stil en mooi ...

die eerste koude
je moet er terug aan gewoon worden
vanmorgen vroeg
met hond naar buiten
rode neus en wangen
terug vlug naar binnen
koning winter is er klaar voor
ik blijkbaar nog niet
nog even
en het is zover
terug met hoofd
boven kom dampend water
heel veel citroen
warme drankjes
en stapels dekentjes
om me heen   ...

ijskristal
zo koud maar toch zo mooi
telkens weer
maak jij iets mooi
vroeger niet gezien
nu schitterend in morgenlicht
je maakt de winter feestelijk
helder en fijn
wit knerpend tapijt  ...
geruisloop loop ik verder
zachtjes
om niet te storen
fijne kleine ijskristal
onder jou
verbergt het leven
laat het even zo
verberg het onder
je sneeuwpaleis
laat alles slapen
rustig en onbezorgd  ...

vroeg mij af
blijf ik er mee doorgaan
zet ik het op een laag pitje
's morgens vroeg
met dampende kop koffie
voor het scherm   ...
's avonds laat
met zachte muziek op achtergrond
voor het scherm  ...
een goeie vraag
nog zoveel te doen
bloggen
van velen een dankbaar antwoord
een leuke noot om lezen
soms een vraag
anderen reageren niet
nu ja
elk zijn ding
maar één ding is zeker
ik zit terug voor mijn scherm
bloggen
euh ja
vandaag doe ik gewoon verder   !

winter komt langzaam dichterbij
sombere dagen
vroege avond
lange nachten
eenzaamheid
vult vele harten  ...
neem wat kaarsen
een enkele bloem
breng licht en leven in huis
vecht tegen het donker
heldere kamers
warm gevoel
geknetter van de open haard  ...
straks terug blijde kindergeluiden
gelach en gezang
laat koning winter
niet over jou heersen
breng licht en leven
in je hart   !

een fijne morgen
wens ik jou
ochtenddauw
eerste voorzichtige zonnestraal  ...
vraag niet te veel
wees onbekommerd en blij
laat de wereld maar draaien
loop niet mee
in die mallemolen
vergeet even je krant
denk niet aan wat komen zou
hou van jezelf
hou van anderen
dit wens ik jou vandaag   !

vertederend
niemand toont hen hoe met moet
zorgen voor  ...
altijd beschermend
raak niet aan
instinctief
zacht en mooi
onvoorwaardelijke liefde
vergis je niet
kom niet dichterbij
ze laat niemand toe
van haar jong blijf je af  ...
vraag me af
zou een mens
durf het haast niet te zeggen
niet wat beter leren
wat beschermen is   ?

al denk je
had ik maar of
was ik maar  ...
zoek niet te ver
het geluk ligt bij jou
kijk even rond
besef
hoe gelukkig je wel bent
warme kinderhand in oma's hand
vader en zoon
samen aan het werk
heerlijk winkelen
met dochterlief
wacht niet tot Kerstmis
om samen te zijn
geniet van elke dag
van elkaar
met elkaar
dat is gelukkig zijn  !

vlieg met me mee
zachtjes
over de golven
het zonlicht tegemoet
laat de wereld even stilstaan
kijk niet achterom
laat alles even om wat het is
spreidt je vleugels
dein met mee
samen zij aan zij
ginds aan de horizon
zien wij de anderen weer
weet
het is een mooie reis
dus
vlieg met me mee
aarzel niet
we gaan de toekomst tegemoet 
daar waar de zon voor ons schijnt   ...

nog niet zo lang geleden
toch verlang je er terug naar
dat heerlijk klaterend watertje
eenzaam tussen rots en groen
toevallig gevonden
een plaatsje voor mij
waar ik even terug
mezelf kon zijn
mijmerend
grassprietje in de mond
ogen dicht
intens gevoel
niet eenzaam
gelukzalig blij
klein brokje natuur
heel eenvoudig
klein watertje
verfrissend koel  ...
voel nog de warmte van de zomer
alsof het gisteren was   ...

benen
ellenlange benen
voor velen een droom
hoog stapvoets door het leven
het liefst mooi bruingebrand
onder kort jurkje
niet iedereen is blij
met haar lange benen
je steekt vaak boven anderen uit
kan je even niet schuilen
niets is wat het lijkt
vroeger was ik niet blij
mijn ellenlange benen
'daddy-long-legs' noemden ze mij
op school
niet flatterend
nu ben ik blij met wat ik heb
tenslotte
met ouder worden krimp je toch,  niet  ?

als kind droom je er van
lange witte sluier
meterslange kant
voortschrijdend als een koningin
jong meisje
houdt nog van wit
sluier wordt wat korter
hipper
geen lange sliert
voor elk wat wils
maar elke bruid is mooi
fris en teder
in wit
of heldere kleuren
je hoopt hetzelfde
nieuwe mooie toekomst
man van je leven
aan je zij
hoeveel mooie foto's
worden telkens weer
naar bovengehaald
telkens hetzelfde verhaal
de sluier  ...
mooi om even bij stil te staan  !

onvoorstelbaar
maar niet ongewoon
enkel in natuur
niet bij mensen
samenleven
ook al ben je anders
tederheid en vriendschap
er zijn voor elkaar
zachte tik
warme lik
wij wonen in een andere wereld
hard en onverschillig
geen vreemden
anderen dan wij
onvoorstelbaar
maar toch gewoon  !

stilte
zwarte stippen aan de hemel
hevig gebons aan de horizon
alles vuurrood
dampende rook
ver geroep en getier
gekletter van metaal
onvoorstelbaar
toch gebeurd
alsof het gisteren was  ...
zij die het kunnen navertellen
huiveren
doffe blik in ogen
nooit meer
laat ons hopen
bidden
blij zijn met nu
wandel mee
in veld vol bloemen
bloemen voor hen
zo lang geleden  ...

foto van vroeger
opeens in mijn hand
ongelovig kijk ik er naar
waar is de tijd
ongekunsteld mooi
heerlijk naïef
grote kinderogen
vol van verwachting
toen was alles nog mooi
onbreekbaar
jij kon alles aan
durfal
haantje de voorste
je veroverde veel harten
je warme hoge stem
ik hoor ze nog steeds
geen vogel zong zo mooi
helder er klaar  ...

foto van vroeger
zachtjes leg ik ze terug
bewaar ze voor altijd
lieve warme ogen
nog steeds in mijn hart  !

droom maar zacht
lieve zachte winterfee
donzige vleugels
omarmen mij
je laat mij heerlijk slapen
meedromen met jou
hoor geen geluid
geen gepraat
zachtjes dein ik mee
op een zachte wind
vol vertrouwen
zonder angst
voel me goed
heb even geen pijn
geen verdriet
droom maar zacht
ik volg je overal
maak me nog niet wakker
nog even
laat me leven in een wereld
van jou

helaas niet van mij  ...

langzaam trekt de kou
over het land
huiverig wachten we af
zal koning winter ons mild zijn
of ons geselen met
vorst, sneeuw en striemende wind
niemand die het weet
afwachten
ondertussen goed inpakken
ik verlies er alvast de moed niet op
kou kun je trotseren
maar let op de kou in je hart
laat de waakvlam niet doven
laat steeds dit lichtje branden   ...

stil en vochtig
dampende bladeren
heel langzaam
angst om stilte te verstoren
lichte tred
durf haast niet te ademen
zoveel schoonheid
ademloos geluk
alleen
wandel ik op mijn pad
weg die ik enkel ken
niemand om me heen
zorgeloos vrij
onbekommerd
warmte vult mijn hart
hier kan ik zijn
mezelf
zoals geen ander mij kent   ...

zondag
maar toch anders
kleine kaarsen
naast een foto
wij herdenken hen
die zoveel voor ons
betekend hebben
die hun kracht en liefde
aan ons doorgaven
die ons leerden
wat leven was
liefhebben
er zijn voor elkaar
liefhebben
ook na de dood   ...

gisterenavond
zachtjes schrijdend door bloemenzee
ingetogen figuren
zacht pratend
fluisterend
hoofden gebogen
heb nog een briefje gelegd
tussen je bloemen
vadertje
ben nog komen kijken
heb nog wat tegen je gepraat
zag dat alles mooi en kleurig stond
je hield van bloemen
je hield van ons
vandaag en morgen kom ik niet
jij en ik
wij houden niet van drukte
gisterenavond  ...
in alle stilte
heb ik nogmaals tegen je gezegd
ik blijf van je houden
laat je niet in de steek
zal verder blijven zorgen voor moeder
vadertje
mijn vadertje
het deed terug zo'n pijn    ...