we krijgen wat meer vrijheid
als kind van de zee
kijk ik met gemengde gevoelens toe
nog nooit meegemaakt 
strand en zee is van iedereen
dacht ik toch
plaats waar oud en jong
even kon uitblazen
pret maken of zalig genieten  ...
kinderen huppelend in de golven
ouderen genietend van ruisen van de zee

ook hier is alles anders
het doet zo vreemd aan
het is precies mijn strand niet meer
de zee lijkt oneindig ver
alles wordt in hokjes verdeeld
er wordt geteld en overwogen
wie wel of niet mag komen    ...

het brengt mij onrust
grote onrust
niets is meer wat is geweest   !

ben nog heel voorzichtig
maar zie opnieuw het goede
het mooie in een dag
we namen het leven voor lief
dachten dat het zo moest zijn   ...

allen werden we wakker
in een andere wereld
vol regels en grenzen
maar voel me niet zo hulpeloos meer
kan terug wat vrijheid proeven
kinderen maken me terug gelukkig
zoals onze kleine ukkepuk
met haar eenvoudige bloempjes 
alles hoeft niet duur te zijn
zolang het maar uit je hart komt
je terug kan ademen
zonder angst   !

ze was zo wijs
warm en zacht
altijd een luisterend oor
kon altijd bij haar terecht
veilige haven
in vaak hevige stormen  ...

vandaag enkel herinneringen
warm en mooi
die raak ik nooit kwijt
geef ze door
aan mijn kinderen

moeder zijn is geen opdracht
het is een gave ,  een kunst   !

wees niet bang
durf even loslaten
niet denken
gewoon leven  ...

bekijk de wereld anders
spring er even uit
geen grenzen
durf nog te dromen
vergeet even de realiteit
een nieuwe dag om te leven    ...

dag zonder zorgen
dat moet je even nemen
straks loop je terug in het gareel
maar ondertussen heb je toch genoten
van dat stukje vrijheid
al is het maar virtueel

we snakken naar het vrije leven
lijkt nog zo ver af
gaan beetje vooruit
maar ongekunsteld uit de bol gaan
is nog niet voor even
allemaal keurig in de rij
voel me een schoolmeisje
met allerlei regels en plichten
het leven is nog star
velen weten niet hoe en wat   ...

dat beetje versoepeling
zou ons moeten gelukkiger maken  ...
zou terug die kleine ukkepuk willen zijn
rennend door het groen
omgeven door dieren
maar die grijze massa grijnst me aan
niet doen
te vroeg
te gevaarlijk  !

eerste weekend van mei
we verwachten zoveel
hunkeren naar al wat mooi is
die dagen thuis beginnen
door te wegen
uren ,  dagen tellen niet meer  ...
maar stilletje aan
krijgen we meer vrijheid
spaarzaam zullen wij ermee moeten omgaan

toekomst nog onzeker ?
maar vergeet niet
elke dag is er eentje voor jou
om er iets moois van te maken   

zeker doen  !

mei
bloempjes zo fijn
geurig en teer
witte knopjes in frisgroen   ...

nieuwe lentemaand
wij verwelkomen jou
milde zon
zachte nachten

hopend op een betere toekomst
meimaand
liefdevolle maand
waarin al nieuw leven ontspruit
spreidt je warme zachte vleugels
over ons uit    ...

vandaag hou ik het eenvoudig
een bloempje voor elkeen van jullie
dat hebben jullie verdiend
blij elke morgen op te staan
telkens jullie berichten lezen
fijn ,  allen samen

daarom vandaag
deze bloem
voor al mijn blogvrienden
dankjewel lieverds

volop lente
normaal voelen we ons goed
met dit prachtig lentegevoel
kijk steels naar die kleurrijke bomen
in vol ornaat  ...
bij ons is het iets anders
zitten nog met één been verankerd
in donkere tinten
nee ,  alles 'on hold' nog
wij trappelen ter plaatse
snakken naar knuffel en een zoen
vrolijk kindergelach in de tuin   
een vogel die dartel zijn lied fluit  ...

mooie lente
voor ons nog even grijze wolken die voorbij moeten
en straks ,  wie weet wanneer
kunnen wij terug herleven
zoals het moet
op een mooie lentedag !

wens al mijn blogvrienden
een fijn en gezellig weekend
samen houden we er de moed in
laten we toch kijken naar de toekomst
want die komt  !

voor velen moeilijke dagen
maar ook die gaan voorbij
neem dag per dag
maak er iets moois van
voor jou   !
later zijn we terug samen
met vrienden en familie

vanmorgen zacht wakker geworden
met de muziek van Jonathan Livingston Seagull   ...

deze meeuw hier lag zalig te luisteren
toch een mooi moment van de dag  !
deinde mee op de golven
het zonlicht tegemoet
mooie wondere wereld
waar ik alleen tussen de wolken vloog
geen angst en verdriet
zalige streling van de wind
golven die me een nieuwe dag wensten  ...

Ah ,  ja dit was voor even
straks weer opstaan   !

gewone alledaagse dingen
vroeger hadden we er geen tijd voor
alles ging immers snel
overal naartoe  ...
namen alles voor normaal

ruw zijn wij wakker geschud
konden het niet geloven
ons leven wordt nu geleid
of we willen of niet
dat stukje vrijheid zijn we kwijt
hopelijk maar voor even

nu denk ik na zoals zovelen
wat is mijn leven waard  ?
kostbaar ....  daar ben ik zeker van  !
zoals dat stukje natuur
dat ons telkens weer
vreugde schenkt   ...