in plassen ploeteren ...

dit is mijn plekje
mijn veilig hoekje
's avonds stil
wereld buiten
languit met boek
glaasje wijn 
dikke kussens achter mij
knetterend vuur
warmte die nog verwarmt   ...
die rode gloed
maakt me rustig en tevreden
heb nu de wereld niet nodig

enkel mijn plekje
bij het vuur   ...

toe laat mij
gewoon mezelf zijn
dwing me niet
om ouder te zijn
neem mijn knuffel niet af
laat me nog dromen
ik ken jullie angsten niet
kijk verbaasd
naar jullie gezichten

is het werkelijk zo erg
om ouder te zijn ?
nee antwoord niet
zal toch niet luisteren
ik leef lekker in mijn wereld
deze is mooi  ...
ik hou van jullie
is dat niet voldoende   ?

we leven allen onder dezelfde hemel
de zon schijnt voor iedereen
wolken glijden geluidloos voorbij
zacht maanlicht vertedert    ...

maar zijn wij allen gelijk  ?
velen denken van wel
niets is minder waar
wij mensen verschillen
als dag en nacht
arm of rijk
gezond of ziek
temidden familie of eenzaam
gelukkig of triest

ja wij leven onder dezelfde hemel
maar elk van ons is uniek
nee ,  wij zijn niet dezelfde
met dat beetje geluk
kunnen wij het een beetje mooier maken
en voor velen een stukje draaglijker   !

View Raw Image" class="thickbox" href="http://oi48.tinypic.com/2iqzui9.jpg">

intussen
terug iets waar men op kan discussiëren   ...

kerstmarkt of wintermarkt  ?

voor ons
een prachtige uitstap
wel wat ver
maar voor ons de moeite waard
kerstmarkt in Dusseldorf
jawel   ...   kerstmarkt
onvervalste winterse kerstsfeer
badend in het zachte licht
allerlei geuren
smakelijke braadworsten met heel veel ui
knapperige broodjes
warme glühwein
waan me terug als een kind
tussen al dat moois
ik trek me van al dat gedoe niet aan
voor mij is en blijft het een kerstmarkt   !

voor sommigen onbelangrijk
het interesseert hen eenvoudig niet  ...

maar voor iemand die van de natuur houdt
kan mij misschien begrijpen
gisteren was ik dolblij
terug twee merels gezien in mijn tuin
leken verdwenen te zijn
achteraf las ik
dat een virus vele gedood hebben
vond al raar 
dat ik mijn kleine vrienden
niet meer terug zag
zij brachten mij zoveel mooi gezang
in de vroege morgen
's avonds laat

vlug wat broodkruimels en zaadjes
hopelijk komen ze vandaag terug
en blijven mijn tuin bezoeken   !

zeg nooit,  het is maar een vogel    !

waar zijn we mee bezig  ?

velen sluiten de ogen
storen zich er niet aan
want wat kunnen ze er aan doen   ...

met lede ogen zie ik
al dat moois
van wat de natuur ons gegeven heeft
verdwijnen
prachtige dieren
zeldzaam
of niet meer bestaand
stukjes groen
nu blokken beton

menslief
hou mijn hart vast
mijn brokje natuur verdwijnt
enkel nog een herinnering zal blijven    !

gisteren even niet langsgeweest
vandaag terug op post  ...

de verwarming graadje hoger
zachte pull
warme sloefkes
heerlijk luie zondag
eerste kopje koffie
straks wat broodkruimels voor de vogels
het leven kan mooi zijn
ik tracht nu te genieten
van elke dag
warm of koud
geen rompslomp of enge verhalen
nee
doe gewoon mijn ding vandaag
wat ik graag doe   ...
morgen zien we wel weer   !

nu nog genieten van het zonnetje
achter glas
maar de kou
staat voor de deur
nog even genieten van herfst

ben toch een beetje triest
straks zien onze laatste roosjes
er zo uit   ...

ons leven
zo broos en breekbaar
zachtjes glijden
tussen geboorte en dood
zoals een zeepbel
tussen al het moois
dat het leven te bieden heeft
wees voorzichtig
doorprik haar niet
met dat beetje geluk
kan je nog een hele eind mee   ...

een mooie nieuwe week
wens ik jou
eentje vol vertrouwen
in elkaar
regen of wind ?
het deert niet
zolang er zonneschijn is
in jouw hart   ...

een hartverwarmende week
voor al mijn blogvrienden   !

voor veel jongeren een gewone dag
weten zelfs niet waarover het gaat   ...

een grote brok geschiedenis
genadeloos en wreed
eindigt op rememberance day  !
voor jullie die het zich herinneren
onze toekomst
werd gegeven
door hen
vaak vergeten op het veld
zonder naam
waar een enkele bloem nog bloeit  !

durf wat meer te ontspannen
een glimlach ,  een lach
het kost je niets
dankbaar krijg je een lach terug
zie niet alles grijs en zwart
het is vaak moeilijk
dat begrijp ik   ...

maar samen zijn
één enkele bulderende lach
tot de tranen in je ogen schieten
het doet zo'n deugd
jouw lichaam herleeft
voelt zo dor niet aan
dat vleugje adrenaline
en je krijgt weer hoop
om verder te gaan    !

vrienden van weleer
hebben zoveel beloofd
altijd er te zullen zijn
in geluk en verdriet

naar mate de jaren slijten
dooft ook die vriendschap
geen tijd
geen interesse meer
vrienden waarop je kon bouwen
alles kon toevertrouwen
je vindt ze niet meer
geloof enkel maar in nu
die éne trouwe vriend of vriendin
daar wil ik nog mijn energie in steken
wat de rest betreft
het ga jullie goed   
ook mijn interesse is gedoofd   ...

neem je kinderen mee
weg van speeltjes
gewoon de natuur in
laat hen vrij
ontdekken
mooie herfstnamiddag
tussen ritselende bladeren
laat hen fee, heks of toveraar zijn   ...
het bos laat hen fantaseren
zoeken naar kabouters
tussen paddestoelen
kijken tussen bomen

hollen, springen , juichen
laat hen kind zijn  !

later zullen ze je dankbaar zijn
dat je hen dit getoond hebt   !

niets is zo fijn
als de gewone dagen
weekend voor jou alleen
even niet denken aan morgen
lekker lang luieren
niemand die het ziet
tijd voor jezelf
heb je zin in een wandeling ?
of nestel je liever 
met een goed boek
zacht kaarslicht

lievelingsmuziek op de achtergrond
ach het is zo slecht niet
het is maar
hoe jij het maakt    !

zij hielden van de natuur
kleinste dingen rond hen heen
zij leerden mij
eerbied en nederigheid

liefde voor de natuur
dat kreeg ik van hen
houden van
zonlicht en maneschijn
het kleinste dier
eenvoudige bloem
hoge bergtoppen
diepe zeeën

maar het meest
het mulle zand
waar zij samen trokken
langs hun zee
daar vind je mij vandaag    ...

ik wou dat ik die woorden nog niet moest schrijven
dat ik daarvoor nog even de tijd had   !

ik had hen zo ontzettend lief
rust nu samen zacht   ...

we praten pas maar
over herfst
maar nu reeds kondigen
ze de eerste sneeuwvlokjes aan  ...
wellicht toch niet voor iedereen
kan het weer niet meer volgen
alles raast voorbij
sneltrein
zo is ons leven
wil de tijd vasthouden
maar alles flitst voorbij
kan jij het nog bijhouden  ?

nu ja,  we zien wel
misschien loopt het zo'n vaart niet
en kan ik het toch nog bijbenen    ...

de zomer was mooi en boeiend
iedereen
huivert bij het naderen van de herfst
vergis je niet
ook dit is een seizoen
de moeite waard
laat je fantasie los
laat je overrompelen
door een bundel prachtige kleuren
wat je vroeger niet zag
komt nu tevoorschijn
ritselend stil   ...
aan jou om te kijken
ontdekken
ik hou van herfst
in al haar schoonheid 
een stukje natuur
dat ik niet missen wil   !