vlinder ...

oud worden
en samen blijven
genieten van elkaar
liefkozend rimpeltjes tellen
het gaat niet meer zo vlug
laat de anderen maar snellen
wij hebben een leven achter ons
met vallen en opstaan
samen staan wij recht
hoeven in niemands ogen te kijken
elke morgen
een zoen
telkens blij voor een nieuwe dag      ...

had nooit gedacht
dat een regendruppeltje
zo welkom kon zijn
aarzelend spattend op mijn gezicht
verfrissend
groen wordt groener
bloemen richten zich op
zo'n kleurrijk dropje
tussen de bladeren
wondermooi
wie zegt dat zo'n buitje
geen wonderen kan doen
geen stortvlaag
maar zo'n heerlijk verkwikkend
zomerbuitje    ...

terug weekend
even verpozen
straks er op uit
leef je uit
het is zomer
even geen klok
alles rustig op jouw tempo
zomer
jouw tijd om te herbronnen
hoognodig
want voor je het weet
staat herfst en winter voor de deur   !

daar is ze terug
aarzelend vanuit de diepte
van de donkere nacht
nog heerlijk stil en koel
zachtjes ritselende bladeren
geniet met volle teugen
van dit wondermooi
stukje natuur
wat brengt ons de dag
niemand die het weet
maar goed ook
niet teveel denken
genieten van vandaag
zon zal terug schijnen
in vol ornaat
voor sommigen teveel
anderen verwelkomen haar
ze is er
en komt telkens weer
ben blij
dat ik haar telkens
een goeiemorgen wensen kan     ...

het leven draait door
een circus
van klanken en kleuren
je zwaait hoog
iemand neemt je vast
dwarrelend
kijk je neer
enthousiast publiek
gejuich alom
vrees toon je niet
je vliegt door de lucht
niemand die je kent
verhuld in bonte kleuren
prachtig kostuum
verbergt je angstig lichaam
met een blijde lach
ga je maar door
de show must go on     ...

donkere dagen
nachten zonder slaap
ellenlang
maar zie
vandaag komt de zon op
ze schijnt terug
voor mij en jou
dankbaar begin ik aan een nieuwe dag
het verleden even laten rusten
sla een nieuwe weg in
hoopvol
dankbaar om wat is geweest
een eenzame vogel trekt voorbij
kom terug onder mensen
zal terug leven
met mooie herinneringen in mijn hart     !

het leven gaat verder
al is de tijd even stil gestaan
met dagen van stil verdriet
toch moeten wij opstaan
ook vandaag komt de zon op
straks volgt een nieuwe weg
met een hart vol
mooie herinneringen
ga ik op stap
mijmerend om wat is geweest
koesterend
maar dankbaar

dankjewel voor de velen blijken van medeleven    !

de tijd heeft blijven stilstaan
van de ene dag
op de andere
's avonds nog lief en teder in bed gestopt
wou 's morgens wakker maken
maar tijdens de nacht
stilletjes ingeslapen
voorgoed
mama
wou je nog wakker krijgen
mijn wereld stond stil
hoe moet het nu
zonder je lach
je dagelijkse knuffel
je goede raad
mijn steun en toeverlaat

besef het nog niet
hopelijk kijken jullie nu samen
neer op mij
en loods mij door die doodzware dagen     ...

Ik zal een tijdje niet op de blog komen daar ik maandag een dierbaar persoon verloren heb en mijn verdriet is nog te groot om verder te schrijven ... volgende week kom ik zeker terug

jij bent mooi
angstig en teer
blijf je in je hoekje staan
bang
van die grote wereld
rondom jou
kom
waag je aan die eerste dans
op heldere tonen
in de koele avondzon
zal je dankbaar zijn
om te genieten
van jouw dans
fris en eerlijk
zoals het leven zou moeten zijn      ...

dit is mijn plekje
tussen duin en zee
niemand om me heen
dartel spring ik in het rond
hier ben ik vrij
tussen zand en twijgjes
voetstappen tel ik niet
adem de rustige zee
mijn hart wordt even rustig
dit is mijn plekje
hier vind je mij
telkens weer     ...

wij turen er naar
in gedachten
denken wij
is er een hemel
na dit leven op aarde ?
ik weet het niet
telkens kijk ik omhoog
krijg geen antwoord
mijn fantasie barst los
zou het toch    ...
maar ik ben realist
niet denken aan morgen
gewoon genieten van
wat je boven ziet
je bent hier
nu
tracht hier
je hemel op aarde
te ontdekken    ...

geen brug te ver
te hoog
om naar jou te gaan
over ravijnen
diepe wateren
immense bossen
altijd vind je wel
een brug
zeg nooit
ik kan niet bij jou komen
er is altijd een weg
hoe klein dan ook
die je naar die brug leidt
en mensen
samenbrengt    ....

sierlijk samen
geluidloos
dansend
op hun zachte wind
vleugelwiekend
op eigen kadans
geen dans zo mooi
niemand die hen ziet
een liefdespaar
trots en nederig
niemand doet dit na
dit is hun levenslied
hoog in de wolken
enkel zij
verstaan de tonen
van hun muziek    ...

een heel fijn weekend
wens ik jou
eentje waarvan je zegt
dit had ik nu nodig
dit doet mij deugd
kan weer mezelf zijn
heb weer wat tijd
wat je ook doet
maak er jouw  dagen van
de week volgt
met werk en sleur
maar vanaf vandaag
is het mijn weekend
dus laat mij genieten
op mijn manier    !

je weet het
voelt het
donker gerommel
onder jou
inwoners staan er niet bij stil
het hoort bij hun leven
is een deel van hen
verbijsterd kijken wij toe
hevige uitbarstingen
kreten van de natuur
als van een gekweld dier
vraag me aan een van hen
ben jij niet bang
verwonderd kijkt hij me aan
nee
het is onze Etna
hier leven en sterven wij
boven haar
wij houden van haar
onze lieve Etna   ...

woelige waters
je houdt je staande
dat probeer je toch
glijdt alle kanten uit
golven overspoelen je
het leven draagt je mee
op en neer
toch ben je krachtig
gaat niet onder
telkens weer
kom je terug
al is het leven
een woelige zee
jij kan het
al is het vaak moeilijk
proestend kom jij
terug tot leven    !

heel eenvoudig vandaag
ben blij
jou hier terug te zien
een korte babbel
lieve groet
wetend
dat jij er ook bent
samen
zo eenvoudig kan het zijn    ...

zij kennen geen goed of kwaad
dartel
gaan zij door het leven
onbekommerd vrij
laat geen mens dichtbij
laat hen leven
dit stukje natuur is van hen
wij hebben al zo veel
zoveel genomen
verwoest
er lijkt geen einde aan te komen
maar laat hen vrij
vrij om te leven
in hun stukje paradijs
want het onze
is ver zoek     ...