MAVAAL (Maria-Valentine-Aldegonde)
ik ben maar een stofje in de lucht... 
niet beroemd of berucht... 
een hoopje gevoelens... 
een bergje gedachten... 
een stukje leven... 
een beetje verstand....
help....kwetsbaarheid....|
En sommige mensen nemen vanaf het eerste moment een groot deel van je hart in beslag… Laat je je leiden door je emoties of volg je je verstand…? Je verstand volgen maakt alles vaak veel makkelijker… Verstandelijk kun je beter grenzen stellen en weten waneer het genoeg is… Maar emoties zijn lastiger… Dankzij je emoties kun je intens genieten en gelukkig worden van de kleinste dingen en gebaren… Maar de keerzijde van het verhaal is dat je ook veel pijn en verdriet kunt hebben… Daarom vraag ik me af: kies ik voor een verstandelijk leven zonder al te veel te voelen… Of kies ik voor de emotie, met alle risico’s van dien….?
Ik leg mezelf rust op… Ik pieker er niet over om deskundige hulp in te roepen…. Deze strijd wil ik op eigen kracht winnen… Ik zal de kwetsbaarheid een halt toeroepen… Hoe tijdelijk ook… |
| Typ hier
Yuan-sou
That which remains when there is no more grasping is the Self… Panchadasi |
lopen|
Hoeveel zouter is een traan dan zweet… Het kan me ook niets schelen nu… Hardlopend tegen de frisse wind… tegen het lage licht… is mezelf overgeven…
Niet op zoek… niet als doel… maar simpel om er te zijn…
Lopen is voelen dat ik leef… |
speel het spel....|
Ik ken de woorden, maar ben geen dichter. Ik zie de kleuren, maar ben geen schilder. 'k Heb mijn gedachten, maar moet nog zoveel leren om, onvolmaakt en kwetsbaar, mens te worden.
- Heraclitus VII - |
zwaardvorm oefenen
|
En oefenen moeten we…
Want we zijn levensgevaarlijk met ons zwaard…
Vooral onze huisraad sneuvelt…
Zelf heb ik een gat in het plafond…
Rob heeft een gat in één van zijn keukenkastjes…
En dan was er nog iemand die een ongelukje met een lampenkap melde…
Ook de lampen in Herkenrode krijgen regelmatig een mep…
Lief pleegt dan weer een aanslag op het leven van haar hond…
Gelukkig is er mooi weer voorspeld en kunnen we met onze zwaarden naar buiten…
Als we het nu nog voor elkaar krijgen om allemaal in dezelfde richting te zwaaien komt het allemaal dik in orde… |
mooi....
|
Sheng-yen |
Dromen....|
nog verder weg drijvend, en opnieuw sprekend en dromend over dromen….
Laat het zijn…
Riokan |
|
De kinderen zijn het huis uit… De oudste in haar eigen appartementje… De jongste in Spanje… Mijn man werkt vandaag op verplaatsing… En ik kan dus eigenlijk doen wat ik wil… Doe voorlopig nog even niets… Nu niet gauw een was draaien of achterstallige artikelen lezen… Zelfs niet iemand bellen… De luxe van het alleen zijn niet meteen willen vullen… Er zit nog een restje onrust… Maar daar ga ik nu eens niet aan toegeven… Want ik ben alleen… en dus vrij… Alleen zijn, niet als voortdurende toestand… Maar als pauzetijd…. In de zekerheid dat je leven zich weer vult met mensen… Is voor mij de ultieme vrijheid… Als er iemand is… man… kinderen… vrienden… Dan neemt het zorgen bezit van mij… Voortdurend signaleert mijn brein hoe het is… Of ze het wel naar hun zin hebben… En of ik daar anders iets aan moet doen… Het is niet speciaal aardig… Het is mijn natuur… mijn lot… Er zit niets anders op voor vrouwen… En zeker niet voor moeders…
Dus terwijl ik hier zit… Alleen in mijn opgeruimde huiskamer… In mijn stille huis… Maakt het missen langzaam plaats… Voor een weldadige leegte… Zeg maar vrijheid… Ik ben nog altijd vrouw en moeder… Maar nu voor even vrij… |
opsporingsbericht...|
Ik ben duidelijk de pedalen kwijt… Sinds het verjaardagsfeestje van Walter…. Nog steeds niet teruggevonden…
Het noorden vind ik ook al niet meer… Ik had vier bordjes: oost west zuid en noord… Om goed de richtingen te kunnen oefenen… Toen alle spullen van de oude auto in de nieuwe moesten verhuizen… is het noorden zoek geraakt…
Zelfs het puntje van de i is weg…. Toen ik de eerste keer de nieuwe auto grondig poetste viel het puntje van de cdi eraf… ik heb het nog teruggeplakt… maar bij de volgende rit moet ik het ergens verloren zijn….
En nu ook nog mijn verstand… Lente in de kop? Het “oud zot”….?
|