Archief

Het derde Huis van de Toekomst is onlangs officieel geopend en van vandaag af toegankelijk voor het grote publiek.

Het gebouw is gelegen langs de Indringersweg in Vilvoorde.

Gemakkelijk bereikbaar langs de Brusselse Ring, een brede avenue wordt hier wel onterecht een weg genoemd.

Deze weg loopt ergens dood in de velden en je hebt er een prachtig zicht op de Japanse Toren.

Raar maar waar, deze weg werd aangelegd in 1958, jaar van de Expo. Hij zou de verbinding moeten gemaakt hebben met officiële Camping van de Expo, die gelegen was in het park van de 3 Fonteinen in Vilvoorde.

Toen was er nog geen sprake van de Ring, de overbrugging van het kanaal van Willebroek was immers de grote hindernis en niemand had ooit kunnen denken dat er in Vlaanderen een commerciële zender zou komen: VTM.
De weg liep dus rechtstreeks naar het Domein van de 3 Fonteinen, één van vele groene longen in Vilvoorde.

Helaas heeft de aanleg van de Indringersweg niet veel nut gehad.

De Stad Brussel had geen geld om de aansluiting te maken tot aan de Heysel, een investering voor niets dus van de stad Vilvoorde.

Nochtans was de camping altijd druk bezet en is tot voor een tiental jaren blijven voortbestaan, het park ligt langs een invalsweg naar het centrum van Brussel.

In mijn fotoalbum heb ik onlangs nog vele foto’s gevonden van Expo 58, ze zijn gemaakt met mijn eerste fototoestel van het merk Bella, aangekocht in een fotozaak in Brussel, “La Camera” in de Schildknaapstraat. In die tijd kon je nog zonder problemen je auto kwijt in het centrum Brussel.

Tot wat een misplaatste grap allemaal leiden of lijden kan.

Gisteravond werd er in de aankomsthall van de luchthaven van Zaventem, een verdacht pakje opgemerkt.

Er heerste onmiddellijk een chaos in het ganse gebouw.

Reizigers werden van hier naar daar gestuurd en overal geblokkeerd. Niemand wist wat er aan de hand was, hier en daar werd er geprotesteerd, maar op zo’n momenten zie je niemand van het personeel om je te helpen.

Gouverneur De Witte van Vlaams-Brabant erkent dat er iets schort en roept BIAC op het matje

De toestanden van verwarring en boze passagiers hebben we bij het faillissement van Sabena ook al meegemaakt, maar zonder veel erg.

Gelukkig bleek alles voor niets geweest te zijn.
Stel je eens voor, dat het pakje wel vol explosieven zat, dan zaten ze allemaal als ratten in de val.

Met zo’n wirwar van kilometerslange gangen en verschillende “Gates” kan dat niet anders.

Verleden jaar, bij onze terugkomst, om 2uur in de nacht, vanuit Lanzarote moest het vliegtuig van Thomas-Cook om praktische reden, landen aan een gate van een Niet-Schengen land.

Het was helemaal geen lachertje om nadien je bagage te gaan oppikken aan de bagageband, met veel vertraging, in de aankomsthall van de Schengenlanden.

Trek uw plan maar alleen en het had niet veel gescheeld of we mochten over de tharmac lopen om onze bagage gaan zoeken.

Het is hoogtijd dat de gouverneur ingrijpt!

De tube tandpasta of het flesje parfum in je handbagage zullen het ook wel niet maken zeker.

Binnenkort zullen de mannen geen broeksriem meer mogen dragen en zullen schoenen met veters ook al niet meer kunnen.

Gisteren was het de 6de februari, het naamfeest van Sint Amandus.

Ik ben zoals men zegt christelijk groot gebracht, zoals misschien de meesten onder ons, maar sinds ik na de lagere school in Strombeek naar het Atheneum ben vertrokken, werd ik als het ware geëxcommuniceerd door den onderpastoor, de Chiro en heel den bazaar.

Naar een Staatsschool gaan was immers een zware doodzonde.

Maar elke morgen kijk ik toch op de kalender om te zien wiens naamfeest het is.

Die Heilige Amandus was wel de patroonheilige van Strombeek. Het was toen indertijd de gewoonte dat de gemeenteschool ’s morgens naar de mis ging en na de middag hadden we “vrijaf” en liepen we in moeders voeten.

Terloops lees ik dat die bewuste Amandus de apostel van de Franken was.

Zou er misschien een verband bestaan tussen de Franken, Frankrijk en de dreigende verfransing van onze gewesten, waar sommigen hardop durven te dromen?

Die dromers zullen zich moeten haasten, want met opwarming van de aarde zou la Côte Bruxelloise een werkelijkheid kunnen worden.

Dit blog is al een tijdje niet meer aangevuld.

Redenen: wegens omstandigheden.

Het zou kunnen gaan om gezondheidsreden, PC gestolen of uitgeleend, geen internetaansluiting, groot accident, vakantie, bijscholing, een tijdje in de gevangenis verbleven, gewonnen met Euromiljons of gewoon geen zin of tijd.

Ik zal het maar bij het laatste houden en een klein efforke doen.

Ik geef dan maar een persoonlijk receptje door.

Boulettes à la sauce lapin, vrij vertaald ballekes in konijnensaus ofte Salsa Lapino.

Vrij gemakkelijk, gewoon ballekes maken van gehakt, broodkruim en een eierdooier en flink kruiden, vooral tijm niet te vergeten.

Ballekes aanbakken, vet afgieten en daarna de saus maken.

Een gestoofde ui, perensiroop van Liège en fijngehakte of gepureerde gedroogde pruimen.

Breng de ballekes in de saus en laat alles best een nachtje in frigo staan.

En het is klaar om opgediend te worden met frietjes.

Deze bereiding is een Vlaamse variant van de officiële Waalse versie.

Het klassieke konijn met pruimen heb ik gewoon aangepast met een vleugje Luikse nostalgie.

Smakelijk