Archief

Het was soms een verwarde boel, proberen je auto zolang mogelijk aan een kruispunt rijdende te houden, om maar je voorrang van rechts te kunnen behouden.

Binnenkort is het gedaan met deze behendigheidproef.

ALTIJD voorrang aan een voertuig dat van rechts komt!

Zelfs de fietser moet stoppen.

Maar let op, deze regel geldt niet voor de trams.

Vele automobilisten hebben de voorrangregel aan een rondpunt nog niet onder de knie en nu komt er dat nog bij.

Maar deze keer is het duidelijker en minder verwarrend.

Nu worden eindelijk alle voorrangregels geëuropeaniseerd en zullen onze buren met minder angst op het Belgische wegennet kunnen rijden.

Toevallig is vader's laatste koffiepot, vandaag opgedoken op onze zolder.
De beurs was er echter niet meer bij.
Eens of laat zal hij wel eens terecht komen op een rommelmarkt.
Deze foto zal dan mijn laatste eerbetoon zijn.
Samen met een stoel van mijn vrouw haar grootmoeder.
Helemaal bekleed met mos.
Een prachtig stilleven in onze tuin.

De oploskoffie lijkt zijn mooiste jaren gekend te hebben.

Koffie zonder koffie of Café HAG, déca(féiné) is voor als het een beetje laat op de avond geworden is en je vreest voor een slapeloze nacht, eerder veroorzaakt door een zware maaltijd en overdadig gebruik van alcohol.

De koffiemadame, zoals madame Arabelle, is vervangen door de koffiecorner waar je op elk moment van de dag een plastieken bekertje koffiesap kan gaan drinken. Waar zal het ooit ophouden?

Vroeger was er ook
een jeugd van tegenwoordig

                                             Louis Verbeeck

Neem even de tijd om met dit barslechte naar het prachtige wolkenspel te kijken.

De vormen van de wolken zijn na elke paar seconden veranderd.

Een dreigende lucht verdwijnt soms binnen de minuut.

Met de wind verschijnen er fantastische wolkenkrullen, die meteen verdwenen zijn.

Je ziet hoe een zware regenbui nadert, het wordt steeds maar donkerder.

De aanzet begint met een paar regendruppels, maar soms blijft het dreigen.

De zon komt er doorheen, het schouwspel is uniek.

Dan valt de regen met bakken naar beneden.

Het blijft maar duren, de pluviometer kan niet meer volgen.

Ik zit lekker binnen aan het raam in mijn zetel om te genieten van dit unieke schouwspel.

Hopend op enige weersverbetering.

Onze minister-president schudt de Waalse haantjes wakker in hun kot.

Al wat maar Waals of frankofoon is, trekt ten strijde tegen Yves Leterme, die zijn voet zou gezet hebben op het voortbestaan van België.

Malheur – Quelle honte – Il ose – Horreur – Terreur ….

Ze vinden niet genoeg superlatieven.

Franstaligen in de Brusselse rand, met hun burgemeesters op kop, spreken nu ineens wel een inheems taaltje dat voor Vlaams zou moeten doorgaan: ik van heu... een beet van dit en dat.

Ze profiteren ondertussen van al de voordelen die Vlaanderen hun biedt.

Tijdens de tweede wereldoorlog beweerden vele Franstaligen, die in de Duitse werkkampen verbleven, dat ze Vlaming waren.

Al diegenen die een Vlaamsklinkende familienaam hadden probeerden te genieten van dezelfde gunsten, die de Duitsers aan de Vlamingen gegeven hadden (?).

Het scenario herhaalt zich na zoveel jaren.

Vloms spreken als het in hun eigen voordeel maar draait.

"Als ik oud ben en versleten

En ik voor mijn raampje sta

Of in mijn rolstoel gezeten

Nauwelijks weet da’k nog besta

Als ik oud ben, en versleten

Jou moet vragen wie ik ben

Al jouw liefde ben vergeten

En mijn vrienden niet meer ken"