nothing changes...

MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)

ik ben maar een stofje in de lucht...
niet beroemd of berucht...
een hoopje gevoelens...
een bergje gedachten...
een stukje leven...
een beetje verstand....









I want to go
on my flow....
just following the colours
of my own rainbow.....
the past is gone
about the future I don't know
dear rainbow, what's my colour of today
that makes me grow ????
Will I be feeling white or black or bleu
and is it true?
That behind your rainbow, so filled with many colours
sweeping out the pain
I will walk in the sun
and can forget about the rain?????


Tastbare herinneringen kan je verbranden…
Mails kan je “deleten”…
Een computergeheugen wissen…
1 druk op de knop volstaat…
Maar hoe verbrand, delete of wis je je eigen interne geheugen…?
Herinneringen duiken te pas en onpas op…
een lied, een woord, een situatie…
een landschap, de maan…
en geen knop te bekennen…
maar misschien is het net de bedoeling…
dat ik niks vergeet…
maar ervan leer…
en al de mooie momenten koester…


Myriam, Rosa, Rita, Grete, Hélène, Heleen, Marijke, Martina, Cindy, Hein, Henk, Erny, Laura… zomaar ontmoetingen op mijn pad… op het juiste moment… allemaal fantastische mensen die voor mij deze zomer heel veel betekenden… stuk voor stuk uniek…
Bedankt voor het luisterend oor, de verhalen, de schouder, de kansen, de lach, het gezelschap, de schatbewaarder, de vriendschap, het inzicht, de massages, de straling, de hoop, het zelfvertrouwen en her- en erkenning…








In het diepste van m'n ziel
Ben ik eenzaam en fragiel
Maar ik staar de wereld aan
Als een winnaar
En het leven lacht me toe
Bij om 't even wat ik doe
Elke keer zal ik er staan
Als een winnaar
Maar soms voel ik me zo klein
Wil ik iemand anders zijn
Diep van binnen kwijn ik weg van de pijn
refr.:
Porselein
Behandel mij heel zacht
Porselein
Verbrijzeld door je lach
Porselein
Poreus en onderhuids
Als een winnaar
Haal jij me onderuit
Mijn gedachten slaan op hol
Ik verval weer in m'n rol
En zal m'n eigen gang weer gaan
Als een winnaar
Ik kan vechten als een vrouw
Zoals ik strijden zal om jou
En ruim de vijand van de baan
Als een winnaar
Maar van binnen ben ik broos
Heel geremd en hulpeloos
In m'n hart ben ik vernederd en boos
refr.
Ik weet het wel
Niemand die me vragen stelt
En niemand die m'n naam vergeet
Ik weet het wel
Niemand die me wakker belt
En nooit eens iemand die m'n dromen leest
Niemand die me stoort
Niemand die me hoort
Niemand die me kust als ik wakker word
Niemand die me mist
Niemand die me haat
Niemand die de deur voor me open laat
Niemand die me kent
Niemand die me streelt
Niemand die me ooit eens een moment verveelt
Niemand voor mezelf
Niemand om te zijn
Wie is net als ik van porselein


De tweede steen.
Ben ik een steen in de rivier,
het water stroomt aan mij voorbij.
En was het troebel en was het helder,
wassen en slijpen zou het mij.
Maar het is troebel en vol resten
en daar ik ongeslepen ben
zet zich het vuil dat mij voorbij stroomt
ruw aan mijn oppervlakte vast.
Zo maakt juist dat wat mij moet slijpen
mij zwaar van aangeslagen last.
Ben ik een steen in de rivier,
meer dan het slijpen van het water
zullen het andere stenen zijn
die mij door botsen gladder maken.
Het heen en weer geslingerd worden,
die niet te stuiten stroom van pijn,
zal mij meer dan het slijpen van het water
glad en gepolijst doen zijn…

