Naar de inhoud

Geraardsbergen het literair Wielrennerslandschap door De Pelsemaeker Karel.

Land van hard labeurende Flandriens.
seniorennet.beseniorennet.be
De Muur van Geraardsbergen, Het Giesbaargs Muurken, de Mattetoarten, de Mastellen, de Marbol, de Matches, en ons Manneken-Pisj !

Berichten van 20 februari 2012

Krakelingen en Tonnekensbrand

Tap this site once and you'll learn more about Geraardsbergen and the “Krakelingenfeest"!

 
http://www.youtube.com/watch?v=e3Jhys1urP0&feature=player_embedded

Op zondag, 26 februari van het gezegende jaar 2012, gaat in de aloude stede Geraardsbergen,

die gelegen is in Zuid-Oost-vlanderen en aan de overs van de rivier, genaamd, de Dender,

het traditionele dubbelfeest van Krakelingen en Tonnekensbrand door.

Dit eeuwenoude dubbelfeest werd op 16 november anno 2010

door UNESCO erkend als immaterieel erfgoed voor de mensheid!

U zijt er wellekome! Om als toeschouwer van dit mooie spektakel te komen genieten.

 


Dubbelfeesten in Geraardsbergen

 

De meeste bomen op de heuvel, boven de oude stad,

stonden als een grijsbruin bos nog zonder bladeren.

 

De beuken, de esdoorns en de eiken tegen de grijze lucht,

en het Heilig Hartbeeld, reuzegroot en met bladgoud bedekt,

straalde, in ruil voor de zon, achter de Sint- Bartholomeuskerk.

 

In het dal, langs de rivier die dwars door de stad loopt,

klonk muziek, de stadsharmonie met groot gevolg trok naar

de heuveltop, naar de kapel nabij de oude waterbron.

 

Iedereen was kleurig aangekleed, ze beelden in een fabelachtige

stoet sagen uit, die wat vertelden over hun verleden. Van hoe in

vorige tijden de hovelingen soms feestvierden of soms leden.

 

De Graaf van Vlaanderen, Boudewijn VI, de stichter van de stad,

liep naast de edele heer Gerald van Hunnegem, ook hun veroveraar

Walter van Edingen samen met zijn soldaten te paard, defileerde mee.

 

De vier seizoen, uitgebeeld door mensen die op dragqueens leken,

dansten kunstig op hun hoge stelten, ze werden gevolgd door Walmke Woe

en vuurspuwende gedrochten, en nare duiveltjes dansten als lentefeeën.

 

Balletmeester Maurice Béjart had eens moeten zien, hoe iedereen

bewoog op het ritme van muziek, zelfs de Keltische druïde zwaaide zijn

maretak op maat.  Ineens kreeg iedereen een grote eetlust!

 

Ook de Oude Belgen deden mee, ze roosterden een fijn stuk ree,

anderen droegen maanden vol mastellen, ook gerookte haringen, aquariums

met levende vissen en tonnen wijn, kwamen in deze lange stoet voorbij.

 

Ik heb me nadien laten vertellen dat het dubbelfeest van Krakelingen

en Tonnekensbrand werd gevierd en in Geraardsbergen doen ze dat

met wijn, vissen en zonebroodjes, deze laatste noemen ze ook mastellen.

 

Ze gooien ze, boven op de top van de heuvel, met duizenden ten

grabbel, en drinken als lenteoffer levende vissen in de wijn;

en ’s avonds steken ze dan het eeuwenoude lentevuur

Tonnekensbrand aan.

En ’s avonds, en ’s avonds, en ’s avonds dan dansen ze,

de winter de wereld uit!

En ’s avonds, en ’s avonds, en ’s avonds is er de gloed van ’t vreugdevuur.

 

Karel De Pelsemaeker

 

1097571-9c82b7133b022627b96798096f44fb5e.jpg

1097571-e184191371218ab4b72cd902fb93b286.jpg

Geschreven door karel depelsemaeker om 09:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Het Krakelingenfeest, Tonnekensbrand en Walmkenbrand in Geraardbergen

Krakelingen en Tonnekensbrand in Geraardsbergen

Op één en dezelfde dag viert Geraardsbergen tweemaal feest : Krakelingen en Tonnekensbrand. De oudst bewaarde stadsrekening (1393) vermeldt reeds de onkosten voor het vuurfeest Tonnekensbrand, dat toen ook al door het stadsbestuur georganiseerd werd, en toen reeds een oud gebruik genoemd werd. Sindsdien vinden we de bewijzen van zowel Krakelingen als Tonnekensbrand ononderbroken terug in de stadsrekeningen, met uitzondering van de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw en de Eerste en Tweede Wereldoorlog.  In oorsprong zouden deze feesten Keltisch zijn.

  858099-038bbc638f96fcec0316f6c17d4c5362.jpg

Naar aanleiding van het Geraardsbergse Krakelingenfeest, schreef ik dit gedicht naar een Keltische mythe waarin Ker, een Keltische godin, in hoedanigheid van een witte zwaan over een duistere en mistige vijver vaart. Haar verschijning is zo verblindend mooi en innemend waardoor de Keltische hoogpriesters heel wat riviernamen verzonnen waarin Ker (Korè = meisje maagd), Cher of Jer voorkomen. Ook Geraardsbergen zou volgens keltologen van Ker, die bij de Germanen Gert of Geertrui werd en bij de Franken Gerard afkomstig zijn.


 Vanuit de vijver op de Oude Berg

Helder water opborrelend in tertiaire klei!

 De Keltische godin Ker zocht in de gedaante

van een witte zwaan,

al vliegend boven de stroom een weg.

Ze kwam terug,

en vertelde dat het water boven

de heuvel weelderig opwelt,

 tussen bosjes met klimop en maagdenpalm.

 

Het water neemt

zijn vaart, wordt breder,

neemt aarde van de oevers mee,

vormt een bedding, wordt een rivier.

Waarin vissen kletsend opspringen

en dan naar de diepte duiken.

Het water vloeit diepe valleien door,

keert tegen de oevers aan,

verder naar de zeeën.

 

Van hieruit kwam het leven,

uit donkergrijze zwevende wieren

en schelpen uit kalk opgebouwd.

Uit de oerklei kwam Ker, de witte zwaan,

als godin van het duistere water, die alles wist,

en vertelde van Geertrui, Geert

en Geraardsbergen.

 Karel De Pelsemaeker

858099-e79576c37eca1dd4e42b58cce7e7d013.jpg

858099-5445695a06c523153944c69e30b38c98.jpg


Geschreven door karel depelsemaeker om 06:30 Reageer op dit bericht

Meer van Geraardsbergen het literair Wielrennerslandschap door De Pelsemaeker Karel.

↑ Terug naar de berichten