alleen ...

hou van bloemen
hou van kinderen
kinderen met bloemen
meer heb je niet nodig
één klik
je foto is zeker geslaagd
je lieveling
blijft altijd klein
ook al worden ze groot en wijs
die éne foto
blijft altijd staan
guitige oogjes staren je aan
herinneringen vervagen niet
laat die foto staan
zo blijft die kleine ukkepuk
steeds in je hart     ...

ik reik je mijn hand
leun op mijn schouder
droog je tranen
voel je kloppend hart
wees niet bang
al was je nacht
donker en zwart
ik laat je terug leven
opnieuw de zon zien
mijn hart staat open
vriendschap en liefde
zullen je terug vergezellen
laat mij
jou tonen
dat ook jouw hart
kloppen kan
heel zacht
ook in de donkere nacht    ...

ze komen telkens weer
teer en fris
dansende elfjes
in het water
mijn vijvertje
niet groot
kleurenpracht
waar genot
om stilletjes bij te zijn
vissen
dartelen rond hen neer
klein paradijs
stil en vredig
hier kan ik mezelf zijn
word ik niet gestoord
dit is mijn plaatsje
klein maar fijn     ...

ben je bang
van de nacht
aarzel dan niet
zet je angst opzij
kijk
of ga
even buiten
maanlicht verzacht
vredig
rustig licht
het spreidt over je uit
wentel je
in haar zachte pracht
prevel een woord
een gebed
of stel je een vraag
de nacht is niet zo donker
kijk naar de maan
ze beantwoordt je vraag     ...

stilletjes kijk ik toe
klein meisje
tussen bloemen
graaiend naar die eerste vlinder
grassprietje in de mond
heb ik dit ook beleefd ?
was is ook zo gelukkig ?
rijk met alles wat ik zag
niemand om me heen
geen zorgen,  geen verdriet
blij met die eerst geblazen
luchtballon
dwarrelend uit het flesje
ja
dat meisje was ik
maar heb moeite om te geloven
zo lang geleden
zoveel gebeurd
zo kijk ik dan maar
stilletjes toe
bang om haar niet te storen   ...

lief zijn voor het leven
lief zijn voor een ander
je hoeft er niets voor te doen
blijf jezelf
hou je warme glimlach
je speelse lach
jouw opbeurende woorden
je teder gebaar
jouw warme armen
maar wees lief
voor jezelf
cijfer je niet weg
blijf sterk
een ander zal lief zijn
voor jou    ...

vandaag even geen tijd
om te bloggen
morgen kom ik zeker terug
vandaag is het de verjaardag
van mijn ventje
mijn grote steun en toeverlaat
wil hem vandaag verwennen
het is zijn dag vandaag
vandaag wordt hij
in de bloemetjes gezet
door vrienden en familie
voor zijn tomeloze inzet
voor velen
ook sommigen die hij niet goed kent
nee even geen tijd vandaag
wil rond hem fladderen
wens hem alvast heel veel zonneschijn    ...

ik dans op kleuren
huppel op de regenboog
vlij mij neer in het zachtgroen
loop speels op vrolijk geel
adem en geniet van rozerood
bewonder al dat blauw
zou alles willen omarmen
wolkjes om me heen
dartel op en neer
voel me als een kleine prinses
bij het zien
van die prachtige regenboog
al word ik ouder
geniet nog steeds
van dit hemels fenomeen    ...

een mooie zondag
wens ik jou
eentje met veel licht
warmte in je hart
dag vol vriendschap
genegenheid
nu eventjes tijd
voor familie
een gezellige dag
wens ik jou
maak van deze dag
jou dag
laat de wereld maar even
voorbijgaan
maak er iets moois van
neem je tijd
het is ook jouw zondag    !

laat haar
dansen
alleen
zonder muziek
verwonderd kijk ik haar aan
elfje van de zee
reikt naar de zon
zo gevoelig en teer
wind draait om haar heen
ze is zo sterk
in al haar eenvoud
schoonheid
dat ik niet kan omvatten
dans maar verder
kom niet naar je toe
ga op in je dans    ...

ze zijn er overal
in alle kleuren en maten
groot of klein
verhuisd of begeerd
gemakkelijk
altijd te bereiken
kan alles aan vragen
maar o wee
als je drukt
en het schermpje blijft zwart
geen geluid
vandaag ben ik aan de beurt
ben er weliswaar niet aan verslaafd
maar vind het knap onhandig
had zoveel te melden
op te slaan
straks naar winkel
hopend dat dit euvel vlug gemaakt is

tja, we mogen niet altijd
de vinger uitsteken
naar de jongeren
ik mis hem nu al   !

bij de eerste zonnestralen
ga ik er op uit
wat zie ik  ?
veel norse gezichten
verkrampt en haastig
een vriendelijke goeiemorgen
daar moet je niet op rekenen
gedrum alom
nog een laatste geeuw
verveeld gezicht staart je aan
menslief
ze kijken je aan
of je van een andere planeet komt
mens wordt terug mens
daar
nog eentje zoals ik
vriendelijk goeiemorgen
gewoon alledaags praatje   ...
rennen jullie maar
zet mijn hoedje op
en ga doodleuk verder     ...

pril en fris
ze groeten jou
's morgens vroeg
geven je een blij gevoel
eenvoudig bloempje
maakt een witte zee
met gele knopjes
reikend naar de zon
kijk door het raam
word overspoeld
door die frisse lentebloempjes
zij maken mijn dag mooi
geven me lentekriebels
nodigen mij uit
om straks de tuin in te gaan
te genieten
eenvoudig mooi
voel mij rijk vanbinnen
vandaag     ...

hoor de stilte
luister
geen lawaai
rust in je hoofd
ziet en ruikt de natuur
's morgens vroeg
jouw lichaam heeft
dit nodig
die prachtige zachte stilte
heel ver
begint het eerste vogellied
het stoort je niet
zachtjes neur je mee
niet luid
want die mooie stilte
wil je niet doorbreken
straks breekt de wereld open
vol lawaai
maar nu nog even
hoor de stilte     ...

een verkwikkende slaap
nachtje door dromen
als een onschuldig kind
eventjes weg
niet aan iedereen gegeven
op één oog kijkend
naar de wekker
rusteloos heen en weer
luisterend naar elk geluid
herken jij dit ook ?
en dan tegen de morgen
in diepe slaap
tot die duivelse wekker
je wakker maakt
grommend leg je op je andere zij
toch moet je er uit
al is het met één oog open
de wereld staat terug klaar
voor jou    !

nee
geen weer om hond door te jagen
binnen   ...  veilig voor
die gemene rukwinden
maar diegene die nu zit te pennen
moet er straks toch door
zonder paraplu
wil geen Mary Poppins zijn
hopelijk
geen tonnen water over mijn hoofd
rennen naar de wagen
haren rechtop
straks op stap
nee
iedereen heeft niet het geluk
thuis te blijven wanneer hij wil    !

Pasen komt er aan
ondanks alles
wens ik jullie
een vrolijk Paasfeest
samen met vrienden
met familie
al ben jij ook alleen
voor jou speciaal
een zalig Pasen
hier aan de andere kant
van de lijn
wens ik jou een fijne dag
verwen je met lekkers
lekker lui genieten
van deze toch
speciale dag
van vreugde en vrijheid
en rust in ieders hart   !

nee, ik steek mijn kop niet in het zand
maar voor nu is het eventjes
genoeg geweest
geen krant of televisie
zoveel gruwel en pijn
mijn hoofd en hart
is barstensvol
van wat  ?
van verdriet en onmacht
maar vooral van
woede
onherstelbare diepe woede   !

je hebt zo van die kiekjes
onverwacht genomen
weet niet meer
in welk jaar
voorzichtig koester je ze
tussen fijne blaadjes
soms liggen ze lang
anderen worden veel bekeken
elkeen heeft zo'n foto
soms voel je opnieuw die blijdschap
soms maken ze je triest
maar het zijn die foto's
door jou genomen
een kunstwerkje
van jou
voor het leven    !