dan maar zo ...

zal nog eens proberen vandaag
gisteren
ongeduldige dag
alles loopt dan
in het honderd
het leven is te mooi
om te struikelen
over zoiets kleins
vandaag hersenen laten werken
een genie wordt ik nooit
zal bescheiden herbeginnen
wie weet
wordt het beter dan gedacht    ...

zit hier maar te proberen
bij de ene lukt het
bij anderen geraak ik niet binnen
nog nooit problemen met pc gehad
mijn trouwe blogvrienden denken wellicht
dat ik niet meer op bezoek wil komen
maar niets is minder waar
vraag mij af wat ik hier zit te doen
denk er werkelijk aan
om er de brui aan te geven    ...

het leven is vaak niet
zoals we willen
vol rozengeur en maneschijn
vaak vallen en opstaan
heldere en donkere dagen
een snuifje humor
brede glimlach
kleine attentie
het doet zo'n deugd
eens uit de band springen
grijp je geluk waar je kan
koester elk moment
wees blij
met wat je hebt
met wie je bent   ...

soms maak jij het verschil   !

teder en fijn
heel zacht
van bloem tot bloem
samen
kleurenpracht
zijdezachte vleugels
onhoorbaar
stil spel
het is maar voor even
kort leven
maar zo onnoemelijk mooi
fijnste wonder van de natuur
jammer
het leven van een vlinder
in een oogwenk voorbij
een glimp van schoonheid
voor jou,  voor mij    ...

verwonderde ogen
stralende blik
heel stil
zien zij iets moois
wij vinden het maar niets
vaak eng
maar in kinderogen
is alles mooi
uniek
zelfs het geluid
is een bron van inspiratie   ...
ah ja
ik mag ook niet vergeten
dat ik ooit ploeterde in de vijver
op zoek
naar waar dit kind zo blij mee is
moeder gruwde
toen ik het mee naar huis nam
en prompt terug vloog

ik had wellicht toen ook zo'n stralende ogen     ...

ik kan me zo nestelen
in het groen
niemand om me heen
enkel mijn boek
niemand stoort mij
leef mee met wat ik lees
ben verslingerd op
de woorden
woorden al heel oud
huiver met emoties
explodeer
ah niemand hoeft te zien
hoe ik hier lig
mijn klein niemandsland
tussen frèle boterbloemen
hier blijf ik rustig
tot de avond valt    ...

ik kijk de wereld aan
tussen kathedralen van rots
en groen
omgeven door wolkensluiers
van dromen en geloof
voel me nietig en klein
zoveel groots
machtig in zijn geheel
je ziet me haast niet
speldeprik
ben ik ook een stukje natuur
zo oneindig klein  ?
warme stralen verlichten
mijn gezicht
ik breng ode aan het leven
mijn warme lach
borrelend uit het diepste van mijn ziel
schalt over de dalen heen
al zie je me niet
je hoort me wel   ...

eerste stappen
na de stilte
licht geruis
van wiegende takken
langzaam
kom ik terug tot leven
adem de frisse zomerlucht
reikhalzend kijk ik uit
naar de zon
die mij opnieuw verwarmen zal
hoog tijd om opnieuw
te leven
spreid mijn armen uit
zachtjes neuriënd
begin ik aan mijn nieuwe dag   !

dit is toch een dag
om vlug te vergeten
zomerse dag
vanachter het gordijn
niet getreurd
zie hier al een beetje zonneschijn
gedonder trekt weg
morgen wellicht beter   !

vakantie hier
vakantie daar
hondje van bovengebuur is op vakantie
bij mij   ...
gisteren vriendin
of het mogelijk zou zijn  ... ?
klein konijntje vraagt niet veel plaats
parkieten van schoonzus
zijn ook al geïnstalleerd
kan moeilijk nee zeggen
gaan dit jaar toch niet weg
nu vraag ik mij af
wie de volgende wordt   ...
ten huize van
is iedereen welkom
leven in de brouwerij
dat wel
maar hemel
moet niet veel stilzitten
tja
straks komt de rust terug
en is iedereen tevree   ...

een nieuwe morgen
nieuwe dag
zonlicht
verwelkomt mij
duistere wolken ver aan horizon
vandaag
denk ik niet aan gisteren
ik leef, beleef
streel de zachte bloemenknoppen
ruik de frisse rozengeuren
zie
daar speelt een vogelorkest
de vroege tonen
van dit mooie levenslied     ...

vandaag een trieste dag   ...  begrafenis van onze lieve Dirk

morgen ben ik er weer

nog een fijne avond allemaal   !

het leven is niet enkel genieten
maar samen
stormen doorstaan
aanvaarden
wat komt
niet te ver zoeken
samen
hand in hand
verder werken aan de toekomst
wentelen in zachte herinneringen
blij zijn met eenvoud
rijkdom maakt niet gelukkig
gewoon gezond en vrij
samen leven
wetend dat dit het is
waar iedereen naar streeft   ...

en toch schijnt opnieuw de zon
het leven borrelt verder
stil en gestaag
fluisterend
draagt de wind je naam
daar waar
wij niet volgen kunnen
wij laten je gaan
maar in ons hart
blijft je guitige stem
je knipoog naar iedereen
krullebol van ons
jij was het leven
boordevol humor
liefde voor muziek en natuur
uniek
in je geheel   ...

vannacht is mijn jongste schoonbroer plots overleden
hij was pas 45

een lief mens, bezorgd voor anderen
Dirk   ...  het gemis is heel groot 

ik voel me
vaak durf ik niet te zeggen
bang
om wat het antwoord zou zijn
blij of droef
laat geen traan
zoek naar woorden
maar vind die niet
barstensvolle gedachten
die ik delen wil
maar vind je die éne
die hoort wat je zegt
je zachtjes toehoort
naar de stromende woorden
een snik,  een lach
dat is een zegen
je bent niet alleen
laat gerust een traan
hij zal het verstaan   ...

delen met elkaar
vaak iets klein
iets van jou
weggeven
zomaar
kleintjes doen dit zo
éénmaal ouder
gaat dit zo vlot niet meer
met de jaren
wordt er helemaal niet meer
aan delen gedacht
elk zijn huisje en tuintje
een enkeling
die nog zijn hart toont
en weet wat delen is
je vindt ze niet vaak
respect voor jou mijn vriend
die nog weet wat delen is    !

één flits
je hebt de foto van je leven
tederheid
in onze jungle van het leven
toont aan
hoe het zou moeten zijn
liefde en tederheid
onvervalst vertrouwen
wat zou ik graag terug
dat kind willen zijn
maar dat meisje van vroeger
bestaat niet meer
enkel nog een foto
diep van binnen
heeft ze enkel nog
haar herinnering    ...

ik ben niet mooi
heb geen glanzend lijf
of prachtige veren
velen zien me niet
hou me verborgen
achter het groen
stilletjes staar ik je aan
ook jij loopt aan mij voorbij
plots
kijk je me aan
geef me een zachte tik
voel me dolgelukkig
iemand weet dat ik besta
nu straal ik je mijn kleuren
als ik wil
ben ik oogverblindend
in mijn lelijk lijf    ...