ik ben maar een stofje in de lucht... 
niet beroemd of berucht... 
een hoopje gevoelens... 
een bergje gedachten... 
een stukje leven... 
een beetje verstand....
De katjes in het donker knijpen
Gisteren heb ik nog een nadeel van het vele verhuizen ontdekt… blijkbaar kennen mijn dochters de Nederlandse taal toch niet zo goed als ik dacht…
O ja, ze spreken perfect beschaafd Nederlands, zonder accent… maar met zegswijzen schijnen ze moeite te hebben…
Boer Bavo, van Miel Cools was op de radio… de vriend van mijn oudste dochter (arabier van Tunische afkomst maar geboren en getogen in België) maakte de opmerking dat hij niet begreep dat GAIA dat liedje nog niet verboden had… zo’n dieronvriendelijk liedje… die arme katjes die altijd maar geknepen werden…
Ik vroeg mijn dochter om haar vriend effe uit te leggen wat die tekst betekende en tot mijn grote verbazing wist zij het ook niet…. Ze dachten beiden dat de katjes mishandeld werden… ook dochter nummer twee wist het niet…
Hoog tijd dus om ze wat bij te spijkeren wat betreft Vlaamse spreekwoorden en gezegden…
Eerste les : lees de tekst van boer Bavo eens goed….
|
Boer Bavo (Miel Cools / Bert Broes)
Boer Bavo bebouwde plichtelijk zijn land Hij betaalde belasting aan’t vaderland Hij ging elke zondag naar de mis Hij was op elke begrafenis Hij zetelde in de gemeenteraad Hij gold als een toonbeeld van orde en maat Hij zorgde voorbeeldig voor zijn gezin Hij sprak vol lof over zijn boerin In zeden en zaken zo solied Een tweede boer Bavo was er niet, maar
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht En was er eens eentje dat weende of riep Geen mens die het hoorde of zag Boer Bavo kneep katjes in het geniep En ploegde zijn veld bij dag
Boer Bavo was lid van de kerkfabriek Hij zorgde voor kaarslicht en voor muziek Hij droeg een fakkel in elke stoet Hij heeft elke vastentijd geboet Hij was een voorman, een ijveraar Hij ijverde vurig het ganse jaar Hij heeft zich stug elk plezier ontzegd Het hoofd rechtop en de blik onthecht Boer Bavo was waarlijk zo solied Een boer zoals men er zelden ziet, maar
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht En was er eens eentje dat weende of riep Geen mens die het hoorde of zag Boer Bavo kneep katjes in het geniep En ploegde zijn veld bij dag
De eeuwigheid piepte op een kier Boer Bavo werd vreedzame rentenier In een herenhuis dichtbij de kerk Vanwaar hij de plek zag voor zijn zerk Het werd een lijkmis vol pracht en praal De katjes waren er allemaal Ze luisterden stilletjes naar het sermoen Ze weenden, maar konden er niets aan doen Ze hadden om Bavo zo’n verdriet Hij was zo zacht en toch zo solied, want
Bavo kneep de katjes in het donker Hij kneep de katjes bij nacht Hij kneep ze bij nevel, bij sterrengeflonker Hij kneep ze, maar kneep ze zacht De katjes kochten een grote tuil En knikten uit allemacht
Toen de schepen zei bij d’ open kuil Bavo ijverde dag en nacht |
