het levert vaak
spectaculaire beelden op
maar zo'n onweer op zijn best
laat ik liever aan mij voorbijgaan
nu kan je niet kiezen
als hierboven alles donker wordt
de hemel verlicht wordt door helle flitsen
gepaard met harde donderslagen
dan blijf ik braaf binnen
ben geen held
durf het gerust toe te geven
ben er bang voor
op dit eigenste moment
ligt hier een onweer pal over mij

kijk maar schuin naar buiten
hoop dat het toch vlug
voorbijtrekt
geen klank en lichtspel voor mij   !

een mooi zomerse week
wens ik jullie
eentje waar je terug blij van wordt
het leven terug jou in haar armen neemt
de zon je liefkoost en niet verbrandt
de nachten zacht en rustig zijn
een frisse wind
je hart verblijdt
kinderen naar hartelust terug spelen
tussen bloemen en groen

jij alles terug gadeslaat
ziet
hoe mooi het leven kan zijn   !

blijf jezelf
leef jouw leven
streef naar jouw geluk
jouw eigenzinnigheid siert je
onbevangen zijn
ook samen met anderen

het maakt je uniek
verander niets
wuif met je wilde haren
jouw speelse knipoog
men zal je blijven herinneren
wie jij bent

niet wie je hoeft te zijn   !

ja weet het
we hebben er om gevraagd
en ditmaal gekregen
dierbaar regen
voor ons de normaalste zaak
zolang het niet te lang duurt   ...

maar blijf niet somber
ook dit gaat voorbij
straks terug de zon
stuur alvast
dit vogeltje op pad
naar jou
met een frivool levenslied   !

helpende handen
een stille vraag
vaak onbeantwoord
tijden van drukte
geen tijd

vraag me af
waar blijft de hulp
die men vroeger steeds aanbood
je hoeft maar te bellen  ...

het antwoord blijft stil
handen die helpen
worden zeldzaam
mensen die langskomen
blijven meer weg
totdat je zelf de vraag stelt
was het vroeger allemaal
de moeite waard   ?

je bent niet meer van de jongste
alles gaat wat moeilijker
niet zo snel
grijze haren nemen het over
van je donkere haardos   ...
soms beef je
herinner je niet alles
maar je hart blijft jong
blijft nog even hard kloppen
voor die ene man of vrouw
die nog steeds 
aan je zijde is   ...

neem van me aan
ook dat is gelukkig zijn
tevreden met wat je hebt
tenslotte
ben je nu wijzer
kan alles beter een plaats geven  !

niet alleen morgen zal ik aan je denken
jij wijze man
vader
blijft altijd bij mij
je leerde mij van het leven te houden
hield angst en onrust van mij weg
beschermend
rijk kindergeluk
herinneringen
niemand neemt die van mij af
jouw bomen in de tuin
zelfgemaakte tekeningen
je leerde mij schrijven
zelf teksten maken
moest onafhankelijk zijn
enig in mijn soort

dat zei je mij zo dikwijls
dankjewel paps  !

velen vergeten vaak
vanwaar zij komen
eenvoudige familie
hardwerkende mensen   ...

vaak in schril contrast
met kinderen en kleinkinderen
nu is een grote wagen een must
gewoon speelgoed
daar kijken de kinderen niet naar
wel al het nieuwe
glinsterend opvallend   ...
luxe alom
verre reizen   ...

maar hou het gewoon
je weet niet wat je mist
een warm liefhebbend nest
waar ieder nog tijd heeft voor elkaar
's avonds nog samen praten kan   !

we hebben het er zo vaak over
voor de ene een zegen
voor de ander een probleem
hemelsluizen gaan plots open
we worden getrakteerd
met liters vers regenwater
waar het ook belandt
het blijft een mooi spektakel
alles er op en er aan
wind ,  hagel en bliksemflitsen

dat heet nu eenmaal de natuur
maar bloemen en planten
zijn er dankbaar voor
ook de boer
leren leven met de natuur
niet iedereen is er blij mee    ...

's morgens vroeg opstaan
in alle stilte
maar toch iemand
die mij telkens
een goeiemorgen toefluit
ons Tommeke
uitgezocht uit een ganse bende
mijn klein kuifkanarietje
altijd blij mij te zien
opgewekt en dartel

zeg mij nu niet
het is maar een vogel   ...
hij schenkt mij tenminste een goeiemorgen
wat van veel mensen niet gezegd kan worden   !

niet iedereen heeft een tuin
velen wonen in de stad
hebben gelukkig een balkon
gisteren meegeholpen met vriendin
nieuwe woonst
maar miste haar bloemen
ja zelfs van een gewoon balkonnetje
kan je jouw plekje maken
kleurrijke bloemen
gezellig tafeltje met stoeltjes
meer hoeft het niet
plekje voor je laptop
zachte kussens erbij

zie
ook hoog 
kan je genieten van dat beetje natuur   !

mensen onder elkaar
het zou zo mooi kunnen zijn
elkaar begrijpen
elkaar liefhebben
tijd nemen voor de mens naast jou
af en toe een groet
leuke babbel of
zachte knuffel   ...

kijk verwonderd toe
dieren tonen ons vaak
hoe het ook kan
of
hoe het moet   !

soms heb je het gevoel
dat je daar staat
moederziel alleen
heel hoog
niemand kan je bereiken
geen helpende handen
verweesd kijk je naar beneden
zie je de wereld  ...
daar hoog bij jou
is het heel stil
wolken omringen jou
een enkele zonnestraal komt tevoorschijn
heb toch de moed
om door te gaan
aan het einde van de rit
wacht toch die éne hand
die je veilig en wel
terug in bescherming neemt    ...

leef je leven
neem de touwtjes in handen
het leven
is een mallemolen
durf eens vierkant draaien
het ongedurfde antwoord geven   ...

blijf jezelf
in deze onzekere tijden
houd je aan jouw waarden
geef niet af
zo zal je straks
's nachts
een pak rustiger slapen    ...

vandaag hou ik het bij bloemen
een politieke dag vandaag
eerst naar het verkiezingshokje
eerste heel vroeg
anderen op het laatste nippertje

elk doet zijn ding
met of tegen zijn zin
ben niet van plan
de ganse dag dit op te volgen
doe mijn burgerplicht
hoop dat iedereen
een beetje verantwoordelijkheid neemt

kiezen  ?
het antwoord kan steeds
verrassend zijn   ...

vaak is de wereld grijs en grauw
overheersen donkere kleuren
zoekt men tevergeefs het licht   ...

maar leer je kind
de kracht van bloemen
laat het baden in het groene gras
laat het de kleinste bloem ontdekken
het zal je dankbaar zijn
leren leven in het zonlicht
bonte kleuren alom
vlinders tellen
huppelend achterna  ...

leer het die andere wereld kennen
die is nog mooi en puur   !

na een deugddoende en zonnige vakantie
terug thuis in eigen land
nieuwe toffe vrienden leren kennen
andere natuur
andere gewoontes
de wereld is mooi
ieder klein hoekje ontdekken
zien hoe plaatselijke bevolking leeft  ...
vaak veel minder dan bij ons
maar gelukkig met elkaar
vriendschap is hun toverwoord

iets waar wij nog heel veel van kunnen leren   !  

mama
zo'n kort woord
voor een grote dame
die mij leerde
wie ik nu ben
die samen met mij in 
een bulderlach schoot
enkel wij wisten waarom   ...
maar ook mijn tranen droogde

mama
jij bent niet meer
maar toch blijf je
overal bij mij
onze band was zo hecht
zelfs na de dood
onbreekbaar    ...