleen omdat we het in onze handen houden. Vanuit het standpunt van het water gezien, is het een deel van de grote zee. Want als we onze handen openen, komt het water terug in de zee. Wanneer we weigeren om het water haar eigen weg te laten gaan, zal het muf worden. Ons leven is een deel van de universele Qi, omhuld door het vlees van ons lichaam. Ofschoon we daar ‘ik’ tegen zeggen, is het vanuit het standpunt van de geest eigenlijk de Qi van het universum. Hoewel deze Qi omsloten is door het vlees van het lichaam, is het in voortdurende verbinding met het universum en vormt het er een actief deel van. Wanneer de verbinding van onze eigen Qi en de Qi van het universum niet verzwakt is, zijn we gezond en levendig…
Zonder Qi kunnen we niet bestaan. We maken er zowel voor het leven zelf, als voor het werk gebruik van. Qi moeten we steeds aanvullen. Het is een basisenergie die we hebben meegekregen bij de geboorte. Andere bronnen van Qi zijn zonlicht, zuurstof, voedsel en contacten met andere levende wezens…
Het spanningsveld van de energetische invloeden waaraan elke mens onderworpen is, ook het energetisch potentiaal genoemd, dat door het lichaam stroomt als rivieren en meren door een inwendig landschap, dit alles wordt Qi genoemd. Volgens de ervaringen van de oudste acupuncturisten stroomt deze Qi in een cyclische volgorde door energiebanen van het midden van het lichaam naar de uiteinden van de ledematen en dan weer terug… |

Toen ze klein was kon ik alles en was ik nooit overstuur. Want als moeder moet je sterk zijn. Of liever: van elastiek. Rekken en plooien, maar niet knappen. Vanaf het eerste moment dat ze er was wilde ik haar het gevoel geven dat de wereld veilig was. "Kijk maar, ik weet de weg. Geef maar een handje, dan gebeurt er niks." Dat betekent dat je als moeder niet helemaal eerlijk kunt zijn, want de wereld is natuurlijk niet zo mooi en jij bent ook weleens bang en verdrietig. maar je komt een heel eind met te doen alsof. Dus zeg je tegen je kind dat er geen monster onder haar bed ligt, dat er nooit oorlog komt - althans, niet bij ons - en dat je nooit doodgaat - of in elk geval niet voordat zij heel oud is. En nee hoor, jij bent niet verdrietig, alleen een beetje moe, maar dat is morgen weer over... Sommige van die leugens worden door de waarheid achterhaald, maar je houdt vol dat het meevalt, goed komt. Want je bent moeder... Zij moet een leuke jeugd hebben en dus veins je vrolijkheid. In elk geval totdat zij naar bed is. Het duurt een tijd voordat je kinderen doorhebben dat je lang niet alles voor ze kunt oplossen en het duurt nog langer voordat je het zelf doorhebt. Het zijn leuke vrouwen geworden en ik ben trots op ze. Zij ook wel op mij, geloof ik, maar lang niet zo kritiekloos als ik zou willen.... Hun houding tegenover mij heeft zelfs geregeld een hoog 'ach-die-mama-toch'-gehalte... Ze weten hoe ik ben en hebben het daar volgens mij over. Hoe ik ben? Volgens mij nog altijd redelijk en moederlijk efficiënt, maar soms ook niet... En nu zit mijn jongste dochter voor vijf maanden in Spanje... Het is mijn oudste die sussend op me inpraat... Het geeft me enerzijds het idee dat zij en ik van tekst zijn gewisseld, maar anderzijds kalmeer ik. Het komt allemaal wel goed... Je zal wel zien... vertrouw er nu maar op.... |

|
Yes...!!!, ik heb tickets...!!! Sterren van het Circus van Bejing
De Sterren van het Circus van Bejing komen terug naar België voor een eenmalige opvoering van hun nieuwe spektakel 'Jungua'. Absoluut niet te missen!
Het spektakel Jungua: een geheel aan nieuwe en uitzonderlijke nummers die circus, acrobaties, Kung Fu en performanties van Shaolin-monniken mengen, voor het grootste jolijt van liefhebbers van sensaties en esthetisme.
Het verhaal is universeel: Li Ya, dochter van de keizer, is verloofd met de opperbevelhebber van het leger, die ze nooit gezien heeft, maar is verliefd op een gewoon officier. Zijn sociaal statuut maakt dit huwelijk onmogelijk en haar vader zal haar binnenkort dwingen om te trouwen met diegene die hij voor haar gekozen heeft. Maar Li Ya is koppig en wil haar vrijheid: ze slaat op de vlucht. Er worden soldaten achter haar gezet… |
|
Ik bewonder graag... Altijd veel gedaan... Bij voorkeur bevind ik mij in de nabijheid van mensen die ergens goed in zijn, om de kunst af te kijken of ervan te genieten, al heeft dat ook een nadeel…. Van bewonderen kun je onzeker worden... Dat heb ik ook, maar het plezier van het bewonderen overheerst… Het is het mooiste om uitblinkers te zien die zo goed zijn dat je hen (voorlopig?) niet zult inhalen, zodat je al bewonderend de jaloezie voorbij bent… Als je namelijk zelf iets echt niet kunt, heeft het ook weinig zin om er jaloers op te zijn. Dan blijft slechts de bewondering…
Bron : Annette Heffels |


vol licht, warmte en gezelligheid…
Ik wens iedereen:
veel mooie momenten
veel lieve attenties
vreugde om de kleine dingen en
sterkte als het moeilijk wordt….
Vredevol en gezond 2008

|
Hij is dertien jaar…(bijna veertien)
Wil niet deugen…
Haalt het bloed onder je nagels vandaan…
Presteert het op al zijn vakken te buizen… (zelfs godsdienst en turnen!!!)
Zit daarom nu op internaat…
En van dit neefje kreeg ik dit zelfgemaakte cadeau met Kerst…
P.S. als hij (het neefje) niet zo lief kon zijn hadden we hem al lang bij het oud vuil gedumpt… |


|
Baaldag vandaag…
Wakker geworden met een houten kop… en niet van overdaad gisterenavond… maar van een regelrechte onvervalste snotvalling… zo ééntje met alles erop en eraan… (in jaren niet meer gehad…) watten in het hoofd… tranende ogen… rode lopende neus… keel als schuurpapier… en hoesten, hoesten, hoesten….
Mijn man is zo lief er mij aan te herinneren dat ik moet opschieten als ik nog een warme douche wil nemen… vandaag komen ze namelijk een nieuwe verwarmingsketel plaatsen… Grommel, grommel… dat wil dus zeggen dat we de hele dag in een koud huis zitten…!!!
Omdat ik huishoudelijkgewijs vandaag niets kan doen… geen warmte en geen water… besluit ik mezelf een beetje op te vijzelen met alles waarvan ik denk dat het kan helpen… (neusdruppels… hoestsiroop… dafalgan… warme thee… enz…) en dan maar de kerstboodschappen gaan doen… in Maastricht… (zodat ik ten minste alleen Hollanders kan besmetten…)
Als ik terug thuis kom (een paar uur later) is de chaos kompleet… de werklui hebben door de waterleiding geboord… er is nu een groot gat in de garage… en boren blijkt hun sterkste kant niet te zijn… ze hebben de gaten voor de ophanging van de verwarmingsketel te diep gemaakt zodat nu de tegels in het toilet gebarsten zijn… er is zelfs een stuk van afgebroken… en ze vertellen mij dat ze een klein probleempje gehad hebben in één van de slaapkamers… die staat nu onder water… Het huis is nog steeds ijskoud… overal water… maar niet uit de kraan…en mijn pillen zijn uitgewerkt… Sakker sakker sakker…
En probeer dan maar eens yin te blijven…!!! Gelukkig voor die mannen voel ik mij een slappe vod… en laat ik (heel laf) Jos ervoor opdraaien…
We zijn nu alweer een paar uur later… Het huis is weer warm… en er is warm water… Het gat in de garage komen ze nog dichten… De tapijtvloer in de slaapkamer moet nog opdrogen… Het hele huis is smerig… stof en gruis van het kappen en boren… vuile voetsporen… enz… Het werkvolk is weg… en ik ga mijn bed in… morgen zien we wel verder…
(en ik heb alle symptomen) Tot zover de theorie. In de praktijk is het gewoon erg lastig en onpraktisch, dat eindeloze gesnotter, gesnuit en gekuch. Deze pagina wordt de komende dagen mede-mogelijk gemaakt door Kleenex, Bisolvon, Citrosan en Panadol. |
|
De toenemende koude van de komende winter bevordert dit yange proces. Ook wij volgen die tendens. We blijven meer binnen in onze woning, zoeken de warmte van het haardvuur, koken ons voedsel meer en langer, gebruiken wat meer krachtige en zoute smaken om ons voedsel yanger te maken. Bedekken ons lichaam meer tegen de yinne koude en maken zo een evenwicht met onze natuurlijke omgeving. Een meer yange voeding, meer warmte in huis en dieper in ons lichaam helpt ons vanzelf meer balans en harmonie te maken met het klimaat en het winterseizoen. Ons hart maakt wat krachtigere, stevigere yange constructies om ons bloed alsnog tot aan de buitenkant te brengen om de koude te weerstaan. Evenwicht maken is het wonder in het leven…
Dit zijn niet mijn woorden… (jammer genoeg) maar voor mijn gevoel klopt het helemaal
Bron: Rik Vermuyten – natuurlijke levenswijze en oosterse geneeskunst… |
