buiteling ...

wachten op een brief
weet dat heel ver
mijn kleinste krullekopje
ijverig aan het pennen is
maar het duurt zo lang
wat is een jaar
voor mij een eeuwigheid
niets tastbaar meer  ...
vandaag krijg ik post
dan hoor je mij niet meer
verslind alle woorden
ontleed alle zinnen
en als toetje
krijg ik een pak foto's
die kan ik voelen
ruiken
telkens weer betasten
zijn ze terug
een stukje dichterbij   ...

voel me onrustig
wil vliegen
ver weg
heel hoog
woeste golven onder mij
donkere wolken
jagen mij voort
dein op en neer
kadans van het leven
wiekende vleugels
mijn eigen geluid
schreeuw het uit
niemand die het hoort
enkel de wind
beantwoordt mijn vraag
dat is voldoende
zo moet het zijn  ...

alles fris en onbezonnen
vrij van zorgen
hopeloos verloren in elkaar
niet wetend wat
tijd en ruimte is
vingertoppen bijeen
zachte handdruk
tijdloos
pril geluk
van weleer
zachtjes fluister ik een naam
geruisloos laat ik een traan   ...

vind het ergens wel mooi
sommige zijn juweeltjes
klein en fijn
enkelen weten de betekenis   ...
alhoewel
sommigen lopen met hun tuin op de rug
of een vuurspuwende draak
kijkt vanuit je bloes
armen en benen tonen je
een ganse geschiedenis
of is het de familieboom  ?
nu ja   ... ieder zijn ding
voor mij mag het
maar naast zo'n kerel liggen
waar leeuwen en goden
op zijn torso staan
met onderaan naakte vrouwen
die je begluren terwijl je zachtjes
het bed uitgaat  ...
nee voor mij is dat ietsje te ver

vanmorgen hier een gefoefel van jewelste
pc had kuren
niet zo maar traag maar
geraakte nergens in
haren in de lucht
zenuwen op volle toeren
totdat nichtje binnenkwam   ...
als het éne stuk is kan je dan geen andere er op plaatsen ?
het kind kreeg prompt een dikke kus
geen internet explorer
dan maar google chrome   ...
tja hier zit ik nu te tokkelen
hopelijk heb ik niet te vroeg gejuichd   ...

 

Hopelijk duurt het niet te lang ... Maar mijn internet Explorer is hier uitgevallen
Nu via mobiel. Straks nog eens proberen
Liefs meeuw

loslaten
is iets van jezelf meegeven
vrijheid schenken
ultiem gebaar
van liefde
je vraagt niets
je geeft weg
het gebeurt in een flits
vaak moeilijk en hard
onomkeerbaar
maar je weet dat dit zo moet
zo is het leven
durven loslaten
dankbaar zijn
om wat is geweest  ...

wil niet landen
blijf hoog in de lucht
hier ben ik vrij
ver van zorgen en pijn
het geluid van mijn vleugels
mijn enkele kreet
hier ben ik niet alleen  ...
zie de wereld onder mij
grauwe mensenmassa
wirwar van stinkende geluiden

hier is de wind van mij
de zee mijn veilige haven
hier kan ik leven
ben ik gelukkige en vrij

nee  ...  ik wil niet landen  !

 

dankbaar om wat zon
aarzelend stralend
huiverend om wat komen zal
heel voorzichtig
kom ik buiten
eventjes genieten
voel nog geen warmte
maar de kleur van de zon
bekoort mij
doet mij verlangen
naar meer  ...

 

wij hebben geen nood
aan een groot boeket
delen samen één bloem  ...
wij hebben geen nood
aan veel woorden
één blik volstaat  ...
wij hebben geen nood
aan luide muziek
stilte verbindt ons ...
wij hebben geen nood
aan luxe en praal
ons huis is klein en warm  ...
wij hebben geen nood
aan het heelal
want
we delen de zon en de maan
de sterren verlichten ons hart  !

kinderen en bloemen
ze maken je wereld mooi
fris en spontaan
stil en ingenomen
aaien bloemblaadjes
dartelen in het frisse groen
plukken heel eenvoudig
klein boeketje
kleine handen steken ze je toe
teder gebaar
kleine bloempjes
uit een groot hart   ...

is liefde wel zo mooi
grenzeloos rijk
gevoel van opperste geluk
zeldzame woorden
alleen voor jou
samen in harmonie
concert voor twee
voor velen vaak ongrijpbaar
in een lichtflits voorbij
liefde doet pijn
doet je wankelen
toch geloof ik in liefde
liefde is dichten
alleen voor jou   ...

ben blij met mijn fantasie
zo kan ik in volle vrijheid
mijn wereld iets mooier maken
schatkamer van dromen
nieuwe woorden
doorweven met de fijnste kleuren
elk verhaal apart
spontaan
voortvloeiend uit moeiteloze pen
ben gelukkig in mijn creativiteit
vraag niet of het mooi of
herkenbaar is
probeer om creatief te zijn
spelen met letters en kleuren
daar hou ik van  !

een wolkje kamperfoelie
doorweven met een lichte rozenwaas
zachte geuren
geruststellend
vaak gesierd met een drupje lavendel
maar ik herken haar
o zo vaak
aan de wilde seringengeuren
diep doortrokken
witte,  blauwe bloesems
in en rond de tuin
hemelsgrote boeketten
op tafel  ...
altijd gul
om een boeketje mee te geven
dat is haar
mijn moeder   ...

luid en druk
almaar meer en vlugger
ik sta even op de rem
luister naar de stilte
in stilte kun je beter horen
hij is mijn vriend
laat me nooit in de steek  ...
stilte heeft zijn geheim
dat ik delen mag
ja  ...  zelfs stilte spreekt
beantwoord mijn diepste gedachten
snap je de stilte niet  ?
dan begrijp je ook mijn woorden niet  ...

zeg niet zomaar een kussentje
al ben ik niet zo jong meer
bij mij zie je
kussentjes overal
in alle kleuren en maten
zacht of pittig
donzig zacht
bij het slapen
troostend bij verdriet
gezellig voor de buis
onder mijn hoofd
of been
mijn kussentjes zie je in elk hoekje
zelfgemaakt
op als cadeautje
iedereen weet
bij mij is er plaats
leg even de kussentjes opzij
en nestel je er gewoon even bij   !

eenzame fles tussen witte golfjes
kabbelend
nadert langzaam het strand
durf het haast niet aan te raken
breekbaar papier
één enkel velletje
opgerold met stukje touw
van wie
voor wie ?
haast niet leesbaar
taal die ik niet ken
onherkenbare tekens
een boodschap,  een gedicht  ?
niemand die het weet
woorden gedragen door de zee
die ik niet beantwoorden kan  ...

het wachten in voorbij
deur is dichtgeslagen
niemand weet
wat er werkelijk is gebeurd
de zee heeft terug genomen
prachtig mooie diepblauwe zee
verlaten anker op bodem
ik huiver
niet te beschrijven
buiten gierende storm
mannen vechten om hun leven
niemand die hen hoort
niemand kent hun laatste woorden
ijzingwekkend
ken het gevoel
de zee neemt en geeft
mijn gedachten gaan naar hen
ik draag aan hen
de eenvoudige woorden
van mijn gebed   ...