stil ...

zie ik daar werkelijk de zon
geen gedruppel meer
grauwe grijze wolken  ...
omhels elke heldere zonnestraal
vandaag blijf ik niet binnen
op stap in eigen stad
heerlijk flaneren langs de dijk
terug mensen ontmoeten
blije gezichten
vanmiddag doen
zoals elke toerist
neervlijen op terras
met zicht op zee
lekker glaasje wijn
torenhoge kom met mosselen
knapperige frietjes
wat kan het leven mooi zijn
ik ga niet ver
blijf vandaag in mijn Oostende
stad aan zee
stad van mijn hart  !

lieve ogen kijken je aan
hemelsblauw
of donkerbruin
ellenlangen wimpers
guitig wipneusje
zonder aarzelen
kijken ze je aan
hoopvol wachtend
op wat komen gaat
hun blije lach
verwarmt de kamer
verdrijft de wolken
danspasjes rondom jou
liefde, leven en lustig
maken zij jouw dagen mooi
teder nemen zij je hand
leggen hun hoofd op je schoot
laat ze niet in de steek
geef hun je liefde en warmte
zij zijn een stuk van jou
een kind
God's mooiste schepping  !

al is het donker en grauw
striemende regen tegen het raam
onverwachte bliksemschicht
ratelend gedonder
geen opgewekte gezichten
nors en stuurs
laat de kilte niet in je huis
breng licht en warmte
ook in je hart
wat bloemen
een enkele kaars
lichte muziek  ...
nestel je in je zachtste zetel
benen omhoog
je hebt het zo slecht nog niet
wees dankbaar met wat je hebt
met wie je bent
er zijn er zoveel
die dat beetje geluk
niet kennen   ...

de wereld draait omgekeerd
wat is nog goed
wat is slecht
wat kan men nog geloven
waar schuilt de waarheid
wat zal de toekomst brengen
wat brengt ons nog aan het licht
niemand die het weet
het blijft gissen
je draait in rondjes
de wereld op zijn kop
de ene dag dit verhaal
volgende dag nog iets sterker
ik kan niet volgen
maar maak me niet moe
we zien wel
blijf met mijn voetjes op de grond
en leef, beleef
blijf zoeken naar het goede
naar het mooie   ...

gele bloemen
veld van belofte en hoop
zwoele avond
na hete dag
zinderend geluk
op warme zomerdag  ...
alles zo vergangelijk
zo vlug voorbij
donkere dagen
striemende regen
huilende wind
zomerzon
laat ons nog niet in de steek
blijf nog even
verwarm ons hart
als het even kan
geef ons nog wat hoop
een kleine nazomer
kan wonderen doen   ...

is het werkelijk waar
die langverwachte zomer
alweer voorbij
gisteren nog
die prachtige vlinder in de tuin
trillend van verwachting
hopen op zonneschijn
was dit de laatste vlinder ?
rondturend
beetje mistroostig
was dit de zomer
van jou en mij
uitbundig warm
sprankelend van leven  ...
laat de herfst maar even wachten
geef de hoop nog niet op
tuur verder aan de horizon
en heel misschien
kunnen wij ons nog even verwarmen
en koesteren in de zon   ...

iedereen heeft het nodig
een eigen plekje
soms geheimzinnig weggestopt
waar je even jezelf kan zijn
tussen groen en bloemen
ver weg van iedereen
waar je even treuren kan
of wegdromen van geluk
plekje om even halt te houden
te luisteren naar je hart
ogen dicht
je laat alles even achter
denkt niet na
laat de wereld maar draaien
ik blijf hier even
op mijn eigen plekje
alleen ik weet van dit bestaan  ...

jij kwam van ver
ik zocht rust
stilte
op mijn brug
lieflijke zwanen onder mij
zacht geruis van water
kuierend
op de eeuwenoude brug
van gisteren tot morgen
ik zocht niets
maar ik vond
jou
weerspiegelend in het licht
eenzame figuur
tussen het groen
jij nam me bij de hand
het werd me duidelijk
deze brug was van ons
onafscheidelijk  ...

vandaag sla ik de krant niet open
wil gewoon mens zijn
even niet denken
aan gruwel en dood
alles kommer en kwel
je kan er niet omheen
voor mij is het even genoeg geweest
vandaag wil ik leven
met schoonheid om me heen
blije gezichten
tere klanken
van eeuwenoude muziek
ik adem vrijheid
zing mijn eerste lied
helder
dans vederlicht
ja ik wil leven
wat morgen brengt
dat zien we wel    ...

de wereld is grauw en grijs
zonneschijn verbleekt
donkere wolken
bedekken mijn hart
geen gelach
sombere gezichten
waar gaan we heen  ?
toch zoek ik
dat sprankeltje hoop
dat teder gebaar
een lief woord
nee
ik laat het niet toe
wij moeten verder
hoopvol
beginnen met onszelf
geef me je hand
tover je glimlach
samen zullen wij de zon terug laten schijnen   !
kijk naar de natuur
laten we daar iets van leren    ...

je oogt niet mooi
kleurloos
jouw stekels
en doornen
niemand wil je in huis
kleurloos sta je daar
in de hoek
niet gezien
nooit bekeken
zonder water
toch snak jij ook naar zon
warm plekje
hoeft niet veel te zijn
geef mij wat tijd
je zult zien
ook jij
zal mijn schoonheid zien
dankbaar zal ook ik
jou mijn kleuren geven    ....

ik ben er even niet
ben heel ver weg
in niemandsland
niemand doet mij pijn
ben gelukkig
wirwar van kleuren
geen stemmen
geluiden
zalige stilte
verkwikkende slaap
elfjes en feeën
dromenland
ieder kind hunkert er naar
volwassenen weten niet meer
hoe dit bestaat
één nacht
is voldoende
herkenbaar
droom ik terug
laat mij nog even 
neem mij dit niet af
straks wordt het morgen
wordt alles weer echt   ...

wolken
tere proppen wit
langzaam schuivend
soms herkenbaar
kijk even omhoog
daar in die wondere wereld
zoveel te zien
als je maar kijkt
zeg niet
het is maar een wolk
ik kijk er uren naar
sta versteld
van wat ik ontdek
is het mijn fantasie  ?
dan ben ik dankbaar
dat ik het nog herken
als toen ik kind was   ...
heerlijk onbezorgd
wolken kijken  !

niet treuren
juli is alweer voorbij
zomerse augustus
staat voor de deur
wie weet
maand boordevol zon
plannen en ideeën
niet denken aan wat is geweest
wij omarmen nu
elke zomerdag
ook al gaat het even min
zomer moet je beleven
elke dag
trek geen lang gezicht
open je venster
geniet van vrienden in de tuin
loop 's avonds even mee
met je voeten
in de lauwe golvende zee
luister naar die meeuw
die jou
een allerliefste dag toewenst   !

voorbij die lange hete zomers
je kijkt er maanden naar uit
zon van 's morgens vroeg
hete warme lijven
spetteren in het koele nat  ...
zomers mooi
zomers droog
vroegrijp fruit
lui in het zomergras
nu loert telkens weer
een boze regenbui
fel en hard
maar ik laat mij niet temmen
éénmaal droog
zingt de vogel opnieuw
fladderen de vlinders
zomer blijf nog even
we hebben je nodig
je brengt warmte en licht
in ons leven
in ons hart   ...

flitsende lichten
onweer over zee
machtig schouwspel
kracht van licht en donder
hier wordt je stil van
zo klein ...
natuur barst open
bulderend
hou mijn adem in
wat is dit groots
toch niet bang
ben deel van dit stuk natuur
mijn hart bonst mee
bliksemschichten
verlichten mijn gezicht
ademloos kijk ik toe
en geniet   ...

zwemmen
vrijheid
allen samen
water doorklieven
prachtig geheel
buitelingen in de lucht
wirwar van leven
glanzende lijven
in het blauwe nat
bruisend gespetter
jachtig na elkaar
zonder pijn te doen
ze zijn samen
één
daar hoort een mens niet bij
kijk vanop afstand
stoor ze niet
deze wervelende dansers
van de zee   ...

gezellig gerommel
gestaag geluid van motoren
straaltjes zon
plukjes wolken
alles vanuit dat piepklein raampje
kinderogen glunderen
ze zijn hoog
bijna tot in de hemel  ...
kleine vingertjes wijzen
hoe gelukkig
kleine ukkepukken
op dat immens groot vliegtuig
ver weg van huis
vakantie
heerlijke tijd
je mag er niet aan denken
het ondraaglijke is gebeurd
in een flits
alles voorbij  ...
ik kan er niet bij
waarom ?
beneden ligt de waarheid
koel en kil
niemand die het verstaat   ...

ook al ben jij niet
zoals de anderen
was je vroeger het lelijke eendje
iedereen liet je staan
vrienden had je niet
je was anders
niet geliefd
alleen
bespot en beschimpt
iedereen keek je na
met een grijns op het gezicht  ...
je sukkelde verder
niemand om je heen
met je verdriet
maar weet mijn vriend
ben blij dat ik jou tegen kwam
je hebt een hart van goud
jouw ogen zeggen mij meer
dan anderen mij vertelden
jij bent mijn vriend
jij bent mooi
vergeet dat niet   !