luchtbellen ...

donzig wit
witte stipjes
in het zachtgroene gras
dit is pas lente
het geeft me
een goed gevoel
alsof alles goed is
vredig en stil
in het ochtendgloren
zacht lief lam
ik wil je strelen
omarmen
teken van liefde
vrede en vriendschap    ...

ik heb voor jou
de zon meegebracht
een straaltje
voor elk van jullie
een beetje warmte
hoop
zachte koestering
na een lange nacht
spreidt je armen
richt je gezicht naar de zon
terug naar vlinders
eerste bloesems in de tuin

God wat is het leven mooi
kijk niet altijd
naar het donker
laat je hart verlichten
door de gewone
eenvoudige dingen in het leven    !

na een heerlijke vakantie
met zon en rust
ben ik er terug
nu nog valiezen uitpakken
terug aanpassen
aan het belgisch weer
en drukte   ...

ik dank al mijn vrienden
die mijn blog bezocht hebben
en er een berichtje nagelaten hebben
het doet toch deugd terug te zijn

nu nog even en straks
kom ik bij jullie op bezoek   !

lieve bloggers ik kan momenteel niet ant woorden daar ik nu  op reis in Tenerife ben

Volgende week kom ik zeker bij jullie terug   !!

Zonnige groetjes van meeuw

voel je triest
wacht je op de zon
zijn de dagen te lang
nog even
weet het
woorden zeggen niet veel
er moet licht komen
in ons hart
heel veel licht
ramen opendoen
zachte wind
vlinders en bijtjes
ik wou je ze geven
maar ook ik
wacht

alvast een bloempje voor jou
hopelijk verlicht het je dag   

je zou er de brui aan geven
ik word er warempel
triest en neerslachtig door
wachtend op de zon
speur ik de tuin af
naar die eerste
prille lentebloempjes
maar haast mij
terug binnen
gierende wind
en snijdende regen
houden mij tegen
mijn vingers jeuken
om terug aan de slag te gaan
planten en zaaien    ...

maar de natuur
blijft zijn gang maar gaan   !

dit bloempje
groeit bij mij niet
ver
heel hoog
zag ik voor het eerst
je staan
heel zacht
mooi in je eenvoud
tussen bergen en dal
je bent uniek
plukken deed ik niet
wou de natuur niet kwetsen
daar leef jij
tussen rotsen
eigenzinnig
groeit op vaak
onmogelijke plaatsen  

trots  ...

het overkomt ons allemaal
eenzaamheid
soms duurt het niet lang
is men blij even alleen te zijn
maar echte eenzaamheid
dag na dag
voor velen
ondraaglijk
geen mensen om je heen
troosteloos wachten
je zinkt verder
denkt niet meer aan toekomst

ken jij iemand
die je vragend aankijkt
neem even je tijd
een babbel
een uurtje gezelligheid
tonen dat ook zij
belangrijk zijn    ...

het geeft zo'n warm gevoel
vergeet niet
het kan jou ook overkomen   !

kindlief
je kan het niet voorstellen
muur van water
brekende golven
over je schip
even niets zien
enkel bulderend lawaai
heen en weer geslinger

kindlief
best dat je dit niet
hoefde mee te maken   ...

maar er moest gewerkt worden
moeder zorgde thuis voor jou
vader zat op zee

bij elke storm
denk ik aan hem
mijn stoere vader
vadertje lief
gelukkig nam de zee
je niet mee  ...

nu ben ik blij
vroeger waren altijd
boeken om me heen
liefde voor het lezen
dik of dun
kroop in een hoekje
stilletjes
verdween in andere wereld   ...
zoveel jaren later
steeds veel
boeken om me heen
voel me rijk
ben door eeuwen gewandeld
geproefd van fantasie
of met beide voeten
in werkelijkheid
maakt niets uit
zolang ik maar lezen kan
ben ik een blij en gelukkig mens    ...

vrouw zijn
niet zomaar een barbie
met ballen aan het lijf
durven opstaan
geen grijze muis
tussen de menigte
je ziet haar
je hoort ze
kordatig stapt ze verder
kijkt niet om
is geen kleine meid meer
tijd van poppen is voorbij
kleurig zie je haar komen
wat zij zegt
heeft inhoud
sterke vrouwen
ze vallen op
maar eenmaal thuis
valt het masker weg
is ze heel eenvoudig
moeder, echtgenote en vriendin  !

daar waar
de zee de horizon kust
wil ik varen
zachtjes deinend
op de golven
langzaam
begin ik terug te leven
eerste zonneschijn
op mijn gelaat
frisse wind
die mij opnieuw adem geeft
mijn hart gaat sneller slaan
dit is leven
ga je mee ?
heb ruimte op mijn boot
je hoeft alleen maar
in te stappen    ...

de kogel is door de kerk
heb de knoop doorgehakt
na een hels jaar
vol verdriet en emoties
veel heen en weer
bergen papieren
had het broodnodig
volgende maand
vliegtuig op
10 dagen weg van hier
rust en kalmte
zon,  hopelijk heel veel zon
mijn lichaam en geest
zijn zo moe
op het randje af
nog even
hopelijk zijn de batterijen
terug opgeladen
en kunnen we er weer tegenaan    ...

een nieuwe dag
niets ongewoons
als het kan
maak er iets moois van
met geluk in je hart
heel eenvoudig
als een kind
dat vol bewondering
dat vlindertje zachtjes bekijkt
verwacht niet te veel
wees blij
met wat je hebt
met wie je bent    ...

opstaan
met een dun laagje sneeuw
als een kind zo blij
alles wit
geen grijs en grauw
natuur
trok haar mooiste kleedje aan
keek door het raam
bomen zagen er anders uit
feestelijk misschien
geen winter zonder sneeuw
hoeft niet veel te zijn
maar even genieten
van dat mooie wit     ...

leef niet in zwart wit
vermijd grijs
gebruik kleuren
maak je leven bont
zeg het met bloemen
als je geen woorden vindt
zij zeggen zoveel
wat jij niet uitleggen kan
maak je donkere dagen licht
nog even
komt er terug licht
eerste fijne lentezon
zacht licht
ook voor jou   ...

ze heeft mij goed te pakken
griep
klein woordje
maar hoop ellende
begrijp nu de zwaar zieken
dit zal wel overgaan
nog een dosis antibiotica
nog veel hoesten en kuchen
maar kan thuis blijven
denk aan diegenen
die van huis naar ziekenhuis
van her naar der
onderzoeken
testen   ...

vandaag denk ik even
aan hen die het moeilijker hebben
wil hen een hart onder de riem steken
ook jij bent mens
blijf volhouden   !

ik ben geveld
griep heeft mij te pakken
lamlendig hang ik hier
over mijn pc
stapels zakdoeken
hopen muntjes voor de keel
het lukt niet
om bezoekjes af te leggen
wens jullie een fijn weekend
ik hou het bij de zetel
en mijn bed   ...

hopelijk volgende week beter   !

sommigen
hebben nood
aan veel mensen om hen heen
druk gepraat
altijd volk over de vloer   ...

ben ik dan anders ?
zoek vaker
de stilte op
ver weg van
dagelijks geluid
geen getoeter of muziek
geef mij maar dat uurtje
stilte
alleen in mijn hoekje
met een goed boek
waar niemand mij storen kan    ...

kan ik tenminste
even mezelf zijn  !